Οι εκλογές και το ψυχωφελές…


»Αντιμετωπίζω τη νέα χρονιά με ένα θολό, πιεστικό συναίσθημα. Δεν έχει κανείς πολλές ελπίδες, και καθολού ψευδαισθήσεις. Αν συνεχιστεί κι άλλο η εξαθλίωση, θα γλυστρίσουμε όλοι στο προλεταριάτο. Οι νέοι άνθρωποι, οι γεμάτοι δύναμη, θα μεταναστεύσουν μαζικά. Φτωχή δαρμένη Γερμανία… Οπως είμαστε τόσο κοντά στα πράγματα, είναι αδύνατο να θεωρήσουμε το σύνολο. Κι αν σε τελευταία ανάλυση οι δρόμοι δεν οδηγούν ψηλά; Νομίσαμε πως όλα αυτά έπρεπε να τα δούμε σαν μια σκληρή δοκιμασία, πως κάτω από τη στέρηση των υλικών αγαθών θα άναβε μια εσωτερική ζωή πιο φωτεινή. Αλλά το απογοητευτικό, ίσα-ίσα είναι, ότι η εσωτερική ζωή είναι πολύ λίγη για να την αντιληφθεί κανείς. Τα τέσσερα χρόνια του πολέμου έχουν οδηγήσει σε ηθική κατάπτωση τους ανθρώπους και ο τελευταίος χρόνος έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ισως ένας μεγάλος κλονισμός να καθαρίσει τον αέρα…»

Γράμμα της γλύπτριας και χαράκτριας Κέτε Κόλβιτς την πρωτοχρονιά του 1920 από το Βερολίνο, ενώ η Γερμανία αρχίζει να υφίσταται τις κυρώσεις των νικητών του Α” παγκόσμιου.

του Γιώργου Ορφανουδάκη

Δεν είναι που τώρα –όπως λένε είναι η ώρα. Δεν είναι που τώρα έφτασε επιτέλους το περιβόητο »μομέντουμ» της  Αριστεράς. Είναι που τώρα είναι επιτακτική η ανάγκη της κυβερνώσας Αριστεράς. Aκριβώς γιατί τώρα ειναι η ώρα, τώρα έφτασε απαρέγκλιτα το μομέντουμ για αποσυμπίεση κοινωνική. Τώρα πρέπει το πράγμα κάπως να αποσυμφορηθεί, τώρα πρέπει ένα είδος »λύτρωσης» να επισυμβεί. Αυτό το μομέντουμ, της κοινωνικής εκτόνωσης -έστω μέσω εκλογών-, είναι που πρέπει τώρα να εκπληρωθεί. Η ψυχική διάβρωση, η ηθική κατάπτωση, λόγω της πενταετούς κρίσης, που ακολούθησε την προηγούμενη εποχή της ευωχίας, της »γενικής συνενοχής» (όχι, δεν »τα φάγαμε μαζί» – απλώς ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός κατάφερε να συνδέσει τα ατομικά συμφέροντα των πολλών με τις τράπεζες και τις χρηματαγορές, των πολλών που δανείζονταν για να καλύψουν ανάγκες που νόμιζαν ότι είχαν με χρήματα που δεν είχαν), εκτός από την εσωτερική ζωή που κοντεύει από καιρό να ακυρωθεί, έχει αγγίξει όρια που ακυρώνει επίσης κάθε έννοια συλλογικής ευθύνης, σοβαρά διακυβεύοντας τη συνοχή την κοινωνική. Κι αυτή, βέβαια, δεν διασφαλίζεται επειδή ο Βορίδης είναι στο Υγείας, ο Ξηρός ξανά στη φυλακή κι ο φράχτης του Σαμαρά υψωμένος στον Εβρο, στη συνοριακή γραμμή. Ούτε επειδή ο τελευταίος εξαγγέλει κι υπόσχεται ότι δεν θα κόψει άλλο συντάξεις, θα περικόψει τον ενφια και θ” ανακόψει την άνοδο του φπα.

Κι αν τυχόν όμως διαψευσθούν τα προγνωστικά, και βγει ο Αδωνις στα παράθυρα ξανά, με χαμόγελο αλαζονικό, να επιχαίρει κι εις βάρος μας να κομπορρημονεί..; Τότε, στ’αλήθεια, κανείς δεν θα ξέρει,εκείνο το άμοιρο που μας συνέχει πόσο έχει πληγεί. Κανείς δεν θα ξέρει τι ακολουθεί… Kι αυτοί οιαξιότιμοι φίλοι του, σ” εκείνες τις λίστες, απ” τις οποίες κανένας τους ακόμη δεν έχει πιαστεί..; Με τέτοια ανέχεια, τέτοια ανισότητα, τέτοια ντροπή, ποιο δίκαιο, ποια εμπιστοσύνη…ποια συνοχή; Κι ύστερα σε αποκαλούν λα’ι’κιστή. Μήπως αυτός ο »ψύχραιμος» διανοητικός αντιλα’ι’κίσμός, που συναντάς  σε βάση καθημερινή, μήπως αυτός θα τη διασφαλίσει τη συνοχή;  Ή μήπως το διαδίκτυο, που δίνει την ευκαιρία στο δικτυωμένο πλήθος να εκτονωθεί; (αυτό ναι, αυτό μάλλον την κοντρολάρει σε ένα βαθμό…τη συνοχή – εξάλλου, μια από τις μεγαλύτερες απάτες της εποχής είναι που έχει κάνει τον πάσα ένα από εμάς να πιστεύει ότι έχει κάτι για να πει.*)

Τη συνοχή μιας κοινωνίας που κοντεύει να διαλυθεί δεν την προδιαγράφει καμιά δεξιά φιλελέ πολιτική που ο ο φιλελέ προσανατολισμός της είναι φίλος και μόνο με την ελευθερία του »ταλαντούχου και ικανού», ο οποίος θα πρέπει -έτσι κι αλλιώς- να υπερτερεί. Αν είναι έτσι, αν δηλαδή δεν υπάρχει παρά  ο ανταγωνισμός, και μονάχα αυτός, τότε ο αδύναμος πώς θα προφυλαχθεί; Βορά στον δυνατό θα γίνει… Ποια συνοχή; Δεν πρέπει κάπως το πράγμα να ελεγχθεί; Των ανθρώπων η αξιοπρέπεια να περιφρουρηθεί; Κάπως να περιοριστεί (απεχθής -ξέρω- λέξη για τη εποχή) η διαδικασία που επιτάσσει αυτή η »φυσική επιλογή»;   Εκτός βέβαια κι αν δεχθούμε ότι ο αδύναμος -στο περιβάλλον του να προσαρμοστεί-, το μόνο δικαίωμα που έχει είναι να εξαφανιστεί. Ετσι εξασφάλιζαν και στη Σπάρτη την επιβίωση της κοινωνίας και τη συνοχή. Τους ξεφορτώνονταν όταν ήσαν ακόμη μικροί. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε κι εμείς. Να μην τους επιτρέπουμε να μεγαλώνουν και να διεκδικούν. Στον γκρεμό, από νωρίς… Η μέθοδος ωστόσο που εφαρμόζεται και τώρα, κατά ένα τρόπο είναι αυτή. Μια μέθοδος διαλογής, μια μέθοδος ανεργίας τεράστιας και δομικής. Μια μέθοδος που διατηρεί στο περιθώριο της κοινωνίας πλήθη ανθρώπων (σχεδόν εκτός αυτής), μόνο και μόνο για να διατηρούνται χαμηλά οι μισθοί.

Κόστος  φθηνό παραγωγής. Φθηνό είναι το άφθονο… Ομως εσύ, ο φθηνός, πώς θα συντηρηθείς; Με τι λεφτά θα καταναλώσεις αυτό -το ακριβό- που έχει σχεδόν τσάμπα από στρατιές αφθόνων παραχθεί; Και την πίεση την ψυχολογική, αυτή, τη μετράει κανείς; Ποια συνοχή;

Ερχονται ωστόσο εκλογές, και σου λέει »υπάρχει ελπίς»…  Αδραξε την ευκαιρία, τώρα που μπορείς, να πάρεις τη πρωτοβουλία. Και ίσως αποσυμφορηθείς. Την πίεση την ψυχολογική, αυτή, πρέπει να τη μετράει κανείς. Γιατί από ένα σημείο βρασμού και άνω, θα διακυβευθεί πραγματικά η συνοχή. Αν οι Κασσάνδρες απρόσκοπτα κι εν αρμονία εργαστούν, αν τα προγνωστικά διαψευσθούν -ένα είναι σίγουρο-, το γέλιο και η γκροτέσκα π(ρ)όζα του Αδωνι από την τιβί θα σε στείλει…δεν μπορεί! Ε, από αυτό το σημείο κι ύστερα, κανείς δεν θα μπορεί να ορκιστεί για το αν εκείνο το άμοιρο που μας συνέχει δεν έχει για τα καλά διαρραγεί. Δεν είναι σωστό να μη τη λογαριάζει κανείς αυτήν την πίεση, την ψυχολογική.

Εχουμε λοιπόν μπροστά μας μια διαδικασία εκλογική, μια ευκαιρία επιλογής. Το αποτέλεσμα τής οποίας θα μπορούσε ίσως να ανακουφίσει, ακόμη και την ίδια την ψυχή. Μια διαδικασία, δηλαδή, ψυχωφελής.

Γιατί την πίεση την ψυχολογική, αυτή, θα πρέπει να τη μετράει κανείς.

*Wolinski

 


Aπό: http://www.hitandrun.gr/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s