Ασσόδυο…


Σαμαράς
Πολλά έχουμε δει σ’ αυτόν τον τόπο. Η «μεταπολίτευση» είναι ο ζωολογικός κήπος της σύγχρονης Ελλάδας.

Ένας σατράπης, θρασύτατος…
βωμολόχος,αγράμματος κι εκπρόσωπος του παρακράτους, να βαφτίζεται ‘Εθνάρχης’.

Είδαμε και τα χαΐρια του 1965, στην πρωθυπουργία προσπαθώντας να ξεπουλήσει ό,τι προλάβαινε (πρώτη και τελευταία του ευκαιρία, το ήξερε και βιαζόταν να προλάβει).

Κακομοίρης, παμπόνηρος, δυσκοίλιος κι αγοραφοβικός λογιστάκος, μας έτυχε με τον Κώστα Σημίτη («η μανία της μετριότητας να γράψει Ιστορία» που έλεγε κι η συγχωρεμένη η Κάραλη).

Μετά, ένας μποέμ, με βασική ιδιότητα ‘ανιψιός’, να σπάει το ποδάρι του παίζοντας μπάλα και να τα κάνει όλα λίμπα ως πρωθυπουργός, κυρίως από ωχαδερφισμό.

Ένας κατατονικός, καταφανώς βραδύνους, φοβικός και …χίπης, να αναγγέλλει (ως πρωθυπουργός και αυτός), την υπαγωγή της κοινωνίας μας στο ΔΝΤ.

Αλλά, έναν απροκάλυπτα τζογαδόρο, δεν μας είχε λάχει να δούμε στον πρωθυπουργικό θώκο. Ευτυχώς, για να μη μείνουμε παραπονεμένοι, το βλέπουμε κι αυτό. Ο Αντώνης Σαμαράς, εμφανίζεται σαν κομήτης δίπλα στον Κώστα Μητσοτάκη, κι ο τελευταίος τον λανσάρει σαν δελφίνο του, σε κάτι δακρύβρεχτα τηλεοπτικά spots όπου ο Μητσοτάκης υποστήριζε πως δεν έχει καημό να παραμείνει πρωθυπουργός επί μακρόν, κι έστηνε πίσω του σαν γλάστρες και οιονεί δελφίνους, τον Έβερτ, τον Ανδριανόπουλο και τον Σαμαρά. Γίνεται υπουργός Εξωτερικών, κι αρχίζει τις ζαριές.

Μεγάλοι έρωτες…


bouquinistes

Από το τελευταίο βιβλίο του Γιώργου Κουτσούκου με τίτλο «Ενυδρείο»


«Μαμά, φοβάμαι τον γιακά μου», έκανε το τρίχρονο κοριτσάκι.

Ο Σίμος Ριζάκης βούτηξε πέντε-έξι φυλλάδια και τα έτεινε στους γονείς του παιδιού. Γελώντας η μητέρα τα πήρε αφηρημένα με το αριστερό της χέρι, ενώ με το δεξί χάιδευε το κεφάλι του κοριτσιού. Ο πατέρας γέλαγε κι αυτός. Φαινόντουσαν ευτυχισμένοι.

«Μαμά, ο γιακάς μου», επανέλαβε το παιδί κοιτώντας πάνω από τους ώμους του, λες και το κυνηγούσε η σκιά του.

«Έλα, πάμε να δούμε τον Άι Βασίλη», είπε ο πατέρας και σήκωσε το κοριτσάκι στην αγκαλιά του. Η οικογένεια απομακρύνθηκε μέσα στα γέλια.

Συνέχεια

Το κοριτσάκι μπροστά στην εξάτμιση ή, αλλιώς, αναζητώντας λίγη ζεστασιά…


syrian_girl

Η φωτογραφία αυτή κυκλοφόρησε τον προηγούμενο μήνα (Νοέμβριος 2014) στο διαδίκτυο και δείχνει ένα κοριτσάκι πρόσφυγα από τη Συρία να προσπαθεί να ζεστάνει τα χέρια του σε μια εξάτμιση λεωφορείου σε διασταύρωση τηςΚωνσταντινούπολης.  Σύμφωνα με την εφημερίδα Hurriyet, το περιστατικό κατέγραψε η κάμερα στη γειτονιά Ταρλαμπάσι, κοντά στην πλατεία Ταξίμ.

«Παρά τους καταυλισμούς που έχει στήσει η κυβέρνηση στα σύνορα, η πλειοψηφία των Σύρων έχει μετακινηθεί στην ενδοχώρα και ειδικά στις μεγάλες πόλεις και πολλοί ζουν στους δρόμους. Η Άγκυρα δεν χαρακτηρίζει τους Σύρους ως «πρόσφυγες» – αντίθετα τους αποκαλεί «φιλοξενούμενους» και οι καταυλισμοί επισήμως ονομάζονται «τεντουπόλεις».

Σε κάθε περίπτωση, η φωτογραφία καταγράφει ένα δράμα χωρίς τέλος για δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες από το 1,7 εκατομμύρια που έχουν καταφύγει στη Τουρκία από τη Συρία και προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς απολύτως καμία βοήθεια στους δρόμους μεγάλων πόλεων.»

Είναι προφανές ότι αυτή η φωτογραφία δεν αφορά μόνο «αλλοεθνείς» πρόσφυγες. Αφορά βεβαίως και τους πολυπληθείς «εσωτερικούς» πρόσφυγες, συνέπεια εξοντωτικών οικονομικών πολιτικών στις ίδιες τις κεντρικές μητροπόλεις της Δύσης, καθώς και στις περιφέρειες της Δύσης όπως η Ελλάδα.

Το σύγχρονο «κοριτσάκι με τα σπίρτα», κοριτσάκι μπροστά την εξάτμιση θα μπορούσε να ονομασθεί, είναι το σύγχρονο σύμβολο της μεγάλης, διαρκούς και παγκόσμιας διάστασης κοινωνικής αδικίας, καθώς βεβαίως και της τεράστιας υποκρισίας των ελίτ.

Πηγή φωτογραφίας: http://www.efsyn.gr/arthro/anazitontas-ligi-zestasia


Από: http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/

Το διπλό καλό…


To θρυλικό σλόγκαν «Ψεκάστε – Σκουπίστε – Τελειώσατε» αναβίωσε  η ελληνική Δικαιοσύνη με το σκεπτικό: «Ψεκασμένοι; – Αρχειοθετείστε – Τελειώσαμε». Προτείνω μέχρι τις 29 του μηνός να αρχίσουμε να προσφέρουμε όλοι μας λεφτά σε βουλευτές για να ψηφίσουν Πρόεδρο. Δεν είναι ποινικά κολάσιμο, είναι αντίθετα τόσο ποινικά αδιάφορο που μπαίνει και στο Αρχείο σε χρόνο ντε τε. Εντάξει, αν τα δώσουμε και δεν μείνουμε μόνο στα λόγια, τότε ίσως να υπάρχει ένα ποινικό θέμα. Εκτός κι αν τα πάρει και δεν πει τίποτα βέβαια, οπότε θα έχει κάνει διπλό καλό: και στον τόπο που θα τον απαλλάξει από το άγος της πολιτικής αβεβαιότητας και στο πολίτευμα που δεν θα το έχει ρίξει στο βούρκο με τις καταγγελίες του.
__________________________________________

Ο,ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ (ΘΑ ΜΑΣ ΒΥΘΙΣΕΙ-ΜΗΝ ΠΝΙΓΕΣΑΙ).


Το προφανές κι αυτονόητο που ο καθείς σκέφτεται παρατηρώντας όλες τις τελευταίες εξελίξεις με την απόπειρα χρηματισμού του Χαϊκάλη, δεν είναι παρά το εξής: Προκειμένου να επιβιώσει και στον 21ο αιώνα αυτή η χώρα δίχως να καταστραφεί ολοσχερώς, επιβάλλεται να πέσουν καμιά πενηνταριά πυρηνικές βόμβες απ’ακρη σε άκρη, κι αν δε καταστραφεί ολοσχερώς, τότε οι εναπομείναντες, όποιοι κι αν είναι αυτοί, να τη ξαναφτιάξουν από την αρχή.
Θα είναι και λίγο ρώσικη ρουλέτα το πράγμα βέβαια γιατι κι οι εναπομείναντες τα ίδια σκατά θα είναι με τους αποβιώσαντες, αλλά και πάλι, θα έχουν μία ευκαιρία να το φτιάξουν το πράγμα ξανά από την αρχή. Για να είμαι δίκαιος, αυτό δεν είναι προφανές μόνο για την Ελλάδα, λες κι έξω, στη Δύση ή στην Ανατολή, η Ανθρωπότητα είναι λιγότερο άρρωστη. Ας αφήσουμε τις πυρηνικές βόμβες γιατί είναι απόλυτη καταστροφή κι ας αμολύσουμε τις χριστιανικές μας εγκεφαλοπλύσεις δίχως αναστολές:)
Ενας κατακλυσμός θα ήταν ό,τι καλύτερο. Δεν έχει σωτηρία αλλιώς αυτή η ανθρώπινη Μαστιγα, Μαστιγα για τον πλανήτη και Μαστιγα για τον εαυτό της.
Συνέχεια

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, αλλά έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα


Ο ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικώς ο Πρόεδρός του, κ. Τσίπρας κατηγορείται από τον κ. Σαμαρά για υποχθόνιες ίντριγκες και δολοπλοκίες που τον καθιστούν παράγοντα ανωμαλίας, Και για την πολιτική και για το πολίτευμα.

Είναι ίδιον των (κακομαθημένων) παιδιών, των ανώριμων ανδρών και γυναικών καθώς και των πονηρών να προβάλλουν πάνω στον αντίπαλό τους, στον ενάντιο, στον αντικείμενο, τα δικά τους χαρακτηριστικά, τη δική τους σκανδαλιά, τη δική τους, εν τέλει, αχρειότητα. Αδίστακτος, φέρ’ ειπείν, ο κ. Κασιδιάρης , παρ’ ότι κτύπησε την κυρία Κανέλλη υπό τα όμματα του Πανελληνίου, έσκουζε κατόπιν ότι «αυτή με βάρηξε πρώτη»!!

Ας δούμε λοιπόν ποιος είναι παράγων ανωμαλίας και για το πολίτευμα και για την πολιτική. Ποιος ξεκίνησε αντιμνημονιακός και καθ’ οδόν όχι προς τη Δαμασκό, αλλά προς τα Σούσα, είδε το μαύρο φως των δανειστών και εν μία νυκτί μεταμορφώθηκε σε μνημονιακόν; Ποιος παραμύθιαζε τον λαό λέγοντας ψέματα στα Ζάππεια για να υφαρπάξει την ψήφο; Ο κ. Σαμαράς ή ο άλλος του εαυτός;

Εάν τα ψέματα είναι κάτι το αυτονόητο, το ηθικόν και το νόμιμο, τότε ο κ. Σαμαράς δεν είναι ένα υπόδειγμα παλαιοκομματικού, δημαγωγού και τυχοδιώκτη.

Τι ήταν; πολιτειακή ανωμαλία ή πολιτική προδοσία, όταν ο κ. Σαμαράς δήλωνε γονυπετής μπροστά στην ποδιά της κυρίας Μέρκελ «ουδείς αναμάρτητος»; Τον εαυτόν του μόνο υποβίβαζε σε ανδρείκελο ή αποδεχόταν προσέτι τη μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο; Δεν είναι ο ορισμός της πολιτειακής ανωμαλίας η Ελλάδα σήμερα, αντί για Σύνταγμα, να διαθέτει Μνημόνιο; Είναι ομαλότητα να έχει χάσει η χώρα την Ασυλία της;

Συνέχεια

Οι Ντογιάκος και Παναγιωτόπουλος θα αθώωναν μέχρι και τον Χριστοφοράκο…


Άδικα, πριν κάποια χρόνια, είχε αναγκαστεί το εγχώριο διεφθαρμένο πολιτικό και δικαστικό σύστημα να εκτεθεί ανεπανόρθωτα αφήνοντας ελεύθερο και φυγαδεύοντας από τη χώρα τον διευθυντή της SIEMENS Μιχάλη Χριστοφοράκο, για να μη τεθεί ενώπιον της όποιας Δικαιοσύνης. Γιατί η λύση για να μπαλωθεί αποτελεσματικά όλη εκείνη η υπόθεση θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ο σημερινός προϊστάμενος της Εισαγγελίας Ισίδωρος Ντογιάκος και ο εισαγγελέας Εφετών Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος.

Συνέχεια