Το σιωπηλό πραξικόπημα…


Δεν έχουμε ούτε τανκς στους δρόμους, ούτε φυλακές και ξερονήσια για τους αντιφρονούντες. Έχουμε όμως μια συστηματική παραβίαση του Συντάγματος, από τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που το Σύνταγμα ορίζει σαφώς ότι αφορούν την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων και όχι το κλείσιμο της ΕΡΤ, παραδείγματος χάριν, μέχρι τις τροπολογίες όπως αυτή για τα ΜΜΕ που ψηφίστηκε χθες σε έναν νόμο που αφορούσε δωρεές ανάμεσα σε δύο νοσοκομεία.

Κανονικά, αν υπήρχε στοιχειώδης σεβασμός στο Σύνταγμα, η τροπολογία που προκάλεσε χθες την αποχώρηση ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ από την Βουλή καθώς και την απεργία της ΕΣΗΕΑ, δεν θα έπρεπε ούτε καν να είχε μπει για συζήτηση. Το άρθρο 74, παράγραφος 5 του Συντάγματος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία: «Προσθήκη ή τροπολογία άσχετη με το κύριο αντικείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης νόμου δεν εισάγεται για συζήτηση».

Το ίδιο σαφές είναι και το άρθρο 75 παρ.2 του Συντάγματος, που προβλέπει ότι κάθε νομοσχέδιο ή τροπολογία που καταθέτει προς ψήφιση η κυβέρνηση πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση προκειμένου να γνωστοποιούνται οι οικονομικές επιπτώσεις των νομοθετημάτων. Για την τροπολογία αυτή λοιπόν για τα ΜΜΕ που όπως σημειώθηκε δεν έπρεπε καν να συζητηθεί, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ήταν καταπέλτης: «Τα ασφυκτικά χρονικά περιθώρια εντός των οποίων ζητήθηκε η σύνταξη της έκθεσης δεν επέτρεψαν την ολοκληρωμένη επεξεργασία της τροπολογίας και της εκτίμησης των οικονομικών αποτελεσμάτων».

Τι ακριβώς συμβαίνει εδώ; Μέσα σε τρεις μέρες, από κατακαλόκαιρο Σάββατο το πρωί που κατατέθηκε η τροπολογία μέχρι χθες που ψηφίστηκε, η κυβέρνηση, οι αρμόδιοι υπουργοί που την υπέγραψαν και οι βουλευτές που την ψήφισαν παραβίασαν το Σύνταγμα δύο φορές, με τον πιο χοντροκομμένο τρόπο!

Αν μάλιστα δούμε και το περιεχόμενο της τροπολογίας, ότι ήταν σαν να είχε γραφεί σε κάποια γραφεία εκδοτών, τότε έχουμε πλήρη απαξίωση της Δημοκρατίας: Το Σύνταγμα παραβιάζεται ανοιχτά και η Βουλή μετατρέπεται σε όργανο εξυπηρέτησης συγκεκριμένων εγχώριων οικονομικών συμφερόντων, όταν δεν νομοθετεί υπέρ των ξένων δανειστών όπως γίνεται με το πολυνομοσχέδιο που συζητείται σήμερα.

Με την σειρά τους, τα εγχώρια συμφέροντα ελέγχουν την ενημέρωση και έτσι τα βασικά ΜΜΕ κάνουν τα στραβά μάτια για τις παραβιάσεις του Συντάγματος και αποκρύπτουν τις ειδήσεις για παρόμοιες τροπολογίες. Αν δηλαδή δεν υπήρχαν μια-δυο εφημερίδες της αριστεράς και κυρίως η ενημέρωση στο ίντερνετ, δεν θα ξέραμε τίποτα. Θα ήταν όπως σε μια δικτατορία, όπου μια ανεξέλεγκτη εξουσία αποφασίζει και διατάσσει και οι πολίτες μαθαίνουν τι συμβαίνει στη χώρα τους από τους ξένους ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Δεν έχουμε φτάσει ακόμη, αλλά προς τα εκεί βαδίζουμε ολοταχώς: Η ακροδεξιά ομάδα που κυβερνά την χώρα με ολίγη πράσινη συνιστώσα έχει ξεκινήσει τα τελευταία 2 χρόνια ένα σιωπηλό πραξικόπημα που καταργεί το ένα άρθρο του Συντάγματος μετά το άλλο, επιστρατεύει απεργούς, κλείνει την Βουλή το καλοκαίρι επειδή δεν υπάρχει… νομοθετικό έργο και γενικώς γυρίζει το δημοκρατικό παιχνίδι δεκαετίες πίσω. Και επειδή είναι πολλά τα λεφτά, γιατί πλιάτσικο γίνεται και τίποτα άλλο πια, θα συνεχίσουν ακάθεκτοι στον ίδιο δρόμο όσο δεν υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις(όχι δηλαδή απεργίες της ΕΣΗΕΑ που ανακοινώνονται στους ενδιαφερόμενους 10 λεπτά πριν ξεκινήσουν). Και όσο δεν γίνει σαφές σε υπουργούς και βουλευτές που παραβιάζουν το Σύνταγμα, ότι θα χρειαστεί κάποια στιγμή να λογοδοτήσουν για αυτό.

Η «Επιτροπή για τις αλλαγές στο κράτος, το πολιτικό σύστημα και το Σύνταγμα» που είχε εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να ενεργοποιηθεί και οι αντιστάσεις να οργανωθούν από όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις της χώρας. Γιατί μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να μην κάνει το σιωπηλό πραξικόπημα επίσημο αφού πρέπει η Μέρκελ να κρατάει τα δημοκρατικά προσχήματα στην ΕΕ, αλλά όλο και κάποιος άλλος θα βρεθεί να το κάνει, όσο ο βιασμός του Συντάγματος γίνεται ρουτίνα ενώ βαθαίνει η πολιτική και κοινωνική κρίση στη χώρα. To κανονικό από το σιωπηλό πραξικόπημα δεν είναι παρά μερικά άρθρα απόσταση

Στέλιος Κούλογλου

Πηγή. http://tvxs.gr/news/ellada

 

5 comments on “Το σιωπηλό πραξικόπημα…

  1. Ο/Η ΒΡΑΧΟΣ λέει:

    «Η «Επιτροπή για τις αλλαγές στο κράτος, το πολιτικό σύστημα και το Σύνταγμα» που είχε εξαγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ…»
    Κάποιος, δεν θυμάμαι, είχε πει κάποτε, ότι αν δεν θέλεις να λύσεις ένα πρόβλημα κάνεις μία επιτροπή.Οι επιτροπές, κάθε είδους, στο Ελληνικό βόθροΚράτος – συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο – πρέπει να είναι περισσότερες από τα ταξί της πρωτεύουσας, την ημέρα απεργίας των ΜΜΜ….
    Όταν ακόμα υποστήριζα τον Σαμαρά, παλιά, παλιότερα και ήταν στην εξουσία ο αρχιπροδότης, το έκτρωμα της μαύρης μήτρας της Μαγκις, τότε λοιπόν έλεγα και μαζί με εμένα και πολλοί άλλοι, ότι η αντιπολίτευση που κάνει είναι «light» σαν την κόκα-κόλα.
    Αυτή βέβαια ήταν η – προσωπική – βλακώδης ανάλυση του ηλίθιου.Εμού του ιδίου.Αυτοπροσώπως και ευχαριστώ για τις μούτζες.
    Στην πραγματικότητα ΔΕΝ έκανε καμία αντιπολίτευση, όχι απλώς συμφωνούσε, αλλά εγκλώβιζε στην προδοσία που διέπραξε ΚΑΙ εκείνος τελικά, ανθρώπους που πραγματικά ήθελαν να στείλουν στον αγύριστο το μπάσταρδο του παπαντρέου.
    Ο γελοίος, ανίκανος, προσκυνημένος δουλοπάροικος και τώρα συνγκαουλάϊτερ των ξένων κατοχικών δυνάμεων έκανε αντιπολίτευση, λάθος, «αντιπολίτευση» κάποιου σαλονιού του Λούβρου, όταν από τότε είχαμε νεκρούς αδερφούς από ανέχεια και ταλαιπωρία.
    Τό ίδιο κάνει και τώρα η «αντιπολίτευση».
    Αντιπολίτευση σε ΣΥΝΘΗΚΕΣ ωμής παραβίασης του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας, δεν γίνεται ούτε σε συνεδριάσεις, ούτε σε επιτροπές, ούτε καν μέσα στην αλωμένη Βουλή.
    Δεν γίνεται στα πορτοπαράθυρα των νταβατζήδων 24/7/365, ούτε με φωνασκίες ημίτρελλων, σβαστικοφορούντων στα γραφεία και στις τουαλέτες των πρώην ανακτόρων, ούτε με αγωνιστικούς μαραθωνίους, πάνω-κάτω-πάνω-κάτω-πάνω-κάτω στην Σταδίου.
    Θα μου πείτε,»καλά ρε επαναστάτη του ορθού, πως γίνεται»;
    Δύο τρόποι.
    Ο κακός και ό άσχημος.
    Τον κακό δεν έχω το ανάστημα ούτε καν να τον γράψω.
    Ο άσχημος, είναι πιο απλός και σε γενικές γραμμές «είναι μέσα στους κανόνες».Στα έξω όρια βεβαίως, στις παρυφές, αλλά εδώ έχουμε όχι απλώς καταπάτηση ορίων από τους συνεργαζόμενους με ξένες δυνάμεις Κατοχής, έχουμε ξέσκισμα επικών διαστάσεων με νεκρούς και τραυματίες- Κυριολεκτικά.
    Αδειάστε την Βουλή.
    Φυγέτε.Ο τόνος είναι σωστός.Φυγέτε.
    Όσο, όσοι,είναι «μέσα» νομιμοποιούν την παραβίαση του Συντάγματος.
    Θα χαθούν βέβαια μισθοί, επιδόματα, αυτοκίνητα, ατέλειες, προσκλήσεις σε σταθμούς, γκόμενες που λιώνουν στην παρουσία της «εξουσίας», γκόμενοι που λιώνουν στην παρουσία της «εξουσίας», θα γίνουν καταγγελίες για εκτροπή…Μισό.Θα γίνουν καταγγελίες για εκτροπή του πολιτεύματος από τους Χουνταίους;
    Σαν να μιλάει ο Αττίλας για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Κυπρίων.
    Και τι θα γίνει;
    Εκλογές;
    Έλυσαν κάνα πρόβλημα οι εκλογές;
    Θα κερδίσει η αντιπολίτευση και θα αλλάξει η κατάσταση;
    Δεν γνωρίζω, δεν απαντώ.Αμφιβάλλω.Πολύ.
    Είπαμε, άσχημος ο τρόπος και μπορεί να μην έχει αποτέλεσμα.
    Αλλά από την συνεργασία με δωσίλογους και προδότες, «δια της αναγνωρίσεως», ομορφότερος τουλάχιστον στα μάτια του ηλιθίου.Μερικά πράγματα είναι και θέμα περιεχομένου παντελονιών.
    Υπάρχει και η άλλη λύση βέβαια.
    Μοκοκοκομπλόκο και όποιος αντέξει.
    Θεωρία της εξελίξεως που ενστερνίζεται ακόμα και ο μανωλίδης….
    Εγώ αδιέξοδο βλέπω και μερικούς αυνάνες σαν κι εμένα να γίνονται όλο και πιο γραφικοί.
    Σημείωση:Γραφικός, ξεγραφικός, θα τα λέω μέχρι να βγει η ψυχή μου.

    • Ο/Η ο νοών...νοείτω λέει:

      Φίλε Βράχε καλησπέρα.
      Καλή η αυτοκριτική διότι επουλώνει φυσικώ τω τρόπω αυτοτραυματισμούς.
      Είτε τον γράψεις τον κακό τον τρόπο είτε δεν τον γράψεις, θα παραμείνει ένας τρόπος ιστορικά δοκιμασμένος και με θετικά και με αρνητικά αποτελέσματα.
      Από την άλλη ο άσχημος τρόπος που αναφέρεις, προσκρούει στην δεδομένη άρνηση ως ύπαρξη επιλογής, από αυτούς που το ζητάς, και επιπλέον φρούδα ελπίδα που θολώνει την θέαση της πραγματικότητας.

      Θεωρώ ότι δεν τίθεται θέμα επιθετικού προσδιορισμού του τρόπου, αλλά καθαρά θέμα μεθόδου εφαρμογής αυτού.
      Το αδιέξοδο που βλέπεις εσύ, εγώ και αρκετοί άλλοι, σημαίνει ότι παραμείναμε όλα αυτά τα χρόνια «γραφικοί».
      Παραμείναμε όλα αυτά τα χρόνια μεμονωμένες και διάσπαρτες φωνές, που χάθηκαν στην οχλαβοή που δημιούργησε και συντηρεί, ο στείρος σχολιασμός των πρακτικών της ολιγαρχικής κυβέρνησης.
      Όσο και εάν η πραγματικότητα, επιβεβαιώνει την αδυναμία μας σε μέσα και την αναντιστοιχία στον συσχετισμό δυνάμεων, δεν τολμήσαμε την καταρχήν ενέργεια που θα μας έδινε το δικαίωμα να ξεφύγουμε από το επίπονο και ανούσιο στάδιο της διάσπαρτης «γραφικότητας».

      Ο λόγος που δεν σχολιάζω συχνά είναι, από την μία η παγερή αίσθηση απουσίας ώτων και κριτικής μέσω της συζήτησης με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της πολιτικής συνείδησης και πράξης, και από την άλλη η στεναχώρια που προκύπτει από την σκέψη ότι εάν τα ίδια λόγια «συναντιόντουσαν» με τα λόγια των διάσπαρτων «γραφικών», ίσως και να αποκτούσαν κάποιο νόημα.

      Θα σταθώ λίγο στην σημείωση του τέλους του σχολίου σου, και θα σου πω μία εικόνα που μου δημιουργήθηκε αυτόματα στο μυαλό.
      Δέκα άνθρωποι στην σειρά στέκονται απέναντι από το εκτελεστικό απόσπασμα, στα πλαίσια επιβολής ολιγαρχικών πολιτικών.
      Οι εννέα σκυθρωποί, με θυμό, φόβο και άλλα συναισθήματα, προσπαθούν να αποδεχθούν την πραγματικότητα της στιγμής, με φωνές και διαμαρτυρίες.
      Ο δέκατος στέκεται αγέρωχος και λίγο πριν ακουστεί η κλαγγή των όπλων, φωνάζει:
      «Ζήτω η ελευθερία».
      Ο ιστορία κατέγραψε την παραπάνω εικόνα, ως μία στιγμιαία πραγματικότητα που την αποτελούσαν ένα εκτελεστικό απόσπασμα και δέκα νεκροί.
      Για το τι προηγήθηκε και το τι επακολούθησε αυτής ή κάποιας ανάλογης στιγμής, γράφτηκαν χιλιάδες σελίδες που είτε έφεραν θετικές είτε αρνητικές επιπτώσεις και επακόλουθες πρακτικές.

      Στις ημέρες μας η ανάλογη εικόνα είναι το διαδίκτυο, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των σχολιαστών είναι τα εννέα άτομα, ο αγέρωχος είναι ο «γραφικός» και το εκτελεστικό απόσπασμα είναι το «σύστημα» που διαχειρίζεταο το διαδίκτυο.
      Σήμερα δεν σκοτώνουν σωρηδόν ανθρώπους στα πλαίσια επιβολής ολιγαρχικών πολιτικών, αλλά εκτελούν μαζικά την σκέψη, και την αντίδραση που δημιουργεί αυτή μέσα από μία «ελευθερία» κινήσεων.
      Σήμερα δεν χρειάζεται να εκτελούν στα δέκα μέτρα αφού μας αφήνουν να αλληλοεξοντωνόμαστε μόνοι μας, προσερχόμενοι εθελοντικά σε ένα απέραντο πεδίο εκτέλεσης, και το κάνουν από απόσταση.
      Οι σημερινοί σχολιαστές και αναγνώστες, είναι οι χθεσινοί «εννέα», και οι σημερινοί «γραφικοί», είναι ο χθεσινός αγέρωχος.

      Πολύ φοβάμαι ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος, θα αποτυπώσουν τα ίδια ακριβώς μέρη της ιστορίας, με το παρελθόν, με την μόνη διαφορά ότι οι χιλιάδες σελίδες θα αφορούν την διαδικασία, και ελάχιστες το τι προηγήθηκε και το τι επακολούθησε.

      Ζητούνται ζωντανοί!

      • Ο/Η ΒΡΑΧΟΣ λέει:

        Φίλε μου Νοών…νοείτω.
        Δεν είμαι στεναχωρημένος.
        Τσαντισμένος είμαι.
        Όχι γιατί είμαι και είμαστε αδύναμοι.
        Ο κόσμος είναι πολύ πιεσμένος και ότι καμιά φορά γράφεται ή μεταφέρεται ή σχολιάζεται κάτω από αυτές τις συνθήκες, το διαβάζω μία και το βάζω στην άκρη αμέσως μετά.Όχι γιατί δεν το εκτιμώ ή δεν αξίζει, αλλά γιατί κάτω από πίεση ο καθένας μπορεί να γράψει πράγματα που τα μετανιώνει πριν πατήσει το enter.Δικαιολογημένα, όταν μιλάμε για τους κανονικούς ανθρώπους και όχι για τα πληρωμένα δουλάκια ή τα πονεμένα κομματόσκυλα κάθε είδους και χρώματος που είναι χαμένες υποθέσεις, εξ ΄ορισμού.Με τους τελευταίους διασκεδάζω…

        Όχι…
        Είμαι τσαντισμένος γιατί ξέρω, μέχρι μυελού των οστών, ότι μπορούμε να είμαστε δυνατοί.
        Αυτό με τσαντίζει περισσότερο από όλα.
        Ξέρω ότι μπορούμε.Αυτή είναι η χειρότερη των αισθήσεων της αδυναμίας.
        Το να ξέρεις ότι γίνεται και ότι δεν μπορείς να το κάνεις.Θα μπορούσε να με καταβάλλει, ως αίσθηση, αλλά δεν προβλέπεται.Δεν επιτρέπεται.Το΄χω πάρει απόφαση…

        Όσο για τους τρόπους.
        Υπάρχουν και όρια για το τι μπορεί να γράψει ο καθένας από εμάς.
        Όρια.Μέτρο.Ξεφεύγοντας από τα όρια βοηθάς αυτούς που πρέπει να πολεμήσεις.Τους διευκολύνεις.
        Μπορεί να κάνω λάθος, δεν ξέρω.Μπορεί να πρέπει να βγούμε εκτός ορίων.Δεν ξέρω.
        Αυτό που ξέρω, πολύ καλά, είναι ότι ζούμε σε πολύ άγριο Τόπο και το τελευταίο που μας επιτρέπεται, ειδικά εδώ, είναι να χάσουμε το μυαλό μας.Αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο ακόμα και από τον πιο επικίνδυνο ή κακό τρόπο.Αν καταφέρουν να σε κάνουν να χάσεις το μυαλό σου, κέρδισαν, μετά είναι θέμα χρόνου.

        Για τους ιστορικούς του μέλλοντος δεν φοβάμαι καθόλου.Η Ελλάδα πολλά πτυχία έχει σκίσει και θα σκίσει ακόμα περισσότερα….Ο νοών…νοείτο.

        Να΄σαι γερός.

      • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

        Το μπλογκ αυτό δημιουργήθηκε για να ΜΗΝ είμαστε γραφικοί.
        ‘Ανθρωποι σκεπτόμενοι μπορούν να επηρεάσουν πράξεις και γεγονότα…
        Δεν χρειάζονται πολλά λόγια…λίγα και καλά.
        Χρειάζεται σωστή και ΑΛΗΘΙΝΗ ανάλυση της πραγματικότητας, με σοφό οδηγό το παρελθόν, ώστε να αντιμετωπιστεί το μέλλον…
        Και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε εδώ μέσα.
        Χαιρετώ και καλές διακοπές σε όλους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s