τα νερά ήταν perrier και δεν έφτανε το 20ευρω…


Ο κ. Μπαλάσκας είναι ο εκπρόσωπος του συνδικαλιστικού οργάνου των αστυνομικών. Είναι ο αντιπρόεδρος δημόσιων σχέσεων της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθήνας.

 –
Επιφορτισμένος με την επικοινωνία του συνδικαλιστικού οργάνου των αστυνομικών με τα ΜΜΕ και γενικότερα με την κοινωνία.
Ο κ. Μπαλάσκας είναι συνδικαλιστής. Είναι βέβαια και αστυνομικός. Είναι δηλαδή ένας αστυνομικός που συνδικαλίζεται. Γιατί, και οι αστυνομικοί έχουν τα εργατικά τους προβλήματα.
 –
Βέβαια, και οι άλλοι εργαζόμενοι έχουν τα προβλήματα τους. Υποθέτω ό,τι των αστυνομικών είναι πιο σοβαρά.
 –
Άλλο να είσαι απ’ τη μεριά που έρχονται τα δακρυγόνα και άλλο απ’ τη μεριά που πέφτουν τα δακρυγόνα.
 –
Γι’ αυτό και το επάγγελμά τους πρέπει να υπαχθεί στα βαριά και ανθυγιεινά.

Διότι, όταν ανοίγουν κεφάλια με τα γκλομπς και βλέπουν το αίμα να τρέχει ποτάμι, παθαίνουν αμόκ. Κι αυτό τους δημιουργεί σοβαρότατο πρόβλημα στον εγκέφαλο.
Αφού δεν σταματάνε αν δεν στραγγίσει όλο το αίμα στο πεζοδρόμιο.
 –
Μετά, όταν τελειώνουν, πεθαμένοι απ’ την κούραση όπως είναι, γυρίζουν στο σπίτι μέσα στα αίματα και η γυναίκα τους πρέπει να τους φροντίσει.
 –
Πρέπει να ξενυχτίσει. Να βάλει πλυντήριο. Να στεγνώσει και να σιδερώσει τα ρούχα τους, ώστε να είναι έτοιμα για την άλλη μέρα, διότι η δουλειά δεν σταματάει ποτέ.
 –
Και δεν έχουν το κουράγιο ούτε κωλοδάχτυλο να βάλουν στη γυναίκα τους.
 –
Οπότε, αυτοί, πέφτουν στον καναπέ και παρακολουθούνε τα πλάνα στις ειδήσεις. Αν τους πήρε καλά ο φακός όταν έδερναν κι αν είχε τη σωστή γωνία το κωλοδάχτυλο, ή αν έκαναν κάποιο λάθος.
Διότι και οι αστυνομικοί κάνουν λάθη. Όπως όλοι οι εργαζόμενοι.
 –
Η διαφορά είναι ό,τι όταν οι αστυνομικοί κάνουν λάθος παίρνουν έπαινο. Όταν οι υπόλοιποι εργαζόμενοι κάνουν λάθος παίρνουν απόλυση.
 –
Όπως δηλαδή και οι ΜΑΤατζήδες που πλάκωσαν στο ξύλο τον περιπτερά και πήραν έπαινο απ’ τον κ. Μπαλάσκα.
 –
Βέβαια, ο κ. Μπαλάσκας δεν μπορεί να τους εγγυηθεί ό,τι θα παίρνουν και τα έξοδα παράστασης.
 –
Το εικοσάευρω που πλήρωσαν για τα νερά.
 –
Όμως, μπορούν να πλακώνουν στο ξύλο τους περιπτεράδες όταν τους ζητάνε να πληρώσουν τα νερά. Αυτό το εγγυάται ο κ. Μπαλάσκας.
 –
Διότι, πως είναι δυνατόν να δίνουν οι ΜΑΤατζήδες είκοσι ευρώ στον περιπτερά, για μερικά νερά, κι αυτός να μην τα παίρνει;
 –
Αυτό είναι προσβολή. Και οι ΜΑΤατζήδες τέτοιες προσβολές δεν τις σηκώνουν.
 –
Αφού έχουν πάρει την κατάλληλη ανατροφή από την υπηρεσία.
 –
Κι εκεί άρχισαν τα λάθη, κατά τον κ. Μπαλάσκα.
 –
Το πρώτο λάθος ήταν που ο περιπτεράς αρνήθηκε να πάρει το εικοσάευρω και αποκαλούσε κλέφτες τους ΜΑΤατζήδες.
 –
Το δεύτερο λάθος ήταν που δεν συνέλαβαν τον περιπτερά οι ΜΑΤατζήδες, που δεν τους έδινε τα νερά και όχι γιατί τους αποκαλούσε κλέφτες.
Το ξύλο που έφαγε ο περιπτεράς δεν ήταν λάθος.
 –
Ήταν υποχρέωση των ΜΑΤατζήδων, για να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό και ποιος κάνει κουμάντο.
 –
Διότι τσαμπουκάδες στους σαΜΑΤατζήδες δεν περνάνε. Το είπε και ο μπουμπούκος.
 –
Ο περιπτεράς έπρεπε να πει και ευχαριστώ. Αφού πήραν μόνο τα νερά και δεν σήκωσαν και το ταμείο.
 –
 (αν έκλεβα εγώ τα νερά, κι αν έσπαγα τα ράφια και πλάκωνα στο ξύλο τον περιπτερά, θα είχε διαταχθεί έρευνα και προανάκριση, ή θα πήγαινα αυτόφωρο;)

Από: http://pantelonikampana.blogspot.gr/

Ο ένοικος του τύμβου…


15

Έχω μια φοβερή καούρα για τον νεκρό του τύμβου. Ή μάλλον για τον ένοικο του ταφικού μνημείου της Αμφιπόλεως.

Οι λέξεις μέσα στα εκδρομικά καλάθια της ιδεολογίας.

Παιδάκια μέσα σε πούλμαν θα επισκέπτονται μελλοντικώς τον ένοικο. Με αι φον της γενιάς του μνημονίου θα απαθανατίζουν τον ταφικό διάκοσμο. Άλλοι θα πίνουν τα σιρόπια τους για τις χαρούμενες διαδρομές. Άλλοι θα εξηγούν το ενοικιοστάσιο στους μελλοντικούς ενοικιαστές.

Η ιστορία γράφεται με παλμογράφους και ακτίνες Χ. Η φεγγαρίσια αρχαιολογία κληροδότησε το ρομαντισμό της στην επιστήμη. Κι η επιστήμη βαρά ταμπούρλα.

Συνέχεια

Το τυρί…


Δημοκρατία

Ας σταματήσουμε επιτέλους να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.

Δημοκρατία, τουλάχιστον όπως μα έχουν μάθει να την ονειρευόμαστε, ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει.

Όλα όσα ακούγονται και λέγονται είναι με ανοχή και παρότρυνση της Άρχουσας Τάξης στο πλαίσιο της κοινωνικής ελεημοσύνης.

Άλλωστε ο Σωκράτης που «εισήγαγε καινά δαιμόνια» στην Αθήνα και «διέφθειρε με τις διδασκαλίες του τους νέους» δεν ήταν το μοναδικό θύμα του αρχαίου πρωτοτύπου.

Πυθαγόρας, Πλάτωνας, Αισχύλος, Φειδίας, Ευριπίδης, Αλκιβιάδης, Ισοκράτης είναι τα ονόματα, μερικών, όχι όλων όσων η Δημοκρατία δεν προστάτεψε από την μισαλλοδοξία των Ελλήνων.

Η Δημοκρατία ή μάλλον αυτό που σήμερα ορίζεται ως Δημοκρατία δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα δημιούργημα της Δυτικής Άρχουσας Τάξης με βαθιά ριζωμένο μέσα της το DNA του φεουδαρχισμού.

Συνέχεια

Μιχάλης Κατσαρός: Ο «σκοτεινός συνωμότης» Ειρωνικός και ανατρεπτικός , αντιεξουσιαστής και παιγνιώδης


katsaros
«Γράφει η Αιμιλία Καραλή»

Σαν σήμερα, στις 21 Νοεμβρίου του 1998, πέθανε ο Μιχάλης Κατσαρός. Γεννήθηκε το 1919 στην Κυπαρισσία. Από το 1945 έζησε στην Αθήνα, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα: Ταμίας σε κατάστημα, υπάλληλος ραδιοφωνίας, δημοσιογράφος σε λαθρόβιες εφημερίδες κ.ά. Μάλιστα, αποπειράθηκε να ζωγραφίσει και να συνθέσει, αλλά τελικά η ποίηση τον κέρδισε. Αναδημοσιεύουμε εδώ ένα παλιότερο κείμενο για τον ποιητή που μας μύνησε: «Μην αμελήσετε/ Πάρτε μαζί σας νερό/ Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία». 

«Έφυγε ο «σκοτεινός συνωμότης»

Ο Μιχάλης Κατσαρός , ειρωνικός και ανατρεπτικός , αντιεξουσιαστής και παιγνιώδης , είχε οργανώσει μέσα από το έργο του τις άμυνές του για να μη γίνει κτήμα άλλων, αλλά να παραμείνει «κτήμα εσαεί»όλων εκείνων που θέλουν να παραμείνουν «σκοτεινοί συνωμότες» (Δωριείς). Ο Μιχάλης Κατσαρός είχε «προβλέψει» τον αντίκτυπο του θανάτου του: Ου τι φασαρία σαν πέθανε / ο ποιητής του Έθνους. / θαρρώ από πείνα / ή από πολύ να γράφει / για κάτι που κανείς δεν εκατάλαβε (Ού τι φασαρία).

Ο ποιητής (και ζωγράφος) εμφανίστηκε στα νεοελληνικά γράμματα το 1953 με τη συλλογή του «Κατά Σαδδουκαίων», την οποία είχε αρχίσει να γράφει από το 1949. Το έργο του προαναγγέλλει την εμφάνιση της «ποίησης της ήττας», δηλαδή της ποιητικής δημιουργίας λογοτεχνών που ανήκαν στο χώρο της Αριστεράς και αμφισβητούσαν την ιδεαλιστικά αισιόδοξη μοιρολατρία και τη νεορομαντική διάχυση της ονομαζόμενης «αντιστασιακής» ποίησης.

Συνέχεια

Η Κούβα έχει το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στην Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική…


Σύμφωνα με μια αποκαλυπτική έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας που κυκλοφόρησε πρόσφατα, και η οποία εξετάζει τα δημόσια εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών της ηπείρου και τις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν, η Κούβα είναι η μόνη χώρα στην Λατινική Αμερική και στην Καραϊβική που προσφέρει ένα εκπαιδευτικό σύστημα υψηλής ποιότητας.
Στην Λατινική Αμερική, οι εκπαιδευτικοί στην βασική εκπαίδευση (προσχολική, πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια) αποτελούν ένα ανθρώπινο κεφάλαιο των 7 εκατομμυρίων ανθρώπων, ή αλλιώς το 4% του εργατικού δυναμικού της.
Ο μισθός τους και οι συνθήκες εργασίας τους ποικίλλουν από περιοχή σε περιοχή ανά την ήπειρο. Συνήθως είναι κακοπληρωμένοι, και ως επί το πλείστον οι περισσότεροι είναι γυναίκες και ανήκουν στα μικρά κοινωνικά στρώματα.Από την άλλη πλευρά, στην έκθεση τονίζεται ότι ο μέσος όρος των καθηγητών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής είναι πολύ πιο χαμηλός, γεγονός που αποτελεί το κύριο εμπόδιο στην περαιτέρω πρόοδο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην ήπειρο. Επιπλέον, το εκπαιδευτικό υλικό είναι ανεπαρκές, ιδιαίτερα όσον αφορά τις νέες τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνίας.

Συνέχεια

Αλίμονο, Μαρδόνιε!……….2004 μ.Χ – Αύγουστος – Αθήνα


«Παπαί, Μαρδόνιε, κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησόμενους ημέας, οί ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούνται, αλλά περί αρετής»
                                                     Ηρόδοτος 8, 26
480 π.Χ – Τέλη Ιουλίου, αρχές Αυγούστου – Αρτεμίσιο
Ο περσικός στόλος, με τρεις φορές περισσότερα πλοία, ναυμαχεί με τον ελληνικό στο Αρτεμίσιο. Σχεδόν ταυτόχρονα γίνεται η μάχη των Θερμοπυλών.
Ο Πέρσης στρατηγός Τριτανταίχμης μαθαίνει ότι οι Έλληνες αγωνίζονται στους ολυμπιακούς αγώνες με βραβείο ένα δάφνινο στεφάνι.
Και αναφωνεί:
«Αλίμονο, Μαρδόνιε, με ποιους άντρες μας έφερες να πολεμήσουμε; Με αυτούς που δεν αγωνίζονται για χρήματα, αλλά για την αρετή.»
Τη συνέχεια την ξέρετε.
2004 μ.Χ – Αύγουστος –  Αθήνα
100.000 άνθρωποι στο Ολυμπιακό Στάδιο, και εκατομμύρια άλλοι στις οθόνες τους, τραγουδάνε και φωνάζουν: «Όπα! Γεια σου Ελλάδα, αθάνατη».
Οι δημοσιογράφοι στα κανάλια συγχαίρουν τους διοργανωτές.
«Είναι η καλύτερη έναρξη αγώνων που έχει γίνει», λένε και οι τηλεθεατές γεμίζουν υπερηφάνεια, γνήσια τέκνα ένδοξων προγόνων.
Την επομένη οι φυλλάδες θα έχουν ως πρωτοσέλιδο μια φωτογραφία από το στάδιο και από πάνω με ολόχρυσα γράμματα:
«Η Ελλάδα τα κατάφερε!» ή «Μπράβο σας, Έλληνες»
Ο πρωθυπουργός θα μιλήσει -προτού σωπάσει μια για πάντα- για το όραμα της Ελλάδας και το αδάμαστο πνεύμα της.
Και οι θεατές κοιτάνε τα πυροτεχνήματα και βγάζουν επιφωνήματα θαυμασμού: «ΟΟΟΟ – ΑΑΑΑΑ – ΠΟ, ΠΟ!»
Το ξέρουν ότι οι αγώνες δεν γίνονται για ένα δάφνινο στεφάνι και ότι το «όραμα» θα το πληρώσουν εκείνοι οι ίδιοι -από τις γεμάτες δανεικά τσέπες τους.
Δεν ξέρουν –ή δε θέλουν να το σκέφτονται- ότι τα πυροτεχνήματα που θα εκραγούν σε λίγο καιρό θα είναι οι ζωές τους, αλλά τότε τα επιφωνήματα δεν θα είναι θαυμασμού.
Δεν ξέρουν ότι σε λίγα χρόνια οι Πέρσες θα ζητήσουν το λογαριασμό, για κάθε όπα, για κάθε τραγούδι, για κάθε πυροτέχνημα.
Και αυτός θα είναι πληρωτέος σε αίμα, το αίμα το δικό τους και των παιδιών τους.
Και οι Μήδοι στρατηγοί που έστησαν αυτή την φιέστα, τοκογλύφοι ημεδαποί και αλλοδαποί, οι άνθρωποι που έβγαλαν δισεκατομμύρια και θα βγάλουν πολλά περισσότερα όταν έρθει η ώρα της αποπληρωμής, χαμογελούν και λένε:
«Αστείο είναι, Μαμωνά, τι αθύρματα μας έφερες να εξανδραποδίσουμε.»
 ____________
Τη συνέχεια τη ζείτε….
___________________________________________

Ποιος θα διαλύσει τις συμμορίες ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ;


 

ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ και ορδές αστυνομικών με πολιτικά πρέπει να διαλυθούν. Και θα διαλυθούν με την ανάπτυξη της δημοκρατίας, της πάλης και της οργάνωσης του λαού, έξω από τα κόμματα που εξασφαλίζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τη συνέχεια του κράτους. (φωτο: AteneCalling/Twitter).

Πάνοπλοι αστυνομικοί, αστυνομικοί με πολιτικά, αστυνομικοί με εμφάνιση άγριου διαδηλωτή, αστυνομικοί που χτυπούν παιδιά και ηλικιωμένους με αγριότητα, αστυνομικοί που κυνηγούν κόσμο με τις μηχανές τους, αστυνομικοί που πέφτουν πάνω σε διαδηλωτές με τις μηχανές τους, αστυνομικοί που στήνουν επεισόδια, αστυνομικοί που μπουκάρουν σε πολυκατοικίες, αστυνομικοί που λεηλατούν περίπτερο, αστυνομικοί που συλλαμβάνουν, ανακρίνουν, εκβιάζουν, βασανίζουν, αστυνομικοί που σηκώνουν όπλο, αστυνομικοί που χτυπούν στο πρόσωπο γυναίκες και περαστικούς, αστυνομικοί που χτυπούν δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ, αστυνομικοί που κρατούν το κλομπ ανάποδα, αστυνομικοί που συνεργάζονται με τη Χρυσή Αυγή.

Συνέχεια