«Εχει καλώς;»


Ενας αρχηγός κόμματος, ο Γ. Καρατζαφέρης, δηλωμένος θιασώτης του δικτάτορα Μεταξά, επικεφαλής του ψηφοδελτίου του ΛΑΟΣ που περιλάμβανε 4 πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής στις νομαρχιακές εκλογές του 2002, σημαιοφόρος -μεταξύ άλλων- της συκοφαντίας ότι το ΚΚΕ είχε τάχα μετοχές στην εταιρεία «Γερμανός», ένας εκ των «σωτήρων» που συγκρότησαν την κυβέρνηση Παπαδήμου το 2011, ελέγχεται για τις «πατριωτικές» του δοσοληψίες μέσω εξωχώριων εταιρειών.

Κι όμως. Την ώρα που το θέμα «κάθαρσης» βρίσκεται (ξανά μανά) στο προσκήνιο, στη Βουλή εισάγονται ρυθμίσεις που προκαλούν προβληματισμό. Τουλάχιστον…

Εξηγούμαστε: Σχέδιο νόμου του υπουργείου Δικαιοσύνης υπό τον τίτλο «Ρύθμιση δεσμευμένων ή κατασχεμένων χρηματικών απαιτήσεων και μετρητών» βρίσκεται ήδη στη φάση της επεξεργασίας στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή. Στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο (άρθρο 2 παράγραφος 4), εκείνο που προβλέπεται είναι, ούτε λίγο ούτε πολύ, το εξής: Αν κάποιος κλέψει το δημόσιο ταμείο και εντοπιστεί, εφόσον επιστρέφει τα «κλεμμένα», τότε θα τύχει ευμενούς μεταχείρισης και θα του επιμετρηθούν ποινές κατά πολύ μικρότερες εκείνων που αντιστοιχούν στο αδίκημα που έχει διαπράξει!

Ερώτηση: Αυτή η πρόβλεψη ενισχύει, τάχα, το αίσθημα δικαίου; Λειτουργεί αποτρεπτικά για τη διάπραξη του εγκλήματος; Ή, αντίθετα, εκείνο που κάνει είναι να διαμορφώνει ένα πλαίσιο όπου ο κάθε απατεώνας θα μπορεί να σκέφτεται ως εξής: «Τα “βουτάω” κι αν δεν με πιάσουν έχει καλώς. Αλλά κι αν με πιάσουν, τότε τα επιστρέφω, πέφτω στα μαλακά και πάλι έχει καλώς»…

_- Νίκος Μπογιόπουλος


Aπό: http://tsak-giorgis.blogspot.gr/

Ανόητη και ασπλαχνη μικρή …


images

Εδιωχνεs Τον έρωτα με τυχαίες συνευρέσεις, αμαρτωλές παρέες και μαύρους  κύκλους.. Λησμονησες τα όνειρα και τις γραμμένες ιστορίες σε εκείνο το μεγάλο κύκλο με τα μελανά χρώματα.. την αγάπη με τσιτάτα φιλοσοφικά, την οικειότητα με απωθήσεις φοβικές τις ανάγκες μας με μάσκες καθωσπρεπισμού κι ύστερα μας φταίξαν οι μάγισσες.. Διάλεγες θαρρούσες το καλύτερο κρασί , έτσι νόμιζες, κέρναγες μ΄αυτό τον επίτιμο καλεσμένο σου, έψαχνες μ άγωνία περισσή στα μάτια του ν αντικρύσεις την τέρψη.. μα εκείνος το γευόταν σαν κώνειο. Έπινε το δηλητήριο και συ νομιζες ότι τον ξεγελουσες.. Ανόητη και ασπλαχνη μικρή ..

Συνέχεια

Μια επιστολή των διδασκόντων του Σχολείου των φυλακών Αυλώνα…


των εκπαιδευτικών του Συλλόγου Διδασκόντων Γυμνασίου και Λυκείου που λειτουργεί στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα

Εμείς, οι εκπαιδευτικοί του Συλλόγου Διδασκόντων του Γυμνασίου και Λυκείου που λειτουργεί εντός του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα, συντάσσουμε αυτήν την επιστολή και την απευθύνουμε στους συναδέλφους μας εκπαιδευτικούς αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία. Σκοπός μας είναι η ευαισθητοποίηση όλων στο πρόβλημα της φοίτησης στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση των φοιτητών  – κρατουμένων. Πιο συγκεκριμένα, τέσσερις μαθητές κρατούμενοι του σχολείου μας το 2014 δίνοντας Πανελλαδικές εξετάσεις μέσα από την φυλακή κατάφεραν να είναι σήμερα φοιτητές σε σχολές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Για δύο, όμως, από αυτούς δεν έχει ακόμα γίνει δυνατό να πάρουν τις ειδικές άδειες που προβλέπονται, προκειμένου να παρακολουθήσουν τα υποχρεωτικά τουλάχιστον μαθήματα της σχολής στην οποία έχουν περάσει.

Ως εκπαιδευτικοί, ανήκουμε σε μια ομάδα ανθρώπων που εκτελεί ένα λειτούργημα. Η σημασία της εκπαίδευσης, είναι τόσο μεγάλη και τόσο σημαντική στο μυαλό όλων μας, που δεν αισθανόμαστε σήμερα την ανάγκη να διατυπώσουμε τις σκέψεις μας για αυτό που όλοι οι εκπαιδευτικοί προσπαθούν καθημερινά στα σχολεία τους να κάνουν πράξη.

Συνέχεια

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου μιλάει για τις ιδιωτικοποιήσεις


Επιστρέφοντας από ένα ταξίδι τους σε Αργεντινή και Βολιβία, οι αγαπητοί μου Μαρία και Χαβιέ μού έφεραν την εφημερίδα Clarín (σ.σ.: Σάλπισμα) τής 30ης Αυγούστου (σ.σ.: 1994). Σ’ αυτήν υπήρχε η είδηση ότι στο κοινοβούλιο του Περού επρόκειτο να εισαχθεί προς ψήφιση ένας νέος νόμος για τον τουρισμό, ο οποίος θα δίνει την δυνατότητα εκχώρησης της εξερεύνησης των αρχαιολογικών περιοχών τού Μάτσου-Πίτσου και της αρχαίας πόλης των ίνκα Τσαν-Τσαν σε ιδιωτικές εταιρείες που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού.

Η Clarín τιτλοφορεί το άρθρο της «Η τρέλλα των ιδιωτικοποιήσεων του Φουτζιμόρι (σ.σ.: πρόκειται για τον τότε πρόεδρο του Περού)«. Συντάκτης τού νόμου είναι κάποιος Ρικάρντο Μερσενάρο, πρόεδρος της επιτροπής τουρισμού & τηλεπικοινωνιών και μέλος τού περουβιανού κονγκρέσσου, ο οποίος ισχυρίζεται, δίχως να μασάει τα λόγια του: «Το κράτος πρέπει να εκμεταλλευτεί τις αρχαιολογικές του περιοχές κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την συνεργασία ξένων εταιρειών, οι οποίες έχουν την απαραίτητη εξειδίκευση στον χώρο».

Συνέχεια

Οι ανώμαλοι…


by Sotos

Είναι μπροστά, λέει, ο Σύριζα στις δημοσκοπήσεις, δεν ξέρω κι εγώ πόσες μονάδες είναι μπροστά ο Σύριζα, αλλά την ίδια ώρα καταλληλότερο για Πρωθυπουργό, λέει, οι πολίτες κρίνουν τον Σαμαρά. Λέει…

Οι πολίτες ρίχνουν μαύρο-πίσσα στην ακολουθούμενη πολιτική, αλλά δεν θέλουν, λέει, πρόωρες εκλογές. Όχι. Προτιμούν, λέει, να εκλέξει αυτή η Βουλή Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Λέει…

Δηλαδή, τώρα φταίω εγώ να κάνω την ερώτηση: Όχι πείτε μου, ρε παιδιά, έχει άδικο ο Τσουκαλάς; Έχει άδικο;;;

Ακούς εκεί, μπροστά ο Σύριζα, αλλά καταλληλότερος ο Σαμαράς… Ακούς εκεί, οι πολίτες δεν θέλουν αυτή την πολιτική, αλλά την ίδια ώρα δεν θέλουν εκλογές…

Το νου σας, ανώμαλοι, εσείς που κάνετε τις δημοσκοπήσεις και τις δημοσιεύετε. Το νου σας! Γιατί, να ΄χετε υπόψη σας, δεν είναι μόνο το Δαφνί. Μαζί με την πίσσα του μαύρου πάνε και τα πούπουλα. Λέω…

______________________________________________

Από: http://sotosblog.com/

Το μπακιρένιο μπρίκι του παππού


Χτες το πρωί ξεκόλλησε το χερούλι απ’ το μπρίκι της κουζίνας μου. Ούτε χρόνος δεν πέρασε από τότε που τ’ αγόρασα. Το είχα πετύχει σ’ ένα απ’ τα καλά τα μαγαζιά της αγοράς και το απέκτησα χωρίς δεύτερη σκέψη. Μου θύμιζε το μπακιρένιο μπρίκι του παππού μου. Τον καμαρώνω σαν τώρα να το κρατά απ’ το χερούλι του, το ντυμένο με ξύλινη επένδυση για να μη σε καίει το μέταλλο, και να σερβίρει τελετουργικά τον καφέ του στο φλιτζάνι. Πιτσιρικάς χαιρόμουνα να τον χαζεύω τον καφέ να σιγοψήνεται στο τζάκι και να φουσκώνει αργά το καϊμάκι του, πλημμυρίζοντας το σπίτι με την ευωδιά του, μα κι έτοιμος να ξεχειλίσει με την παραμικρή ολιγωρία.

Ακόμα κρέμεται σ’ ένα καρφί πάνω απ’ το τζάκι στο χωριό το μπρίκι του παππού, αλώβητο παρά τα γερατειά του. Αντίθετα με το δικό μου, που βρίσκεται εδώ και λίγη ώρα στην αγκαλιά ενός κάδου ανακύκλωσης. Κάποτε αγόραζες ένα μπρίκι και δεν σε απασχολούσε έκτοτε το ζήτημα. Το είχες για μια ζωή και το κληροδοτούσες και στα εγγόνια σου που λέει ο λόγος. Και συνέβαινε το ίδιο μ’ ένα σωρό πράγματα: αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές, εργαλεία, οικιακό εξοπλισμό, υφάσματα και άλλα πολλά. Η μέριμνα του κατασκευαστή ήταν να το φτιάξει όσο πιο γερό γίνεται, για να κρατήσει. Εκεί στηρίζονταν η φήμη κι οι πωλήσεις του.

Συνέχεια

Κινηματογράφος: Από επιτομή των τεχνών… φορολογικό «καταφύγιο»


kinokamera
«Γράφει o Γρηγόρης Τραγγανίδας»

«Για σας ο κινηματογράφος είναι ένα θέαμα. Για μένα είναι σχεδόν μία αντίληψη του κόσμου» Β. Μαγιακόφσκι

 «Κάθε ταινία είναι μια μικρή ή μεγάλη επιχείρηση, με θέσεις εργασίας, έσοδα και έξοδα, κέρδη και ζημιές, είναι μέρος μιας ολόκληρης βιομηχανίας» Γ. Παπανδρέου

 Αν και η παράθεση, στον ίδιο χώρο, του ορισμού του Μαγιακόφσκι για τον κινηματογράφο, με την άποψη ενός αστού πολιτικού – ειδικά των γνωστών ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του συγκεκριμένου – για το ίδιο θέμα συνιστά ακόμη και προσβολή προς τον ποιητή, ωστόσο, οριοθετεί με ανάγλυφο τρόπο τις δύο εντελώς διαφορετικές ιδεολογικές αντιλήψεις που συγκρούονται και στην τέχνη: Εκείνης που θέλει τον πολιτισμό εμπόρευμα και μέσο ιδεολογικής χειραγώγησης και εκείνης που θεωρεί ότι η καλλιτεχνική δημιουργία και η πρόσβαση σε αυτήν είναι αναπαλλοτρίωτο κοινωνικό δικαίωμα, με τα αποτελέσματά της να αποτελούν συλλογική περιουσία, χωρίς καμία αγοραία διαμεσολάβηση στη δημιουργική διαδικασία και τη διανομή του καλλιτεχνικού έργου.

Όσο δεν αναδεικνύεται η παραπάνω βασική αντίθεση, τόσο δυσκολότερο γίνεται αντιληπτό το μέγεθος και το είδος των κινδύνων που απειλούν την καλλιτεχνική δημιουργία από προτάσεις όπως αυτή που κατέθεσε στις10 Νοεμβρίου η κυβέρνηση προς την «τρόικα» για φορολογικά κίνητρα στην κινηματογραφική παραγωγή.  Στο τυπικό μέρος η πρόταση δόθηκε από την υφυπουργό Πολιτισμού, Άντζελα Γκερέκου στον υφυπουργό Οικονομικών, Γιώργο Μαυραγάνη και  σύμφωνα με το ΥΠΠΟ, «τέθηκε υπόψη και ειδικευμένου σε φορολογικά θέματα κλιμακίου της τρόικας». Ουσιαστικά όμως απορρέει από τον στρατηγικό στόχο τηςΕυρωπαϊκής Ένωσης για την πλήρη «απελευθέρωση», δηλαδή την αποχαλίνωση του κεφαλαίου στον οπτικοακουστικό τομέα και τον πολιτισμό γενικότερα, όπως αυτός «κωδικοποιήθηκε» στη Στρατηγική της Λισαβόνας τον Μάρτιο του 2000 όπου «υιοθετήθηκε» από τη σύνοδο των ηγετών των κρατών – μελών το σύνολο των μέτρων – «πογκρόμ» κατά των εργασιακών δικαιωμάτων στο όνομα της αύξησης της ανταγωνιστικότητας του ενωσιακού κεφαλαίου, κυρίως σε σχέση με τις ΗΠΑ.

Συνέχεια