Η Ελλάδα πάντοτε πλήρωνε, έστω κι αν δεν χρωστούσε…


ΙΣΤΟΡΙΑ | Η Ελλάδα πάντοτε πλήρωνε, έστω κι αν δεν χρωστούσε...

Του Τάκη Κατσιμαρδου

«Η Ελλάς απεκατέστησε και τυπικώς την πίστιν της εις το εξωτερικόν πλήρως και απέδειξεν δι΄ άλλην μίαν φοράν ότι παρά τας οικονομικάς δυσχερείας της γνωρίζει να σέβεται την υπογραφήν της και τις διεθνείς υποχρεώσεις της…». Με τα λόγια αυτά ο υπουργός Οικονομίας Κ. Μητσοτάκης στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου ανήγγειλε (16/7/1964) τη συμφωνία για τη ρύθμιση των προπολεμικών ελληνικών δανείων. Μ’ αυτή συμπληρωνόταν η «αναρρύθμισις», που είχε ξεκινήσει η κυβέρνηση Κ. Καραμανλή πριν από δυο χρόνια, όπως έχουμε δει το περασμένο Σάββατο.

Τότε η συμφωνία είχε υπογραφεί μεταξύ του ελληνικού κράτους και των Αμερικανών ομολογιούχων, ύστερα από υποδείξεις της Ουάσιγκτον. Έφτανε τα 40 εκατ. δολ. Ποσό τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής. Τώρα τη σκυτάλη πήραν οι Άγγλοι κι οι άλλοι κάτοχοι ομολόγων. Δεκατέσσερα προπολεμικά εξωτερικά δάνεια ρυθμίζονταν με τη συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και ομολογιούχων στο Λονδίνο.

Συγκεκριμένα τα δάνεια:

Συνέχεια

«Η “ελευθερία του κεφαλαίου” οδηγεί στον “πόλεμο”»


ΜΑΟΥΡΙΤΣΙΟ ΛΑΤΣΑΡΑΤΟ, Ιταλός φιλόσοφος

Ο Λατσαράτο τονίζει ότι ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός όχι μόνο οδήγησε στην κρίση, αλλά και επιχειρεί να ενοχοποιήσει όσους στην πραγματικότητα δεν φέρουν καμία ευθύνη γι’ αυτήν. «Tο κεφάλαιο αποτελεί μια σχέση εξουσίας» και η «οικονομία» δεν είναι ένα οικονομικό, αλλά πολιτικό, πρόβλημα, σημειώνει.

Συνέντευξη στον Τάσο Τσακίρογλου – Μετάφραση: Δημήτρης Φαναριώτης

• Στο βιβλίο σας «Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου» υποστηρίζετε ότι πάνω απ’ όλα το χρέος είναι μια πολιτική κατασκευή και ότι η σχέση πιστωτή/οφειλέτη είναι η βασική κοινωνική σχέση στις δυτικές κοινωνίες. Τι ακριβώς εννοείτε;

Ο καπιταλισμός, προκειμένου να βγει από τα πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα της δεκαετίας του ’70, μετατόπισε το πεδίο της πολιτικής αντιπαράθεσης και της οικονομικής συσσώρευσης διά μέσου της σχέσης πιστωτή-οφειλέτη. Η οικονομικο-πολιτική ηγεμονία δεν είναι πλέον στα χέρια του βιομηχανικού κεφαλαίου, αλλά του χρηματοπιστωτικού, το οποίο αναδόμησε ολοκληρωτικά την «πραγματική» οικονομία (τις βιομηχανίες, τις υπηρεσίες και το Κοινωνικό Κράτος), προκειμένου να απελευθερώσει τα μερίσματα για τους οικονομικούς επενδυτές. Σ’ αυτήν τη σύγχρονη συνθήκη δεν μπορούμε πλέον να ξεχωρίσουμε το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο από το βιομηχανικό και το εμπορικό κεφάλαιο, γιατί είναι αυστηρά συνυφασμένα.

• Η οικονομία του χρέους επηρεάζει τις ηθικές συνειδήσεις των ανθρώπων και παράγει ένα καθολικό αίσθημα ενοχής: «Αμάρτησες, άρα πρέπει να πληρώσεις». Πόσο εύκολο είναι να αντισταθούν οι άνθρωποι σ’ αυτήν τη σχεδόν θρησκευτική προσέγγιση;

Οι οικονομικοί θεσμοί αντιμετωπίζουν διαρκώς το ρίσκο του χρόνου, δηλαδή το μη προβλέψιμο της αξίας των πιστώσεων και των δανείων, έτσι δεν αναλαμβάνουν, αλλά αντίθετα αποποιούνται κάθε ευθύνη. Η μη ανάληψη ευθύνης απέναντι στον κίνδυνο, δηλαδή η «ελευθερία» απέναντι σε κάθε ευθύνη, είναι ακριβώς αυτή που καθορίζει τη συμπεριφορά των χρηματιστών. Χάρη σε τεχνικές επισφάλειας, αναλαμβάνουν ρίσκα, τα οποία σύντομα ξεφορτώνονται και μεταθέτουν στο απώτερο μέλλον, καθιστώντας τα ανώνυμα και μεταφέροντάς τα σε άλλους οικονομικούς παίκτες. Οταν τα ρίσκα, τα οποία αναλαμβάνονται έχουν ως πηγή την οικονομική κατάρρευση (όπως τα ενυπόθηκα δάνεια), οι υπεύθυνοι τα μεταφέρουν στο κράτος, το οποίο, με τη σειρά του, τα μετακυλά στον πληθυσμό.

Συνέχεια

Το πνιγμένο δάσος…


Τον πρόλογο έγραψε η Eirini Varvara Lagouvardou


Μία ιστορία για το πλατανόδασος του Ρυμνίου Κοζάνης του οποίου τα πλατάνια στέκουν ολόρθα και «ΥΠΕΡΕΧΟΥΝ» των νερών που τα κατέκλυσαν…
Μία ιστορία για μεγάλους… για εκείνους τους μεγάλους οι οποίοι αναζητούν το εντός τους χωρίς να απαξιώνουν τη μνήμη τους… χωρίς να «ξεριζώνονται»…

Εάν έχεις ένα φυτό σε μία γλάστρα και επιθυμείς να το διατηρήσεις στο ίδιο μέγεθος, μπορείς ανά τακτά χρονικά διαστήματα να το αφαιρείς προσεκτικά από τη γλάστρα, να κόβεις λίγο τις ρίζες του και να το φυτεύεις ξανά στην ίδια γλάστρα… Είναι μία «καλή πατέντα» την οποία εφαρμόζουν πολλές φίλες της μαμάς μου για τους βασιλικούς και τα υπόλοιπα μυρωδικά που έχουν…

Αντιστοίχως, σε μία εποχή η οποία βρίθει από «ΥΠΟκριτικούς» της σκέψης και «φιλο(ΜΑΤΑΙΟ)σόφους» «φωτεινούς παντογνώστες», καλό είναι να γνωρίζουμε ότι ο άνθρωπος (και ακολούθως ο λαός) ο οποίος λησμονά τη μνήμη του και απαξιώνει τη ρίζα του, αργά ή γρήγορα ΑΥΤΟαπαξιώνεται…
Κανένα δέντρο δεν αναπτύχθηκε ποτέ όντας άρριζο…
«….Κι αν πας στη λίμνη, θα τα δεις να υψώνονται, σημάδια για δύτες, που βούτηξαν στο παρελθόν τους το ίδιο…»…»Ο νοών νοείτω και ουαί τω ανοήτω…»


Συνέχεια

Τα 12 χειρότερα προϊόντα που έχουν φτιαχτεί από την Monsanto…


img18143_b2590bcdd0be16952f387f895e6d8bcf_600_450-593x300Αυτά είναι τα 12 πιο επιβλαβή προϊόντα που έχουν φτιαχτεί από τον γίγαντα της βιοτεχνολογίας, την Monsanto:

επιμέλεια-μετάφραση: Βιβή Συργκάνη

1. Ζαχαρίνη

Η απλή ζαχαρίνη είναι τεχνητή γλυκαντική ουσία. Τον 20ο αιώνα η Monsanto θέλησε να χρησιμοποιήσει την ζαχαρίνη στην μαζική παραγωγή για λογαριασμό της Coca Cola.Αρχικά, η ουσία είχε επαινεθεί χάρη στην ιδιότητά της να προσφέρει γλυκιά γεύση χωρίς θερμίδες. Ωστόσο, τη δεκαετία του 1970, μία επιστημονική έρευνα αποκάλυψε ότι η ζαχαρίνη προκάλεσε καρκίνο σε ποντίκια πειραματόζωα. Για λίγο καιρό η ουσία μπήκε στην λίστα των καρκινογόνων ουσιών. Μετά από έντονες πιέσεις, η έρευνα χαρακτηρίστηκε εσφαλμένη και αποσύρθηκε, με αποτέλεσμα η ζαχαρίνη να βγει από την “μαύρη λίστα” να μπει ξανά στην παραγωγή. Σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως σε ποτά, γλυκά, μπισκότα, οδοντόκρεμες κ.ά.

2. PCB’s

Τα πολυχλωριωμένα διφαινύλια και τριφαινύλια (PCB/PCT) είναι ελαιώδεις σύνθετες χημικές ουσίες που είχαν χρησιμοποιηθεί ευρύτατα στο παρελθόν λόγων των μοναδικών φυσικοχημικών τους ιδιοτήτων ως διηλεκτρικά υγρά σε μετασχηματιστές (Μ/Σ) και πυκνωτές, σε συστήματα μεταφοράς θερμότητας, ως πρόσθετα υδραυλικών ελαίων, ως επιβραδυντικά φλόγας και σε άλλες εφαρμογές. Τα PCB/PCT είναι τοξικές ενώσεις τόσο για τον άνθρωπο όσο και για το υπέδαφος, τη χλωρίδα και την πανίδα.

Παρασκευάζονταν από το 1929 έως το 1979 ώσπου απαγορεύτηκαν. Τα PCB έχουν συνδεθεί με την πρόκληση καρκίνου, καθώς και με μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπινου ανοσοποιητικού, αναπαραγωγικού, νευρικού και ενδοκρινικού συστήματος.

Ενώ έχουν απαγορευτεί από το 1979, μία μελέτη του 2011 αποκάλυψε ότι ακόμα εμφανίζονται στα αίμα εγκύων. Τα PCB χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή ειδών ευρείας κατανάλωσης όπως: καλώδια, πλαστικά, κόλλες, χρώματα κ.ά.

Συνέχεια

«Ετσι στέλναμε μίζες στην Ελλάδα» -Τι κατέθεσε πρώην στέλεχος της Ericsson


«Ετσι στέλναμε μίζες στην Ελλάδα» -Τι κατέθεσε πρώην στέλεχος της Ericsson

σημ. Αμετανόητου: Είμαι πολύ περίεργος να δώ,αν κάποτε,κάποια αρχή ή κάποια ομάδα ανθρώπων ή ένας ιστορικός ή ερευνητής ή οποισδήποτε και οτιδήποτε…αποκαλύψει και υπολογίσει κοστολογικά, τις υποθέσεις «λαδώματος» των Κυβερνητικών στελεχών της Ελλάδας, κατά την  τελευταία 40ετία…δεν μπορώ, με τίποτα, να φανταστώ το νούμερο…

μα με τίποτα…έχω πάθει black out από τα εκατομμύρια που περνάνε μέσα από τη φαντασία μου…


Το σύστημα των παράνομων πληρωμών στην Ελλάδα, για τις προμήθειες στον τομέα των ραντάρ αποκάλυψε στην ανακρίτρια Διαφθοράς, Βασιλική Μπράτη, ένα πρώην στέλεχος της εταιρείας Ericsson.

Πρόκειται για τον 70χρονο Νένζελ Λις Ολοφ Μόρτεν, ο οποίοα τον περασμένο Ιούνιο κατέθεσε στο ελληνικό προξενείο στη Στοκχόλμη, όπου προσήλθε αυθόρμητα. Σύμφωνα με το «Βήμα», ο Σουηδός προσκόμισε δύο έγγραφα-φωτιά, με πληρωμές από το 2000, όπου αποκαλύπτεται ότι σε μόλις μία εβδομάδα τον Ιανουάριο του 2000 διοχετεύθηκαν, μέσω δικηγόρων σε υπεράκτια εταιρεία δύο ποσά που αγγίζουν τα 21 εκατ. ελβετικά φράγκα. Και αυτή η πληρωμή βέβαια δεν είναι η μόνη και αφορά μόνο μία προμήθεια.

Η κ. Μπράτη ερευνά την υπόθεση του μεσάζοντα Χρήστου Τούμπα, αντιπροσώπου της βραζιλιάνικης εταιρείας Embraer και συγκεκριμένα την προμήθεια τεσσάρων συστημάτων ραντάρ για την αεροπορία (ΑΣΕΠΕ) με υπεργολάβο την Ericsson, υπόθεση που αποκάλυψε ο πρώην αναπληρωτής γενικός διευθυντής Εξοπλισμών, Αντώνης Κάντας, που παραδέχθηκε ότι δωροδοκήθηκε με 250.000 ευρώ από τον κ. Τούμπα.

Τα έγγραφα του 70χρονου Σουηδού αναφέρουν παράνομες πληρωμές σε ελβετικά φράγκα με την πρώτη να φτάνει τα 9.587.953 και τη δεύτερη σε 12.089.463, για την προμήθεια του ραντάρ Erieye της Ericsson από την Ελλάδα.

Της πλάκας…


by Sotos

Εικόνα Κογιότ

Η ελληνική Οικονομία είναι μια Οικονομία της πλάκας. Οι δυνατότητές της είναι τεράστιες, ναι. Η ίδια, όμως, είναι μια Οικονομία της πλάκας. Βρίσκεται σε στοχευμένη σχέση βαθειάς και μεγάλης εξάρτησης από πολύ ισχυρότερες Οικονομίες. (Εσχάτως κι ευθείας εξάρτησης.) Εννοείται, σε σχέση εξάρτησης όχι απλώς στο βαθμό, που γενικά οι Οικονομίες αλληλεξαρτώνται μεταξύ τους στη διεθνή οικονομική σφαίρα. Όχι, πολύ περισσότερο –πολύ, πολύ περισσότερο. Και τούτο ακριβώς είναι που την κάνει Οικονομία της πλάκας. Όλες αυτού του τύπου οι Οικονομίες είναι Οικονομίες της πλάκας.

Μια Οικονομία της πλάκας, δεν μπορεί παρά να έχει και Χρηματιστήριο της πλάκας. Για να μην το κουράζουμε, όταν λέμε «Χρηματιστήριο της πλάκας», εννοούμε Χρηματιστήριο ξηρών καρπών Καρδασιλάρη… Εξ ου και οι γνωστές συνέπειες (μεταξύ άλλων και για τον ίδιο το φουκαρά τον Καρδασιλάρη…)…

Όταν ένα Χρηματιστήριο της πλάκας πάρει την κατηφόρα, τότε ακόμα και μια κυβέρνηση της πλάκας, όπως η δική μας, έχει, και η δική μας είχε, ανά πάσα στιγμή τη δυνατότητα να το στηρίξει και να μην το αφήσει να πάρει τη νέα πρόσφατη κατηφόρα του.

Συνέχεια

Ο πρώτος σκληρός όρος του νέου Μνημονίου: Έγκριση από τις Βρυξέλλες θα παίρνει ο προϋπολογισμός της Ελλάδας


Βρυξέλλες-Κοινοβούλιο

σημ. Αμετανόητου: Δεν χρειάζεται να κάνουμε αναλύσεις για το τί σημαίνει αυτό.Απλά, το κράτος που λέγεται Ελλάδα, από το 2016, και ΤΥΠΙΚΩΣ θα είναι απλά ένα γεωγραφικός και οικονομικός χώρος, που τον έλεγχό του θα τον έχουν (σαν μια κλασσική αποικία) οι Βρυξέλλες,το ΔΝΤ,η ΕΚΤ,οι αγορές και οι οικονομικοί δολοφόνοι…
Το χειρότερο σε μία χώρα δεν είναι οι εχθροί αλλά οι προδότες…

Ανεξάρτητο Δημοσιονομικό Συμβούλιο θα παρακολουθεί τα δημοσιονομικά μεγέθη και θα προτείνει μέτρα
Ο προϋπολογισμός του 2015 θα είναι ο τελευταίος που θα εγκριθεί από τη Βουλή των Ελλήνων. Από το 2016 και μετά, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο θα έχουν οι Βρυξέλλες καθώς η διαδικασία ψήφισης του από το ελληνικό κοινοβούλιο θα είναι τυπική.
Η διαδικασία αυτή θα ισχύει για όλα τα κράτη μέλη που θα προσφεύγουν για βοήθεια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM) με την Ελλάδα να είναι έτοιμη… να σύρει πρώτη χορό από τη στιγμή που η υπαγωγή της στην προληπτική γραμμή στήριξης θεωρείται δεδομένη.
Κατόπιν τούτου θα διατηρηθεί το καθεστώς της «ενισχυμένης εποπτείας» για την Αθήνα, η οποία, πριν καλά προλάβει να συνέλθει από τα δύο προηγούμενα προγράμματα προσαρμογής θα προχωρήσει στη σύναψη ενός νέου ειδικού τύπου Μνημόνιο.
Το νέο «πικρό ποτήρι» των Ελλήνων μαρτυρούν τα «ψιλά γράμματα» του προσχεδίου του προϋπολογισμού του 2015 που συνέταξε το οικονομικό επιτελείο με βάση το «πατρόν» που της άφησε η τρόικα.