Ρόζα Λούξεμπουργκ: θαρραλέα, ελεύθερη, “κόκκινη”


rosa-luxemburg-540x304

Ρόζα Λούξεμπουργκ: θαρραλέα, ελεύθερη, “κόκκινη”
Μαγδαληνή Γκόγκου
Ήταν 15 Γενάρη του 1919…
“Όπως είχε πει και ο Λασάλ η πιο επαναστατική πράξη είναι και θα είναι να λες πάντα δυνατά την αλήθεια”
Η Ροζαλία Λούξεμπουργκ (1871-1919) ήταν Εβραία σοσιαλιστική φιλόσοφος, μαρξίστρια πολιτική θεωρητικός και επαναστάτρια γεννημένη στην Πολωνία. Μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας (SPD) η Ρόζα υπήρξε μία εξέχουσα προσωπικότητα, εκπρόσωπος της δημοκρατικής σοσιαλιστικής σκέψης και δράσης στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα. Φέτος συμπληρώνονται 95 χρόνια από το θάνατό της.
Τα λόγια του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη στο έργο του “Επιστολές στη Γαλάτεια” δείχνουν το θάρρος και την σφοδρή επιθυμία της Λούξεμπουργκ για ανατροπή του καθεστώτος και ελευθερία: “Μια μέρα την είχα δει σε μια μικρή γερμανική πολιτεία, πάνου σε ένα τραπέζι, να μιλάει σε χιλιάδες εργάτες και πεινασμένους.
Ήταν αδύναμη, σα ραχητική, φορούσε ένα παλιό σάλι, έτρεμε από το κρύο κι έβηχε. Μα ποτέ δεν θα ξεχάσω την κραυγή που τινάχτηκε από το ανεμικό της στόμα και ανέβηκε στον ουρανό: “Ελευθερία, φως, δικαιοσύνη. Να χαθούμε όλοι αδέλφια, για να σώσουμε της γης.” Η “κόκκινη” Ρόζα, όπως συνηθίζουμε να την αποκαλούμε λόγω των πεποιθήσεων και του αγώνα της, δραστηριοποιήθηκε στο αριστερό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Γερμανίας (SPD), του οποίου λόγω της ρητορικής της δεινότητας σύντομα έγινε μαζί με τον συναγωνιστή της Καρλ Λίμπκνεχτ ηγετική εκπρόσωπος.

Συνέχεια

Μόνο 555 τρισ. δολάρια τα επιτοκιακά παράγωγα η απόλυτη παγκόσμια φούσκα


Το παγκόσμιο χρέος είναι περίπου 60,5 τρισεκ δολάρια σε τρέχουσες τιμές ενώ μόνο τα επιτοκιακά παράγωγα είναι 555 τρισεκ δολάρια δηλαδή τα επιτοκιακά παράγωγα είναι 8 φορές μεγαλύτερα από το παγκόσμιο χρέος.
Σύμφωνα με την Phoenix Capital στην παγκόσμια αγορά έχουν δημιουργηθεί πολλές φούσκες και μια εξ αυτών είναι και η φούσκα των ομολόγων.
Με πάνω από  100 τρισεκατομμύρια δολάρια σε ομόλογα και πάνω από  555 τρισεκατομμύρια δολάρια σε επιτοκιακά παράγωγα κατανοεί κανείς γιατί οι κεντρικές τράπεζες πραγματοποιούν τόσο μεγάλες παρεμβάσεις στις οικονομίες.
Η Fed μέσα στο 2015 μπορεί να αυξήσει τα επιτόκια από 0,25% έως 0,3% ή έως  0,5%.
Ωστόσο πρέπει να αναφερθεί ότι δεν σχεδιάζεται οποιαδήποτε ομαλοποίηση των επιτοκίων γιατί θα έχει επίδραση στην αγορά  ομολόγων.

Η εκδίκηση της παράλληλης κοινωνίας;


από τη Γιώτα Τζιαμουράνη

 Είναι από εκείνες τις ειδήσεις που τακτοποιούνται τελευταίες στη λίστα των διεθνών από το συντάκτη του δελτίου των οκτώ. Στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που της αφιερώνονται, μόλις που προλαβαίνεις να δεις κάποιους λίγους, με βαριά χειμωνιάτικα ρούχα, να περιφέρονται στους δρόμους μιας μάλλον ωραίας πόλης, κρατώντας χαρτόνια με συνθήματα σε μια γλώσσα που αργότερα μαθαίνεις ότι είναι γερμανικά.

Όλα αυτά στο τέλος Οκτώβρη όπου πράγματι δεν υπήρχε λόγος να αποδοθεί μεγαλύτερη σημασία στη συγκέντρωση περίπου 400 ανθρώπων μιας οργάνωσης με το όνομα Pegida, «Πατριώτες Ευρωπαίοι κατά της Ισλαμοποίησης της Δύσης».

Μέχρι το τέλος Δεκέμβρη, όμως, τα πράγματα αλλάζουν γιατί οι συμμετέχοντες στις πορείες από 400 γίνονται 17.000 και έτσι το θέμα ανεβαίνει στην ειδησεογραφική ατζέντα και οι απορίες σχεδόν λύνονται. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι αυτή η ωραία πόλη είναι η  Δρέσδη που σταδιακά την μιμούνται και άλλες στη γερμανική επικράτεια και όχι μόνο, αυτοί οι αρχικά λίγοι που πλέον γίνονται πολλοί είναι ένα συνονθύλευμα από απλά συντηρητικούς, δεξιούς, ακροδεξιούς, μερικούς χούλιγκαν και νεοναζί και τα συνθήματα στα χαρτόνια λένε «Έξω οι ξένοι», «Για την διατήρηση της κουλτούρας μας», «Είμαστε κατά των ιερών πολέμων σε γερμανικό έδαφος».

Συνέχεια

Τα βασικά…


by Sotos

Φύτρο σε ακροδάχτυλο

Αν μας έχει μείνει ίχνος ανθρωπιάς, θα έπρεπε ήδη να τρέφουμε ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης προς τον Σύριζα. Διότι και μόνη η προκήρυξη των εκλογών έχει αναστείλει τις αυτοκτονίες. Θέλει και ρώτημα;

Όσοι φυσικά δεν δίνουν δεκάρα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να δουν τις αυτοκτονίες να μην κάμπτονται ούτε στιγμή. Και του λένε του απελπισμένου: «Μπα, μην ακούς, μην ελπίζεις, δεν θ’ αλλάξει τίποτε, καλά το είχες σκεφτεί μωρέ, τράβα ψόφα εκεί πέρα!»

Έχει, όμως, εμπεδωθεί πλέον για τα καλά το βέβαιο εκλογικό αποτέλεσμα. Οπότε κάποιοι που θα την είχαν ήδη κάνει για πάνω ευτυχώς παίρνουν την απόφαση να ζήσουν λίγο ακόμα. Έστω μήπως…

Υπάρχει και μια άλλη οπτική γωνία στο θέμα. Σήμερα γεννάει μια ξαδέρφη μου. Τι να πω στο μωράκι της μόλις το δω; Να του κάνω μπου; Να του πω να βγάλει το σκασμό; Να του πω ότι ήρθε στον κόσμο για να κάνει τα χατήρια της Μέρκελ; Να του πω ότι η Μέρκελ δεν αλλάζει; Να του πω ότι, που να σκάσει, θα περάσει τελικά το δικό της; Αυτό να του πω; Ή να εύχομαι να είναι το μωρό γερό, και να του πω ότι εδώ είμαι εγώ για πάρτη του; Ε;

Αυτά τα ολίγα για σήμερα.


Aπό: http://sotosblog.com/

Οι εκλογές και το ψυχωφελές…


»Αντιμετωπίζω τη νέα χρονιά με ένα θολό, πιεστικό συναίσθημα. Δεν έχει κανείς πολλές ελπίδες, και καθολού ψευδαισθήσεις. Αν συνεχιστεί κι άλλο η εξαθλίωση, θα γλυστρίσουμε όλοι στο προλεταριάτο. Οι νέοι άνθρωποι, οι γεμάτοι δύναμη, θα μεταναστεύσουν μαζικά. Φτωχή δαρμένη Γερμανία… Οπως είμαστε τόσο κοντά στα πράγματα, είναι αδύνατο να θεωρήσουμε το σύνολο. Κι αν σε τελευταία ανάλυση οι δρόμοι δεν οδηγούν ψηλά; Νομίσαμε πως όλα αυτά έπρεπε να τα δούμε σαν μια σκληρή δοκιμασία, πως κάτω από τη στέρηση των υλικών αγαθών θα άναβε μια εσωτερική ζωή πιο φωτεινή. Αλλά το απογοητευτικό, ίσα-ίσα είναι, ότι η εσωτερική ζωή είναι πολύ λίγη για να την αντιληφθεί κανείς. Τα τέσσερα χρόνια του πολέμου έχουν οδηγήσει σε ηθική κατάπτωση τους ανθρώπους και ο τελευταίος χρόνος έκανε τα πράγματα χειρότερα. Ισως ένας μεγάλος κλονισμός να καθαρίσει τον αέρα…»

Γράμμα της γλύπτριας και χαράκτριας Κέτε Κόλβιτς την πρωτοχρονιά του 1920 από το Βερολίνο, ενώ η Γερμανία αρχίζει να υφίσταται τις κυρώσεις των νικητών του Α” παγκόσμιου.

Συνέχεια

RED ZEPPELIN: Πηχτό σκοτάδι και οι λύκοι να στήνουν ικριώματα…


red_z1Γράφει ο Μάκης Γεωργιάδης

Άσπλαχνα χέρια σκορπίζουν ακατάπαυστα γύρω τους όλεθρο. Η γη πνίγεται από μια οσμή νεκροθαλάμου και γυρίζει γύρω από τον άξονά της σκορπώντας και πάλι ασυλλόγιστα το θάνατο. Κάποιοι σκέφτηκαν να μετατρέψουν τη ζωή σε βασίλειο για όσους δεν δακρύζουν πια και για όσους δε σκέφτονται. Έχουν βάλει ως στόχο να μετατρέψουν σε κόλαση, σε ανθρωποσφαγείο κάθε γωνιά και κάθε χαραμάδα που μπορούν να φωλιάσουν η συγκίνηση για τα λουλούδια που ανθίζουν, τα χαμόγελα των παιδιών που παίζουν. Να μετατρέψουν σε κολαστήριο ότι μπορεί να θυμίζει τον έρωτα ή την επανάσταση. Τον έρωτα για την επανάσταση, αλλά και την επανάσταση του έρωτα. Ας σκεφτούν καλά τώρα όσοι ποτέ δεν δάκρυσαν από τα μανιτάρια της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα ή στο Ναγκασάκι πως ο θάνατος τους μπορεί να είναι εξίσου απάνθρωπος και σκληρός μέσα στο κλουβί ενός εκάστου.

Συνέχεια

Religion Run…


Γράφω που λες κι εγώ, στο προεκλογικό τεύχος του Unfollow, ένα κείμενο με τίτλο «Να διαλέξουμε τίμημα», όπου εστιάζω στις οικονομικές συνέπειες της εκλογής του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς όταν το έγραφα αυτό ήταν υποτίθεται το μεγάλο διακύβευμα, το τί θα συμβεί στη χώρα σε επίπεδο οικονομικό, σε επίπεδο της σχέσης της με τους δανειστές. Αλλά στο μεταξύ φαίνεται πως είτε τα μηνύματα που έρχονται από το εξωτερικό δεν είναι αυτά που προσδοκούσε και αυτά στα οποία στηριζόταν το εγχώριο πολιτικό και μιντιακό προσωπικό, δεν είναι δηλαδή μηνύματα επικείμενου ολέθρου, είτε έχει εξαντληθεί τόσο πολύ οικονομικά και ψυχολογικά ο κόσμος από πέντε χρόνια δραστικής μείωσης εισοδημάτων και πέντε χρόνια τρομολαγνείας, που ακόμη και να υπάρξουν μηνύματα ολέθρου, εκλογικά η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

Συνέχεια