Η θυμωμένη γενιά..


Σήμερα το blog αποφάσισε να στεναχωρήσει αρκετούς.

Είναι, λένε, θυμωμένη η νέα γενιά αυτή των 20-25-30 ετών, γιατί η δική μας η γενιά τους έκλεψε το μέλλον, το υποθήκευσε, το σκόρπισε!
Πολύ σωστά ως εδώ.
Έτσι είναι, κι έτσι έγινε, και το μέγεθος του λάθους της δικής μας γενιάς (του Πολυτεχνείου) είναι κολοσσιαίο.
Όμως και η δική μας η γενιά ήταν θυμωμένη με την γενιά των πατεράδων μας. Κι όλες οι γενιές λίγο-πολύ τάχουνε με τις προηγούμενες.
Αλλά ξεσηκωθήκαμε. Επαναστατήσαμε. Λιώσαμε παπούτσια σε πορείες και καταλήψεις, παίξαμε ξύλο σε 24ωρες συνελεύσεις. Κάτι κάναμε.
Και τί καταφέραμε θα πείτε;
Ίσως τίποτα, ίσως κάτι λίγα.
Καταφέραμε όμως να δικαιώσουμε τα νιάτα μας και την υποχρέωση κάθε νέας γενιάς: την επαναστατικότητα.

Μικροί, πικραμένοι άνθρωποι – Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι περί λογοκρισίας…


7621152182_df44900d92_o

Το 1985 η δανειστική βιβλιοθήκη του Nijmegen, μιας ολλανδικής κοινότητας στα σύνορα με τη Γερμανία, αποφάσισε να αποσύρει το βιβλίο του Τσαρλς Μπουκόφσκι «Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας» από τα ράφια της, μετά από οργισμένο γράμμα αναγνώστη.

Η δικαιολογία ήταν ότι το βιβλίο είναι «πολύ σαδιστικό, κατά τόπους φασιστικό και μεροληπτικό εναντίον ορισμένων ομάδων (όπως ομοφυλόφιλων)». Ένας δημοσιογράφος έγραψε στον Τσαρλς Μπουκόφσκι και τον ρώτησε για τη γνώμη του. Η απάντηση ήρθε γρήγορα, και είναι ζυγισμένη, σοφή και αποστομωτική.

6257664148_fcb3151786_o

Το γράμμα δημοσιεύτηκε στο σάιτ Letters of Note. Το αυθεντικό γράμμα βρίσκεται στο κινητό βιβλιοπωλείο Open Dicht Bus που συνήθως σταθμεύει στην Eindhoven. To γράμμα του Μπουκόφσκι λέει τα εξής:

Αγαπητέ κύριε Hans van den Broek:

Σας ευχαριστώ για το γράμμα σας με το οποίο με πληροφορήσατε για την αφαίρεση του βιβλίου μου από την βιβλιοθήκη του Nijmegen. Και ότι κατηγορείται για διακρίσεις εναντίων των μαύρων, τον ομοφυλόφιλων και των γυναικών. Και ότι είναι σαδιστικό λόγω του σαδισμού.

Αυτό που φοβάμαι είναι οι διακρίσεις εναντίον του χιούμορ και της αλήθειας.

Αν γράφω κάτι κακό για μαύρους, ομοφυλόφιλους και γυναίκες είναι επειδή αυτοί που γνώρισα έτσι ήταν. Υπάρχουν πολλοί «κακοί» – κακοί σκύλοι, κακή λογοκρισία- υπάρχουν ακόμα και «κακοί» λευκοί άντρες. Μόνο που όταν γράφεις για «κακούς» λευκούς άντρες δε διαμαρτύρονται. Και χρειάζεται να πω ότι υπάρχουν «καλοί» μαύροι, «καλοί» ομοφυλόφιλοι και «καλές» γυναίκες;

Στην δουλειά μου, ως συγγραφέας, μόνο φωτογραφίζω, σε λέξεις, αυτά που βλέπω. Αν γράφω για «σαδισμό», αυτό γίνεται επειδή υπάρχει, δεν είναι δική μου εφεύρεση, και αν κάποιο τρομερό συμβάν εμφανιστεί στο έργο μου είναι επειδή τέτοια πράγματα συμβαίνουν στις ζωές μας. Δεν τάσσομαι με την πλευρά του κακού, εφόσον κάτι τέτοιο, όπως το κακό, όντως υπάρχει.

c-bukowski

Δεν συμφωνώ πάντα με όσα συμβαίνουν στα γραπτά μου, ούτε παραμονεύω  στη λάσπη για διασκέδαση. Επίσης, είναι περίεργο ότι οι άνθρωποι που χλευάζουν το έργο μου τείνουν να παραβλέπουν τα σημεία όπου υπάρχουν η χαρά και η αγάπη και η ελπίδα, και υπάρχουν τέτοια σημεία. Οι μέρες μου, τα χρόνια μου, η ζωή μου είχαν καλές στιγμές και κακές στιγμές, φώτα και σκοτάδια. Αν έγραφα μόνο και συνεχόμενα για το «φως» και δεν ανέφερα τα άλλα, τότε ως καλλιτέχνης θα ήμουν ένας ψεύτης.

Η λογοκρισία είναι εργαλείο αυτών που νιώθουν την ανάγκη να κρύβουν πραγματικότητες από τον εαυτό τους κι από άλλους. Ο φόβος τους είναι η ανικανότητά τους να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και δε μπορώ να νιώσω θυμό απέναντί τους. Νιώθω μόνο αυτή την φριχτή στενοχώρια. Κάποτε, κατά τη διάρκεια της ενηλικίωσής τους, ήταν προστατευμένοι από τα πραγματικά δεδομένα της ύπαρξής μας. Έμαθαν να βλέπουν τα πράγματα με ένα τρόπο ενώ υπάρχουν πολλοί.

Δεν τρομάζω επειδή ένα από τα βιβλία μου κυνηγήθηκε και κατέβηκε από τα ράφια μιας τοπικής βιβλιοθήκης. Κατά κάποιο τρόπο είναι τιμή μου που έγραψα κάτι που ξύπνησε κάποιους από τα απύθμενα βάθη τους. Αλλά ναι, πληγώνομαι όταν λογοκρίνεται το βιβλίο κάποιου άλλου, γιατί συνήθως, αυτά τα βιβλία είναι σπουδαία βιβλία, και δεν υπάρχουν πολλά τέτοιου είδους, και στο πέρασμα των αιώνων τέτοιου είδους βιβλία έγιναν κλασικά, και ό,τι κάποτε ήταν σοκαριστικό και ανήθικο τώρα διαβάζεται σε πολλά από τα πανεπιστήμιά μας.

Δε λέω ότι το βιβλίο μου ήταν ένα από αυτά, αλλά λέω ότι στον καιρό μας, τη στιγμή που οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να είναι η τελευταία για πολλούς από μας, είναι τρομερά λυπηρό ότι μεταξύ μας υπάρχουν ακόμα μικροί, πικραμένοι άνθρωποι, κυνηγοί μαγισσών και αρνητές της πραγματικότητας.  Κι όμως, κι αυτοί  ανήκουν σε μας, είναι μέρος του συνόλου, κι αν δεν έχω γράψει γι’αυτούς, θα έπρεπε, ίσως να το έκανα τώρα εδώ, κι αυτό είναι αρκετό.

Δικός σας,

Τσαρλς Μπουκόφσκι

http://aixmi.wordpress.com/


Από: http://antikleidi.com/2014/10/15/bukowski/

Gennaro Rubino, η απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά Λεοπόλδου Β΄


tumblr_mu7sefEc5q1sj1392o1_400

Ο Rubino γεννήθηκε στο Bitonto το 1859, κατά τη διάρκεια της Ιταλικής ενοποίησης. Κατά την έκτιση της υποχρεωτικής του θητείας στον Ιταλικό στρατό, καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια κράτηση, κατηγορούμενος πως έγραψε ένα ανατρεπτικό άρθρο σε εφημερίδα. Το 1898, συνελήφθη πάλι κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στο Μιλάνο και αντί να εκτίσει την ποινή του, έφυγε από τη χώρα. Αρχικά πήγε στη Σκωτία και στη συνέχεια στο Λονδίνο. Δε μπορούσε να βρει δουλειά, μέχρι που προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Πρεσβεία της Ιταλίας. Του ανατέθηκε απ’ τις ιταλικές Μυστικές Υπηρεσίες η παρακολούθηση των αναρχικών οργανώσεων στο Λονδίνο, απολύθηκε όμως μόλις οι αρχές της πρεσβείας ανακάλυψαν πως είχε καλλιεργήσει συμπάθειες για τους αναρχικούς.

Συνέχεια

Ο άνθρωπος ως απόλυτος οικονομικός πόρος…


Ο άνθρωπος ως απόλυτος οικονομικός πόρος

Human resources το λένε οι αγγλοσάξωνες. Ανθρώπινοι πόροι. Κυνισμός μαζί και ακριβολογία. Ο άνθρωπος είναι πόρος. Με την οικονομική έννοια. Μάλιστα είναι ο απόλυτος οικονομικός πόρος. Χωρίς την παρέμβαση του ανθρώπου κανένας φυσικός πόρος δεν μπορεί να έχει ή να αποκτήσει αξία.

Ο άνθρωπος και η ανθρώπινη εργασία είναι ο απαραίτητος όρος και ο καταλύτης που μεταμορφώνει τους φυσικούς πόρους, όπως τα μεταλλεύματα και τα ορυκτά, τα χωράφια και τις σοδειές, την ξυλεία των δασών, το νερό των ποταμών, την πέτρα την ίδια, σε κάτι με αξία. Σε πλούτο. Οι πόλεμοι, μικροί και μεγάλοι, δεν γίνονται μόνο για τους φυσικούς πόρους. Γίνονται βασικά για την κυριαρχία πάνω σε μεγάλους πληθυσμούς ανθρώπων. Ουσιαστικά όλη η παγκόσμια διαμάχη ιστορικά έχει μία και μόνη επιδίωξη. Την κυριαρχία επί ανθρώπων.

Όλα τα άλλα είναι άχρηστα και ασήμαντα χωρίς τους ανθρώπους που μεταβάλλουν την πέτρα ή το ορυκτό σε κάτι χρήσιμο. Σε αξία και πλούτο. Το ίδιο το χρήμα, ιδίως στις νεότερες μεταλλάξεις του σε ένα απλό χαρτονόμισμα χωρίς αντίκρυσμα σε κάτι άλλο, έχει ελάχιστη αξία χωρίς ανθρώπους που να μοχθούν για να δώσουν πραγματική αξία σε φυσικούς πόρους. Για τον λόγο αυτό, στο παγκόσμιο σύστημα, το χρήμα είναι κάτι που έρχεται δεύτερο. Το πρωτεύον είναι η κυριαρχία. Ο έλεγχος. Ο έλεγχος μεγάλων πληθυσμών. Διότι μόνο ο άνθρωπος είναι ο απόλυτος οικονομικός πόρος.

Συνέχεια

Το παράδοξο του μύθου της ΒΑΒΕΛ…


Μεταφορά από τα Εβραϊκά : Bavel / Babel / Babal, = Σύγχυση,
Bab-ilu = Η Πύλη του Θεού,
(σε σύγχρονη παράφραση λέμε Βαβυλωνία
μία «πολυεθνική» κοινωνία )

Εικόνα

Τι ήταν ο «Πύργος της Βαβέλ»;
Μία βλασφημία ή μία αλληγορία;

Α. Όπως όλοι μαθαίνουμε στα μικρά μας χρόνια ,τα χρόνια των παραμυθιών, ο «Πύργος της Βαβέλ» είναι ο μύθος για την τιμωρία της βλασφημίας ενός ξιπασμένου Βασιλιά της Βαβυλωνίας προς τον Θεό. Σύμφωνα με τον μύθο, εκείνος αντιμετώπισε την ξιπασιά με οργή και για τιμωρία προκάλεσε σύγχυση και ασυνεννοησία. Και που η εκκλησία του στην διδασκαλία της, βρήκε βολικό τον συμβολισμό από τον μύθο αυτό της Γένεσης, για να εμπνέει το δέος στους ανθρώπους για τη δύναμη του Θεού στους αιώνες, για να αποδεικνύει τη δύναμή του και για την συνέπεια που επιφυλάσσεται στον άνθρωπο, που διαπράττει το αμάρτημα της ματαιοδοξίας προς τον Θεό. Τον Θεό κάθε θρησκείας…

Ο μύθος της Βαβέλ από τη Γένεση :
Μια φορά στη Βαβυλωνία, ήταν ένας πολύ σπουδαίος βασιλιάς, που ήθελε να κτίσει τον πιο μεγάλο Πύργο στον τότε κόσμο, τόσον ψηλό που να περνάει τα σύννεφα και να φτάνει δίπλα στον Θεό, άρα να γινόταν και αυτός ίσος μαζί του(Γένεση, 11) .
…Ο καλός Θεός αφού τον άφησε να σηκώσει το οικοδόμημά του αρκετά ψηλά ,ανεβάζοντας και την ματαιοδοξία του στα ύψη, αποφάσισε να του δώσει ένα καλό μάθημα σ’ αυτόν και στον λαό της Βαβυλωνίας, και οι μυριάδες εργάτες του Βασιλιά που εργάζονταν για τον Πύργο μια μέρα, χάσανε το μυαλό και την λαλιά τους, ο καθένας έκανε ότι ήθελε, επικράτησε πλήρης σύγχυση και ο θεόρατος Πύργος εγκαταλείφθηκε και σιγά – σιγά κατέρρευσε….

Συνέχεια

Καστράτοι – castratus…


castrato

 

Πρεμιέρα στις (8/10/2014) για το MEGA και το “The Music School

Άλλη μια προσφορά της πολιτισμένης Εσπερίας στο φιλοθέαμο κοινό της Ελλάδος.

Παιδιά 8-10 ετών, υπό την επίβλεψη των ογκόλιθων της ελληνικής κουλτούρας, δίνονται βορά στις ορέξεις του προβολέα.

Και ποιός να φέρει αντίρρηση, ποιός να αντιδράσει;

Ο ΟΗΕ, η ΕΕ, τα πολιτικά κόμματα ακόμα και επιχειρήσεις χρησιμοποιούν κατά κόρον παιδικές ψυχές για να αποδείξουν στους καταναλωτές, το αγαθόν των προθέσεών τους.

Η Δυτική κοινωνία, υποτίθεται, ότι έχει δώσει σκληρούς αγώνες για να πετύχει την νομική θωράκιση της απαγόρευσης της παιδικής εργασίας.

Όμως όσον αφορά το θέαμα ήταν πάντοτε ανεκτική.

Θαύμαζε πάντα τα “παιδιά θαύματα” με μια υποκρισία που θυμίζει τις χειρότερες μορφές σκοταδισμού και σκλαβιάς.

Η Ιστορία της τέχνης του θεάματος κάποιες από τις ποιό βάρβαρες στιγμές του ανθρώπινου είδους.

Ο Άνθρωπος δεν ανέχεται φραγμούς στο δικαίωμά του για διασκέδαση.

Το έχει δείξει στο παρελθόν όταν απαιτούσε καστράτους στην σκηνή.

Το δείχνει και σήμερα και πολύ φοβάμαι πως θα το δούμε και αύριο.

Ο Κυρίαρχος Λαός έσβησε την δίψα του απολαμβάνοντας την κλειδαρότρυπα του Big Brother.

Είμαι σίγουρος πως και σήμερα θα ανταμείψει το MEGA με μεγάλη ακροαματικότητα βλέποντας αθώες ψυχούλες να “εκπαιδεύονται” στο γυμνό φως του ανταγωνισμού των μεγάλων.

Και κανένας, μα κανένας δεν θα φωνάξει πως 10χρονα παιδιά θα πρέπει να παίζουν και όχι να τα μπολιάζουμε με φιλοδοξίες ενηλίκων.

© HeadWaiter.


Από: http://toufekiastoskotadi.wordpress.com/

Μήνυμα πολιτοφύλακα του Λουγκάνσκ προς τους Έλληνες Αφιέρωμα: Αποστολή στο Ντονμπάς (Ανατολική Ουκρανία)…


antartes sinantisi1
Το προηγούμενο διάστημα από τις 25 του Σεπτέμβρη μέχρι τις 2 του Οκτώβρη το Περιοδικό για τη Διατάραξη της Κοινής Ησυχίας βρέθηκε στη Ρωσία και την Ανατολική Ουκρανία στα πλαίσια του Αντιφασιστικού Καραβανιού το οποίο πήραν την πρωτοβουλία να οργανώσουν οι Banda Bassotti. H ελληνική αποστολή που πήρε μέρος στο καραβάνι, οργανώθηκε από την Αντιφασιστική Καμπάνια για την Ουκρανία η οποία είναι μια πολιτική κίνηση η οποία (συμμετέχει ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων από οργανώσεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ όπως το ΝΑΡ μέχρι τον αντεξουσιαστικό χώρο, ανένταχτους αριστερούς, άλλες οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ)  δημιουργήθηκε στην Αθήνα τους τελευταίους μήνες κατά τη διάρκεια της όξυνσης της κρίσης στην Ουκρανία.

Η Αντιφασιστική Καμπάνια, σύμφωνα με τα κείμενά της, έχει σαφή προσανατολισμό ενάντια στην κυβέρνηση του Κιέβου και τις νεοναζιστικές συμμορίες που την στηρίζουν, αλλά και ενάντια στις ΗΠΑ και την ΕΕ που επίσης συνδράμουν το καθεστώς του Κιέβου από την αρχή του λεγόμενου «Μαϊντάν» κινήματος. Ο στόχος του είναι προφανής: η σύνδεση της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση…

Συνέχεια