Οι Έλληνες έβαλαν τέλος στη Μεταπολίτευση


Η ιστορική απόφαση του ελληνικού λαού στις εκλογές της Κυριακής και τα σημάδια που δείχνουν ότι αυτή τη φορά η Μεταπολίτευση πράγματι τελείωσε

Μισός δικομματισμός και συντριβή μνημονίου – δεξιάς…


Γράφει ο mitsos175

Τα αποτελέσματα της κάλπης είναι αμείλικτα. Υπάρχει λόγω του διχαστικού εκβιαστικού διλλήματος της Νέας Δημαγωγίας μια επάνοδος του δικομματισμού. Που αφορά όμως μόνο το ΣΥΡΙΖΑ. Το τελικό 36,3% και οι πάνω από 2.200.000 ψηφοφόροι δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε για να μείνει αρκετά χρόνια. Αν νομίζουν στη ΝΔ του 27,8% και των 1.700.000 ψήφων ότι θα έχουμε «αριστερή παρένθεση» γελιούνται. Κι αυτό δεν θα οφείλεται στο πόσο «καλός» είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πόσο άχρηστη, διεφθαρμένη και καταστροφική είναι η Νέα Δολοφονία. Την πολιτική της ΝΔ θα υπενθυμίζει συνέχεια με ότι αυτό σημαίνει.

Συνέχεια

Γιάννης Τσαρούχης: Ο κλασικός επαναστάτης με την αστείρευτη περιέργεια…


tsarouxis

Ο ιδιοφυής δημιουργός και ερευνητής Γιάννης Τσαρούχης…

Ο Γιάννης Τσαρούχης θεωρείται από πολλούς ο γνωστότερος Ελληνας ζωγράφος του 20ού αιώνα. Σίγουρα, ήταν μία από τις πιο αξιομνημόνευτες, πολύπλευρες και ισχυρές προσωπικότητες της ελληνικής τέχνης, ανοιχτός στη γνώση. Κοσμοπολίτης και ελληνολάτρης, μοντέρνος και παραδοσιακός, καλλιτέχνης και διανοούμενος, πολυμαθής γνώστης των αρχών που διέπουν την ιστορία, την κοινωνία, τον άνθρωπο και τον πολιτισμό. Γλυκύς και είρων, λιτός και αισθησιακός, συντηρητικός και επαναστάτης, αποτέλεσε ένα από τα πλέον δημιουργικά μέλη της γενιάς του ’30.

Συνέχεια

Telegraph: Πώς η αποικιοκρατία της Γερμανίας οδήγησε στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ.


Wolfgang-Schauble

Ως ένα αποικιακό κράτος παρά σαν ένα δημοκρατικό χαρακτηρίζει την Ελλάδα ο αρθρογράφος της Telegraph με αφορμή τις κρίσιμες αυριανές εκλογές.

Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, οι παλιές αποικιακές δυνάμεις μισούν τα ακραία απελευθερωτικά κινήματα. Η Eυρωζώνη λειτουργεί αποικιακά, με την Ελλάδα να αποτελεί ένα ενοχλητικό κράτος και τη Γερμανία να έχει συγκεντρώσει όλη την εξουσία. Ωστόσο, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η λογική, απελπισμένη απάντηση σε αυτή την κατάσταση που επικρατεί. Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες, είναι δύσκολο να διαφωνήσει κανείς με τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ,Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος δηλώνει πως θα πρέπει να σταματήσει η λιτότητα, η οποία σκοτώνει τη δημοκρατία.

Συνέχεια

Πρώτη φορά αριστερά!


propyl1

Το ιστολόγιο είναι βαριά δουλειά, αν πρέπει να γράφεις κάθε μέρα. Μετά τους πανηγυρισμούς, γυρίζοντας στο σπίτι, πρέπει να γράψω άρθρο -βλέπετε, τούτο εδώ ειδικά το άρθρο δεν θα μπορούσα να το γράψω από πριν. Θα με συμπαθήσετε που οι σκέψεις μου θα είναι λίγες, πρόχειρες και κάπως ανοργάνωτες, πιο πολύ έναυσμα για τη δική σας συζήτηση.

Δεν χωράει αμφιβολία πως οι χτεσινές εκλογές ήταν ιστορικές από πολλές απόψεις. Νικητής, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ελλάδας και ίσως και της Ευρώπης, αναδείχτηκε ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Το κόμμα αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που μέσα σε λιγότερο από έξι χρόνια εκτοξεύτηκε από το 4% του 2009 στο 17% του Μαΐου 2012 και το 27% του Ιουνίου 2012 και στο χτεσινό 36%. Ο ελληνικός λαός αποδοκίμασε τα κόμματα της απερχόμενης συγκυβέρνησης, παρεμπιπτόντως τα κόμματα που κυβέρνησαν την Ελλάδα τα 40 τελευταία χρόνια, στέλνοντας στην αντιπολίτευση το ένα και σχεδόν εξαφανίζοντας το άλλο.

Κανείς δεν λέει (ή τουλάχιστον δεν το λέω εγώ) ότι οι ψήφοι του ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται όλες από αριστερούς πολίτες -προέρχονται όμως από πολίτες που εμπιστεύθηκαν, σε αυτή τη συγκεκριμένη και πολύ δύσκολη φάση, τη ριζοσπαστική αριστερά, ως την πιο ελπιδοφόρα προοπτική για τη χώρα. Είναι ψήφος ελπίδας και αξιοπρέπειας, είναι όμως -και δεν πρέπει να το αρνούμαστε- και ψήφος αποδοκιμασίας της απερχόμενης συγκυβέρνησης, ακόμα και από ικανή μερίδα πολιτών που είχαν ψηφίσει ΝΔ στις προηγούμενες εκλογές και αυτοπροσδιορίζονται δεξιοί. Από αυτή την άποψη, πολλές από τις χτεσινές συριζικές ψήφους είναι ψήφοι υπό αίρεση -αλλά μήπως όλες οι ψήφοι υπό αίρεση δεν είναι; Αν δεν ήταν, το ΠΑΣΟΚ θα είχε ακόμα 44%, όχι 4,7%.

Συνέχεια

Η Ελλάδα Θα Σώσει Τη Μέση Γη;


Frodo

«Το μόνο που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο φόβος»
Ρούζβελτ, 1933

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

«Κοίτα τι γίνεται», μου λέει ο Κώστας. «Όλος ο κόσμος ασχολείται πάλι με την Ελλάδα. Στη Ρωσία συμβαίνουν κοσμογονικές αλλαγές, στη Μέση Ανατολή οι τζιχαντιστές αλωνίζουν κι όλοι ασχολούνται με μια κουτσουλιά χώρα.»

«Η Ελλάδα είναι σαν τον Φρόντο», του λέω και γελάμε.

~

Πράγματι. Η Ελλάδα είναι ένα μικρό χόμπιτ. Τριγύρω της πολεμιστές και βασιλιάδες, τέρατα και ξωτικά και μάγοι.

Κι όμως. Αυτό το μικρό πλάσμα, φαινομενικά αδύναμο, ανέλαβε να καταστρέψει το δαχτυλίδι και να σώσει τη Μέση Γη, ίσως και τη Μεσαία Τάξη.

Συνέχεια

Μερικές σκέψεις για την Αριστερά με αφορμή το βιβλίο ‘Οι άλλες ιστορίες’


Zapatistas

Toυ Σίμου Ανδρονίδη

«Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ, αν δεν καούμε εμείς, πως θα γενούνε τα σκοτάδια λάμψη;» (Ναζίμ Χικμέτ, ‘Όπως ο Κερέμ’).

Το βιβλίο του υποδιοικητή Μάρκος, που φέρει τον εύγλωττο τίτλο ‘Οι άλλες ιστορίες’ μας προσφέρει την δυνατότητα συμβολής στη θεωρητική συζήτηση περί Αριστεράς. Και υπάρχει μία νοητή γραμμή που συνδέει την Αριστερά με το βιβλίο του Μάρκος: αυτή η νοητή γραμμή αφορά την «αναζήτηση» του ανθρώπου, του ανθρώπου που μέσα από ρήξεις και υπερβάσεις δημιουργεί την ιστορία του κοινωνικού όλου. Τι σημαίνει αριστερή πολιτική πράξη σήμερα; Ποια είναι η Αριστερά του 21ου αιώνα; Πως προσδιορίζεται; Οι μικρές και έξοχες ιστορίες του εμβληματικού και ταυτόχρονα «πολλαπλού» ηγέτη των Ζαπατίστας επιδιώκουν να απαντήσουν στα συγκεκριμένα ερωτήματα. Και είναι ακριβώς αυτή η προσπάθεια απάντησης που υπερβαίνει τις θεωρητικές αναζητήσεις των «ταγών» της Αριστεράς.

Συνέχεια