Αργεντινή και ξερό ψωμί


Απελπίζει ο αριθμός των «αργεντινολογούντων» στη χώρα μας και η παραπληροφόρηση σχετικά με την περιπέτεια της μακρινής Αργεντινής. Πολλοί την αγάπησαν, αλλά περισσότεροι την προτιμούν σφάγιο στο βωμό της ιδεοληψίας τους.

 Η συγκυβέρνηση επιχαίρει με την ιδέα ότι η «χρεοκοπία» της Αργεντινής ακυρώνει κάθε εναλλακτική δυνατότητα πέρα από τη δική της υποταγή στα ουκάζια των πιστωτών. Από την Αριστερά, πλεονάζουν οι «ειδικοί» που επιχαίρουν επίσης, αλλά για τον ακριβώς αντίθετο λόγο: την «αντίσταση» στα «αρπακτικά» των αγορών. Ωστόσο, η πρόεδρος της Αργεντινής διαψεύδει αμφοτέρους, αφού ουδέποτε εκήρυξε «επίσημη χρεοκοπία», ούτε «παύση πληρωμών», καθ’ όσον συνεχίζει να πληρώνει, και εάν οι πληρωμές δεν εισπράττονται από τους δανειστές, δεν ευθύνεται η ίδια, αλλά ο Νεοϋορκέζος δικαστής Γκρίεζα, που τις μπλοκάρει στην τράπεζα Μέλον. Ενώ κάποιοι συγχαίρουν την Αργεντινή για δύο χρεοκοπίες, 2001 και 2014, και άλλοι τις επισείουν τιμωρητικά έναντι όσων ονειρεύονται εναλλακτική οδό, στην πραγματικότητα ουδέποτε έλαβε χώρα «μονομερής διαγραφή χρέους» με πρωτοβουλία του οφειλέτη.

Με τις συμφωνίες του 2005 και του 2010 πραγματοποιήθηκε συναινετική απομείωση χρέους κατά 70%, με συμμετοχή του 93% των πιστωτών. Αυτό δεν συνιστά «χρεοκοπία» ούτε «μονομερή ενέργεια», αλλά απλώς διαπραγμάτευση, αναδιάρθρωση, «συναινετικό κούρεμα». Η σημερινή άρνηση της Αργεντινής να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση δεν συνιστά «χρεοκοπία», αφού συνεχίζει να πληρώνει. Αυτό δεν δείχνει κανένα δρόμο, αλλά το αδιέξοδο στο οποίο η χώρα εξωθείται από τα «όρνεα» των χρηματαγορών. Ομως, το αδιέξοδο είναι ακόμη μεγαλύτερο για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό και οικονομικό σύστημα.

Συνέχεια

Προς Ευάγγελο Βενιζέλο επιστολή


feraios-haris
Το αποδείξατε τελικά! Με την τελευταία ρηματική-σας διακοίνωση: Δεν έχετε τα προσόντα είτε να είστε, είτε και να αναδειχθείτε μελλοντικά σε εθνικό ηγέτη, παρά τις όντως ζηλευτές ακαδημαϊκές-σας περγαμινές. Και προσέξτε. Δεν το λέω αυτό, διότι παραλάβατε το περί «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας έγγραφο Νταβούτογλου, χωρίς, όπως σας κατηγόρησαν, να επιχειρήσετε να τον «βάλετε στη θέση-του». Ποια θέση-του αλήθεια; Τάχα εκτός Ευρώπης; Μα αυτή η Ευρώπη δεν είναι που μας καταχέρισε, με τον «τετραγωνισμό του κύκλου» σε ό,τι, σύμφωνο ή όχι με το «Ευρωπαϊκό Κεκτημένο», κι αν αποφασίσομε! (Ακόμα και για «εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία»;) Άλλωστε πώς να τον βάλετε πια στη θέση-του! Όταν ιππεύοντας εκείνος τον ημέτερο φτερωτό Πήγασο, καλπάζει στους λειμώνες της Ευρώπης ανενόχλητος. Και ξέρετε τι εννοώ «ημέτερο Πήγασο».
Μην ανατρέξετε στην Ελληνική Μυθολογία. Φτερωτός έγινε αφότου εμείς του προμηθεύσαμε φτερά: Το αριστερό φτερό ο Χριστόφιας, του συνεταιρισμού δυο συνιστώντων states, και το δεξί φτερό το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη για τα δυο ισότιμα κράτη. Με τέτοιο θυελλώδη καλπασμό πώς να τον σταματήσεις τώρα τον Νταβούτογλου; Μόνο τρικλοποδιά τον σταματάει, δια γκρεμοτσακίσματος. (Αλλά ποιος από όσους, ένθεν κακείθεν του Αιγαίου, κατατρύχει η ερινύα του 1964, θα τολμήσει την «τρικλοποδιά»…)

Συνέχεια

Το 1% που κρύβει πολλά


Δύο έρευνες δείχνουν ότι οι πλουσιότεροι άνθρωποι του κόσμου έχουν δισεκατομμύρια που δεν φαίνονται. Τα έχουν «παρκαρισμένα» σε φορολογικούς παραδείσους και όχι μόνο.

Του Μπάμπη Μιχάλη

 Πολύ πιο πλού- σιο απ’ ό,τι νομίζουμε εί- ναι το πλουσιότερο 1% των νοικοκυριών στον πλανήτη και το γεγονός αυτό στερεί πολύτιμα φορολογικά έσοδα δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις κυβερνήσεις, ενώ στρεβλώνει την εικόνα που υπάρχει για την παγκόσμια ανισότητα.

Δύο διαφορετικές έρευνες, που πραγματοποίησαν πρόσφατα ο οικονομολόγος της ΕΚΤ, Phillip Vermeulen, και ο συνάδελφος του στο London School of Economics, Gabriel Zuchman, έδειξαν ότι ένα σημαντικό μέρος του πλούτου των πολύ πλουσίων δεν φαίνεται από τα επίσημα στοιχεία, κυρίως επειδή αποκρύπτεται στους φορολογικούς παραδείσους. «Η γνώση μας για την κατανομή του πλούτου δεν είναι τέλεια, οι εκτιμήσεις ερευνών πλούτου είναι πολύ πιθανό να υποτιμούν τον πλούτο της κορυφής», τονίζει ο Vermuelen, υπογραμμίζοντας ότι τα πιο πλούσια νοικοκυριά έχουν χαμηλότερο δείκτη ανταπόκρισης σε έρευνες που μετρούν τα περιουσιακά τους στοιχεία.

H αποτίμηση του πλούτου των πολύ πλουσίων είναι πιο δύσκολη, όχι μονό επειδή ένα μεγάλο τμήμα αυτής κρύβεται σε offshore λογαριασμούς, αλλά και επειδή «παρκάρεται» σε ιδρύματα ή εταιρείες συμμετοχών.

Συνέχεια

Επιστολή Γλέζου σε Πούτιν: «Σύντροφε, σταμάτα το εμπάργκο στα αγροτικά μας προϊόντα»


Γλέζος

σημ.Αμετανόητου: Η ανάρτηση έτσι για την ιστορία…γιατί απλά είναι ιστορία.Κι αν αυτοί που εκλέγονταν από τον Ελληνικό Λαό (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) έλεγαν ότι «παραλάβαμε καμμένη γή» όποτε έπαιρναν την εξουσία…τότε η επόμενη Κυβέρνηση της Ελλάδας μάλλον δεν πρόκειται να παραλάβει τίποτα.Ούτε γή ούτε στάχτες…


 Επιστολή προς τον ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, από τον οποίο ζητά να σταματήσει το εμπάργκο της Μόσχας προς τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα απέστειλε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Μανώλης Γλέζος, καλώντας τον να αναγνωρίσει την πατροπαράδοτη φιλία των δύο λαών, ενώ επικαλείται και τα «ανθρωπιστικά του αισθήματα».

Ο κ. Γλέζος ξεκινά την επιστολή με την προσφώνηση «Σύντροφε, τότε, κύριε σήμερα», επιχειρώντας να υπενθυμίσει στον ρώσο ηγέτη κάποιες κοινές ιδεολογικές καταβολές από το παρελθόν.

Του υπενθυμίζει τη στάση της Ελλάδας έναντι της Σοβιετικής Ένωσης στο β’ παγκόσμιο πόλεμο, καθώς και τη στάση που τήρησε η χώρα μας σε κρίσιμης σημασίας για τη Μόσχα διεθνή θέματα (διαμελισμός Γιουγκοσλαβίας, Ιράκ, Συρία, Ουκρανία), με έντονη τη διαφοροποίηση από τις στοχεύσεις της Δύσης.

Εμμέσως ο κ. Γλέζος αναγνωρίζει ότι η Μόσχα προχώρησε στο εμπάργκο λόγω της ταύτισης της ελληνικής κυβέρνησης με τη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ουσιαστικά του ζητά να μην το λαμβάνει αυτό υπόψη διότι «πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία έχει ουσιαστικά χάσει τη «δεδηλωμένη» και συνεχίζει να κατέχει την εξουσία μόνο και μόνο για να ολοκληρώσει την καταστροφή της Ελλάδας».

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

Προς τον Πρόεδρο
της Ρωσικής Ομοσπονδίας
Σύντροφε, τότε, κύριε, σήμερα
Βλαντιμίρ Πούτιν

Συνέχεια

Τα πραγματικά μηνύματα της Αργεντινής… Για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης…


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Με αφορμή τη νέα «τεχνική» χρεοκοπία της Αργεντινής, ξεκίνησε μια εντελώς αποπροσανατολιστική συζήτηση μεταξύ «μνημονιακών» (δηλαδή, των ελίτ που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα του προτεκτοράτου μας) και «αντιμνημονιακών» (Σύριζα κ.λπ.) για τα δήθεν «μηνύματα της Αργεντινής». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν βέβαια σημαντικά μηνύματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τα οποία όμως δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση με τα δήθεν αυτά μηνύματα που…

πρόβαλλαν οι παραπάνω «μονομάχοι».

Έτσι, για μεν τους «μνημονιακούς, τα δήθεν αυτά μηνύματα » ήταν ότι η αιτία της νέας περιπέτειας της Αργεντινής ήταν η στάση πληρωμών που κήρυξε η χώρα το 2001 για ένα χρέος που, σε αναλογία με το ΑΕΠ της, ήταν κάτω από το μισό του δικού μας όταν άρχισε η διαδικασία χρεοκοπίας το 2009/10! Με άλλα λόγια, για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Πολιτική που ακολούθησαν πιστά, η οποία βέβαια δεν έσωσε την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού από την οικονομική καταστροφή, αλλά έσωσε όμως τις «καρέκλες» που τους έδωσαν τα αφεντικά τους. Και, φυσικά, και τις συνακόλουθες παχυλότατες ―συνήθως έμμεσες― οικονομικές απολαβές, που φανερώνουν ακόμη και τα «Πόθεν Έσχες» τους με τα δεκάδες σπίτια ο καθένας τους, τις καταθέσεις κ.λπ., και βέβαια την πολιτική και κοινωνική προβολή τους. Το τελευταίο άλλωστε παράδειγμα εθνικής μειοδοσίας των οργάνων της Υ/Ε στη χώρα μας είναι η παραπέρα καταστροφή του αγροτικού τομέα μας (στην οποία έχει ήδη οδηγήσει η ένταξή μας στην ΕΕ) που θα φέρει το τυχόν Ρωσικό εμπάργκο στα προϊόντα μας, σαν αποτέλεσμα της από μεριάς τους δουλικής στήριξης της εγκληματικής πολιτικής των γκάνγκστερς της Υ/Ε (ΗΠΑ και ΕΕ) κατά του Ρωσικού λαού και των Ρωσόφωνων στην Ουκρανία…

Συνέχεια