Ρετάλια και είλωτες


Η οικονομική κατάρρευση εκβάλει με σφοδρότητα και στο πολιτικό πεδίο. Η αποδόμηση του προ

κρίσης κυρίαρχου πολιτικού σκηνικού, οδηγεί στην αναζήτηση δρόμων ανασυγκρότησης ενός χώρου πολιτικής στήριξης των κυβερνητικών επιλογών. Μοναδική διέξοδος η προς τα δεξιά διεύρυνση της ήδη εξαιρετικά δεξιάς κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Δεξαμενή αυτής της διεύρυνσης αποτελούν οι «κατά συνθήκη» πρόθυμοι ανεξάρτητοι βουλευτές από όλο το πολιτικό φάσμα, ένα μέρος ή το όλο των ΑΝΕΛ, όπως και το πάντα διαθέσιμο, ΛΑΟΣ. Το τελευταίο αν και δεν εκπροσωπείται κοινοβουλευτικά, η ενδεχόμενη συμπόρευσή του με την ΝΔ και την κυβέρνηση, θα προσδώσει ένα χαρακτήρα κοινωνικής και ιδεολογικής επανασυσπείρωσης της δεξιάς «πολυκατοικίας».

Συνέχεια

Το φαινόμενο του λαϊκισμού ως πολιτικό φαντασιακό της νεοελληνικής κοινωνίας (πρώτο και δεύτερο μέρος) …


Παρακάτω αναδημοσιεύουμε το πρώτο μέρος άρθρου που αρχικά είχε δημοσιευτεί στο Περιοδικό Πρόταγμα (τεύχος 5). Ο συγγραφέας μιλά για το νεοελληνικό φαντασιακό και τον λαϊκισμό όπως διαχέεται μέσα στην ελληνική κοινωνία, εντοπίζοντας τα ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά του αίτια. Ταυτόχρονα ασκεί κριτική όχι μόνο στους πολιτικούς χώρους που έχουν διαβρωθεί από το λαϊκιστικό φαντασιακό, αλλά και στο θεωρητικά αντίπαλο στρατόπεδο των αντιλαϊκιστών και των νεοφιλελεύθερων τεχνοκρατών.

1neb51a

Του Νικόλα Γκιμπιρίτη

Καθώς βυθιζόμαστε προς τον τέταρτο χρόνο της οικονομικής ύφεσης, με την αγοραστική δύναμη να έχει χτυπηθεί σε τέτοιο σημείο όπου προσεγγίζουμε τα όρια του διλήμματος «ψωμί ή παντεσπάνι» – πράγμα που ωθεί με «άκομψο» τρόπο το καταναλωτικό κοινό στην επαναπολιτικοποίηση του – δεν πρέπει να μας εκπλήσσει που εμφανίστηκαν νέες μόδες στην πολιτική σκηνή. Η κυρίαρχη λοιπόν νέα μόδα δεν περιορίζεται σε μερικά τηλεοπτικά λεπτά «φορολογικής συνείδησης» ή «κλεισίματος της ηλεκτρικής γεννήτριας για μια ώρα για να σώσουμε τη γη», καταστάσεις που μοιάζουν ως πολιτικού τύπου διαλείμματα μέσα στο σύμπαν της θρησκείας του εμπορεύματος. Αντιθέτως, λαμβάνει βίαιες διαστάσεις, επιβάλλεται στο χώρο, σχηματοποιεί την ποιότητα του δημοσίου διαλόγου και εκφράζεται κυρίως μέσα από υστερικές φωνές και λεκτικούς τραμπουκισμούς. Ο σκοπός της εν λόγω μόδας δεν είναι παρά η προσπάθεια του να φορεθεί το κοστούμι του λαϊκισμού προς πάσα κατεύθυνση. Το

Συνέχεια