(…) να φοβηθείτε τους καιρούς που η ανθρωπότητα θ” αρνηθεί να υποφέρει!


1907704_1439860062914686_42241016_n

της βάσιας αργέντη,
Σε μία a priori τρομοκρατημένη κοινωνία, κυρίως σε πνευματικό επίπεδο, δεν περιμένεις τίποτε περισσότερο από τα να δέχεται βουβή ό,τι της συμβαίνει.. Η εξουσιολαγνεία, η ημιμάθεια, ο πολιτικαντισμός και η απανταχού και πλήρης αδιαφορία δίνουν τη σκυτάλη στις διπλανές του ,λειασμένες πλέον, έννοιες. Κι όλο αυτό οδηγεί μαθηματικώς σε αδιέξοδο. Παρακολουθώ τα τεκτενόμενα με στόμα ορθάνοιχτο. Από τη μία οι δήθεν σοσιολδημοκράτες και δήθεν αριστεροί κι από την άλλη οι δήθεν αγράμματοι πατριώτες (χ.α). Καλά δε για το βίντεο των ξεχασμένων διασήμων που ξαφνικά ράγισε η καρδούλα τους για τους Ουκρανούς, τι να πω; Κρίμα που έφυγε ο Φώσκολος. Από την άλλη, τις τελευταίες ώρες έχουν εισβάλει σε σπίτια αναρχικών και πιάνουν όποιον βρουν…Για να καταλάβω, η πολιτική και πνευματική τους αβελτηρία δεν χωρά πουθενά την ηθική και δεν έχει τελματικό βυσσό; Μία τρέχουν πίσω από τους μετανάστες, τώρα πίσω από τους αναρχικούς…και σε λίγο καιρό σε κάθε πικραμένο.. Όσον αφορά τους πρώτους, όπως πολύ σωστά το εξέφρασε ένας φίλος, δεν υπερασπιζόμαστε τους μετανάστες από φετίχ, ηλίθιοι.

Συνέχεια

PROJECT PROPHECY


After 9/11 the CIA launched an operation called PROJECT PROPHECY…

[…] STEVE MEYERS:

For years now, you’ve been helping the Pentagon and CIA prepare for a rise in asymmetric warfare and financial threats, because today there are immense fears we’ll be struck by – as you’ve described it before – a financial Pearl Harbor.

JIM RICKARDS:

There’s now concern in different branches of the U.S. government…

Historically in Washington, the Treasury and the Fed take care of the dollar.

The Pentagon and the Intelligence Community take care of other threats, but what happens when the dollar IS the threat?

Americans generally know that:

  • The Fed has increased the money supply by $3.1 trillion.
  • We have $17.5 trillion of debt.
  • We have $127 trillion of unfunded liabilities.

What are those?

Medicare, Medicaid, Social Security, student loans, Fannie Mae, Freddie Mac, FHA.

Συνέχεια

ΗΠΑ: «Αράπης είναι! Ρίχτε του στο ψαχνό κι ας είναι παιδί!»


Δελαστικ-3Γιώργος Δελαστίκ

Ξέσπασαν για μια ακόμη φορά οι μαύροι των ΗΠΑ εναντίον του ρατσισμού που μαίνεται στη χώρα τους. Με αφορμή την προκλητική απόφαση δικαστηρίου στο Φέργκιουσον της πολιτείας του Μιζούρι να μην παραπέμψει καν σε δίκη τον λευκό αστυνομικό Ντάρεν Ουίλσον που σκότωσε τον 18χρονο άοπλο μαύρο έφηβο Μάικλ Μπράουν τον Αύγουστο, ξέσπασαν βίαιες ταραχές στο Φέργκιουσον και διαδηλώσεις σε 170 και πλέον πόλεις των ΗΠΑ. Από την Ουάσιγκτον, τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο ως το Λος Αντζελες και το Σιάτλ στη Δυτική Ακτή της αχανούς χώρας. Για μια ακόμη φορά έγινε σαφές ότι αν κάποιος είναι αστυνομικός στις ΗΠΑ, δρα στη βάση του δόγματος… «Αράπης είναι, ρίχτου στο ψαχνό κι ας είναι και παιδί! Ετσι κι αλλιώς μπλεξίματα με τη Δικαιοσύνη να έχεις αποκλείεται!». Την περασμένη εβδομάδα, άλλωστε, αστυνομικός δολοφόνησε… 12χρονο (ναι, δωδεκάχρονο!) παιδί, μαύρο φυσικά κι αυτό, επειδή κρατούσε ένα ψεύτικο πιστόλι που πετούσε μπίλιες πλαστικές και έπαιζε με αυτό σε ένα πάρκο! Οταν ένας Αμερικανός αστυνομικός σκοτώνει ένα 12χρονο παιδί, οι πιθανότητες είναι εξαιρετικά περισσότερες ότι το κάνει για να διασκεδάσει αφαιρώντας τη ζωή ενός «αράπη» παρά επειδή… «φοβήθηκε».

Συνέχεια

Η ζαριά του θανάτου…


Για μια κυβέρνηση που δεν παραπαίει απλώς αλλά κάτι πολύ παρακάτω, για μια κυβέρνηση που στάλα συμπάθειας δεν της δείχνουν οι φίλοι, εταίροι και δανειστές μας επιφυλάσσοντάς της διαρκή ξεφτιλίκια επιπέδου Καννών (και δη χωρίς να τους έχει θυμώσει κανένα δημοψήφισμα), για μια κυβέρνηση που σύρεται και διασύρεται κι ετοιμάζεται για την τελική κωλοτούμπα – επισφράγιση των μνημονίων που κάθε μέρα έσκιζε μέχρι να αναστηθούν και να τη σκίσουν αυτά,
όση  πυγμή της λείπει προς τα έξω, τόση κι άλλη τόση είναι έτοιμη να δείξει προς τα μέσα,
αφού θα προσπαθήσει να κρατηθεί από παντού, από κάθε πιθανή ή απίθανη, αληθινή ή τεχνητή, εστία έντασης
και στο πλαίσιο αυτό είναι προφανώς διατεθειμένη να πετάξει στα σκυλιά το σώμα του Νίκου Ρωμανού.
Αν τον ταϊσει με το ζόρι ή αν αυτός σταματήσει την απεργία πείνας, νικήτρια θα είναι στα μάτια του προνομιακού της κοινού,
αν αυτός πεθάνει, τότε θα έχει ρίξει την μεγάλη της ζαριά, μήπως και με όσα επακολουθήσουν κατορθώσει να γαντζωθεί στην εξουσία για πολύ ακόμα ή στη χειρότερη μπορέσει να περιορίσει την έκταση της επικείμενης εκλογικής της συντριβής.
Και κάπως έτσι, αντί να τρέμει το θάνατο ενός 21χρονου απεργού πείνας, μάλλον τον προσδοκά.
______________________________________________

Μιλάνο: Ένας άλλος κόσμος είναι εδώ, στη βιομηχανική μητρόπολη της Ιταλίας…


«Βγαίνουμε από τα γκέτο/ καταστρέφουμε το κλουβί/ δημιουργούμε την οργάνωση της οργής μας»

09 Milano, sgombero casa occupata
«Γράφει ο Δημήτρης Σεραφής»

Ας ξεκινήσουμε με αυτά που δεν ειπώθηκαν, ούτε γράφτηκαν στα ελληνικά ΜΜΕ. Κάτι σαν ένα είδος «ανταπόκρισης» από τις γειτονιές του Μιλάνο. Αν και οι ανταποκρίσεις δεν είναι ποτέ «αντικειμενικές», ούτε ισχυριζόμαστε κάτι τέτοιο για την παρούσα. Η ιστορία μας ωστόσο ξεκινάει κάπως έτσι:

Πολύ έντονη ήταν η προηγούμενη εβδομάδα για τις γειτονιές Corvetto, Giambellino, Ticinese και San Siro, στο Μιλάνο. Στις γειτονιές όπου υπάρχουν κατειλημμένες εργατικές κατοικίες και επιτροπές του λεγόμενουκινήματος στέγης. Κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας έλαβε χώρα πολυήμερη, κινηματογραφικού τύπου,αστυνομική επιχείρηση εξώσεων -με δεκάδες διμoιρίες carabinieri, με χημικά, ξύλο, συλλήψεις, κλούβες, ελικόπτερα και λοιπά μέσα- η οποία ξεκίνησε από το σφράγισμα δύο κατειλημμένων κοινωνικών κέντρων στην περιοχή Corvetto, στο νοτιοανατολικό Μιλάνο και συνεχίζεται, μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.

Αυτές τις ημέρες, σύμφωνα με τον νέο νόμο της κυβέρνησης Renzi ενάντια στις καταλήψεις -ο οποίος ενδυναμώνει το θεσμικό πλαίσιο του ιταλικού κράτους, καταργώντας νομικά τη δυνατότητα παροχής ρεύματος, νερού, θέρμανσης σε κατειλημμένες κατοικίες- αλλά και σύμφωνα με τη θέληση της Aler, της κρατικής επιχείρησης που έχει στην κατοχή της το σύνολο των εργατικών κατοικιών, εντείνεται από την Κοινότητα του Μιλάνο, η επιχείρηση εξώσεων.

Συνέχεια

Η γάγγραινα των ελεγκτικών εταιρειών


 

pwc ukΛεωνίδας Βατικιώτης

(Επίκαιρα, 20-26 Νοεμβρίου 2014)

Η υποκρισία που ανθεί στα ρετιρέ του ευρωπαϊκού οικοδομήματος ήταν γνωστή από καιρό. Δεν χρειαζόταν να αποκαλυφθεί ότι ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ έφερε προσωπική ευθύνη για την μετατροπή του μικροσκοπικού δουκάτου του Λουξεμβούργου σε ένα απέραντο πλυντήριο, με αφορμή τις αποκαλύψεις της Διεθνούς Σύμπραξης Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ), καθώς διετέλεσε πρωθυπουργός του επί 20 σχεδόν χρόνια: από το 1995 ως το 2013! Η απερίγραπτη δυσοσμία του ευρωπαϊκού οικοδομήματος αποκαλύπτεται αν λάβουμε υπ’ όψη μας επιπλέον ότι ο Γιουνκέρ διετέλεσε επί 8 χρόνια, από το 2005 ως το 2013, πρόεδρος του Eurogroup, του συμβουλίου υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος που έφερε την ευθύνη για την εναρμόνιση της οικονομικής πολιτικής των κρατών μελών της ευρωζώνης και την σφιχτή δημοσιονομική διαχείριση εφάρμοζε στο εσωτερικό της χώρας του μια οικονομική πολιτική που υπονόμευε ευθέως την συνοχή της ευρωζώνης και τίναζε στον αέρα κάθε προσπάθεια σύγκλισης, από τη στιγμή που με αθέμιτα μέσα αφαιρούσε φορολογικά έσοδα από τα άλλα κράτη μέλη προς όφελος του «Μεγάλου Δουκάτου» του των …484.000 κατοίκων.

Ουδέποτε ωστόσο θα τα είχε καταφέρει τόσο καλά ο Γιουνκέρ αν δεν συνέδραμαν το έργο του οι λογιστικο-ελεγκτικές εταιρείες. Κι εδώ ακριβώς έγκειται η μεγαλύτερη αποκάλυψη: πώς οι λογιστικο-ελεγκτικές εταιρείες που, τύποις, το έργο τους αφορά στην διευκόλυνση των φορολογικών και λογιστικών εργασιών των επιχειρήσεων, πλέον αποτελούν μέρος του φορολογικού προβλήματος κάθε χώρας κι όχι μέρος της λύσης τους. Οι αποκαλύψεις του ICIJ έφεραν στην επιφάνεια τις μεθόδους που μετήρχετο, συγκεκριμένα, η PriceWaterhouseCoopers (PwC) για να συσκοτίζει τις φορολογικές αρχές κάθε χώρας έτσι ώστε οι πελάτες της να πληρώνουν όσο το δυνατόν λιγότερους φόρους. Επρόκειτο για ένα πολυδαίδαλο, έως χαοτικό, σύστημα απόκρυψης εσόδων και κερδών που κατέληγε, για παράδειγμα, οι αμερικανικές επιχειρήσεις οι οποίες προσέτρεξαν το 2012 στις υπηρεσίες της για κέρδη ύψους 95 δις. δολ. να πληρώσουν φόρους 1,04 δις. δολ. ή 1,04%!!! Με βάση τις πρόσφατες αποκαλύψεις 343 μεγάλες επιχειρήσεις ευνοήθηκαν από τον φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου, στις οποίες συμπεριλαμβάνονταν η τράπεζα Eurobank κι η εταιρεία τηλεφωνίας Wind, η οποία όμως το διέψευσε.

Συνέχεια

Από τον Michael Brown στην Assata Shakur, το ρατσιστικό αμερικανικό κράτος επιμένει…


της Angela Davis (μετάφραση: Barikat)

Αυτοί που αντιδρούν αντιμετωπίζονται σαν τρομοκράτες – όπως φέτος στο Ferguson, και όπως εγώ κι άλλοι μαύροι ακτιβιστές στις δεκαετίες του ’60 και του ’70.

Παρόλο που η ρατσιστική κρατική βία αποτελεί σταθερό ζήτημα στην ιστορία των ανθρώπων αφρικανικής καταγωγής στη Βόρειο Αμερική, έχει γίνει ακόμα πιο αξιοσημείωτο στην περίοδο της διοίκησης του πρώτου Αφροαμερικανού προέδρου. Ενός προέδρου του οποίου η εκλογή εκλήφθη ως σάλπισμα για τον ερχομό μιας νέας μετα-ρατσιστικής εποχής.

Οι συνεχείς δολοφονίες μαύρων νέων δεν αντικρούει την υπόθεση ότι πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Ο Trayvon Martin στη Φλόριντα και ο Michael Brown στο Φέργκιουσον του Μιζούρι έιναι μόνο οι δύο γνωστότεροι από τους αμέτρητους μαύρους που σκοτώθηκαν από αστυνομικούς ή περιπόλους πολιτών εθελοντών κατά τη διάρκεια της διοίκησης Ομπάμα. Κι αυτοί, με τη σειρά τους , δύο ακόμα κρίκοι στην αλυσίδα της ρατσιστικής βίας, επίσημης ή παρακρατικής, από τις περιπόλους σκλάβων και την Κου Κλουξ Κλαν, ως τη σύγχρονη ανάλυση συμπεριφοράς και τους τιμωρούς των πολιτικών περιπόλων.

Συνέχεια