«ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ» PART II


kartesios261114

Δεν νομίζω να έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. «Εμπιστευτικό mail» να έχει κυκλοφορήσει με αστραπιαία ταχύτητα σε όλα τα ΜΜΕ ταυτόχρονα και μάλιστα σε ημέρα που τα ΜΜΕ υποτίθεται πως απεργούν. Αυτό το «Εμπιστευτικό mail» δεν είχε καλή καριέρα ούτε ως «εμπιστευτικό» καθώς έγινε φέιγ βολάν, αλλά ούτε και ως κείμενο καθώς αποτελεί μία επανάληψη συνέντευξης του Άδωνη Γεωργιάδη στον ΒΗΜΑ FM στις 11 Απριλίου.

Αν δεν με πιστεύετε ή με θεωρείτε υπερβολικό, διαβάστε τι έλεγε ο Άδωνης Γεωργιάδης στη συνέντευξή του και τι λέει το επίμαχο mail του Joerg Sponer. Αυτή η σύμπτωση από μόνη της βρωμάει. Τώρα, το αν πράγματι ο Joerg Sponer του Capital Group παραβρέθηκε στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ που έγινε στο Λονδίνο, από τους Σταθάκη και Μηλιό, είναι κάτι που θα επιβεβαιωθεί στις επόμενες ώρες.

Αν δεν επιβεβαιωθεί, τότε ο χαρακτηρισμός «ανέκδοτο» μεταφέρεται στους εμπνευστές αυτής της γελοιότητας. Αν πάλι, επιβεβαιωθεί ότι ο Joerg Sponer του Capital Group ήταν παρών στην παρουσίαση του οικονομικού προγράμματος και πράγματι επανέλαβε τις υστερίες του πρώην υπουργού Υγείας, τότε σημαίνει ότι επισήμως ξεκίνησε η προεκλογική εκστρατεία και η ταινία τρόμου «Οι κομμουνιστές θα μας πάρουν τα σπίτια ΙΙ» coming soon to a cinema near you.

Συνέχεια

«Η τρόικα κρατά κάποια “δώρα” για την επόμενη κυβέρνηση»


Ο οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης

«Το Βερολίνο δεν προτίθεται τις μικρές υποχωρήσεις που είναι διατεθειμένο να κάνει να τις “χαραμίσει” προσφέροντάς τες σε μια “τελειωμένη” κυβέρνηση», επισημαίνει ο Γ. Βαρουφάκης. Εκτιμά ότι η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ «θα είναι σκληρή» και επιμένει ότι «θα πρέπει να υπάρξει μια νέα συμφωνία με την Ευρώπη, κανείς δεν το αμφισβητεί».

Είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος; Οι Σοφοί που συμβουλεύουν τη Μέρκελ είπαν ότι το χρέος μας δεν χρειάζεται διευθέτηση, «άλλωστε, δεν το επιθυμεί και το Βερολίνο».

Ούτε το 2010 επιθυμούσε το Βερολίνο την παροχή κρατικών δανείων στο Ελληνικό Δημόσιο. Το ότι αποφάσισε να τα παράσχει αποτελούσε παραδοχή πως το ελληνικό δημόσιο χρέος ήταν μη βιώσιμο – πως το ελληνικό κράτος χρεοκόπησε. Η παροχή εκείνου του μεγαλύτερου δανείου στην ανθρώπινη ιστορία έγινε υπό τον όρο της συρρίκνωσης του εθνικού εισοδήματος κατά 30%. Οταν ένας πτωχευμένος αναλαμβάνει νέα, τεράστια, δάνεια την ώρα που μειώνονται τα εισοδήματά του, είναι ποτέ δυνατόν το χρέος του να θεωρηθεί βιώσιμο; Το ότι το Βερολίνο (και μαζί του, πειθήνια, η συγκυβέρνηση) προτιμά να προσποιείται πως το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο δεν καθιστά το ελληνικό δημόσιο χρέος βιώσιμο…

Συνέχεια

Ούτε κι αυτό λόγος για εκλογές;


by Sotos

Εικόνα Ανούσιες κρεμάστρες

Το δίχως άλλο, τα μέλη της κυβέρνησης δεν θα έχουν και καμιά προσωπική σκορδοκαΐλα, που θα κόψουν τις συντάξεις. Και δεν θα έχουν καμιά σκορδοκαΐλα, όπως ακριβώς δεν είχαν καμιά σκορδοκαΐλα όλες τις φορές που τις έκοβαν στο παρελθόν –ξερά ή εμμέσως, προσθέτω, διότι υπάρχει και το «εμμέσως», να μην ξεχνιόμαστε…

Όχι μόνο δεν είχαν καμιά σκορδοκαΐλα, αλλά, ίσα-ίσα, κάθε περικοπή τη συνόδευαν και με διαλέξεις πατριδογνωσίας από πάνω.

Μπορεί αυτή τη φορά να πουν ότι ματώνουν, όπως το έχουν ξαναπεί. Μπορεί να πουν ότι ραγίζει η καρδιά τους, όπως επίσης το έχουν ξαναπεί. Μπορεί να πουν πολλά, όπως πολλά έχουν ξαναπεί κατά κόρον. Αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι ότι θα πουν μεν ό,τι είναι να πουν, αλλά ό,τι και να πουν, θα το πουν πάντως την ώρα που θα τις κόβουν –διότι θα τις κόψουν.

Πώς το ξέρω ότι θα τις κόψουν; Α! Δεν το ξέρω. Το διάβασα. Στη Ναυτεμπορική. Το έχουν υπογράψει, λέει η Ναυτεμπορική, και να τ’ αφήσει εκείνα που ξέρει η κυβέρνηση, καταλήγει η Ναυτεμπορική.

«[…]οι δανειστές δεν ζητούν κάτι καινούργιο. Ζητούν εφαρμογή των συμφωνηθέντων. Και είτε μας αρέσει είτε όχι, που δεν μας αρέσει καθόλου, υπάρχει δέσμευση για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξεων[…]» Το λινκ εδώ, από το κύριο άρθρο της οικονομικής εφημερίδας, παρακαλώ.

Έτσι που λέτε…

Να πω και κάτι ακόμα, από εκείνα τα τρελά που λέω κατά καιρούς;

Άντε να το πω:

Όλο αυτό το διάστημα που τρώμε αυτή την κυβέρνηση στη μάπα, εγώ δεν θυμάμαι καλά ή πράγματι μας διαβεβαίωνε με κάθε ευκαιρία ότι δεν θα υπάρξει καμιά μείωση σε μισθούς συντάξεις, ήδη από την πρώτη μέρα που ανέλαβε και με κάθε ευκαιρία στη συνέχεια; Είναι δε γραμμένο αυτό για συντάξεις που δεν θα κοπούν κ.τ.τ. και στις δυο προγραμματικές διακηρύξεις, της συγκυβέρνησης με τον Κουβέλη, και της δεύτερης συγκυβέρνησης των Σαμαρά-Βενιζέλου.

Α! Και μια τελευταία ερώτηση για επίλογο:

Ούτε αυτό με το κόψιμο των συντάξεων πακέτο με το παραμύθι όλο αυτό το διάστημα είναι λόγος για εκλογές;

_______________________________________

Από: http://sotosblog.com

Σαν μπαλαρίνα…


Στις κυλιόμενες ανόδου του μετρό στέκεται στην αριστερή πλευρά. Οι βιαστικοί που είναι έτοιμοι να την προγκήξουν αντιλαμβάνονται ότι ξεκαρδίζεται μόνη της διαρκώς στα γέλια. Το μυαλό της βιάζεται περισσότερο από το δικό τους, το μυαλό της είναι ήδη κάπου αλλού. Ξαφνικά δεν βιάζονται και τόσο, ξαφνικά μπορούν να περιμένουν, ξαφνικά ίσως συνειδητοποιούν πως η ανάγκη να κερδίσεις τέσσερα δευτερόλεπτα σε μια κυλιόμενη σκάλα δεν είναι λιγότερο τρέλα, ξαφνικά ίσως καταλαβαίνουν πως στο τέλος αυτής της σκάλας δεν υπάρχει καμία κρυμμένη κορυφή.
Όταν τελειώνουν οι κυλιόμενες την ακολουθώ. Δεν φοράει παπούτσια, φοράει καλτσάκια πολύχρωμα, όχι ζευγάρι, άλλη κάλτσα στο δεξί άλλη στο αριστερό, περπατώντας στις μύτες, σαν μπαλαρίνα ενός χορού που κανείς δεν θέλει να χορέψει, γιατί δεν είναι μόνο ο χορός των ολομόναχων, είναι κι ο χορός ενός επιτηδευμένου γέλιου που δεν λέει να τελειώσει, ενός γέλιου που χλευάζει τον κόσμο, την τρέλα και τη λογική μαζί.

Συνέχεια

Μεγαλώνοντας απότομα…


megalonontas-apotoma-

Έντεκα ιστορίες παιδιών που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν απότομα παρουσιάζονται με αφορμή τη παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού (20 Νοεμβρίου).

Οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ των Κούρδων μαχητών και των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στο Κομπάνι της Συρίας έχουν αναγκάσει χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Όπως ανακοίνωσε πρόσφατα η Ύπατη Αρμοστεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), περίπου 13,6 εκατ. άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τις ένοπλες συρράξεις στη Συρία και στο Ιράκ και πολλοί δεν έχουν ούτε τροφή, ούτε στέγη, ενώ έχει αρχίσει ο χειμώνας.

Στην αγροτική περιοχή Σουρούτς της επαρχίας Σανλιούρφα στην Τουρκία, ορισμένες οικογένειες βρίσκουν καταφύγιο σε ακατοίκητα κτήρια και σε προσφυγικούς καταυλισμούς, ενώ άλλες ζουν με συγγενείς τους.

Υπό αυτές τις συνθήκες, πολλά παιδιά αναγκάστηκαν να πιάσουν δουλειά προκειμένου να βοηθήσουν τις οικογένειές τους. Συνήθως εργάζονται 7-12 ώρες την ημέρα σε καταστήματα ρούχων, συνεργεία, φούρνους και αγορές τροφίμων, κερδίζοντας περίπου πέντε τουρκικές λίρες την ημέρα (1,7 ευρώ).

Στις 20 Νοεμβρίου συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από την υιοθέτηση της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1989.

Συνέχεια

Το μπόνους μου, η απόλυση σου…


Πότε πριν δεν έχω αποφασίσει κάτι μόνη για μένα, τώρα στηρίζοντας σε,  το πράττω, και αυτό μου δίνει αξιοπρέπεια. Αυτό λέει μια εργαζόμενη  στην συναδερφίσσα της  που αγωνίζεται να πείσει τους συναδέλφους της να μην ψηφίσουν υπέρ της απόλυσης. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Στην  Ευρώπη του ανθρωποφάγου ολοκληρωτικού καπιταλισμού- που κρατάει τα προσχήματα, αλλά έχει χάσει την καρδιά της, την ψυχή της, την δημοκρατία, στο όνομα του κέρδους- η Σάντρα είναι μια εργαζόμενη που πάσχει από κατάθλιψη και βρίσκεται στο επίκεντρο ενός διλήμματος που βάζουν τα αφεντικά της στους συνάδελφους της. Ή συναινείτε να απολυθεί η Σάντρα ή αν δεν το πράξετε  χάνεται το μπόνους των 1000 ευρώ.

Συνέχεια

Πουλιά πάνω στο σύρμα…


romanos11416906871Like a bird on the wire

I have tried in my way

to be free

(Leonard Cohen)

Τέσσερα παιδιά, φυλακισμένα στον Αυλώνα, έδωσαν πανελλήνιες και πέρασαν σε διάφορα ΑΕΙ. Χωρίς τη μαμά να φτιάχνει πορτοκαλάδες. Χωρίς μια βόλτα με τους φίλους και δυο φιλιά με το κορίτσι. Χωρίς φροντιστήριο.

Σπουδαία επιτυχία και των παιδιών και των διδασκόντων στο Γυμνάσιο-Λύκειο που λειτουργεί εντός της φυλακής. Επιτυχία και του σωφρονιστικού συστήματος, που επιτρέπει σ’ έναν έφηβο, ανεξάρτητα από το είδος του παραπτώματος για το οποίο κρατείται και από το είδος της ποινής, να σπουδάσει, να μορφωθεί και να αποδοθεί κάποια στιγμή πίσω στην κοινωνία.

Συνέχεια