ΦΙΛΕ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΡΩΜΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΡΑ


ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Ναι, ρε φίλε. Ελπίζω πια να το έχεις καταλάβει κι εσύ ο ψύχραιμος, ήπιος, μετριοπαθής, συμπαθής, γλυκούλης, μικροκαταθέτης, με τις ριγέ πυτζάμες. Δεν πάει άλλο, φίλε μου. Με εκλογές, με ξεσηκωμό, με ξεσάλωμα, με κάθε τρόπο πρέπει να φύγουν.

Δεν αντέχω ρε φίλε τον Σαμαρά να λέει σήμερα ότι «φάγαμε τον γάιδαρο, μας έμεινε η ουρά». Και δεν το αντέχω γιατί πριν από ακριβώς 22 μήνες, τον Ιανουάριο του 2013, έλεγε το ίδιο ακριβώς ο Βενιζέλος.

Τον περασμένο Δεκέμβριο, αγαπητέ μου φίλε, ο Στουρνάρας μάς δούλευε λέγοντάς μας ότι «Βρισκόμαστε στην τελευταία στροφή». Αλλά, ρε φίλε,τον Απρίλιο του 2013 για «Τελευταία στροφή» μιλούσε κι ο Σαμαράς. Και νωρίτερα, τον Οκτώβριο του 2012, ο Σαμαράς πάλι έλεγε ότι «παίρνουμε την τελευταία στροφή» της ουράς του γαϊδάρου.

Και να σου πω γιατί σίγουρα δεν είναι γαϊδουρινή ουρά αυτό που μας ταΐζουν; Επειδή στις 7 Νοεμβρίου 2012 κατά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου ο Σαμαράς έλεγε: «Με τη σωτηρία αυτού του τραπεζικού συστήματος θα απομακρυνθεί η αβεβαιότητα, θα επιστρέψουν οι καταθέσεις, θα υπάρξει ρευστότητα – το “αίμα της οικονομίας” δηλαδή- κι έτσι θα σωθούν θέσεις εργασίας και για πρώτη φορά θα δημιουργηθούν και νέες θέσεις στην επόμενη φάση». Μη διαβάσεις αδελφέ μου ολόκληρη την ομιλία του. Θα πικραθείς. Αλήθεια σου λέω.

Κι ακόμη τις σώζεις τις τράπεζες. Κι ακόμη τις πληρώνεις. Όμως ρευστότητα δεν είδες. Ούτε τις νέες θέσεις εργασίας είδες. Μόνο οι τράπεζες είδαν τα δισεκατομμύρια που φορτώθηκες εσύ για να σώζονται εκείνες. Αυτή δεν είναι γεύση από ουρά. Ψάξ’το και θα δεις.

Και για να μη νομίζεις ότι αυτή την ουρά την τρως από το 2012, πάρε κι ένα 2011 του Βενιζέλου, τότε που πανηγύριζε από την Ουάσιγκτον ότι βγαίνουμε από την κρίση διότι «Η υποστήριξη των Η.Π.Α., ιδίως μέσω του Δ.Ν.Τ., είναι ζωτικής σημασίας για εμάς». Ποιος; Ο Βενιζέλος! Αυτός που τώρα δηλώνει ότι ήταν πάντα εναντίον του ΔΝΤ.

Κατάλαβες φίλε; Μας πηδάνε κανονικά και μας βάζουν από πάνω και να τους πληρώνουμε. Με ευγένεια. Με χαμόγελο. Με αισιοδοξία. Να στεκόμαστε σε ουρές για να πληρώσουμε τον ΕΝΦΙΑ. Κατάλαβες ρε φίλε; Σ’ αρέσει η ουρά του γαϊδάρου που σου σερβίρει ο Σαμαράς; Καλή όρεξη, ρε φίλε. Για να μην καταλαβαίνεις τόσο καιρό ότι αυτό που σου δίνει ο Βενιζέλος δεν είναι του γαϊδάρου η ουρά, τι άλλο να ευχηθώ;

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbHhttp://kartesios.com/?cat=28

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΜΕ ΗΛΙΘΙΟ ΜΥΑΛΟ


 

 

ΣτάθηςΣτάθης

Καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο δεν υπάρχει, διότι ο καπιταλισμός έχει ηλίθιο μυαλό. Αυτή η ηλιθιότης συνεπώς θα κάνει τον καπιταλισμό όλο και πιο απάνθρωπο. Ολο και πιο ανθρωποφάγο, καθώς τα τελευταία τριάντα-σαράντα χρόνια διαπιστώνουμε. Αλλά γιατί ο καπιταλισμός έχει «ηλίθιο μυαλό»; Διότι δεν έχει κανένα μέτρο. Δεν σχεδιάζει, αρπάζει. Απομυζά τον πλανήτη. Τον καταστρέφει. Οδηγεί τα έθνη σε πολέμους – με στρατηγικόν (απ’ την ανάποδη) στόχο έναν Μεγάλο Πόλεμο κάθε φορά. Ανέχεται την αστική δημοκρατία όσον τη χρειάζεται, τη φθείρει εκ των έσω, την εκφυλίζει σε ολιγαρχική τυραννίδα, την υποκαθιστά με δικτατορίες.

 

Ο ίδιος ο καπιταλισμός είναι μια άφρων οικονομική δικτατορία που παράγει αλλεπάλληλες κρίσεις, είναι οι ίδιες οι κρίσεις του. Προσέτι, χρησιμοποιεί αυτές τις κρίσεις ως εργαλείο για να διαμορφώνει οικονομικές και πολιτικές πραγματικότητες. Οπως αυτή που διαμορφώθηκε στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες.

Οχυρωμένος ο καπιταλισμός πίσω απ’ την ισχύ των όπλων που ελέγχει σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο, οχυρωμένος πίσω απ’ το σιδηρούν παραπέτασμα μιας ατσάλινης προπαγάνδας που εκφράζεται κυρίως μέσω των ΜΜΕ, χειραγωγεί τα έθνη, απομυζά τους λαούς και σκλαβώνει τις τάξεις. Ο καπιταλισμός, ένα τελείως άναρχο, ηλίθιο και θεοστυγές σύστημα, μπορεί να εμφανίζεται στα μάτια των θυμάτων του (των πολιτών) ως μια «σιδερένια φτέρνα» οικονομικών και πολιτικών αλληλουχιών χωρίς τρωτά σημεία. Φαντάζει, στα μάτια των θυμάτων του, ως ένας παντοδύναμος και παντεπόπτης μηχανισμός, που καθαγιάζει ως νόμιμη και ηθική την ίδια του την αποθηρίωση.

 

Συνέχεια

Σαρώνουν τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά στη χώρα μας


«Σαρώνουν» τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά στη χώρα μας, αποτελώντας την πρωταρχική αιτία θανάτου και αναπηρίας.
Το Ελληνικό Ίδρυμα Καρδιολογίας (ΕΛ.Ι.ΚΑΡ.), στην προσπάθειά του να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες για την αξία της πρόληψης των καρδιαγγειακών νοσημάτων, συνέχισε και φέτος το πρόγραμμα «Εκτίμηση Καρδιαγγειακού Κινδύνου», με την επιστημονική συνδρομή της Α’ Καρδιολογικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γιατροί του Ιδρύματος ενημέρωσαν τους πολίτες, τσέκαραν την αρτηριακή τους πίεση, την ολική χοληστερόλη, τον καρδιακό ρυθμό και προσδιόρισαν τον καρδιαγγειακό κίνδυνο, βάσει ειδικού ηλεκτρονικού προγράμματος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας, κι όλα αυτά δωρεάν.
Στα 9 χρόνια που διεξάγονται τα προγράμματα πρόληψης του ΕΛ.Ι.ΚΑΡ. εξετάστηκαν 58.000 ενήλικες και διαπιστώθηκαν τα εξής:
• 50% με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης (>190mg/dl), •25% Υπερτασικοί, • 9% Διαβητικοί, • 42% Υπέρβαροι, • 50% στις ηλικίες κάτω των 50 ετών καπνιστές, •Έλλειψη τακτικού ελέγχου του καρδιακού ρυθμού, με συνέπεια να μην εντοπίζεται έγκαιρα η κολπική μαρμαρυγή, συνήθης αιτία εγκεφαλικού, •1 στους 3 Έλληνες πετυχαίνει τον στόχο της υπολιπιδαιμικής αγωγής, όταν ξεκινά τη θεραπεία, παρά την εκτεταμένη χρήση στατινών, •62,1% των ασθενών γνωρίζει ότι έχει υψηλά επίπεδα χοληστερόλης, • Εξ’ αυτών μόνο το 57.6% έκανε κάποια ενέργεια, προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, • >3% έχει παρουσιάσει επεισόδιο κολπικής μαρμαρυγής ενώ στους ηλικιωμένους (>75 ετών) το ποσοστό ήταν >10%.
Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι κάθε χρόνο αυξάνεται ο αριθμός των ασθενών, που καλύπτεται με αντιπηκτική αγωγή (από 38% το 2011 σε 55% το 2012 και 70% το 2013).
Από τη Βίκυ Καρατζαφέρη, υπεύθυνη θεμάτων υγείας neadiatrofis.gr,

Η έβδομη συμφωνία -Ντμίτρι Σοστακόβιτς…


640x365.fitandcrop

1941

Πριν από μια ώρα τελείωσα το δεύτερο μέρος του νέου μου συμφωνικού έργου. Αν όλα πάνε καλά και καταφέρω να γράψω το τρίτο και το τέταρτο μέρος, θα έχω κάνει την ‘ Εβδομη Συμφωνίαμου. Γιατί σας τα λέω αυτά; Σας τα λέω για να μπορέσουν να μάθουν οι κάτοικοι του Λένινγκραντ που με ακούν τώρα ότι η ζωή στην πόλη μας εξακολουθεί να συνεχίζεται. Ο καθένας από μας εκτελεί το στρατιωτικό του καθήκον. Οι εργαζόμενοι στον τομέα του πολιτισμού εκπληρώνουν το καθήκον τους με τιμή και ανιδιοτέλεια, όπως και όλοι οι Λενινγκραντινοί. Έχω ξεκαθαρίσει τις ιδέες μου και οι δημιουργικές μου δυνάμεις θα με κεντρίσουν να τελειώσω τη συμφωνία μου. Όταν τελειώσει, θα μεταδόσω το έργο μου από το ραδιόφωνο και θα περιμένω ανυπόμονα την αυστηρή, φιλική σας κρίση. Μπορώ να σας διαβεβαιώσω, εκ μέρους όλων των εργατών του πνεύματος στο Λένινγκραντ, ότι είμαστε ακατανίκητοι και ότι ποτέ δεν θα εγκαταλείψουμε το πόστο μας.Σοβιετικοί μουσικοί, αγαπητοί μου αδελφοί εν όπλοις, φίλοι μου! Μην ξεχνάτε ότι η μουσική μας βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο. Ας εργαστούμε έντιμα και ανυστερόβουλα για να την υπερασπίσουμε. Η μουσική, που τόσο την αγαπάμε, που της έχουμε δόσει την καρδιά και την ψυχή μας, πρέπει να συνεχίσει να αναπτύσσεται όσο ποτέ πριν. Πρέπει να θυμόμαστε ότι κάθε νότα που γράφουμε συμβάλλει στην οικοδόμηση της κουλτούρας μας. Και όσο πιο μεγάλη και πιο όμορφη είναι η τέχνη μας, τόσο θα γίνεται πιο σίγουρο πως δε θα καταστραφεί ποτέ.

Συνέχεια

καλά και συγκινητικά…


Το ζευγάρι, 65 με 70, κάθεται στο πιο άβολο τραπέζι του μαγαζιού. Τρώνε και πίνουν και στο ενδιάμεσο ψιθυρίζουν μεταξύ τους. Κάποια στιγμή ο άντρας σηκώνεται και χορεύει ένα ζεϊμπέκικο. Η γυναίκα δεν κουνιέται καθόλου απ’ τη θέση, βαράει παλαμάκια με ένα τόσο ήρεμο τρόπο που, αν μπορούσαν όλα απότομα να σιγήσουν, ίσως να καταλάβαινες ότι δεν βγάζουν καθόλου ήχο. Άηχα παλαμάκια, ωραία, ρυθμικά, χαμογελαστά.

Τους κοιτάζω και δεν ξέρω αν πρέπει να δω ομορφιά ή στερεότυπο. Η ατμόσφαιρα είναι ωραία, στο ίδιο μαγαζί μετά από καιρό, η ρακί έχει γλυκιά γεύση χωρίς να είναι γλυκιά η ίδια, τα τραγουδάκια μπερδεύονται με τη νύχτα και τις μικροδιαφωνίες των θαμώνων, δεν υπάρχουν μικρόφωνα και ηχεία. Το τραγούδι χάνει 17 με 21% της συγκίνησης κάθε φορά που λέγεται από μικροφώνου, δείχνει μια πρόσφατη έρευνα του προσωπικού πανεπιστημίου των δικών μου αναμνήσεων.

Είναι συγκινητικά όλα αυτά, οπότε πατάω το κουμπί ομορφιά. Το ζευγάρι είναι αγαπημένο, τόσα χρόνια ψιθυρίζουν ο ένας στον άλλο προστυχόλογα, σχόλια και τρυφερούς αφορισμούς. Τα παλαμάκια δεν βγάζουν ήχο γιατί δεν χρειάζεται, τα χέρια τους ενώνονται καθώς αυτός τα τεντώνει προς το άπειρο στριφογυρίζοντας και αυτή τα απομακρύνει για να πάρουν φόρα μέχρι το επόμενο βουβό κλαπ. Όλα είναι καλά και συγκινητικά, τόσο καλά και συγκινητικά, που βγαίνω έξω απ’ το μαγαζί, ψάχνω τράπεζα να βγάλω λεφτά, τίποτα να μη σταθεί εμπόδιο στο θα πιούμε όσο θέλουμε. Όσο θέλουμε στη γλώσσα της κυριακής μεσημέρι, σημαίνει όσο αντέχουμε.

Συνέχεια

Τα μυστικά σχέδια του Κίσσιντζερ κατά της Κούβας (1976)


Henry Kissinger (derecha) junto a Richard Nixon, presidente de Estados Unidos entre 1969 y 1974. Foto: Getty Images.

Η εφημερίδα NewYork Times δημοσίευσε αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της βιβλιοθήκης τού τότε Προέδρου Φορντ, στα οποία αποκαλύπτονται σχεδιαζόμενες αεροπορικές επιθέσεις εναντίον της Κούβας το 1976, η πατρότητα των οποίων αποδίδεται στον τότε Υπουργό των ΗΠΑ Χένρυ Κίσσιντζερ.

Τα δημοσιευόμενα έγγραφα αποχαρακτηρίστηκαν κατόπιν αιτήματος ομάδας πολιτειακών ερευνητών του Εθνικού Αρχείου Ασφάλειας και η αποκάλυψη εμφανίζεται στην σελίδα Α21 της τεταρτιάτικης έκδοσης της νεοϋρκέζικης εφημερίδας.

Στα έγγραφα αποκαλύπτεται η συγκρότηση από τον Κίσσιντζερ μιας ομάδας ανώτερων πολιτειακών αξιωματούχων, οι οποίοι θα ασχολούνταν με την λήψη πιθανών αντιποίνων κατά της Κούβας, επειδή στήριξε στρατιωτικά τον αγώνα του λαού της Αγκόλας, κατόπιν αιτήματος της κυβέρνησης της αφρικανικής χώρας.
Η New York Times αποκαλύπτει ότι οι αξιωματούχοι κλήθηκαν από τον Κίσσιντζερ να καταστρώσουν σχέδια στρατιωτικής επίθεσης σε λιμάνια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις τής Κούβας, τα οποία περιλάμβαναν κι ένα σχέδιο αποστολής ταγμάτων πεζοναυτών στην ναυτική βάση του Γκουαντάναμο, έδαφος παρανόμως κατεχόμενο υπό των ΗΠΑ από το 1902.

Συνέχεια

Τρία αγαπημένα κλισέ για την κρίση…


Του Καπυμπάρα

Το άρθρο αυτό αφορά, αγαπητέ αναγνώστη, κάποια κλισέ που κυκλοφορούν στο δημόσιο λόγο για την κρίση, όχι απαραίτητα τα πιο διαδεδομένα ή τα πιο σημαντικά, αλλά αυτά που επέλεξε με το δικό του αόρατο χέρι το προσωπικό μεράκι του γράφοντος. Ας τα δούμε λοιπόν από κοντά:

«Ο λαός φταίει γιατί τους ψήφιζε»

Luba Lukova - income gap, 2008Πολύ διαδεδομένο κλισέ του καιρού της κρίσης είναι αυτό που θα χαρακτηρίζαμε ως το τελευταίο καταφύγιο όσων θέλουν να καταστήσουν συνένοχο το λαό σε ό,τι του συμβαίνει και ταυτόχρονα να παρουσιάσουν τα αντικοινωνικά μέτρα που λαμβάνονται εναντίον του περίπου σαν δίκαιη τιμωρία ή σαν εξιλέωση.

Κι αν δεν συμμετείχε ολόκληρος ο λαός στο «μεγάλο πάρτι που τώρα τελείωσε», σε τελική ανάλυση, μας λένε, είναι ένοχος, αφού αυτός με την ψήφο του έστελνε στην κυβέρνηση αυτούς που ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση.

Η αντίφαση που περικλείει η ίδια η κατηγορία, όταν εκφέρεται από αυτούς που ψήφιζε ο λαός είναι προφανής. Υπονοεί δε, ότι «φταις όταν μας πίστευες τότε που αποκαλούσαμε μίζερο όποιον δεν συμμετείχε ολόψυχα στη μεγάλη γιορτή των εργολάβων και των κατασκευαστών στην Ολυμπιάδα της «ισχυρής Ελλάδας» και παρώχυμενο όποιον επιθυμούσε να επενδύσει σε κάτι που του φαινόταν να αξίζει περισσότερο από το χρηματιστήριο», αλλά ταυτόχρονα και ότι «οφείλεις να μας ξαναπιστέψεις τώρα που σου λέμε ότι κακώς μας πίστευες τότε και ότι πρέπει να πέσει κατακόρυφα το βιοτικό σου επίπεδο».

Πέρα όμως από την προφανή αυτή αντίφαση, η πρόταση «ο λαός φταίει που τους ψήφιζε» φαίνεται να παραγνωρίζει και κάτι άλλο: Ότι κινείται στη λογική της συλλογικής ευθύνης και αποτελούσε π.χ. την ηθική δικαιολόγηση του Οσάμα Μπιν Λάντεν για την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Αλλά φαίνεται ότι η πρόταση αυτή έχει εντελώς διαφορετική αξία όταν την εκφέρει ένας υπεύθυνος αντιλαϊκιστής απ’ ό,τι όταν την εκφέρει ένας τζιχαντιστής με μούσια, ρόλεξ και κελεμπία. Άλλωστε, στα μάτια ενός εκσυγχρονιστού, το να ψηφίζεις κάποιον για να σε διορίσει έχει πολύ μεγαλύτερη ηθική απαξία από το να ψηφίζεις κάποιον για να βομβαρδίζει παιδιά.

Συνέχεια