Ο ΡΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ


Του ΑΝΤΩΝΗ ΝΤΑΛΑΚΟΓΕΩΡΓΟΥ*

Από την οικονομική κρίση του ’90 η Κοινωνική Ασφάλιση μπήκε στο στόχαστρο του μεγάλου κεφαλαίου για την αντιμετώπιση της κρίσης και της υπερσυσσώρευσης.

Οι πολιτικοί εκφραστές των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας οδήγησαν σταθερά και σταδιακά στην απαξίωση της εργασίας, στην όξυνση των ανισοτήτων και της φτώχειας.

Η επίθεση στις αρχές, την αλληλέγγυα λειτουργία του ελληνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης αλλά και στην βιωσιμότητά του δεν είναι καθόλου πρόσφατο και σημερινό φαινόμενο.

Η ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Από τις αρχές τις δεκαετίας του 1990, ξεκινά μια συστηματική και μεθοδευμένη προσπάθεια με σειρά αντιασφαλιστικών νόμων που ξηλώνουν (σε συντονισμό και συγχρονισμό με την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων) το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και πρόνοιας.

Οι παρεμβάσεις που έγιναν στις τελευταίες δύο δεκαετίες στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας μας από τις πολιτικές δυνάμεις του δικομματισμού που είχαν την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας μας το αντιμετώπισαν κυρίως ως πρόβλημα παροχών.

Έτσι τα μέτρα που έλαβαν κατευθύνθηκαν κυρίως στην συμπίεση των παροχών και τη συνεχή συρρίκνωση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Στη κατεύθυνση αυτής της πολιτικής υπήρξε μια ανηλεής επίθεση στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και της υγείας, ενώ το σύστημα πρόνοιας παραμένει εξαιρετικά αδύναμο να καλύψει τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες που υπάρχουν και οι οποίες διαρκώς διογκώνονται ιδίως με την συνεχή διεύρυνση της φτώχειας.

Όλοι οι νόμοι της Ν.Δ. (νόμος 1902/90, 2084/92, 3655/08) αλλά και του ΠΑΣΟΚ (νόμος 3029/2002) κινήθηκαν στην ίδια νεοφιλελεύθερη λογική της υποβάθμισης και ιδιωτικοποίησης μεγάλου τμήματος της κοινωνικής ασφάλισης, μέσω κυρίως μιας βίαιης ενοποίησης των ταμείων, της αύξησης των εισφορών, της δραματικής μείωσης των παροχών και της διεύρυνσης του χρόνου ασφάλισης.

Συνέχεια

Πριν τη λευκή σελίδα Fahrenheit 451 του Ρέι Μπράντμπερι…


dAtLUlI

Επιμέλεια: Αλέξανδρος Στεργιόπουλος – Λογοτεχνία + Ποίηση – 14/12/2014

Τι υπάρχει στο «πριν» κάθε συγγραφέα, κάθε ποιητή; Σαν αναγνώστες βρισκόμαστε πάντα στο «μετά», στη στιγμή που «περπατάει» το έργο του κάθε λογοτέχνη. Τη στιγμή που κατεβάζουμε το βιβλίο από το ράφι και το ξεσκονίζουμε, ο δημιουργός «ξεσκονίζει» τις σκέψεις του, τις προσλαμβάνουσες και τα ερεθίσματα που θα οδηγήσουν το χέρι του στο χαρτί για να γράψει κάτι καινούριο. Η διαδικασία ίσως είναι επίπονη και κοπιαστική πνευματικά για τον ίδιο, όμως θέλουμε να συμμετάσχουμε. Το διάβασμα είναι απόλαυση, αλλά τι ήταν αυτό που άναψε τη σπίθα για να πάρει φωτιά η πένα και να «ζωντανέψει» η λευκή σελίδα; Ποια ήταν η αφορμή για να «γεννηθούν» τα μεγάλα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Ψάχνουμε, βρίσκουμε και απαντάμε.

Να αντέξουμε τη φλόγα του λευκού

Συνέχεια

Κινηματογραφική ταινία -«Ο Βασιλιάς» του Νίκου Γραμματικού»


© Νίκος Γραμματικός


Σκεφτόμουν πολύ καιρό να γράψω μια κριτική, σκέψεις δικές μου ή μια σύνθεση απόψεων σχετικά με τη συγκεκριμένη ταινία, καθότι με επηρέασε βαθύτατα. Αναφέρομαι στην ταινία « Ο Βασιλιάς» (2002) του Νίκου Γραμματικού στην οποία πρωταγωνιστεί με άρτιο και απλό συνάμα τρόπο ο Βαγγέλης Μουρίκης και βασίζεται σε αληθινά γεγονότα.

Αναφορικά με τη πλοκή της ταινίας, ο 35χρονος Βαγγέλης, ένας πρώην ναρκομανής και ντίλερ, βγαίνει από τη φυλακή και αποφασίζει να αρχίσει μία νέα ζωή, μακριά από το σκοτεινό του παρελθόν. Γι’ αυτόν τον λόγο αποφασίζει να φύγει από την πόλη και να εγκατασταθεί στο παρατημένο σπίτι του παππού του στο χωριό, όπου φαντασιώνεται και αποφασίζει σιγά σιγά από το μηδέν να δημιουργήσει μια νέα ζωή στην εξοχή, να «ξαναγεννηθεί».

Συνέχεια

“Οδυσσέας” – Ένας χρόνος αγώνα…του Σχολείου Αλληλεγγύης…


… ενάντια στον Κύκλωπα του κράτους

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη της πιο δύσκολης φάσης της περιπέτειας του Σχολείου Αλληλεγγύης “Οδυσσέας”, μιας εθελοντικής οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη που από το Δεκέμβρη του 1997 διδάσκει αδιαλείπτως εντελώς δωρεάν ελληνικά, αλλά και ξένες γλώσσες, σε μετανάστες, πρόσφυγες, παλιννοστούντες και ντόπιους, με 7000 περίπου μαθητές να έχουν περάσει ως τώρα από τα θρανία του. Η περιπέτεια αυτή, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, έχει ξεκινήσει το 2012 με τον έλεγχο των λογιστικών του βιβλίων από την Εφορία και την επιβολή εις βάρος του ολωσδιόλου άδικων και καταφανώς δυσβάσταχτων προστίμων (62.000 ευρώ περίπου) για τυπικές και γραφειοκρατικές παρατυπίες στα λογιστικά του βιβλία. Για την ιστορία, αυτές οι παρατυπίες συνίσταντο κυρίως σε λογιστικές παραλείψεις που παρουσίαζαν τα – εκ του νόμου μη φορολογητέα- έσοδα του Σχολείου κατά πολύ λιγότερα από τα έξοδα της περιόδου 2001-09, και σε εκπρόθεσμη προσκόμιση αποδείξεων είσπραξης και πάλι μη φορολογητέων ποσών της ίδιας περιόδου.

Συνέχεια

Ο Δ. Δεληολάνης γράφει από τη Ρώμη «Φασίστες και μαφιόζοι δουλεύουνε μαζί»


Του Δημήτρη Δεληολάνη      

Από τις αρχές του Νοεμβρίου σε πολλές λαϊκές συνοικίες της Ρώμης ξέσπασε μεγάλο και μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην παρουσία κέντρων υποδοχής μεταναστών, προσφύγων ή ρομά.

Η εξέγερση των προαστίων

Εκατοντάδες εξαγριωμένοι κάτοικοι κατέβηκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τα κέντρα υποδοχής μεταναστών που εγκαταστάθηκαν στη γειτονιά τους. Οι διαμαρτυρίες κατέληξαν σε σοβαρά βίαια επεισόδια στη συνοικία Τορ Σαπιέντσα, όπου οι δημοτικές αρχές δημιούργησαν το καλοκαίρι κέντρο στέγασης και υποστήριξης ανηλίκων προσφύγων, που έφθασαν στην Ιταλία ασυνόδευτοι. Οι εξαγριωμένοι κάτοικοι πετροβόλησαν κι έσπασαν τα τζάμια του κέντρου ενώ ξυλοκόπησαν και κάποιους νέους πρόσφυγες που τόλμησαν να βγουν έξω. Οι νεαροί πρόσφυγες κατηγορήθηκαν ότι παρενοχλούσαν τις γυναίκες στο δρόμο και υπήρξαν μάλιστα καταγγελίες για απόπειρες βιασμού (εντελώς αβάσιμες, όπως γρήγορα αποδείχθηκε). Παράλληλα, κυκλοφορούσαν πληροφορίες (εντελώς αβάσιμες) ότι οι νεαροί πρόσφυγες εισέπραταν 40 ευρώ την ημέρα και ότι είχαν προνομιακή μεταχείριση στην παροχή λαϊκής κατοικίας: «Να δώσουν τα λεφτά και τα σπίτια μας», φώναζαν οι κάτοικοι.

Συνέχεια

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Έλληνες… Η πλατεία δεν έχει πια πρόσφυγες για να σας τα χαλάσουν… Τους μάζεψαν τα ΜΑΤ στις 3 τα ξημερώματα


ΣΥΡΙΟΙ

Στην Αμερική, τους λευκούς που κοιμούνται στους δρόμους τους αποκαλούν «λευκά σκουπίδια» -γιατί δεν είναι μόνο οι «μαύροι» που υποφέρουν στη χώρα αυτή. Κάπως έτσι αντιμετώπισαν οι ελληνικές αρχές τους Σύριους πρόσφυγες του Συντάγματος. Σαν σκουπίδια που βρώμιζαν την πλατεία και έθεταν σε κίνδυνο τη γιορτινή ατμόσφαιρα της πόλης. Γιατί, βέβαια, πώς να στολίσεις το δέντρο όταν, αντί για χριστουγεννιάτικες μπάλες και προβατάκια υπάρχει μπροστά σου η εικόνα ενός κόσμου που ουδεμία σχέση έχει με το «πνεύμα των ημερών». Και όχι μόνο αυτό. Είναι η εικόνα ενός κόσμου που δείχνει το πιο αποτρόπαιο πρόσωπο σε όσους έχουν ανάγκη, στης γης τους κολασμένους. Είναι η εικόνα ενός κόσμου που δεν μπορεί να συμβαδίσει ούτε με την πιο αστική εκδοχή της «ανθρωπιάς». Η εικόνα ενός ολοκληρωτισμού που όσο δεν τον ανατρέπουμε, μας ανατρέπει κάθε παρόν και κάθε ελπίδα για το μέλλον. Ορίστε, λοιπόν, έφυγαν οι άνθρωποι, ελεύθερος ο χώρος για τα πρόβατα…

Συνέχεια

Διδάσκοντας ελευθερία κάτω απ’ τον ήλιο…δίχως φως…


syrian

Εξήντα χρόνια μετά και η Ελλάδα έχει το μικρότερο ποσοστό αναγνώρισης προσφύγων από όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (0,3%).

Πρόσφυγας δεν είναι απλώς εκείνος που ζητά να μείνει στη χώρα που εσύ θεωρείς δική σου, μα ένας από τους πιο ευάλωτους, ως προς τα δικαιώματά του, πολίτης του κόσμου.

Η διαδικασία για την ανάπτυξη ενός σώματος διεθνών νόμων και συμβάσεων σχετικά με τους πρόσφυγες ολοκληρώθηκε το 1951 με υιοθέτηση της Συμβάσεως για το Καθεστώς των Προσφύγων από τη Συνέλευση Των Ηνωμένων Εθνών. Η πρώτη χώρα που την προσυπέγραψε ήταν η Δανία, με άλλα 140 έθνη να ακολουθούν το παράδειγμά της. Αποτελεί το σημαντικότερο νομικό κείμενο για την εφαρμογή αρχών μεταχείρισης προσφύγων, προβλέπει την ελευθερία άσκησης της θρησκείας, παρέχει πρόσβαση στα δικαστήρια, στην πρόνοια , στην εκπαίδευση και στις κοινωνικές παροχές. Ως προς την υγεία και την εργασία ορίζει ότι ο πρόσφυγας πρέπει να αντιμετωπίζεται το λιγότερο όπως όλοι οι άλλοι «ξένοι» της χώρας.

Συνέχεια