Ενας αξιολύπητος δήθεν Πρωθυπουργός εκλιπαρεί τους υπαλλήλους της τρόϊκας


Η ομιλία του Αντ. Σαμαρά στο Ελληνο-Αμερικανικό Επιμελητήριο δεν καταδεικνύει απλώς τον πανικό στο οποίο έχει περιέλθει, δεν αποδεικνύει μόνον ότι βρίσκεται απομονωμένος από τους ηγέτες των Βρυξελλών και έχει καταστεί υποχείριο στα χέρια των δανειστών, αλλά και τους κινδύνους που εγκυμονεί για την χώρα η διαιώνιση της παρούσας πολιτικής κατάστασης

SAMARAS NSFR National Strategic Reference Framework Megaron Mousikis Athens Concert Hall ÓÁÌÁÑÁÓ Á’ Åèíéêï Áíáðôõîéáêü ÓõíÝäñéï ÐñïãñáììáôéêÞò Ðåñéüäïõ 2014-2020 Ìåãáñï ÌïõóéêÞò

Αξιολύπητος, ενδοτικός, «yesmen» της τρόικας εμφανίσθηκε το βράδυ της Τρίτης ο πρωθυπουργός κ. Αντ. Σαμαράς, μιλώντας στο Ελληνο-Αμερικανικό Επιμελητήριο. Ο Πρωθυπουργός της χώρας εμφανίσθηκε να εκλιπαρεί κυριολεκτικά τους εκπροσώπους των δανειστών να του δώσουν ακόμη μία ευκαιρία, ώστε να παραμείνει αγκιστρωμένος στην καρέκλα της εξουσίας.

Η τοποθέτηση όμως του Πρωθυπουργού της χώρας, δεν καταδεικνύει απλώς τον πανικό στο οποίο έχει περιέλθει, δεν αποδεικνύει μόνον ότι βρίσκεται απομονωμένος από τους ηγέτες των Βρυξελλών και έχει καταστεί υποχείριο στα χέρια των δανειστών, αλλά και τους κινδύνους που εγκυμονεί για την χώρα η διαιώνιση της παρούσας πολιτικής κατάστασης.

Συνέχεια

Κοινοτισμός και Λαϊκή εξουσία στην Ελλάδα. Ο Κώδικας Ποσειδώνα…


image002

Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΤΑΞΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ1
Κοινοτισμός και Λαϊκή εξουσία στην Ελλάδα. Ο Κώδικας Ποσειδώνα

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

«Ο σοσιαλισμός οφείλει να είναι ριζοσπαστικός. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να φτάνει ώς τις ρίζες και η ρίζα είναι ο Άνθρωπος».

Έριχ Φρομ

«Κανένα πρόβατο δεν σώθηκε βελάζοντας, ακόμα κι όταν βέλαζε ‘αριστερά’».

Γκράφιτι στους δρόμους της Βάρκιζας

Στις πρωτόγονες κοινότητες ο ιδιωτικός και ο δημόσιος χώρος ήταν σχεδόν ταυτόσημες έννοιες και καταστάσεις, και συνεπώς τα μέλη τους ήταν όλα προσωπικώς παρόντα και δρώντα, αφού συμμετείχαν ισότιμα και ενεργά με τις σκέψεις, τις προτάσεις, αλλά και με τις αντιρρήσεις τους σε όλες τις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων και φυσικά με την προσωπική συμμετοχή τους συνέβαλλαν στην καλύτερη δυνατή υλοποίησή τους. Η κοινότητα, συμπεριλαμβάνοντας όλα τα μέλη της στο ενιαίο δικό της κοινοτικό γίγνεσθαι, απέκλειε τον απομονωτισμό, τον ατομισμό και την ιδιώτευση και κατά συνέπεια τον στείρο ανταγωνισμό, με αποτέλεσμα την ταύτιση των μελών της με την ίδια τη συνολική κοινότητα, η οποία με τον τρόπο αυτό δεν εξασφάλιζε μόνο την καλύτερη δυνατή ατομική και συλλογική-κοινοτική επιβίωση, αλλά πρόσφερε ισχυρό αίσθημα ασφάλειας και αυτοπεποίθησης, προϋποθέσεις αναγκαίες για κάθε ατομική και συλλογική δημιουργική πρωτοβουλία.

Συνέχεια