Όλοι στο αεροδρόμιο για τον Βαρουφάκη!


Παμε Λουκετο / Συντάκτης: Λάκης Μπέλλος

Όλοι στο αεροδρόμιο να υποδεχτούμε τον Γιάνη Βαρουφάκη! Ήταν ο σταρ της συνέντευξης. Όλο αυτόν ρωτούσαν οι δημοσιογράφοι. Τον Σόιμπλε, ούτε να τον κλάψουν. 

Ο Σόιμπλε είπε ότι συμφωνούν πώς διαφωνούν και ο Βαρουφάκης ότι συμφωνεί πως διαφωνεί ότι συμφωνεί και συμφωνεί πώς δεν διαφωνεί. Αυτό είναι και το τελικό συμπέρασμα της συνέντευξης.

Σταρ και ο δικός μας συνάδελφος εδώ στην «Εφημερίδα των Συντακτών» Βαλασόπουλος που ρώτησε τον Γερμανό για τη Μίζενς. Ο Σόιμπλε κοκοκό βέβαια. 

Συνέχεια

Μετά τον Σόιμπλε


Ουδέποτε βρέθηκα ανάμεσα σ’ εκείνους που προσδοκούσαν τα… απροσδόκητα στην αναμενόμενη προσπάθεια της νέας κυβέρνησης να απαλλάξει την Ελλάδα από το ζουρλομανδύα της τρόικας και του Μνημονίου. Όσοι παρακολουθούν τα σχόλια της καλύβας θυμούνται το μόνιμο μότο: το βάρος της προσπάθειας πρέπει να αφορά τα εντός της χώρας!

Οφείλω όμως να παραδεχτώ ότι η επιλογή της κυβέρνησης για επικοινωνιακό Blitzkrieg με το καλημέρα ήταν σωστή και, ακόμα περισσότερο, υλοποιήθηκε με τον καλύτερο τρόπο: όλος ο κόσμος τώρα (και κυρίως οι Ευρωπαίοι) γνωρίζουν ότι υπάρχει μια άλλη πολιτική για την Ευρώπη, που μπορεί να αντικαταστήσει την πολλαπλά αποτυχημένη για τους Ευρωπαϊκούς λαούς και τις χώρες της ΕΕ πολιτική που επέβαλε η καθοριστική και υποχρεωτική για όλους θέληση της Γερμανίας.

Συνέχεια

#08 Δύο Φαρμακοποιοί στην Πρωτοπορία


files/chronosmag/contentVOL22/HomoLudens8a.jpg

homo ludens / στιγμές της πρωτοπορίας

Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης στήνει ένα Αρχείο/Δίκτυο για τις Πρωτοπορίες και τα Κινήματα του 20ού αιώνα]

Αλυσιδωτές αντιδράσεις, διαδρομές στο χάος, απρόσμενες συναντήσεις, σφοδρές ανατροπές: η Ιστορία των Πρωτοποριών. Και ακόμα: διαρκή ξεπεράσματα, υπερβάσεις, συγκρούσεις, ρήξεις.

Όσο το σκαλίζουμε με κέφι τόσο ανακαλύπτουμε συνδέσεις. Τα πάντα συνδέονται, επέμενε ο Thomas Pynchon. Ο οποίος Pynchon ολοένα και περισσότερο με παραπέμπει στον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη, και τούμπαλιν: ίδια επιμονή στη φράση που είναι κρύσταλλος, ίδιο σπάσιμο της γραμμικότητας, ίδια διαλεκτική Παλιού & Νέου.

Φαρμακοποιός ο Πεντζίκης, γεννημένος στις 17 Οκτωβρίου του 1908. Μέγας πειραματιστής και διαμαντένιος γαληνευτής. Πείσμων και παθιασμένος. Πρωτοπόρος. Αιωνίως νεανίας. Σοφός.

Συνέχεια

«λευκός ελέφαντας»


πάνω από τα παραπήγματα στέκει τεράστιο, κούφιο,ανολοκλήρωτο και ηττημένο…

μέσα στα παραπήγματα στέκουν μικροί, ασήμαντοι, μουσκεμένοι και ηττημένοι 30.000 άνθρωποι…

ανάμεσα, οι προσευχές, η υπερβατική μεγαλοθυμία, η αξιοθαύμαστη ενσυναίσθηση…

elefante bianco

καρτερικότητα, φιλανθρωπία, ματαιότητα, θυσία,αδικία, ουσιαστικά στο έπακρο υπηρετημένα από δυο ιερείς και μια κοινωνική λειτουργό…

Ρικάρντο Νταρίν, Ζερεμί Ρενιέ και Μαρτίνα Γκουσμάν!

πρωταγωνίστρια η Villa 21 ή Miseria!

Συνέχεια

Σώτη Νάνε…


Ήταν κάποτε αριστεροί ή  έτσι θέλαν να λένε στον εαυτό τους και τους άλλους, γιατί τότε ήταν τρέντυ. Κατά βάθος ήταν πασόκοι , απολαμβάνοντας τα προνόμια της αναξιοκρατίας- κάποιοι από αυτούς δε τα διαμοίραζαν κιόλας όντως κρυπτοκομισάριοι του. Όταν λοιπόν ο πάτρωνας τους άρχισε να πεθαίνει, έσπευσαν σαν ήρωες να υπερασπιστούν το ετοιμοθάνατο μα αγάπησαν το φονιά του.

Δεν είναι παράδοξο. Λατρεύουν τη δύναμη, ακόμη και όταν προσποιούνται ότι την απεχθάνονται.

Συνέχεια

Οι ιεραπόστολοι του «λιτού βίου»


Η Φωτό Μου
Διαβάζω τακτικά δηλώσεις «πνευματικών ανθρώπων», για την ανάγκη να γίνουμε πιο ολιγαρκείς, να καταλάβουμε ότι πέρασε ο καιρός των παχιών αγελάδων, να δεχτούμε ότι θα είμαστε όλοι φτωχότεροι. Συχνά συνοδεύονται από διάφορα δακρύβρεχτα για το τέρας του καταναλωτισμού, την αλλοτρίωση της σύγχρονης ζωής, τη χυδαιότητα της βουλιμίας. Είναι, λένε, προσωπική, οικογενειακή και εν τέλει εθνική ανάγκη να ξαναβρούμε το μετρημένο παρελθόν μας.
Μου θυμίζουν πολύ εκείνα που γράφονται στον επίσημο τύπο από περιώνυμους δημοσιογράφους και πολιτικούς. Ότι πρέπει να φτωχύνουμε για να μην πτωχεύσουμε. Ότι υπήρξε φούσκα στην Ελλάδα την προηγούμενη δεκαετία. Ότι ξεσαλώσαμε και τώρα πληρώνουμε τα επίχειρα. Ότι δεν μπορεί να υπάρχει ευμάρεια με δανεικά. Ότι, ακόμη, ο ‘λιτός βίος’ είναι πηγή ψυχικής ηρεμίας και αρετής.

Συνέχεια

Στο Πρώτο Υπόγειο Του Κουν…


koyn

“Human kind cannot bear very much reality”

Four Quartets, T.S. Eliot

~~{}~~

Η ελαττωματικότητα του ανθρώπινου είδους μπορεί να συνοψιστεί σε μια αμφιβόλου εγκυρότητας φράση: «Ο άνθρωπος απέκτησε πιο μεγάλη νοημοσύνη απ’ ό,τι χρειαζόταν, αλλά όχι αρκετά μεγάλη όσο χρειάζεται».

Κι ένα παράδειγμα: Ο άνθρωπος έχει τόσο μεγάλη νοημοσύνη ώστε να μπορεί να φτιάξει πυρηνικά όπλα, αλλά όχι αρκετά μεγάλη για να μην τα φτιάξει.

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ζώα ο άνθρωπος μπορεί να κατανοεί πολύ περισσότερα απ’ τα τέσσερα Fs (feeding, fleeing, fighting, fucking).

Δυστυχώς όμως η γνώση του για τον εξωτερικό κόσμο και τα φαινόμενα του εξελίχτηκε πολύ πιο ραγδαία από τη γνώση του για τον εσωτερικό κόσμο και τα φαντάσματα του. Για να αντισταθμίσει την αβάσταχτη ελαφρότητα της πραγματικότητας –και τις φρικαλέες εκφάνσεις της- ο ανθρώπινος εγκέφαλος ανέπτυξε μια ιδιαίτερη ικανότητα, ένα πέμπτο f: Τη φαντασία (f, for fantasy) ή αλλιώς την απάτη (f, for fake).

Και ήταν η μέγιστη απάτη, η Απάτη της Τέχνης, που έσωσε τον Καμπανέλλη από την πραγματικότητα.

Συνέχεια