Homo Fucker…


Όλοι σχεδόν οι βιογράφοι του Χίτλερ συμφωνούν σε ένα σημείο: Ο Αδόλφος ήταν σεξουαλικά ανίκανος. Δεν είχε καμία σχέση πριν παντρευτεί την Εύα Μπράουν, αλλά και με αυτή δεν έφτασε ποτέ στην ολοκλήρωση.

Έτσι, αφού ο mein Herr δεν μπορούσε να κάνει σεξ, αποφάσισε να πηδήξει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Και σχεδόν τα κατάφερε.

Ο Βίλχελμ Ράιχ, στο μνημειώδες έργο του «Η μαζική ψυχολογία του φασισμού»,αναλύει τα σύμβολα και τις τακτικές προπαγάνδας των Ναζί.

Η σεξουαλικότητα ήταν το υπόρρητο επίκεντρο της εθνικιστικής καμπάνιας: Η Άρια φυλή και οι κοκκινομάγουλες Γερμανίδες, οι μυώδεις ανδριάντες της Λένι Ρίφενσταλλ, οι διεφθαρμένοι Εβραίοι που μολύνουν –με την επιμειξία- το αίμα των Καθαρών.

Συνέχεια

Πουθενά στο εξωτερικό!


by Sotos

Εικόνα Καβάλα σε χοτ-ντογκ

Πουθενά στο εξωτερικό δεν γίνονται αυτά, λέει ο Σαμαράς με αφορμή το Πανεπιστήμιο. Πουθενά στο εξωτερικό δεν γίνονται αυτά, επαναλαμβάνει σαν ρεφραίν και το κανίς του, ο Παπαμιμίκος. Ο Σαμαράς, ο Παπαμιμίκος και η παρέα τους…

Δεν είναι μόνον από το Πανεπιστήμιο που παίρνουν αφορμή, για να κρώξουν «πουθενά στο εξωτερικό». Βρίσκουν και άλλες, με κάθε ευκαιρία. Γιατί; Για να κρύψουν τα αίσχη τους και να δικαιολογήσουν όλα τα λερά και απαίσια που επιβάλλουν και απεργάζονται.

Πουθενά στο εξωτερικό το ένα, πουθενά στο εξωτερικό το άλλο… Το λένε και γεμίζει το στόμα τους. Το λένε και νομίζουν ότι κάτι λένε.

Ξεχνούν όμως, ή μάλλον κάνουν πως ξεχνούν ότι πουθενά στο εξωτερικό, όπου κι αν συνέβη να χρεοκόπησαν, δεν ανάλαβαν πάντως τη… σωτηρία της χώρας τα ίδια κόμματα και οι ίδιοι ολιγάρχες, που έφεραν τη χρεοκοπία.

Ξεχνούν, ή μάλλον κάνουν πως ξεχνούν ότι πουθενά στο εξωτερικό, όποτε μια χώρα καταστράφηκε, δεν αποτελειώθηκε αυτή η χώρα πανηγυρικά, με τα προγράμματα που υποτίθεται ότι στόχο είχαν να τη συνεφέρουν από την καταστροφή.

Θα μπορούσα να γράφω μέχρι αύριο για όσα «πουθενά στο εξωτερικό» ξεχνούν, ή μάλλον, όπως είπα, κάνουν ότι ξεχνούν.

Για να μη μακρηγορήσω όμως, θα προσθέσω μόνον ένα τελευταίο «πουθενά στο εξωτερικό», με αφορμή κι εγώ το Πανεπιστήμιο:

Πουθενά στο εξωτερικό, λοιπόν, ακόμα και μες την υποκρισία τους, οι δήθεν αξιομίμητοι λεγάμενοι του… περίφημου εξωτερικού δεν θα είχαν ποτέ, μα ποτέ, το απύθμενο θράσος να μιλάνε, με περισπούδαστο ύφος κιόλας, για τάχα σύνδεση των πανεπιστημίων με την αγορά εργασίας ή άλλες τέτοιες προσβλητικές ανοησίες, την ώρα που η ανεργία των νέων τους θα ήταν κοντά στο 60%.

Όχι! Πουθενά στο εξωτερικό δεν θα είχαν τόσο θράσος. Και δεν το έχουν τόσο θράσος. Πουθενά στο εξωτερικό!

_______________________________________________

Από: http://sotosblog.com/

Στο πανεπιστήμιο θα νικήσει ο αγώνας, δε θα πρυτανεύσει ο αυταρχισμός…


Η άλλη άποψη των πρωταγωνιστών όσων συμβαίνουν αυτές τις μέρες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Protesters march towards a formation of police officers outside the parliament in central Athens December 18, 2008.The protesters hurled firebombs at police outside parliament on Thursday in a 13th day of protests since police killed a teenager.  REUTERS/John Kolesidis   (GREECE)

«Γράφει ο Πάρις Λαφτσής»

Κάτι δεν πηγαίνει και τόσο καλά για την κυβέρνηση στα πανεπιστήμια τις τελευταίες εβδομάδες. Κάποιος που έχει αντίθετη άποψη θα αρκούσε απλά να κοιτάξει προς τη μεριά των «έγκυρων» μέσων ενημέρωσης της χώρας μας και στην ενορχηστρωμένη επιθετική καμπάνια που έχουν ξεκινήσει ενάντια στους «συνήθεις υπόπτους» των πανεπιστημίων. Πρωτοσέλιδα στην Καθημερινή, αφιερώματα στον Σκάι, πηχαίοι τίτλοι «Ντροπή», «Αίσχος», «Μόνο στην Ελλάδα», κρυμμένες κάμερες στη Σύγκλητο που γίνονται μετά «αποκλειστικό υλικό», πρετεντέρης, πορτοσάλτε, μπογδάνος και όλη η παρέα των προθύμων φόρεσε τα καλά της για να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο που γνώριζε από παλιά…

«Παλιά μου τέχνη κόσκινο», σκέφτηκαν μάλλον οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και δημοσιολόγοι, νεοφιλελεύθεροι, συντηρητικοί αλλά και «εναλλακτικοί» και  βρέθηκαν αναγκαστικά για ακόμη μία φορά σε μια μεγάλη αγκαλιά όπου μοιράστηκαν επιχειρήματα και πολεμική με τον γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ κ. Παπαμιμίκο , (πάλαι ποτέ υπεύθυνος της Δαπ – Νδφκ Θεσσαλονίκης, την οποία παρατηρούμεεδώ επί των ημερών του να επιχειρεί «νόμιμα» με κράνη και λοστούς να εισέλθει στο χώρο του Πολυτεχνείου παρόλο που ήταν μάλλον… ανεπιθύμητη) ,  όπως και με τον κοιν. εκπρόσωπο της ΝΔ, Άδωνι Γεωργιάδη. Και πολλούς άλλους προφανώς επιφανείς άνδρες και γυναίκες της συγκυβέρνησης.

Συνέχεια

Πρώτη νίκη της λαϊκής εξέγερσης στη Μπουρκίνα Φάσο


Πρώτη νίκη της λαϊκής εξέγερσης στη Μπουρκίνα Φάσο

-Τρέχοντα Νέα-Συγκρούσεις με δεκάδες νεκρούς – Παραιτήθηκε ο δικτάτορας Κομπαορέ

Μπουρκίνα Φάσο σημαίνει «Χώρα των Αξιοπρεπών Ανθρώπων». Ήταν το όνομα που πήρε η πρώην γαλλική αποικία του Άνω Βόλτα στα χρόνια που επικεφαλής της ήταν ο Τομάς Σανκαρά, μια από τις μεγάλες μορφές του αφρικανικού αντιαποικιακού ριζοσπαστισμού. Το 1987 ο Σανκαρά δολοφονήθηκε από τον Μπλεζ Κομπαορέ, που έκτοτε κυβερνά δικτατορικά τη χώρα με τις ευλογίες (και προς το συμφέρον) της Γαλλίας. Η απόπειρα του Κομπαορέ να περάσει από τη «βουλή» και νέα παράταση της εξουσίας του οδήγησε σε λαϊκή εξέγερση στις αρχές της εβδομάδας. Ένα εκατομμύριο διαδηλωτές πλημμύρισαν την πρωτεύουσα Ουαγκαντούγκου απαιτώντας πραγματική δημοκρατία και ελεύθερες εκλογές. Ο δικτάτορας απάντησε με τις γνωστές θολές υποσχέσεις για «μετάβαση», ενώ η Γαλλία έσπευσε να συστήσει «ηρεμία και υπευθυνότητα απ’ όλες τις πλευρές»…

Την Τετάρτη παρενέβη ο στρατός και δεσμεύτηκε για τη δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης χωρίς τον δικτάτορα. Παρ’ όλα αυτά ο Κομπαορέ προσπάθησε να αποσπάσει την έγκριση της «βουλής» την Πέμπτη, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες λαού να συγκεντρωθούν και πάλι στην πρωτεύουσα για να εμποδίσουν αυτή την εξέλιξη. Η βάρβαρη καταστολή της νέας μαζικής κινητοποίησης, που κατέληξε στη δολοφονία δεκάδων άοπλων διαδηλωτών, εξαγρίωσε τους συγκεντρωμένους, που εισέβαλαν στο κτίριο της «βουλής» και το πυρπόλησαν, εμποδίζοντας έτσι τα σχέδια τόσο του δικτάτορα όσο και του στρατού. Τελικά την Παρασκευή το απόγευμα ο επί 27 χρόνια δικτάτορας της Μπουρκίνα Φάσο υποχρεώθηκε να ανακοινώσει την παραίτησή του.

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, πλήθη λαού πανηγυρίζουν σε όλη τη χώρα την εκδίωξη του Κομπαορέ και την κήρυξη εκλογών εντός του επόμενου τριμήνου. Οι οργανώσεις της Αριστεράς, εκτός νόμου από το 1987 αλλά πάντα δραστήριες, καθώς και τα κοινωνικά κινήματα, καλούν το λαό να βρίσκεται σε επαγρύπνηση για τη διαφύλαξη αυτής της πρώτης νίκης που επιτεύχθηκε χάρη στη θυσία δεκάδων αγωνιστών και τη μαχητικότητα πλατιών μαζών τις προηγούμενες ημέρες.

– See more at: http://www.e-dromos.gr/proti-niki-laikis-eksegersis/#sthash.vaDIiiKj.dpuf

Το Κράτος των Λίγων… Πώς οι Μαφιόζοι Ολιγάρχες κατέστρεψαν την Ελλάδα


του Παύλου Ελευθεριάδη*

Στο άρθρο αυτό, που δημοσιεύτηκε στην αμερικανική έκδοση του περιοδικού Foreign Affairs, Νοέμβριος/Δεκέμβριος 2014, σσ. 139-146, δίνω την δική μου ερμηνεία για την κατάρρευση της Ελλάδας. Κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα δεν ήταν στενά οικονομικό αλλά κυρίως πολιτικό. Η κατάρρευση των θεσμών στην Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής και οικονομικής ανισότητας που οξύνθηκε τα τελευταία είκοσι χρόνια. Υποστηρίζω ότι δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, μέσω της ιδιοκτησίας των ΜΜΕ, μια μικρή στην πράξη ολιγαρχία, που κυριάρχησε στην πολιτική και οικονομική ζωή. Η δράση της διέφθειρε και δηλητηρίασε την πολιτική ζωή, διέβρωσε τα πολιτικά κόμματα και οδήγησε στην κατάρρευση της εμπιστοσύνης των πολιτών προς την πολιτική στο σύνολό της. Η άνοδος της διάχυτης διαφθοράς ήταν ένα από τα αποτελέσματα της κατάστασης αυτής και της κατάρρευσης της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.

Συνέχεια

Λεπτή κόκκινη σπονδή


Στάθης Στάθης

Κοιτούσα τις εφημερίδες χθες. Δεν κράτησα ούτε μια σημείωση. Φέτος ο χειμώνας ήρθε -στην Αθήνα- νωρίς. Κι αψύς. Αλλάζουν και την ώρα οι Φράγκοι, λίγο μετά το μεσημέρι νυχτώνει. Λιγοστεύει η μέρα. Δεν κράτησα χθες σημειώσεις, όχι πως δεν υπήρχαν νέα, αλλά ήταν τα ίδια νέα. Η ίδια μελαγχολία των πολλών, που χρόνια τώρα χρόνο με τον χρόνο μεγαλώνει και βαθαίνει.

 

Εξ όρθρου βαθέος για όσους ξυπνούν νωρίς και κάπως αργότερα για τους πιο ράθυμους, ουρλιάζουν οι σειρήνες της εμπόλεμης μέρας μπροστά μας. Κολλάνε στα παράθυρα σαν προκηρύξεις που τις έχει σπρώξει ο άνεμος, υγρές χάρτινες ημερήσιες διαταγές με λογαριασμούς και εκκρεμότητες.

 

Δεν ξέρω τι είδους ζωή ζούμε τα τελευταία χρόνια. Τα χρόνια των Μνημονίων. Πάντως σε ανθρώπους τέτοια ζωή δεν αξίζει. Μόνον η φυλή των πρωινάδικων συνεχίζει να στροβιλίζεται ακατάβλητη σε ένα ακατάληπτο τραλαλά από οθόνης πέραν του καλού και του κακού – μια μάσκα θανάτου που γελάει σαν χαζή διαφήμιση μπροστά σε μια αβυσσαλέα μαύρη τρύπα.

Συνέχεια

Νεοφιλελεύθεροι Ταλιμπάν Vs ελληνικός λαός…


Γιώργος Στάμκος

Καθώς η συγκυβέρνηση των Μνημονίων αισθάνεται τις μέρες της να λιγοστεύουν και το τέλος της να πλησιάζει, γίνεται όλο και πιο πιο υποκριτική, εκβιαστική και αδίστακτη απέναντι στον ελληνικό λαό. Έναν λαό που τον παρέδωσε αμαχητί επί χρόνια στο έλεος των Αγορών, των κερδοσκόπων και της Τρόικας. Που τον έπνιξε στην φτώχεια, στην εξαθλίωση και στα χρέη για να ανθίσουν τα νούμερα, να σωθούν οι τράπεζες, να ικανοποιηθούν οι πιστωτές και να “αποκατασταθεί η κανονικότητα”.

Ανομολόγητο σύνθημά της: “Στύψτε το πορτοκάλι μέχρι να τσιρίξουν τα κουκούτσια!” Επίσημο της αφήγημα: η “δημοσιονομική εξυγίανση”, η “ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας”, οι “μεταρρυθμίσεις” κ.α. Στην πραγματικότητα εφάρμοζαν απλά κοινωνική σφαγή βαπτίζοντας την “πρωτογενές πλεόνασμα”. Πολύ Σοκ κι ελάχιστη Θεραπεία εφαρμόζοντας τη συνηθισμένη νεοφιλελεύθερη συνταγή, που έσπειρε την καταστροφή σε όσες χώρες εφαρμόστηκε ως σήμερα: μαζικές απολύσεις, περικοπές κοινωνικών δαπανών, ιδιωτικοποιήσεις, απορρύθμιση εργασιακών σχέσεων, υπερφορολόγηση των μικρομεσαίων, υπερλιτότητα.

Συνέχεια