ΠΩΣ ΒΑΨΑΜΕ ΤΟΥΣ «ΚΙΤΡΙΝΟΥΣ» ΣΤΟ… ΑΙΜΑ


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ*

«Κι ο Στρατός μας που πήγε στην Κορέα

να πολεμήσει για ψηλά ιδανικά

έβαψε τους κίτρινους στο αίμα

δείχνοντας τους τί θα πει λευτεριά»

(Εμβατήριο που τραγουδούσαν υποχρεωτικά οι έλληνες στρατιώτες μέχρι την πτώση της Χούντας το 1974)

Πριν από 61 χρόνια , στις 26 Ιουλίου 1953 με την υπογραφή Συμφώνου Ανακωχής τερματιζόταν ο τρίχρονος πόλεμος στην Κορεατική Χερσόνησο. Μια αιματηρή σύγκρουση με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς στρατιώτες αλλά και πολλούς αμάχους.

Από τότε και μέχρι σήμερα η κορεατική χερσόνησος παραμένει χωρισμένη μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Κορέας και με συνεχή παρουσία ισχυρών αμερικανικών δυνάμεων στο νότιο τμήμα της. Κι αυτό παρά το ότι το Σύμφωνο Ανακωχής προέβλεπε ότι το μέλλον της χερσονήσου θα καθοριζόταν από διεθνή διάσκεψη.

Η διάσκεψη συνήλθε στη Γενεύη τον Απρίλιο του 1954 με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Λαικής Δημοκρατίας της Κορέας από το βόρειο τμήμα της χερσονήσου, της Δημοκρατίας της Κορέας από το νότο, της ΕΣΣΔ, της Κίνας, των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Βρετανίας. Συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι των κρατών που πήραν μέρος στον πόλεμο στο πλευρό των αμερικανών υπό τη σημαία των Ηνωμένων Εθών στον οποίο κυριαρχούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Στη διάσκεψη δεν επήλθε συμφωνία για την ένωση των δύο ξεχωριστών κορεατικών κρατών και έτσι παγιώθηκε ο διαμελισμός της χώρας.

Συνέχεια

Και κακός και άσχημος και επικίνδυνος


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ο Πρόεδρος του πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ, των μεγάλων εκλογικών ποσοστών που πολλάκις άγγιζαν το 50%. Είναι επίσης, ο Αντιπρόεδρος της Μνημονιακής δικομματικής κυβέρνησης της ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και δυστυχώς τυχαίνει να έχει αναγορευτεί και υπουργός Εξωτερικών της πατρίδος μας.

Αυτό το τραγικό πολιτικό πρόσωπο που καθημερινώς το παίζει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και το κόμμα του, σήμερα απολαμβάνει της στήριξης μόνο του 8,02% του λαού μας, όταν στις εκλογές του 2012 είχε καταγράψει ποσοστό 12,28%. Δηλαδή, απώλεσε μέσα σε δυο χρόνια ποσοστό της τάξεως του 4,26%. Σήμερα είναι το τέταρτο κόμμα στις προτιμήσεις του λαού μας (τρίτη η Χρυσή Αυγή), όταν το 2012 ήταν τρίτο κόμμα.

Αυτός λοιπόν, ο καταστροφικός πολιτικός αρχηγός του μικρού πλέον ΠΑΣΟΚ, υπό την ιδιότητα του Συνταγματολόγου, τσαλαπάτησε το Σύνταγμα ψηφίζοντας όλα τα Μνημόνια και τις Δανειακές Συμβάσεις μέσω των οποίων παραχωρήθηκαν στους δανειστές μας τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας και φτωχοποιήθηκε ο λαός μας, μέχρι σημείου, όλα τα ξένα μέσα ενημέρωσης να ομιλούν για Γενοκτονία των Ελλήνων, που όμοιο παράδειγμα μέχρι σήμερα δεν έχουν καταγράψει στην Παγκόσμια Ιστορία.
Αυτός ο βουλιμικός υπουργός των Εξωτερικών, είναι απόλυτα υποταγμένος στην εξοντωτική εφαρμογή των Μνημονίων και των επιταγών της καγκελαρίου της Γερμανίας, Άνγκελας Μέρκελ.
Αυτός ο παχύδερμος υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης αποφασίζει για τις τύχες των Εθνικών θεμάτων της Ελλάδος και χαράζει την εξωτερική της πολιτική με δουλικότητα και ως γνήσιος ραγιάς δεν αντιδρά ούτε στις προκλήσεις που προέρχονται από τους «εταίρους μας».

Ωστόσο, στην πατρίδα μας δεν χαράχτηκε ποτέ από τα κόμματα που την κυβέρνησαν μια ενιαία εξωτερική πολιτική. Δεν υπήρξε ποτέ μια στρατηγική πολιτική, που δεν θα άλλαζε από την κάθε επόμενη κυβέρνηση. Έτσι, και στο ζήτημα της διεκδίκησης του ονόματος της «Μακεδονίας» από τους γείτονές μας Σκοπιανούς, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν μπορούν να υλοποιήσουν την Εθνική απαίτηση του λαού μας. Δηλαδή, στην οριστική απόδοση του ονόματος της γείτονος πΓΔΜ να μην εμπεριέχεται το όνομα Μακεδονία. Αντ΄ αυτής της απαίτησης η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου έχει αποδεχτεί το οριστικό όνομα της πΓΔΜ να εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία».

Συνέχεια

ΝΟΗΜΑΤΑ ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ


Ροντέν-Σκεπτόμενος άνθρωπος

Γιώργος Ν. Οικονόμου, Δρ Φιλοσοφίας

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα του νεοελληνικού πολιτικού, κοινωνικού και πολιτιστικού βίου είναι η έλλειψη κοινωνιοκεντρικών και ανθρωποκεντρικών νοημάτων. Τα νοήματα που κυριαρχούν επί πολλές δεκαετίες είναι εθνικιστικά, θρησκευτικά, κομματικά, ατομικιστικά, προσωπικά λάιφ στάιλ, καταναλωτικά, ποδοσφαιρικά και τηλεοπτικά. Η ισοπεδωτική κυριαρχία αυτών των νοημάτων («κοινωνικών φαντασιακών σημασιών» κατά τον Καστοριάδη) επέβαλε έναν τρόπο ζωής πλήρως αποπολιτικοποιημένο, αλλά σφόδρα κομματικοποιημένο, υποταγμένο στις κομματικές ιδεολογίες, στην οικονομική ολιγαρχία, στα ΜΜΕ και στην Εκκλησία, με αποτέλεσμα την απουσία πολιτικής κοινωνίας και τη σημερινή γενικευμένη χρεοκοπία. Είναι ανάγκη λοιπόν να υπάρξει ένας άλλος προσανατολισμός στη ναυαγισμένη κοινωνία. Χρειάζεται προς τούτο να αναζητηθούν και να προωθηθούν άλλα νοήματα που να είναι κοινωνιοκεντρικά και ανθρωποκεντρικά.

Κοινωνιοκεντρικά νοήματα, είναι αυτά που αντιπαρατίθενται στα εθνοκεντρικά, εθνικιστικά νοήματα, τα οποία είναι η κατ’ εξοχήν νεοελληνική μάστιγγα (Μεγάλη Ιδέα, Μακεδονικό, Σαμαράς, Καμμένος, ΛΑΟΣ, Χρυσή Αυγή, νεο-ορθόδοξοι). Κοινωνιοκεντρικά, είναι τα νοήματα που έχουν κέντρο την κοινωνία, που δημιουργούνται συλλογικά από όλη την κοινωνία και αφορούν όλη την κοινωνία, όχι επί μέρους στρώματα, ομάδες η τάξεις. Διαπνέονται δηλαδή από ισότητα και καθολικότητα. Έτσι ο εθνικισμός, ο ρατσισμός, ο σεξισμός και ο θρησκευτικός φανατισμός, αν και είναι κοινωνικά φαινόμενα, δεν είναι κοινωνιοκεντρικά, διότι στρέφονται εναντίον κοινωνικών τμημάτων – ο εθνικισμός εναντίον κάποιου έθνους και εναντίων αυτών τους οποίους δεν θεωρεί πατριώτες, ο ρατσισμός εναντίον κάποιας φυλής, ο σεξισμός εναντίον κάποιου φύλου και ο θρησκευτικός φανατισμός εναντίον κάποιας θρησκείας, αθρήσκων και αθέων. Πρεσβεύουν δηλαδή τον αποκλεισμό, την ανισότητα, αναιρούν την καθολικότητα.

Συνέχεια

Η «τρέλα» του facebook. Πώς οι 50άρες ανταγωνίζονται τις 20άρες


Στην Ελλάδα το Facebook μετράει πάνω από 1.000.000 χρήστες.
Άνδρες γυναίκες και παιδιά δεν κάνουν όλη ημέρα άλλη δουλειά από το να «ποστάρουν» ιδέες, σκέψεις, φωτογραφίες σε καθημερινή βάση με ταχύτητα πολυβόλου.
Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι που ότι τους συμβαίνει στην καθημερινότητα τους το ποστάρουν χωρίς δεύτερη σκέψη σχεδόν ανά λεπτό.
Τι ώρα ξυπνάνε, τι ώρα κοιμούνται, πού θα πάνε το πρωί, πού το μεσημέρι, πού το βράδυ. Πού είναι ανά πάσα ώρα και στιγμή. Ποιος τους τηλεφωνεί , σε ποιον τηλεφωνούν, ποιον θα ήθελαν να δουν. Ακόμα και ξεχασμένα ραντεβού οι χρήστες τα υπενθυμίζουν μέσω του facebook.
Εάν κάποιος ξυπνάει εν μέσω της νύχτας για 30 λεπτά δεν έχει κανένα πρόβλημα να το ποστάρει.
Θέλει να ενημερώσει τους φίλους του ότι ξύπνησε στις 4 το πρωί και δεν μπορούσε να κοιμηθεί…

«Η φωνή του ήταν φορτωμένη με όλους τους τρόμους μιας καταιγίδας»


Ο έρωτας και τα δύο του πρόσωπα. Το καλό που γεννά την ψευδαίσθηση αθανασίας και κάνει τους εραστές να νιώθουν για μια στιγμή Θεοί και το κακό που κουβαλά μέσα του το φόβο και τη θλίψη του θανάτου. Ο Παράδεισος και η Κόλαση. Ο άγγελος και ο δαίμονας. Η αποδοχή και η απόρριψη. Η μαγεία και η απομυθοποίηση. Από τη Μήδεια του Ευριπίδη μέχρι τους γελοίους εραστές του Κούντερα, ο έρωτας δεν είναι παρά μία διαρκής διαδρομή από τον έβδομο ουρανό στον Άδη, μια ατέλειωτη παρεξήγηση. Ενίοτε απολύτως αιματηρή. Οι εραστές ισορροπούν μάταια σε ένα τεντωμένο σκοινί πάνω από το χάος, εξαρχής ηττημένοι, αφού έχουν μεταθέσει εντελώς το κέντρο βάρος του εαυτού τους σ’ έναν άλλον άνθρωπο.
Αυτή την απίστευτη αγωνία που κρύβει μέσα του ο έρωτας, τη συγγένειά του με το θάνατο, κανένας δεν έχει περιγράψει τόσο απόλυτα, τόσο δραματικά, τόσο ατμοσφαιρικά όσο η γοτθική λογοτεχνία. Ο Καλόγερος του Μάθιου Γκρέγκορι Λιούις (ένα κομψοτέχνημα των εκδόσεων Gutenberg σε μετάφραση του Αλέξανδρου Κοσματόπουλου και του Κυριάκου Αθανασιάδη στα ποιήματα), ένα από τα πιο εμβληματικά έργα του λογοτεχνικού είδους που άνθισε στα τέλη του 18ου αιώνα, παντρεύει το ρομαντισμό του αγνού έρωτα ο οποίος εξυψώνει τον άνθρωπο, με την αγριότητα της ερωτικής παράκρουσης που είναι ικανή να τον συνθλίψει για πάντα.

Συνέχεια

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ


ΓΑΖΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ / ΠΔ

Το νέο αιματοκύλισμα του λαού της Παλαιστίνης, διαδικασία που ακολουθείται πιστά ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το σιωναζιστικό κράτος του Ισραήλ με διακηρυγμένο στόχο την εγκαθίδρυση του «καθαρού» κράτους του, ήρθε ως τραγικό γεγονός να επιβεβαιώσει την αθλιότητα και την πλήρη ενσωμάτωση μιας κατ’ όνομα «αριστεράς» στις επιταγές και τους στόχους του συστήματος.

Τα 250 αλληλέγγυα άτομα που κατέβηκαν στο δρόμο τη Πέμπτη, δεν μπορούν να συγκριθούν με τις χιλιάδες κόσμου που κατέβαιναν στο δρόμο πριν κάποια χρόνια σε ανάλογες περιπτώσεις. Και το ακόμα πιο τραγικό της υπόθεσης είναι μέσα σε αυτά τα 250 άτομα να συμμετέχουν, ως υποτίθεται «αλληλέγγυοι», οργανώσεις σαν το ΣΕΚ το οποίο έχει υποστηρίξει όλους του πολέμους της Υπερεθνικής Ελίτ/Σιωνιστικής Ελίτ (Λιβύη, Συρία Ουκρανία, κλπ…) λειτουργώντας ξεκάθαρα ως Πέμπτη φάλαγγα υπερασπιζόμενοι και με φυσική παρουσία[1] τους Νατοϊκούς μισθοφόρους που κατακρεουργούν λαούς.

Δεν θα ασχολούμασταν βέβαια καθόλου με αυτά τα γκρουπούσκουλα της εξωκοινοβουλευτικής «αριστεράς» ― υποστυλώματα όλα του Σύριζα ― αν δεν ήταν βασικοί υπεύθυνοι «εξ αριστερών» για την συνέχιση εγκλημάτων κατά αμάχων και αντιστεκόμενων χωρίς ουσιαστική αντίσταση από τα λαϊκά στρώματα.  Καμία μαζική διαμαρτυρία, καμιά μαζική διαδήλωση από την πεθαμένη πλέον κομματική και εξωκοινοβουλευτική «αριστερά» που βαφτίζει την αντίσταση των λαών «ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» και «παιχνίδια των ιμπεριαλιστών»,  ή συμμετέχει «ελευθεριακά» στα παρτάκια του Σύριζα σε άλση και πλατείες με σουβλάκια και φτηνή μπύρα. Τσιμουδιά για τα εγκλήματα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) σε Ουκρανία, Παλαιστίνη και από τις φυλλάδες/κρεατομηχανές της ψευτο-«αριστεράς» όπου οι σφαγές περνούν στα ψιλά και υπό το πρίσμα των ίσων αποστάσεων μιλώντας για …«πόλεμο,[2]  όπως δηλαδή παρουσιάζουν τις σφαγές τα ΜΜΕ. Η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων έγινε «πόλεμος» και οι συναντήσεις Τσίπρα – Πέρες[3] το 2012 αλλά και η επίσημη περιοδεία της ηγετικής κλίκας του Σύριζα στα σιωναζιστικά ινστιτούτα της Υ/Ε, δεν ήταν για λόγους αναψυχής…

Συνέχεια

Το Παζλ και η Βία ως Πρόσχημα…


Βία_Παζλ_250714

Δημήτρης Σεραφής

Λέξεις και εικόνες ασύνδετες. «Γεγονότα» φαινομενικά αταίριαστα. Μια σφαίρα «πληροφορίας» που συνεχώς αναζωπυρώνεται. Όλο και κάτι θα ξεφύγει την ώρα που ενώνονται σκόρπιες σκέψεις και γράφονται αυτές οι σειρές. Ας κάνουμε ένα – ομολογουμένως ακραίο για το πολιτικό και μιντιακό comme il faut- νοητικό πείραμα. Να ενώσουμε τα κομμάτια του παζλ που συνδέει την ανάγκη ύπαρξης φυλακών ειδικού τύπου με κρατούμενους «ειδικού τύπου» που δεν πρέπει να αποδράσουν, γιατί αν αυτό συμβεί μπορεί να δημιουργήσουν ένα «λαό-τρομοκράτη» που μάχεται ένα «νόμιμο κράτος», το οποίο μπορεί να παίρνει όποια μορφή θέλει ακόμη και αυτή της φασιστικής συνεργασίας ή ηγεμονίας. Ακραίο όντως;

Συνέχεια