Ταμείο Ανεργίας…


Φωτογραφία: "...Εμείς. Εμείς που μετατρέψαμε τις πόλεις μας σε φυλακές. Τις σχέσεις μας σε φυλακές. Τα σπίτια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας, σε φυλακές. Τις φυλακές...τις αφήσαμε φυλακές. Εμείς που κάναμε την επανάσταση, πολιτική και την τέχνη, ανώδυνη διασκέδαση. Εμείς που γαντζωθήκαμε σε παράλυτες φιλίες, σε πένθιμα πανεπιστήμια, σε γερασμένες νεολαίες, σε κενά από ιδεολογία κόμματα.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> Εμείς. Που κληρονομήσαμε ένα ενιαίο οικόπεδο και το γεμίσαμε από άκρη σ’ άκρη με σύνορα, το χωρίσαμε σε πατρίδες και φυλές, κράτη και έθνη. Που είπαμε τον έγχρωμο, αράπη, τον αλλόθρησκο, βάρβαρο, τον ομοφυλόφιλο, ανώμαλο και τους απομονώσαμε. Εμείς που ταυτίσαμε τον άνεργο με την τεμπελιά και τον – πατάω επί πτωμάτων – γιάπη με την επιτυχία. Που βαφτίσαμε τη φιλοχρήματη πλαστική barbie, γυναίκα και τη φεμινίστρια, ανέραστη. Τους τοκογλύφους, πιστωτικά ιδρύματα, το ξέπλυμα χρημάτων, δωρεά, το ρουσφέτι, εξυπηρέτηση. Τους φασίστες, πατριώτες και τους ονειροπόλους, προδότες. Τους πλούσιους, έξυπνους και τους φτωχούς, περιορισμένων δυνατοτήτων.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> Εμείς που δεν κάναμε έρωτα, αλλά πόλεμο. Εμείς. Που προτιμήσαμε ένα βολικό ψέμα από μια αλήθεια που πονάει. Που εδώ και αιώνες προσποιούμαστε ότι ζούμε..."</p><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> <p>Ταμείο Α(ν)εργίας - Εκδόσεις Γαβριηλίδη

του Νίκου Γκαμαρλιά


«…Εμείς. Εμείς που μετατρέψαμε τις πόλεις μας σε φυλακές. Τις σχέσεις μας σε φυλακές. Τα σπίτια, τα σχολεία, τους χώρους εργασίας, σε φυλακές. Τις φυλακές…τις αφήσαμε φυλακές. Εμείς που κάναμε την επανάσταση, πολιτική και την τέχνη, ανώδυνη διασκέδαση. Εμείς που γαντζωθήκαμε σε παράλυτες φιλίες, σε πένθιμα πανεπιστήμια, σε γερασμένες νεολαίες, σε κενά από ιδεολογία κόμματα.
Εμείς. Που κληρονομήσαμε ένα ενιαίο οικόπεδο και το γεμίσαμε από άκρη σ’ άκρη με σύνορα, το χωρίσαμε σε πατρίδες και φυλές, κράτη και έθνη. Που είπαμε τον έγχρωμο, αράπη, τον αλλόθρησκο, βάρβαρο, τον ομοφυλόφιλο, ανώμαλο και τους απομονώσαμε. Εμείς που ταυτίσαμε τον άνεργο με την τεμπελιά και τον – πατάω επί πτωμάτων – γιάπη με την επιτυχία. Που βαφτίσαμε τη φιλοχρήματη πλαστική barbie, γυναίκα και τη φεμινίστρια, ανέραστη. Τους τοκογλύφους, πιστωτικά ιδρύματα, το ξέπλυμα χρημάτων, δωρεά, το ρουσφέτι, εξυπηρέτηση. Τους φασίστες, πατριώτες και τους ονειροπόλους, προδότες. Τους πλούσιους, έξυπνους και τους φτωχούς, περιορισμένων δυνατοτήτων.
Εμείς που δεν κάναμε έρωτα, αλλά πόλεμο. Εμείς. Που προτιμήσαμε ένα βολικό ψέμα από μια αλήθεια που πονάει. Που εδώ και αιώνες προσποιούμαστε ότι ζούμε…»

Ταμείο Α(ν)εργίας – Εκδόσεις Γαβριηλίδη


Από: Ταμείο Ανεργίας, του Νίκου Γκαμαρλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s