Το θωρηκτό «Αβέρωφ»;


Γιάνης Βαρουφάκης

Φίλε Πιτσιρίκο, στις 3 Δεκεμβρίου του 1913 – στο βόρειο Αιγαίο κοντά στα στενά του Ελλήσποντου – έλαβε χώρα η περίφημη ναυμαχία της Έλλης, η σπουδαιότερη νικηφόρα πολεμική επιχείρηση για την μικρή τότε Ελλάδα κατά την διάρκεια των Βαλκανικών πολέμων. Μια ναυμαχία στην οποία έχασαν την ζωή τους 60 μόλις άνθρωποι -2 Έλληνες και 58 Τούρκοι- και δεν βυθίστηκε ούτε ένα πολεμικό πλοίο· μονάχα η τούρκικη ναυαρχίδα υπέστη ζημιές. Κι όμως, αυτή η ναυμαχία με τις ελάχιστες απώλειες καθόρισε την Ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο για τις επόμενες δεκαετίες.

Κι αν κάποιος μπορεί να ισχυριστεί – με μεγάλη δόση αλήθειας – ότι στις χερσαίες συγκρούσεις ο ελληνικός στρατός επέτυχε τις σπουδαίες νίκες του απέναντι σε υποδεέστερους αριθμητικά αντιπάλους και όντας σε στρατιωτική συμμαχία με τους άλλους Βαλκάνιους συμμάχους, στην θάλασσα το πολεμικό ναυτικό έπρεπε να αντιμετωπίσει μόνο του τον ελαφρά υπέρτερο αριθμητικά και ποιοτικά τουρκικό στόλο.

Στην θάλασσα όμως μετρούσε πάντα εκτός από τον εξοπλισμό και άλλες αρετές όπως πχ η ναυτοσύνη. Ο ναύαρχος Κουντουριώτης εφαρμόζοντας από την αρχή επιθετική τακτική, κατέλαβε την Λήμνο και το λιμάνι του Μούδρου το οποίο και μετέτρεψε σε βάση του στόλου του. Προχώρησε λοιπόν σε αποκλεισμό του τουρκικού στόλου στα στενά, επιβάλλοντας στην πράξη την κυριαρχία του σε ολόκληρο το Αιγαίο.

Στις 3 Δεκεμβρίου το πρωί, ο εχθρικός στόλος πρόβαλε από τα στενά και μέσα σε λίγες ώρες τα αντίπαλα πλοία βρέθηκαν παραταγμένα και έτοιμα για την μεγάλη αναμέτρηση. Ξεκίνησε λοιπόν μια ναυμαχία την οποία έμελε να κερδίσει μονάχο του ένα πλοίο. Το θωρηκτό-καταδρομικό Αβέρωφ.

Συνέχεια

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ


Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΒΟΥΡΑ

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και η ανάδειξή του σε βασικό κορμό της νέας κυβέρνησης ήταν το αποτέλεσμα της πάλης του κινήματος το οποίο αναζητούσε πολιτική διέξοδο από το φαύλο κύκλο του μνημονιακού καθεστώτος και τη βρήκε στο ΣΥΡΙΖΑ, από τη στιγμή εκείνη που η οργανωμένη κομμουνιστική Αριστερά αρνήθηκε να αναλάβει την ευθύνη να οδηγήσει τη χώρα εκτός ΕΕ και ΟΝΕ, αρνήθηκε να αναλάβει ευθύνες εξουσίας, δηλώνοντας δημόσια, και χωρίς τσίπα, δια στόματος Αλέκας Παπαρήγα, μπροστά από τις εκλογές του 2012, ότι «εμείς αν πάρουμε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης (σ.σ από τον ΠτΔ) θα την παραδώσουμε» (!!!).

Η απομάκρυνση της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και η ανάδειξη νέας κυβέρνησης με αντιμνημονιακό προσανατολισμό αποτελεί νίκη του εργατικού και ευρύτερου λαϊκού κινήματος, το οποίο πήγε μέχρι εκεί που το κάλεσαν να πάει οι πολιτικές δυνάμεις που διατείνονται ότι το εκπροσωπούν.

Τα πρώτα φιλολαϊκά μέτρα που εξαγγέλθηκαν από το νέο κυβερνητικό επιτελείο αποτελούν εργατικές κατακτήσεις, το εύρος των οποίων εξαρτάται πάντα από τη δυναμική και την ορμή του κινήματος.

Οι εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις και η δημιουργία συνθηκών διεκδίκησης αποτελούσε παράγοντα ανησυχίας της άρχουσας αστικής τάξης και της Τρόικα, πριν τις εκλογές, σε σχέση με τη διατάραξη της ομαλής υλοποίησης του μνημονιακού προγράμματος το οποίο αποτελεί την μοναδική πολιτική εξόδου από την κρίση της.

Συνέχεια

Εις μνήμη Παναγιώτη Κονδύλη… Προς εναβρυνομένους «εκσυγχρονιστές» και «προοδευτικούς»!


Το νέο άρθρο του Διευθυντή του Κυπριακού Κέντρου Μελετών κ. Χρήστου Ιακώβου εις μνήμη του «μεγαλοφυή διανοούμενου της ελληνικής φιλοσοφικής και πολιτικής σκέψης του 20ο αιώνα, Παναγιώτη Κονδύλη», είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να διαβαστεί σήμερα όσο ποτέ λόγω των κρίσιμων καιρών που περνούν Ελλάδα και Κύπρος. Ειδικά από τους πολιτικούς, νέους και παλαιότερους αλλά και τους…

ακαδημαϊκούς Ελλάδας και Κύπρου. «Τότε μία ομάδα από τους αυτοαποκαλούμενους «εκσυγχρονιστές» και «προοδευτικούς», οι οποίοι βρήκαν πολιτικό καταφύγιο στην τότε ελλαδική κυβέρνηση, με τη γνωστή παθιασμένη ομολογία πίστεως στο διεθνές δίκαιο και στην διεθνή ειρήνη, έστω και αν αυτά είναι προσαρμοσμένα στην αμερικανική ηγεμονική συμπεριφορά, έσπευσαν να κατακεραυνώσουν τον Κονδύλη ως φιλοπόλεμο και οπισθοδρομικό. Θα ήταν καλό λοιπόν να ξαναθυμηθούμε τί έγραψε τότε στο επίμετρο του βιβλίου ο Κονδύλης και, με τον ύστερο εξορθολογισμό της ιστορικής πορείας που διέγραψε έκτοτε η Ελλάς, να προβληματιστούμε τελικά ποιός δικαιώθηκε…», γράφει καυστικά ο συγγραφέας.

Οι αυτοκαλούμενοι «εκσυγχρονιστές» και «προοδευτικοί»  είναι γνωστά ονόματα. Ο συρφετός του Κώστα Σημίτη και το ξενοκίνητο ΕΛΙΑΜΕΠ δεν ήθελαν να το δούν μπροστά τους.

Συνέχεια

ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΗΛΘΕ…


Και κάπως έτσι…
οι γιορτές περάσαν,
χρόνος καινούργιος ήλθε,
κι όλα στη θέση τους
την πρότερη απομείναν,
η παγωμένη κούκλα
στη βιτρίνα της
την καλογυαλισμένη…
άλατος στήλη,
σφιγμένα χείλη,
βουβά να απορεί…
η ύπαρξή της…!
ποιον τάχα υπηρετεί;

Συνέχεια

Το Συμβούλιο Καναδών γιορτάζει τη δέσμευση του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει το μεταλλείο στις Σκουριές…


Μετάφραση από το Canadians.org

DCIM100MEDIAΣπουδαία νέα από την Ελλάδα σήμερα! Όπως αναφέρει το Reuters, «η νέα κυβέρνηση της αριστεράς στην Ελλάδα … είναι κατηγορηματικά αντίθετη σε ένα Καναδικό μεταλλείο χρυσού» δήλωσε ο νέος υπουργός ενέργειας της χώρας Παναγιώτης Λαφαζάνης την Παρασκευή. «Είμαστε απολύτως αντίθετοι σε αυτό και θα εξετάσουμε τις επόμενες κινήσεις μας».

Ο υπουργός αναφέρεται στο επιφανειακό μεταλλείο χρυσού και εργοστάσιο επεξεργασίας στις Σκουριές, της Eldorado Gold με έδρα το Βανκούβερ. Πριν εκλεγεί ως κυβέρνηση στην Ελλάδα, «ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επικρίνει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο του έργου στο παρθένο τοπίο της χερσονήσου της Χαλκιδικής, με τις παραλίες και τα δάση που το περιβάλλουν». Περίπου 3.300 στρέμματα παρθένου δάσους κόπηκαν για να καθαριστεί η περιοχή για το μεταλλείο, το εργοστάσιο, τους δρόμους και ένα χώρο για χωματερή τοξικών αποβλήτων του μεταλλείου. Αυτή η καταστροφή έχει συμβεί κοντά στην γενέτειρα του Έλληνα φιλοσόφου Αριστοτέλη, ο οποίος θα πρέπει να περπάτησε σε αυτά τα δάση περισσότερο από δύο χιλιάδες χρόνια πριν.

Συνέχεια

Σβήνοντας με κόκκινο μελάνι: Οι εκλογές και η αλλαγή των ΜΜΕ…


Δεν είμαι σίγουρος με ποιες εικόνες, με ποιες καταγραφές ή έστω ποιες ενδείξεις μπορεί να ειπωθεί πως μια εποχή αλλάζει. Η όποια αλλαγή θα σχηματίσει σταδιακά το πρόσωπό της, με ψηφίδες διαφορετικού μεγέθους, βαλμένες με διαφορετικό ρυθμό και ταχύτητα παρουσιάζοντας μια όψη έτοιμη να κριθεί απ τους καθρέφτες. Και είναι νωρίς, παρά τις συμβολικές κινήσεις μεγάλης σημασίας των πρώτων ημερών, παρά τις εξαγγελίες που υπόσχονται ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο, για να μιλήσουμε με βεβαιότητα για μια σίγουρη αλλαγή. Αν κάτι, όμως, φάνηκε ήδη από τα πρώτα λεπτά των εκλογών αυτό είναι η –άλλοτε διακριτική και άλλοτε ατσούμπαλη- αλλαγή στάσης πολλών μέσων ενημέρωσης και πολλών δημοσιογράφων προς τον ΣΥΡΙΖΑ και τη νέα κυβέρνηση. Ένας ήπιος εναγκαλισμός -μη φανταστείτε κάτι παθιασμένο, σαν να προσπαθεί να σε στραγγαλίσει ένα ζιβάγκο.

Συνέχεια

Standard & Poor’s Όταν τα εν οίκω γίνονται εν δήμω…


monsters
Ελένη Μαυρούλη
______________

Σε εξωδικαστικό συμβιβασμό υποχρεώθηκε ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s με το αμερικανικό Δημόσιο το οποίο τον κατηγόρησε για ψευδείς αξιολογήσεις («φούσκωμα») επενδυτικών προϊόντων που συνδέονταν με επισφαλή ενυπόθηκα δάνεια με αντάλλαγμα αμοιβές από τις χρηματοπιστωτικές εταιρείες που τα πουλούσαν. Αποτέλεσμα: συνέβαλε στο ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης του 2007 – 2008 που παρέσυρε μετά τις ΗΠΑ και σχεδόν ολόκληρο τον πλανήτη. 

Συνέχεια