ΣΥΡΙΖΑ: Ακαδημαϊκό το τελευταίο καρφί στο φέρετρο του αιτήματος διαγραφής του χρέους


DEBT

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ (Πριν, 30 Νοεμβρίου 2014)

Νέο πλήγμα, με ακαδημαϊκό επίχρισμα αυτή τη φορά, δέχθηκε το αίτημα διαγραφής του δημόσιου χρέους από την οικονομική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή τα στελέχη που, θεωρητικώς, όφειλαν αυτή την περίοδο να τεκμηριώνουν και να διαδίδουν την ψηφισμένη από το συνέδριο του κόμματος θέση για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, έτσι, ώστε η υλοποίησή της με την άνοδο του κόμματος στην εξουσία να γίνει με τις μικρότερες δυνατές αναταράξεις και, το σημαντικότερο, να πεισθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι εργαζόμενοι για την ανάγκη να παλέψουν γι’ αυτό τον στόχο… Η πραγματικότητα ωστόσο έρχεται να επιβεβαιώσει τα χειρότερα σενάρια.

Η ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου έχει εδώ και καιρό εγκαταλείψει το στόχο της διαγραφής του χρέους, ως ένα απτό δείγμα «στροφής στην υπευθυνότητα» και «ενηλικίωσης» της, ώστε να πείσει τα κέντρα εξουσίας εντός κι εκτός Ελλάδας να της δώσουν το πολυπόθητο χρίσμα. Προς επίρρωση η επαναφορά ως λύσης για το πρόβλημα του δημόσιου χρέους μιας παραλλαγής του σχεδίου PADRE σε άρθρο που δημοσιεύεται στο περιοδικό Θέσεις (Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2014), με συγγραφείς τους Δ. Σωτηρόπουλο, Γ. Μηλιό και Σ. Λαπατσιώρα. Να θυμίσουμε πως το σχέδιο PADRE, αρκτικόλεξο του τίτλου Πολιτικά Αποδεκτό Σχέδιο Αναδιάρθρωσης του Χρέους στην Ευρωζώνη, δημοσιεύθηκε πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2014 και στον εγχώριο δημόσιο διάλογο εισήχθη για πρώτη φορά από τον Φ. Σαχινίδη που το πρότεινε σε συνέδριο της Ά. Διαμαντοπούλου και στη συνέχεια από τον Γ. Δραγασάκη που το υποστήριξε ως μια ρεαλιστική εναλλακτική με συνέντευξή του τον Σεπτέμβριο. Δεν θα περιληφθεί επομένως και στο απάνθισμα της ριζοσπαστικής σκέψης που ανέδειξε η κρίση… (Εδώ, πρόσφατη κριτική μου στο σχέδιο PADRE)

Συνέχεια

Σε νύχια ξένων έριξε την Τράπεζα Κύπρου ο Ν. Αναστασιάδης!


Δελαστικ-3Γιώργος Δελαστίκ

Στα νύχια ξένων κερδοσκόπων βρίσκεται ολόκληρη η οικονομία της Κύπρου, αφού αυτοί ελέγχουν πλέον ολοκληρωτικά το κυπριακό τραπεζικό σύστημα με όργανο την Τράπεζα Κύπρου. Δεν είναι μόνο ο Γιόζεφ Ακερμαν, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του γερμανικού κολοσσού της Ντόιτσε Μπανκ, ο οποίος εδώ και δέκα μέρες τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου. Ο Ελβετός Ακερμαν αποδεικνύεται τελικά ότι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Από τα δέκα μέλη του νέου διοικητικού συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου, τα έξι είναι… ξένοι! Αυτό είναι το αποτέλεσμα του εγκλήματος που διέπραξε πέρυσι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, αρπάζοντας όλες τις καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ στις κυπριακές τράπεζες. Ο Αμερικανός Γουίλμπερ Ρος είναι το αφεντικό της Τράπεζας Κύπρου πλέον. Εχει διορίσει διευθύνοντα σύμβουλο τον Τζον Πάτρικ Χάρικαν, ενώ συμμετέχει και ο ίδιος στο ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου. Αυτός έφερε τον Ελβετό τραπεζίτη Γιόζεφ Ακερμαν ως πρόεδρο του ΔΣ, στο οποίο συμμετέχουν ακόμη δύο Ρώσοι (ο Βλαντίμιρ Στρζαλόφσκι και ο Μαξίμ Γκόλντμαν) και ο Αρνε Μπέργκνερ εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) συν τέσσερις Κύπριοι τραπεζίτες ανάξιοι αναφοράς.

Συνέχεια

Στο γκουαντάναμο…


Το Camp X-Ray είναι το Γκουαντάναμο, είναι ο τόπος που οι σύγχρονοι αυτοκράτορες του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, έχουν κλείσει αυτούς που σήκωσαν κεφάλι στην Αυτοκρατορία.  Ένα Χομπσιανό πανοπτικό στρατόπεδο για τους «κακούς» της 11/9, που τάχα, τάχα μου δικαιώνει τις επιλογές της ασφάλειας επί της ελευθερίας, καταργώντας και την ασφάλεια και την ελευθερία

Συνέχεια

Κρύο…


(…)
ἡ ὀρχήστρα παίζει κίβδηλους
σκοποὺς
τί μάτια παθιασμένα τί γυναῖκες
τί ἔρωτες τί φωνὲς τί ἔρωτες
φίλε ἀγάπη αἷμα φίλε
φίλε δῶσ᾿ μου τὸ χέρι σου τί κρύο
Ἤτανε παγωνιὰ
δὲν ξέρω πιὰ τὴν ὥρα
ποὺ πέθαναν ὅλοι
κι ἔμεινα μ᾿ ἕναν
ἀκρωτηριασμένο φίλο
καὶ μ᾿ ἕνα ματωμένο κλαδάκι
συντροφιὰ
(Μίλτος Σαχτούρης,
«Η δύσκολη Κυριακή»)
Συνέχεια

Η διαδικασία εκφασισμού…


«… Κρίσιμο και καθοριστικό ρόλο στο κρίσιμο και «μεταιχμιακό πριν» της εγκαθίδρυσης του φασισμού διαδραματίζει η πολιτική και ιδεολογική «κίνηση» των καταπιεστικών μηχανισμών του κράτους…»

1

του Σίμου Ανδρονίδη

Το κείμενο αφιερώνεται σε όλους όσοι βιώνουν καθημερινά την κρατική βία, καθώς και σε αυτούς που δεν «κλείνουν το μάτι» στο «μαύρο τέρας» που φέρει το όνομα Χρυσή Αυγή.

«Αυτός αυτός ο κόσμος ο ίδιος κόσμος είναι Της άμπωτης και του οργασμού των τύψεων και της νέφωσης Ο ευρέτης των ζωδιακών ο τολμητίας των θόλων Στην άκρη της εκλειπτικής κι όσο που φτάνει η Χτίσις Αυτός ο ίδιος κόσμος αυτός ο κόσμος είναι Βούκινο βούκινο και μάταιο νέφος μακρινό!». (Οδυσσέας Ελύτης, ‘Άξιον Εστί’, 1979).

Συνέχεια

Αντίο, βουλεβάρτο…


της Μαριάννας Τζιαντζή

Η Αθήνα βρίσκει πάλι το βουλεβάρτο της». Έτσι πανηγυρικά έγραφαν πέρυσι για την ανάπλαση της Πανεπιστημίου, ενώ ο Αντ. Σαμαράς θριαμβολογούσε λέγοντας πως το νέο αυτό έργο δείχνει ότι «υπάρχουν ζωντανές δυνάμεις της κοινωνίας μας που μέσα στο ζόφο της κρίσης οραματίζονται την Ελλάδα αλλιώς». Συνέχεια