Διατλαντική Συμφωνία: Ιστορικών διαστάσεων οπισθοδρόμηση


ttip-Trojanisches-Pferd-europa

Του Λεωνίδα Βατικιώτη,Unfollow, Αύγουστος 2014

Τι είναι η Διατλαντική Συμφωνία που προβλέπεται να συναφθεί μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ και να ψηφισθεί εντός του 2015; Φανταστείτε ένα πιο εξευγενισμένο fast track, μια Τρόικα με πολιτικά, ένα συγκαλυμμένο Μνημόνιο κι όλα αυτά σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Και τότε θα έχετε την Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων ή ΤΤΙΡ (Transatlantic Trade and Investment Partnership). Μια συμφωνία που απειλεί ευθέως ό,τι κάνει από την επομένη του Δευτέρου Παγκόσμιου Πολέμου την ευρωπαϊκή διαφορά, έστω στις αφηγήσεις: εργατικά δικαιώματα, προστασία του περιβάλλοντος και του καταναλωτή, κ.α.

Την Διατλαντική συμφωνία προσπάθησαν να εξωραΐσουν μελέτες που αποτίμησαν την συμβολή της στην αύξηση του ΑΕΠ. Αν και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι το ερευνητικό κέντρο που ανέλαβε την υποχρέωση (Centre for Economic Policy Research) δεν ήταν τόσο «τολμηρό» στις προβλέψεις του, όπως για παράδειγμα το ΙΟΒΕ που εκτιμούσε τον Ιούλιο του 2010 δια στόματος του τότε διευθυντή του Γ. Στουρνάρα ότι η απελευθέρωση των μεταφορών θα αύξανε το ΑΕΠ κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες μέσα σε 5 μάλιστα χρόνια. (Εδώ μπορείτε να διαβάσετε ρεπορτάζ από την “περισπούδαστη” ανάλυση του ΙΟΒΕ). Πρόβλεψη που εγγράφεται στις μεγαλύτερες ηλιθιότητες που έχουν ακουστεί τα χρόνια του Μνημονίου, καταφέρνοντας ωστόσο να απογειώσει την καριέρα του Γ. Στουρνάρα. Το ερευνητικό κέντρο με έδρα το Λονδίνο, ήταν πολύ πιο συντηρητικό καθώς πρόβλεψε ότι τα επόμενα 14 χρόνια το ευρωπαϊκό ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 0,5%, που ισοδυναμεί με 0,036% κατ’ έτος, εάν υπογραφεί κι εφαρμοστεί η Διατλαντική συμφωνία.

Συνέχεια

Μονόπρακτο…


Ένα πολύχρωμο πανό στου Τρουμπέτα μας ειδοποιεί ότι  απόψε στον Αρίλα  αρχίζουν οι «Μέρες  Κρασιού και Πολιτισμού».

Σκέφτομαι  ότι,  στην καλύτερη περίπτωση, το κρασί θα είναι ότι απέμεινε από πέρσι , και ο πολιτισμός  ότι απέμεινε από τους μακρινούς μας προγόνους.

Ας είναι και έτσι.

Λέμε να πάμε μην έχοντας τίποτα καλύτερο .

Στον δρόμο οι «Μέρες κρασιού και πολιτισμού» μετατρέπονται σε μέρες κατακλυσμού.

Η Παραλία  του Αρίλα  που τέτοιες ώρες είναι  βαμμένη  σε όλες τις αποχρώσεις του κόκκινου  έχει μετατραπεί σε ένα εξωγήινο έρημο τοπίο  βαμμένο σε όλες τις αποχρώσεις του γκρι .

Τα όρια  είναι απολύτως ασαφή.

Η άμμος η θάλασσα και ο ουρανός  έχουν γίνει σχεδόν ένα.

 

Συνέχεια

Όλα είναι ένα ψέμα!


ο τραγούδι «Δυο πόρτες έχει η ζωή» ή «Το τελευταίο βράδυ μου» σε στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και μουσική του Στέλιου Καζαντζίδη κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε δίσκο των 78 στροφών το 1958.Ακούστε μια εξαιρετική, λιγότερο γνωστή εκτέλεση αυτής της τραγουδάρας, από τη φωνάρα της Τζένης Βάνου.
 

Δείτε ακόμα ποια ήταν η συναρπαστική ζωή της μεγάλης στιχουργού Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου:

Πηγή. http://kerasiakrinoi.blogspot.gr/2014/09/blog-post_5.html

Ο Σαμαράς και η λήθη


Screen Shot 2014-09-01 at 8.55.09 PMΣτις 18 Σεπτεμβρίου συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε τον Παύλο Φύσσα. Η μνήμη του πρέπει να φωτίζει και τις μνήμες όλων των θυμάτων της νεοναζιστικής οργάνωσης που προηγήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Των μεταναστών που μαχαιρώθηκαν και ξυλοκοπήθηκαν, όσο η κυβέρνηση Σαμαρά-Μπαλτάκου συζητούσε ακόμη και τη συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, προτού χρησιμοποιήσει το έγκλημα στο Κερατσίνι για να χτίσει το όψιμο «αντιφασιστικό» προφίλ της με στόχο την ψηφοθηρία.

Όσο απίθανο και αν φαίνεται, η εγκληματική αυτή κυβέρνηση γαντζώνεται ακόμη στην εξουσία. Και τώρα, μπροστά στον κίνδυνο να πέσει επειδή δεν θα μπορεί να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας, επιστρατεύει κάθε μέσο. Και οι πρόθυμοι –άξιοι εκπρόσωποι ενός σάπιου πολιτικού προσωπικού- πάντα υπάρχουν κάπου γύρω.

Συνέχεια

“Το Βιβλίο των Ερωτήσεων” – Pablo Neruda


The Best Scholar. illustration

1.
Γιατί τεράστια τόσο τ’ αεροπλάνα
βόλτες δε κάνουνε με τα παιδιά τους;

Ποιο είναι το κίτρινο πουλί
που τη φωλιά γεμίζει με λεμόνια;

Γιατί δεν τα μαθαίνουν να μαζεύουν
μέλι απ’ τον ήλιο τα ελικόπτερα;

Που άφησε η ολόγιομη σελήνη
το νύχτιο σάκο της με αλεύρι;

Συνέχεια

Νεοελληνική κρίση λογικής…


Fellini cover

Μια ψυχαναλυτική προσσέγγιση της Νεοελληνικής κρίσης: Παραμένει αληθές, νομίζω, ότι τα ΕΓΩ ποτέ δεν συγκροτούν απλές «συλλογές μονάδων». Αντίθετα, ακόμη κι όταν μοιάζουν ότι ζουν εξατομικευμένα, προσδιορίζονται μέσα από τις σχέσεις που συνάπτουν ή είναι υποχρεωμένα να συνάπτουν μεταξύ τους.

Αυτό βεβαιώνουν οι αντιλήψεις στην ψυχολογία και – ω του θαύματος-  οι πιο «οπισθοδρομικές»απόψεις μιας λησμονημένης και στρεβλωμένης ελληνικής παράδοσης.

Αφημένο στον εαυτό του, το εγώ, χάνει τις αναγκαίες κοινωνικές αναφορές. Κατά βάσιν ζει μια ζωή δίχως νόημα και υπαρξιακό περιεχόμενο. Περιορίζεται η δυνατότητα του στοχασμού, καθώς αυτή πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από το λόγο και τα αισθήματα. Εξασθενεί ο συναισθηματικός εξοπλισμός, που θα μπορούσε να νουθετήσει την οργή ενάντια στην ανελευθερία και εκτοπίζεται η κοινωνικότητα που είναι απαραίτητη για να κινητοποιήσει την όποια επιθυμία για ριζική αλλαγή. Αίρεται, τέλος, η υπευθυνότητα που θα μπορούσε να γεννήσει την κοινωνική δράση. “Ότε ήμουν νήπιος ως νήπιος ελάλουν”, ομολογεί η δικιά μας παράδοση. Ποιά οργή απέναντι στην ανελευθερία; Το πολύ πολύ μια καπριτζιόζα αγανάκτηση, όπως στα βρέφη όταν χάνουν την πιπίλα του αδιάκοπου θηλασμού τους.

Ο νεοέλληνας επί δεκαετίες ασχολήθηκε περισσότερο με το εγώ του, με το στυλ και λιγότερο με την ίδια την κοινωνία. Η ενασχόληση με την κοινωνία δεν ήταν στην πραγματικότητα τίποτα περισσότερο από μια αφορμή για να αναδειχθεί το ατομικό του  στυλ. Ανατρέξτε στα δεκάδες επιμελημένα ατημέλητα -αλλά πάντως γκλαμουράτα- free press, που αν και δεν ήξεραν άλλο μότο από το βαθύ ναρκισσιστικό και εγωκεντρικό «να είσαι ο εαυτός σου» σήμερα διαμαρτύρονται γιατί η κοινωνία δεν λειτουργεί ορθολογικά.

Συνέχεια

28 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ….


28 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ....

Μιζέρια είναι να σου έχουν πάρει τα πάντα και να νοιώθες ανακούφιση όταν σου επιστρέφουν 0.20 λεπτά…
Μιζέρια είναι να δολοφονούν τα παιδιά σου αργά και βασανιστικά κι εσύ να παρακολουθείς το θέαμα σαν να είναι κάποιο ριάλιτυ της πλάκας…
Μιζέρια είναι να μην έχεις καταλάβει καν πως τα δολοφονούν και να ονομάζεις τη κατάσταση «μεταβατικό στάδιο»

Κινούμαστε πλέον σ΄ενα κόσμο τυφλών που έχουν εναποθέσει τη μοίρα τους στον μονόφθαλμο, στη μοίρα, στο θεό… σ΄ένα κόσμο που οι ελάχιστοι αντιλαμβάνονται πάρα πολλά για να τ΄αντέξουν και οι πολλοί τίποτα….

Εχετε αναρωτηθεί καλοί και άγιοι νοικοκυρέοι τι ποσοστό ανθρώπων χαπακώνεται? Πόσα εκατομύρια άνθρωποι κινούνται, υπάρχουν, ανασαίνουν με τη βοήθεια μια κάποιας πρέζας? Πόσα κουτάκια φάρμακα κυκλοφορούν σε κάθε σπίτι πρόθυμα να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της ζωής του κάθε διδαταραγμένου?

Χαπάκια για να κοιμηθείς, για να χωνέψεις το φαί, για να συνέλθεις από τις αλεργίες, για να κυκλοφορήσει το σαπισμένο αίμα σου, για να δουλέψει η χαλασμένη σου καρδιά, χαπάκια για να μπορείς να συλάβεις ένα παιδί, χαπάκια για να αδυνατίσεις, για να παχύνεις, για να λειτουργήσει ο θυρεοειδής σου, να λειτουργήσει το συκώτ σου, το στομάχι σου, σκευάσματα για να  μπορείς να κατουρήσεις να χέσεις, βοηθήματα για να θυμάσαι, βοηθήματα για να ακούς, να μασάς, να παίρνεις ανάσες, αλοιφές για τα έντομα, αλοιφές για τα έλκη, αλοιφές για τα πρησμένα πόδια, για τα πιασμένα κόκκαλα, για τους ξεφούσκωτους και σακουλιασμένους μυες που σαπίζουν μαζί με τους ακίνητους, ανήμπορους, μεταλλαγμένους κατόχους….

Συνέχεια