Μια γελοία κυβέρνηση…


…που νομοθετεί αφορολόγητο 9.500 ευρώ για τους…μοναχούς!…
Διάβασα χθες μια είδηση στο Lifo.gr με τίτλο «Αφορολόγητο 9,5 χιλιάδων για τους μοναχούς» αλλά νόμιζα ότι ήταν χιουμοριστική, δεν καταδέχθηκα καν να ανοίξω και να διαβάσω το άρθρο.

Φαίνεται όμως ότι …
ακόμα κάτι που μοιάζει απίστευτο, στην Ελλάδα γίνεται πραγματικότητα και μάλιστα με την ψήφο των Ελλήνων βουλευτών. Σήμερα, ο Γιάννης Παντελάκης στο Protagon.gr εξηγεί με περισσότερες λεπτομέρειες το τι ακριβώς ψηφίστηκε:

Οι συνταξιούχοι μοναχοί (ομολογώ ότι δεν γνώριζα πως παίρνουν σύνταξη!), με καθαρό ποσό άνω των 9.500 ευρώ δεν θα κάνουν δήλωση. Στις εκμισθώσεις ακινήτων από τις μονές του Αγίου Όρους, το τέλος χαρτοσήμου θα αποδίδεται από τον μισθωτή. Οι μονές εξαιρούνται από την παρακράτηση και απόδοση φόρου όταν απασχολούν πρόσωπα για πάσης φύσεως μισθωτή εργασία και τον φόρο θα τον πληρώνουν οι ίδιοι οι μισθωτοί.

Αυτή τη γελοία κυβέρνηση κάποιοι την βαφτίζουν «φιλοευρωπαϊκή», «φιλελεύθερη» και τη θεωρούν ανάχωμα στην «παλαβή Αριστερά».

Καληνύχτα και καλή τύχη.

parapolitiki.com,http://nonews-news.blogspot.gr/2014/09/blog-post_548.html

Με το ψέμα στην πρίζα.


Με το ψέμα στην πρίζα.

Στάθης

Το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» στο Παρίσι – το μόνον που, ως τώρα, αποδεικνύει η εκείθεν Ελληνική  Αντιπροσωπεία είναι ότι γουστάρει τους βασανιστές της. Οτι (από μακρού) έχει συνδεθεί μαζί τους κι ότι χωρίς μαστίγιο (μάλιστα άνευ καρότου) δεν μπορεί! Υπό την ηρωική ηγεσία του Γίγα Γκίκα Γκέκα Χαρδούβελη το μόνον που «ρίχνει στο τραπέζι» των διαπραγματεύσεων η Ελληνική Αντιπροσωπεία είναι σάρκες εκ της σαρκός μας, ζωή απ’ τη ζωή μας, να την τρώνε τα βαμπίρ και να μένουν ζωντανά. Οσον ζωντανά είναι τα ζόμπι στα άδυτα των τραπεζών και στα άβατα των πολυεθνικών. Καλημέρα σας.

Ισχυρίζονται κάποιοι, μέρες που είναι, ότι το ΠΑΣΟΚ, τον πρώτο του τουλάχιστον καιρό, ευεργέτησε τον λαό και του «έδωσε δικαιώματα». Πρόκειται (εκτός κι αν πρόκειται για λωτοφάγους) για εκείνους που αντιλαμβάνονται την πολιτική με όρους Ηγεμόνος. Τα δικαιώματα δεν «δίδονται», κατακτώνται. Κι αυτό ακριβώς έγινε με τη Μεταπολίτευση. Ο λαός με τους αγώνες του της έδωσε τα αρχικά της χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, η νομιμοποίηση του ΚΚΕ ήταν αποτέλεσμα των αγώνων του ιδίου, της Αριστεράς και μεγάλου μέρους του δημοκρατικού κόσμου. Δεν ήταν μια παραχώρηση του «ηγεμόνος» Καραμνλή, αλλά μια απαίτηση της Δημοκρατίας για να είναι Δημοκρατία.

Με τους αγώνες του λαού η Δημοκρατία αυτή οδηγήθηκε απ’ το 53% του πανίσχυρου Κωνσταντίνου Καραμανλή στο 48% του ανατέλλοντος Ανδρέα Παπανδρέου. Αν ο τελευταίος αυτός απεδείχθη δημεργέτης και δημαγωγός, δεν έχει να κάνει με κάποιαν ευθύνη του λαού, αλλά με την πονηρία (κι όχι μόνον) του ιδίου, καθώς και όσων ιδιοποιήθηκαν τους αγώνες του. Αλλωστε με αυτούς

Συνέχεια

Εξωραΐζοντας την κρίση του ευρώ, μια κριτική στην “μετριοπαθή πρόταση”


Λεωνίδας Βατικιώτης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Σωσίβιο ΣΥΡΙΖΑ στο ευρώ

Πολιτική παρέμβαση κι όχι απλώς μια θεωρητική πραγμάτευση αποτελεί το βιβλίο των Γιάνη Βαρουφάκη, Τζέιμς Γκαλμπρέιθ και Στιούαρτ Χόλαντ, με τίτλο Μια μετριοπαθής πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ (εκδόσεις Ποταμός, 2014). Η πρόταση των συγγραφέων εξ’ αρχής δηλώνεται πως «έτυχε της ενεργούς υποστήριξης από όλες σχεδόν τις πολιτικές πτέρυγες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», αποδεικνύοντας, κατά τους συγγραφείς, πως «έχει την δυνατότητα συγκερασμού πολλών διαφορετικών απόψεων σε τέσσερις απλές προτάσεις εξόδου από την κρίση». Στο τέλος δε του βιβλίου αναφέρεται πως η «Μετριοπαθής πρόταση», ανεξαρτήτως αν θα εφαρμοστεί ή όχι «δείχνει στους λαούς της Ευρώπης ότι υπάρχει λελογισμένη, αποτελεσματική, άμεσα εφαρμόσιμη, μετριοπαθής εναλλακτική πρόταση για την επίλυση της κρίσης του ευρώ».

Ο πολιτικός χαρακτήρας της πρότασης επιβεβαιώνεται όχι μόνο από την παρουσία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου, στις 17 Ιουνίου, και τα όσα εγκωμιαστικά εκεί ανέφερε με πιο σημαντικό τον χαρακτηρισμό της πρότασης ως ριζοσπαστική, κι όχι ως μετριοπαθή όπως την αποκαλούν οι συγγραφείς της. Το πολιτικό της βάρος κι ειδικότερα η στενή της σχέση με την πολιτική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνεται από μια βασική κοινή αντίληψη που απορρίπτει την αμφισβήτηση του οικοδομήματος της ΕΕ ή την παραπέμπει στο αόριστο μέλλον, επικρίνοντας την διαχείρισή του. Έτσι οι προτάσεις που διατυπώνονται αφήνουν στο απυρόβλητο την δομή της ΕΕ και της ευρωζώνης, θεωρώντας τις ακόμη και άμοιρες ευθυνών για την σημερινή κρίση, εστιάζοντας όλη την πολεμική στα μέσα διαχείρισής της.

Περιττό να ειπωθεί ότι μια τέτοια συλλογιστική, έστω κι έμμεσα, αδυνατεί να εξηγήσει με έναν επιστημονικό και ιστορικό τρόπο την ένταση με την οποία εμφανίζεται η κρίση. Επίσης νομιμοποιεί στη συνείδηση της κοινωνίας τους μηχανισμούς της ΕΕ.

Συνέχεια

Σε σελοφάν «Νικόλας Άσιμος»


Στίχοι: Νικόλας Άσιμος

Μουσική: Νικόλας Άσιμος

Σε ζελοφάν τα ομοιόμορφα μυαλά σας περπατάν
Και πολεμάν για να με ψήσουνε πως κι έτσι μ’ αγαπάν.
Ιλουστρασιόν οι κοινωνίες των μοντέρνων οικισμών
Σε σουσπανσιόν κοιμάται η σύγχρονη Πυθία των χρησμών.

Νάταν να μετακούναγα ολόκληρο πλανήτη
Στις αποθήκες υλικών, θεσμών και σούπερ αγαθών να βάλω δυναμίτη.
Νάταν και να πιπίλαγα ξανά το δάχτυλό μου
Σαν τα μικρά μικρά παιδιά (ουά) που βρέχονται συχνά να βρω τον εαυτό μου.

Μισοτιμής σου έχουν κλέψει τη φαρέτρα της ζωής
Κι ότι κι αν πεις δε θα με κάμεις συνεργό υποταγής
Αναλαμπές σ’ ένα χορό που δε φτουράει ο Γκιλγκαμές
Και είμαι οφφ απ’ το κουτί των πειραμάτων του Παυλώφ.

Όσο κι αν με κομμάτιασαν στο διάβα μου με νάρκες
Ωσάν της σαύρας την ουρά συχνά, μιλάω σοβάρα, ανάπλασα τις σάρκες
Κι όσο κι αν με καθήλωσαν να ζω σαν τα σκουπίδια
Η ανθρωπότη δεν μπορεί κι αυτή θα υπονομευθεί από τη γη την ίδια.

Το Λενινιστικό κόμμα νέου τύπου ΑΠΕΘΑΝΕ. Ζήτω το κόμμα «Παντός καιρού»!


Αυτές τις μέρες διάβασα το νέο πόνημα της Ιδεολογικής Επιτροπής τηςΚεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΙΕ της ΚΕ του ΚΚΕ).

Στη μπροσούρα, μπορεί στα σοβαρά να πει κανείς πως, γίνεται μια αξιόλογη προσπάθεια να ενσωματωθούν στις αρχές συγκρότησης και λειτουργίας οι νέες (νεόκοπες;) επιλογές που ξεκάθαρα έχει κάνει το κόμμα. Αρμονική και λογική ως επιλογή, το πρόβλημα προκύπτει από αυτές ακριβώς τις νέες επιλογές.

Το πλεονέκτημα του ΚΚΕ (ενδεικτικά)

«. για να αξιοποιήσει το ΚΚΕ το σημαντικό ιδεολογικό, πολιτικό και ηθικό του πλεονέκτημα που έχει κατακτήσει με τη σταθερή καθημερινή επαναστατική δράση του, στις πιο δύσκολες αντεπαναστατικές συνθήκες».

Σελίδα 8, Προλογικό Σημείωμα

«. Όλα τα παραπάνω πράγματι συνιστούν σύγχρονα όπλα, μας δίνουν υπεροχή, το θέμα όμως είναι να τα χρησιμοποιούμε με δημιουργικό και εύστοχο τρόπο στην καθημερινή μας δράση και προσπάθεια.»

Συνέχεια

ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΛΟΓΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΑ…


Η εγχώρια ειδησεογραφία αναφέρεται στα σαραντάχρονα του ΠΑΣΟΚ και στον επεισοδιακό τρόπο με τον οποίο  εξελίχθηκαν οι εκδηλώσεις του ΙΣΤΑΜΕ για τον εορτασμό τους,  επιμένει στα διάφορα σενάρια για την εκλογή προέδρου δημοκρατίας, επαναλαμβάνει υποθέσεις και προσδοκίες για τις  συνομιλίες εις Παρισίους με την τρόικα. Κι έχει κανείς την εντύπωση πως πολιτικοί και δημοσιογράφοι σαν να έχουν χάσει  το δεσμό τους με την πραγματικότητα, δεν καταλαβαίνουν τίποτε πια κι εξακολουθούν να ρητορεύουν, να διαπληχτίζονται, να διατάζουν δίχως να βλέπουν πως έχουν ξεπεραστεί. Κι ίσως επειδή το νιώθουν αυτό να φλυαρούν ατέρμονα, να ουρλιάζουν  όλο και περισσότερο προς το θεό και το διάβολο, τη δημοκρατία και το φασισμό, προς την  Ευρώπη και τη χώρα τους αρνούμενοι ότι ανήκουν σε έναν κόσμο που βουλιάζει και χάνεται. Και μια πλειοψηφία όσο νιώθουμε όλο το οικοδόμημα των δοκιμασμένων ηθικών και κοινωνικών συνθηκών  να καταρρέει τόσο στρεφόμαστε στη δουλειά μας  και τους λογαριασμούς μας, στο τραπέζι μας και το κρεβάτι μας μέσα στο προφυλαγμένο σπίτι μας, χωρίς να νοιαζόμαστε  για τις …παλαβομάρες των απέξω κι ενώ η οσμή από το μπαρούτι φτάνει μέχρι την αυλή μας.

Συνέχεια

Συντελεστής οπισθέλκουσας…


Η  Arlie Russell Hochschild  είναι Αμερικανίδα, καθηγήτρια κοινωνιολογίας στο Berkeley.  Στο βιβλίο της ‘’The Time Bind: WhenWork Becomes Home and HomeBecomes Work’’, περιγράφει την κατάργηση των ορίων μεταξύ του εργάσιμου και του ελεύθερου χρόνου με την εμπέδωση των νέων εργασιακών σχέσεων.
Σε μια στιγμή πλήρους σχεδόν απορρύθμισης των όρων εργασίας στην εποχή του ολοκληρωτικού καπιταλισμού, αξίζει να σταθούμε σε μια επισήμανσή της. Ήθελε να μιλήσει για την  ισχυρή προτίμηση των εργοδοτών  για ελεύθερα αιωρούμενους, χωρίς δεσμεύσεις, ευέλικτους, «γενικής χρήσης» και τελικά εύκολους προς αποβολή  υπαλλήλους (τύπου πολυτεχνίτη κι ερημοσπίτη», μάλλον, παρά ειδικευμένους και φορείς μια στενά εστιασμένης κατάρτισης). Να πως το συμπύκνωσε:

Συνέχεια