Ποιοι στο ΠΑΣΟΚ δεν ήθελαν το ΕΣΥ;


Σαράντα χρόνια μετά την 3η Σεπτέμβρη του 1974, η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να επηρεάζει την πολιτική κουλτούρα και την πορεία της χώρας. Στα δημοσιεύματα από το αποκαλυπτικό του βιβλίο «Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΝΩΡΙΣ» (Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ) που δημοσιεύσαμε τις προηγούμενες ημέρες, ο στενός συνεργάτης του Αντρέα Παπανδρέου Παρασκευάς Αυγερινός, περιέγραφε μια από τις σοβαρότερες καταθλιπτικές κρίσεις του αλλά και το πως η «αυλή» του Παπανδρέου υπονόμευε την οργάνωση του ΠΑΣΟΚ. Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του κόμματος ωστόσο ήταν η ίδρυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Όπως περιγράφει ο Αυγερινός, βέβαια, το ΕΣΥ πολεμήθηκε πολύ, πριν εφαρμοστεί.

«Η εφαρμογή ενός συστήματος υγείας, πολύ περισσότερο ενός Εθνικού συστήματος υγείας, συγκρούεται αναπόφευκτα με εγκατεστημένα συμφέροντα που αποτρέπουν, ή παρακωλύουν, ή και εκτρέπουν ριζικές και ριζοσπαστικές παρεμβάσεις. Πάντα έτσι συμβαίνει, οι αλλαγές ενοχλούν και τρομάζουν, και όσο περισσότερο νεοτερικός και ανθρωποκεντρικός είναι ο νόμος που προτείνεται τόσο εντονότερες θα είναι οι αντιδράσεις. Επόμενο ήταν λοιπόν κάθε προσπάθεια για εθνικό σύστημα υγείας να είναι δύσκολη», αναφέρει ο Αυγερινός.

Η καθυστέρηση, όμως, της ίδρυσης ενός συστήματος υγείας στην χώρα δημιούργησε «μεγάλο κοινωνικό έλλειμμα. Τα κύρια χαρακτηριστικά της κατάστασης ήταν η εμπορευματοποίηση της υγείας και η κυριαρχία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ενώ μεγάλο πρόβλημα παρέμενε η άνιση κατανομή των υπηρεσιών υγείας που ευνοούσε το κέντρο σε βάρος της περιφέρειας, τους ισχυρούς σε βάρος των αδυνάτων. Όλα αυτά και ιδιαίτερα η χαμηλή αποδοτικότητα του συστήματος και η στασιμότητα στην εξέλιξη των υπηρεσιών, οδήγησαν τον πολίτη στην αμφισβήτηση και την απόρριψη των αξιών του χώρου της υγείας, του γιατρού, του νοσοκομείου, του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, η οποία εκδηλώθηκε με τη μορφή μαζικής μετανάστευσης των ασθενών στο εξωτερικό, μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη. Η κατάσταση το 1981 ήταν απαράδεκτη. Μόνον εκείνη τη χρονιά ο αριθμός των νοσηλευθέντων σε ξένες χώρες με δαπάνες του δημοσίου και των μεγαλύτερων ασφαλιστικών οργανισμών ανήλθε στους 3.555 έναντι 476 το 1974, αύξηση 650%. Ο αριθμός όμως όσων κατέφυγαν στο εξωτερικό για νοσηλεία φτάνει τους 30.000. […] Στη Μόσχα καραβάνια καθημερινά οι Έλληνες. Πρώτοι από τους ξένους οι Έλληνες, δεύτεροι οι Μογγόλοι και τρίτοι οι Σύριοι».

Μια προσπάθεια σύστασης ενός Συστήματος Υγείας ήταν από τον υπουργό Σπύρο Δοξιάδη το 1980. Όμως τότε πολεμήθηκε πολύ από τον τομέα Υγείας της Νέας Δημοκρατίας – το κυβερνών τότε κόμμα. Η επόμενη προσπάθεια έγινε επί υπουργίας Αυγερινού το 1981-83. Τότε δέχθηκε τα πυρά τόσο της ΝΔ ως αντιπολίτευσης αλλά πολεμήθηκα και από «τους Ιατρικούς Συλλόγους, τα οργανωμένα συμφέροντα, πολλούς βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και το περιβάλλον του Πρωθυπουργού, με στήριζε όμως το κόμμα». Περιγράφει επ’ αυτού ο Π. Αυγερινός:

Συνέχεια

AirBnb: συνεργατική οικονομία ή μαφία των διαμεσολαβητών;


Αυτό το καλοκαίρι νοικιάστηκε  η μισή Ελλάδα στην AirBnb αλλά αυτό τίποτα δεν έχει να κάνει με συνεργασία και αλληλέγγυα οικονομία.

«Με τον ρητορικό μανδύα της «συνεργασίας», ιστοσελίδες όπως η AirBnb ή η Uber δημιουργούν μια νέα άτυπη οικονομία ανασφάλιστων ιδιωτών, των οποίων όλη η ζωή είναι για νοίκιασμα. Ολόκληρα επαγγέλματα –ταξιτζήδες, καθαριστές, βαφιάδες– περνούν έτσι στη μαύρη οικονομία· ανεξέλεγκτα, αφορολόγητα και ανασφάλιστα. Και αντί για την ευαγγελιζόμενη κοινωνικότητα, το αποτέλεσμα είναι η εμπορευματοποίηση και των τελευταίων ικμάδων κοινωνικής ζωής που είχαν μείνει έξω από την οικονομία. Ο στόχος είναι τίποτα να μη μείνει «ανεκμετάλλευτο», ώστε να διατηρηθεί με κάθε τρόπο το ξοφλημένο μοντέλο κατανάλωσης της μεσαίας τάξης.»

Γιώργος Καλλής

 Πάνω από 300.000 σπίτια και δωμάτια νοικιάστηκαν τον προηγούμενο χρόνο μέσω της ιστοσελίδας της AirBnb, φιλοξενώντας 4 εκατομμύρια ανθρώπους. Όταν τον Απρίλιο ανέλαβα να βάλω το εξοχικό των γονιών μου στη Σύρο προς ενοικίαση, βρήκα ήδη εκεί κάθε δεύτερο σπίτι στη γειτονιά μας· η μισή Ελλάδα πρέπει να νοικιαζόταν στην AirBnb αυτό το καλοκαίρι.

H AirBnb αποτελεί το πιο γνωστό παράδειγμα αυτού που έχει ονομαστεί η «οικονομία του μοιράσματος» (sharing economy) ή αλλιώς η οικονομία της «συνεργατικής κατανάλωσης» (collaborative consumption). Στην AirBnb, για παράδειγμα, μπορείς να νοικιάσεις με τη μέρα το αχρησιμοποίητο δωμάτιό σου σε ξένους και στο επόμενο ταξίδι σου στο εξωτερικό να νοικιάσεις εσύ το σπίτι μιας οικογένειας που λείπει σε διακοπές. Στην BlablaCar βρίσκεις επιβάτες για τις άδειες θέσεις στο αυτοκίνητό σου στο ταξίδι για Θεσσαλονίκη, ενώ στη Lyft και την Uber οδηγοί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για μικρές διαδρομές μέσα στην πόλη. Στη RelayCar μπορείς να νοικιάσεις το αμάξι σου σε έναν άγνωστο όταν δεν το χρειάζεσαι και στη Liquid το ποδήλατό σου. Στην ελληνικής προέλευσης Cookisto παραγγέλνεις σπιτικό φαγητό από ερασιτέχνες μάγειρες που το φέρνουν σπίτι σου (ή, αν είσαι καλός στο μαγείρεμα, μπορείς να εξυπηρετήσεις εσύ άλλους), ενώ στο TaskRabbit γείτονες κάνουν με μικρή αμοιβή μικροδουλειές, απ’ το να σου βάλουν ράφια με μπλακεντέκερ, μέχρι να σου πλύνουν και να σου στεγνώσουν τα ρούχα ή να πάνε τον σκύλο βόλτα. Θες μήπως να βάλεις μόνος σου τα ράφια αλλά δεν έχεις μπλακεντέκερ; Μπορείς να νοικιάσεις από κάποιον που δεν χρειάζεται το δικό του στο Snapgoods. Και στην BorrowMyDoggy δανείζεσαι και σκύλο, αν έχεις όρεξη για χάιδεμα και παιχνίδια, χωρίς τους μπελάδες της καθημερινής φροντίδας.

Το μότο της νέας αυτής οικονομίας, λέει η γκουρού της Rachel Botsman, είναι «ό,τι είναι δικό μου, είναι και δικό σου». Η ιδιοκτησία δίνει τη θέση της στη χρήση. Στο μέλλον λέει η Botsman δεν θα αγοράζουμε πια νέα αγαθά, αλλά θα συνεργαζόμαστε ο ένας με τον άλλο για να μοιραζόμαστε ό,τι έχουμε όταν το χρειαζόμαστε.

Συνέχεια

Γιατί τόσα νεύρα; (o Αντώνης)


Εικόνα Angry Bird

Παιδιά, γιατί έχει τόσα νεύρα ο Σαμαράς; Παρακολούθησα χθες την ομιλία του στη Δ.Ε.Θ., κι επειδή δεν άκουσα κάτι το καινούργιο που να μου τραβήξει την προσοχή, μου απέμεινε να σταθώ μόνο σε τούτο: στην παρατήρηση ότι ο άνθρωπος είναι όλος μες τα νεύρα. Για ποιο λόγο;

Θα μου πείτε, πάντα ο Σαμαράς είχε μια σπαστική συμπεριφορά, όταν μιλούσε: αυτές τις χαρακτηριστικές του, κάτι απότομες χειρονομίες τύπου καράτε κ.τ.τ. –θα τις έχετε προσέξει. Αλλά τώρα εδώ δεν αναφέρομαι σε αυτές, τις πάγιες. Αναφέρομαι στα συνολικά νεύρα που έχει και τα οποία επιδεινώνονται και δείχνουν σοβαρό πρόβλημα. Λ.χ., όλες μα όλες οι παράγραφοι της ομιλίας του στη Θεσσαλονίκη –δείτε το– θα μπορούσαν να ξεκινάνε επιεικώς με την προσφώνηση «ρε…», και να καταλήγουν επιεικώς μ’ ένα «άντε μπράβο, ρε…!». Όσο και αν το απέφυγε, αυτό δεν κρύβονταν. Φαινόταν εκνευρισμένος ως και για το γεγονός ότι έπρεπε να αποφύγει τέτοιες εκφράσεις. Λίγο ήθελε όμως και δεν θα κρατιόταν άλλο. Θα τις εκστόμιζε. Τι του φταίει; Και τι του φταίμε εμείς στο κάτω-κάτω;

Συνέχεια

ΜΙΑ ΚΑΤΕΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ


 

Του ΘΑΝΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΙΝΕ-ΓΣΕΕ

Η Έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ για την Ελληνική Οικονομία και την Απασχόληση, για μια ακόμα χρονιά καταγράφει και αναλύει τις ιδιαίτερα δραματικές συσσωρευμένες πλέον επιπτώσεις της υλοποίησης και εφαρμογής της πρωτόγνωρης για τη χώρα μας μνημονιακής, καταστροφικής, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής.

Η Έκθεση αποτυπώνει τα «εξωφρενικά» αποτελέσματα που είχαν και εξακολουθούν να έχουν για την πραγματική οικονομία της χώρας, για τους εργαζόμενους και για την πλειοψηφία της κοινωνίας μας αυτές οι ανελέητες πολιτικές και αναδεικνύει καθαρά ότι πρόκειται για οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές, που είναι βαθιά αντιλαϊκές, βαθιά αντεργατικές, βαθιά αντικοινωνικές.

Ορισμένα από τα συμπεράσματά της είναι πράγματι «σοκαριστικά»:

  • Η συσσωρευτική μείωση του ΑΕΠ το διάστημα 2008-2013 είναι πάνω από 23%, δεδομένο που παραπέμπει σε οικονομίες και κοινωνίες που έχουν βιώσει την εμπειρία ενός καταστροφικού πολέμου. Η πραγματική οικονομία είναι σε αποσύνθεση και σε διαδικασία αποεπένδυσης.
  • Το ΑΕΠ ανά κάτοικο γυρίζει πίσω στο 2000 και η απόκλιση των πραγματικών μισθών έναντι του μέσου όρου της Ε.Ε. έχει αυξηθεί τόσο ώστε να είναι συγκρίσιμη με το 1980. Ταυτόχρονα, οι αποδοχές εργασίας των μισθωτών και των αυτοαπασχολουμένων κατά τα έτη 2010-2013 μειώθηκαν κατά 41 δις Ευρώ, ενώ η μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθών είναι πάνω από 23% γυρίζοντας μας πίσω στο 1995.
  • Το δημόσιο χρέος της χώρας, προς χάριν της εξυπηρέτησης του οποίου υποτίθεται ότι επιβλήθηκαν από το 2010 και μετά για τους εργαζόμενους και το λαό μας οι πιο σκληρές και αιματηρές πολιτικές λιτότητας, αντί να μειωθεί αυξήθηκε στο 179% του ΑΕΠ (315 δις Ευρώ το 2014). Είναι ένα χρέος μη βιώσιμο και μη εξυπηρετίσιμο. Είναι ένα χρέος θηλειά στο λαιμό των εργαζομένων και του ελληνικού λαού. Παρόλα ταύτα οι δανειστές απαιτούν την πάση θυσία αποπληρωμή του μέσα από τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν με τις συνεχείς περικοπές δαπανών, με τη διάλυση των μισθών και του ασφαλιστικού, με το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.
  • Η καταγεγραμμένη επίσημη ανεργία από 7,7% το 2008 έφθασε το 27,3% το 2013, Το 70% των ανέργων είναι μακροχρόνια άνεργοι, οι δε επιδοτούμενοι άνεργοι, που λαμβάνουν το πενιχρό ποσόν των 360 Ευρώ δεν υπερβαίνουν το 11% του συνολικού αριθμού των ανέργων. Το 34,6% του ελληνικού λαού (3.790.000 άτομα) διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Συνέχεια

«Τρέχοντας». Ένα βασανιστικό βίντεο για την ζωή στην Γάζα από τον Eslam Saqqa


Της Annie Robbins από την ιστοσελίδα mondoweiss

μετάφραση Sylvia  Sylvia

Ένας φίλος μου έστειλε αυτό το συγκλονιστικό βίντεο, που έχει τίτλο : «Αυτό το κομμάτι της ζωής μου ονομάζεται: Τρέξιμο!». Μια συλλογή από αποσπάσματα από τα μέσα ενημέρωσης που τραβήχτηκαν, κατά τη διάρκεια του φετινού καλοκαιριού, αυτών των 51 ημερών της σφαγής και καταστροφής στη Γάζα. Ενώ το βίντεο χρησιμεύει ως ντοκουμέντο, η καλλιτεχνική προσπάθεια του Παλαιστίνιου σκηνοθέτη Eslam Saqqa αφήνει το θεατή στην άκρη, φοβισμένο, μετανιωμένο και αμήχανο. Ένα συγκλονιστικό δράμα,σε 3:56 δευτερόλεπτα

Ήρθα σε επαφή με τον Saqqa 23 ετών, που ζει στη Ραμάλα, με του έκανα μερικές ερωτήσεις σχετικά με το βίντεο του.

Συνέχεια

Warning, Politically Incorrect…


 

Warning, Politically Incorrect

Η Ιερά Εξέταση επιτέλους και στην Ελλάδα.
Με τον μανδύα του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου η Ιερά Εξέταση και οι Ιεροεξεταστές άρχισαν ήδη να τροχίζουν τα μαχαίρια τους.
Και θα τους βρεις παντού.
Από την Δεξιά και Άκρα Δεξιά που επιτέλους θα μπορέσει να χώσει την Ρεπούση μέσα μέχρι τους Προοδευτικούς που ακόμα ψάχνουν να βρουν διαφορά ανάμεσα στον κίναιδο, τον ομοφυλόφιλο, τον πούστη, ή την αδελφή.

Μια ευθεία γραμμή διαπερνά την κοινωνία. Όλοι θέλουν να φιμώσουν όλους.
Στην χώρα που γέννησε την Δημοκρατία και την ελευθερία της γνώμης.

Politically correct το νέο όνομα του φασισμού.

Αλήθεια έχει το δικαίωμα ένας Τούρκος πολίτης να υποστηρίξει ότι δεν έγινε σφαγή στην Σμύρνη ή στην Τραπεζούντα;

Έχει το δικαίωμα ένας Πέρσης να αναφέρει ως σφαγέα τον Μ. Αλέξανδρο;

Και πως θέλετε να αναφέρονται οι Βούλγαροι στον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο;

Η πλανητική Εξουσία στο απόγειο της διαστροφής του ανθρώπινου μυαλού.

Και γιατί κύριοι και κυρίες όλοι εσείς Δεξιοί, Αριστεροί, προοδευτικοί, ρατσιστές, αντιρατσιστές, γιατί να διχαστεί ο Ελληνικός λαός για ένα θέμα που δεν τον ενδιαφέρει όπως είναι το Ολοκαύτωμα των Εβραίων κατά τον Β’ Π.Π;

Έχει αναγνωρίσει το Ισραήλ κάτι αντίστοιχο για το Ελληνικό Έθνος;
Έχει αναγνωρίσει το Ισραήλ την γενοκτονία των Ρομά που συμπίπτει χρονικά με αυτήν των Εβραίων;
Άλλωστε στους ίδιους φούρνους καιγόντουσαν Εβραίοι και Ρομά!

Και κάτι άλλο.

Από ποιόν θα πρέπει να ζητήσω άδεια ώστε να μιλήσω όλα όσα συμβαίνουν τα τελευταία 50 χρόνια στην Παλαιστίνη;

Δεν έχει αναγνωριστεί αυτή η Γενοκτονία ούτε από τον ΟΗΕ, την ΕΕ, το Ελληνικό κοινοβούλιο αλλά ούτε και από το Κοινοβούλιο του κράτους του Ισραήλ.

Αλήθεια από ποιόν να ζητήσω άδεια;

© HeadWaiter,

Aπό:http://toufekiastoskotadi.wordpress.com/2014/09/05/warning-politically-incorrect/

Ακριβά θα στοιχίζει η ηλεκτρική ενέργεια στην Ελλάδα, λόγω LNG και εφοπλιστών


Του Καθηγητή Γ.Ζουγανέλη

Σε προηγούμενα άρθρα λίγο-πολύ έχω αναδείξει τη προσπάθεια του καθεστώτος να προστατεύσει αυτούς που δεν πληρώνουν φόρους, ΕΝΦΙΑ και που δεν υφίστανται τις αποφάσεις για τα κόκκινα δάνεια (αξίας δίς ευρώ) τους αυτοεπονομαζόμενους “Έλληνες” εφοπλιστές, την ανώτερη αυτή φυλή της χώρας που χαζεύει με δωρεές τους ιθαγενείς αντί να πληρώσει φόρους 10 δις ευρώ το χρόνο όπως θα έπρεπε. Πολλοί έχουν κοροϊδέψει τον ΓΑΠ για τη φράση του “λευτά υπάρχουν”. Kαί όμως υπάρχουν αλλά σε λάθος τσέπες…

Η εξαγωγή των Ελληνικών υδρογονανθράκων είναι κατά των συμφερόντων των εφοπλιστών, γιατί κάτι τέτοιο θα τους στερούσε απο έσοδα. Η σωστή μεταφορά του φυσικού αερίου θα πρέπει να γίνεται με υποβρύχιους αγωγούς φυσικού αερίου, αφού οι αποστάσεις απο τα Ελληνικά κοιτάσματα στο χερσαίο τμήμα της χώρας είναι μικρές και η τεχνολογία κατασκευής και εγκατάστασης τέτοιων αγωγών είναι γενικά γνωστή. Οι “πατριώτες” αυτοί θέλουν τη χρήση LNG γιατί αυτό θα τους αύξανε τα κέρδη απο τα ναύλα. Δεν ενδιαφέρονται για το ότι κάτι τέτοιο θα αύξανε τη τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στον Έλληνα καταναλωτή κατά 20% και πλέον. Η τσέπη τους είναι ο θεός τους!

Η κατασκευή εργοστασίου LNG στη Κύπρο αντί αγωγού μεταφοράς φυσικού αερίου απο τα κοιτάσματα στην Ελλάδα είναι υπέρ αυτού του σχεδίου, δηλαδή της συνεχούς προώθησης τέτοιων πολιτικών επιλογών που θα δίνουν πάντα προβάδισμα στη χρήση του LNG.

Το καλώδιο μεταφοράς ενέργειας απο το Ισραήλ στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να τους χαλάσει τη “δουλειά”, γιατί η αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος θα ήταν συγκρίσιμη με αυτή που θα οφείλεται στη μεταφορά με LNG λόγω απωλειών 15% κατά μήκος του καλωδίου. Στο κόλπο και η ΕΕ…

Συνέχεια