Χαμένος χρόνος


ΚλεψύδραΣήμερα, τεσσεράμισι χρόνια μετά την χρεοκοπία της χώρας και την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης, οι Έλληνες συνειδητοποιούν πως δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα προς το καλύτερο. Η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ μιλάει για έξοδο από το Μνημόνιο και αποχώρηση του ΔΝΤ αλλά οι αγορές την επαναφέρουν στην πραγματικότητα.

Αρχικά, η Ελλάδα είχε την ευκαιρία να πάρει τη μοίρα της στα χέρια της και να αλλάξει σελίδα, όταν χρεοκόπησε.

Αλλά αυτό ήταν αδύνατο να γίνει με τα δυο κόμματα (Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ) και τους πολιτικούς που οδήγησαν τη χώρα στην χρεοκοπία και ήταν μαριονέτες των Ευρωπαίων αξιωματούχων και της γερμανικής κυβέρνησης, αφού τους είχαν στο χέρι.

Στη συνέχεια, οι Έλληνες πολίτες είχαν την δυνατότητα να αλλάξουν την πορεία της χώρας -και να αποδώσουν οι ίδιοι Δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας-, αλλά, στις εκλογές του 2012, έκαναν πάλι κυβέρνηση την Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και την καθεστωτική ΔΗΜΑΡ, ενώ κάποιοι πίστεψαν πως τιμωρούν το πολιτικό σύστημα ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή.

Συνέχεια

«Μαυρογιαλούροι»… εμπιστοσύνης!


ΜπογιόπουλοςΝίκος Μπογιόπουλος

Είπαν ότι η πολιτική τους ισοδυναμεί με τη «σωτηρία» του λαού. Αλλά  οδήγησαν 6,3 εκατομμύρια Έλληνες να ζουν υπό τον ζόφο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (στοιχεία Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής).

    Είπαν ότι θα φέρουν «δουλειές» και ότι νοιάζονται για τα νέα παιδιά. Αλλά έριξαν στην ανεργία πάνω από 1,5 εκατομμύριο Έλληνες, οι Έλληνες για να βρουν στον ήλιο μοίρα μεταναστεύουν με ρυθμούς ανάλογους της δεκαετίας του ’50  και σήμερα στην Ελλάδα 7 στους 10 νέους είναι άνεργοι (στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ).

    Είπαν ότι θα μοίραζαν «ανάπτυξη» στους εργαζόμενους. Αλλά στους μόνους που μοίρασαν – έναν πακτωλό που ξεπερνά τα 250 δισ. ευρώ – ήταν στους τραπεζίτες.

    Είπαν ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα της μικρομεσαίας τάξης. Αλλά είναι αυτοί που έστειλαν στον γκρεμό και στο «λουκέτο» 215.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις (στοιχεία ΓΣΕΒΕΕ – Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων).

    Είπαν  ότι θα μείωναν το χρέος. Αλλά πήραν το χρέος από το 125% του ΑΕΠ και το πήγαν στο 175% του ΑΕΠ.

Συνέχεια

ΧΕΛΜΟΥΤ ΣΜΙΤ: ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ


Για άλλη μια φορά ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ αποδεικνύει τα φιλελληνικά του αισθήματα, αλλά και αναδεικνύει όλη την προβληματική που αναπτύσσεται γύρω από την πολιτική που ακολουθεί η Άνγκελα Μέρκελ – μια πολιτική που στερείται αλληλεγγύης προς τους εταίρους της ΕΕ.

Στην ευχαριστήρια ομιλία του επί τη ευκαιρία της ανακήρυξής του ως επίτιμου διδάκτορα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, την Τετάρτη στο δημαρχείο του Αμβούργου, ο Χέλμουτ Σμιτ συγκίνησε, αλλά και προβλημάτισε.

Ολόκληρη η ομιλία του, όπως τη δημοσιεύει η «Καθημερινή», έχει ως εξής:

«Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες, ευχαριστώ τη Νομική Σχολή και την πρυτανεία του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για την πρωτοβουλία να με ανακηρύξουν επίτιμο διδάκτορα. Η διάκριση αυτή απονέμεται σε ανθρώπους που επιχείρησαν να υποστηρίξουν το ελληνικό έθνος, όπως το διατύπωσε ο καθηγητής Φορτσάκης στην επιστολή του προς τον υποφαινόμενο, που εργάστηκαν επί μακρόν και αποτελεσματικά για τις ανάγκες της χώρας. Τα εγκωμιαστικά λόγια και ο τιμητικός τίτλος θεωρώ ότι αποτελούν σύμβολο για τη μακροχρόνια ελληνογερμανική συνεργασία, που ελπίζω ότι θα συνεχιστεί.

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’40 υπήρξα και παρέμεινα υποστηρικτής της ιδέας της ευρωπαϊκής ενοποίησης και της συμμετοχής της Γερμανίας στην Ευρώπη, όχι από ιδεαλισμό, αλλά από την άποψη του στρατηγικού συμφέροντος του γερμανικού έθνους.

Συνέχεια

Αποπληθωριστικό σπιράλ



σημ.Αμετανόητου: Για να φανταστούμε τι έχει γίνει…Φανταστείτε λοιπόν ότι είμαστε κλεισμένοι σε ένα δωμάτιο με κλειστά παράθυρα και αντί να ανοίξουμε το παράθυρο να μπεί φρέσκος αέρας ή να ανοίξουμε την πόρτα και να φύγουν δυό τρείς από το δωμάτιο έξω στον κήπο για να αναπνεύσουν και οι άλλοι ελεύθερα…κάποιος χώνει από το παράθυρο ένα μηχάνημα και ρουφάει ακόμα περισσότερο το λιγοστό αέρα και όλοι μέσα στο δωμάτιο πάνε «αδιάβαστοι»…

Και αποπληθωρισμός και ύφεση και τεράστια ανεργία και τεράστιο χρέος και,και,και,και,και ΔΕΝ έχουμε ούτε ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ούτε ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΑ εργαλεία για να αναπνεύσουμε επιτέλους και να πάρουμε αέρα…

‘Εχουμε καταστραφεί εντελώς.Τέτοιο κακό δεν «μαζεύεται» εύκολα…

Υ.Γ. όλοι οι άλλοι ας πεθάνουν και ας ζήσουν (μόνοι τους) οι Γερμανοί…


Αποπληθωρισμό -1,1% εμφάνισε η Ελλάδα τον Σεπτέμβριο -που είναι το δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ μετά τη Βουλγαρία (-1,4%)- σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα στις Βρυξέλλες.

Στην ευρωζώνη, ο πληθωρισμός μειώθηκε από 0,4% τον Αύγουστο σε 0,3% τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό από τον Οκτώβριο του 2009, ενώ πριν έναν χρόνο ήταν στο 1,1%.

Στην ΕΕ, ο πληθωρισμός μειώθηκε από 0,5% τον Αύγουστο, σε 0,4% τον Σεπτέμβριο. Πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό από τον Σεπτέμβριο του 2009, ενώ πριν έναν χρόνο ήταν 1,3%. Αποπληθωρισμό, εκτός από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, είχαν ακόμη η Ουγγαρία (-0,5%), η Ισπανία (-0,3%), η Πολωνία (-0,2%), η Ιταλία, η Σλοβενία και η Σλοβακία (από -0,1%) ενώ τα υψηλότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στη Ρουμανία (1,8%), τη Φινλανδία (1,5%) και την Αυστρία (1,4%).

Σε σχέση με τον Αύγουστο, ο πληθωρισμός μειώθηκε σε 17 κράτη- μέλη, παρέμεινε αμετάβλητος σε δύο και αυξήθηκε σε εννέα κράτη.

http://www.enet.gr/

Πανικός στην Ευρώπη για νέα περίοδο ύφεσης…



«Επενδυτές σε κατάσταση πανικού», «Η Ευρώπη εισέρχεται σε περίοδο ύφεσης», «Σε κατήφορο τα χρηματιστήρια» είναι μερικοί από τους τίτλους των σημερινών οικονομικών αναλύσεων που φιλοδοξούν να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα των αγορών.

«Οι…
χρηματοοικονομικές αγορές σηματοδοτούν μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση», γράφει ο Χόλγκερ Τσέπιτς στην εφημερίδα Die Welt. «Εάν ερμηνεύσουμε τις διακυμάνσεις των μετοχών, κατά το προηγούμενο 48ωρο, τότε ο κόσμος είναι αντιμέτωπος με μια βαθιά ύφεση», επισημαίνει ο Τσέπιτς, παραπέμποντας στις χρηματιστηριακές αναταράξεις και την πτώση των γενικών δεικτών σχεδόν σε όλες τις χώρες και κυρίως στην Ελλάδα. Παράλληλα σημειώνεται μείωση ρεκόρ των αποδόσεων των γερμανικών ομολόγων δεκαετίας που έφτασαν στο ιστορικά χαμηλό επίπεδο του 0,72%. «Πρόκειται για ένα επίπεδο που παραπέμπει σαφώς σε βαθιά ύφεση», γράφει ο Τσέπιτς, εξηγώντας ότι η στροφή σε ασφαλείς επενδύσεις καταδεικνύει «ζοφερές οικονομικές προοπτικές».

«Επιστροφή της ευρωκρίσης»

Ονόματα κύριε Χρήστο μου, ονόματα


Κώστας Βαξεβάνης

«Ονόματα κύριε Δραγασάκη μου, ονόματα. Αλλιώς τι νόημα έχει η καταγγελία;». Η φράση είναι τίτλος σε άρθρο του διευθυντή του Mega, Χρήστου Παναγιωτόπουλου, λίγες ώρες πριν αποπεμφθεί από το κανάλι. Ο πρώην διευθυντής (και σύντομα φαντάζομαι νυν σε καμία ΝΕΡΙΤ), κατάφερε να παραμερίσει την προσωπική του αγωνία για το αν θα παραμείνει ή όχι διευθυντής, για να προτάξει την κοινωνική. Του ανθρώπου που ζητάει από τον Δραγασάκη να αποδείξει τις καταγγελίες του πως η κυβέρνηση εξυπηρετεί συμφέροντα επιχειρηματιών και νομοθετεί κατ’ εντολήν τους.

Προσωπικά αντιμετωπίζω την πολιτική αγωνία του Χρήστου Παναγιωτόπουλου, με τη θυμηδία που θα αντιμετώπιζα το άγχος ιδιοκτήτριας οίκου ανοχής να βρει γιατρό για να της κάνει επέμβαση παρθενοραφής. Αν ο πρώην διευθυντής του Mega δεν γνωρίζει αυτά τα ονόματα και τις παρεμβάσεις τους, τότε είναι κάκιστος δημοσιογράφος. Αυτό σημαίνει πως η μη δημοσίευση για παράδειγμα των ονομάτων όσων δημοσίων προσώπων διαθέτουν δεκάδες εκατομμύρια της λίστας Λαγκάρντ από το κανάλι που διηύθυνε, δεν έγινε γιατί τον πήρε ο Μπόμπολας τηλέφωνο για να κρύψει το όνομά του, αλλά γιατί ο ίδιος θεωρεί πως η δημοσιογραφία είναι αυτολογοκρισία και προσευχή στην διαπλοκή. Η μη δημοσίευση της είδησης πως ο Γιάννης Μιχελάκης κατηγορείται από την Εισαγγελία πως κατέθετε ερωτήσεις στη Βουλή επί πληρωμή, ως πιστόλι επιχειρηματιών, είναι δική του επιλογή που τον κάνει κακό δημοσιογράφο. Η απόκρυψη των νόμων Αθανασίου με τους οποίους απελευθερώνονται έμποροι ναρκωτικών και εγκληματίες του λευκού κολάρου, είναι δική του απόφαση που προκύπτει από την δημοσιογραφική του συγκρότηση και αντίληψη και όχι απαίτηση των αφεντικών.

Συνέχεια

Ο Άνθρωπος που δεν είχε πλάνες…


Logical Fallacies

…υπάρχει θεμελιώδης δια­φορά ανάμεσα στα τυφλά σημεία που πηγάζουν από την καλό­βουλη αυτοπροστασία και αυτά που πηγάζουν από τις άσχημες συνέργειες. Όταν η αλήθεια απειλεί να γκρεμίσει μια συνωμο­σία σιωπής που προστατεύει την ηθική ασχήμια, η επιλογή είναι άμεση: ή λες την αλήθεια ή μπαίνεις κι εσύ στη συνωμοσία.

Αλλά κάποια τυφλά σημεία, όπως είδαμε, μας βοηθούν να επιβιώσουμε από την αντιμετώπιση της οδυνηρής αλήθειας: είναι ουσιαστικό κομμάτι της ανθρώπινης υπόστασης. Όταν τα τυφλά σημεία στις ερωτήσεις μπορούν να έχουν ευεργετικό απο­τέλεσμα – ή ακόμα και θετικό – η πορεία της δράσης μας δεν είναι τόσο ξεκάθαρη. Επίσης, οι ανθρώπινες δυσκολίες συνήθως είναι τόσο σύνθετες που δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο ποια ψέμα­τα είναι ζωτικά και ποιες αλήθειες πρέπει να ανακαλυφθούν. Στον Θάνατο τον Εμποράκου, καθώς ο Ουίλι Λόμαν οδηγείται στην καταστροφή, μπλεγμένος σ’ ένα κουβάρι ψέματα που δεν μπο­ρεί να ξεμπλέξει, η αγωνιώδης του κραυγή είναι: «Απαιτείται προσοχή!»

Τι είδους προσοχή όμως; Και σε τι; Με δεδομένες τις λεπτές ισορροπίες που διακυβεύονται, πώς πρέπει να προχωρήσουμε;
Συνέχεια