Οι Καλοκαιρινές διακοπές… (της φαντασίας μας)


Περαιτέρω μείωση του χρόνου διακοπών της Ελληνικής οικογένειας διαπιστώνει το ΙΝΚΑ με βάση πανελλαδικής έρευνας με τηλεφωνικές συνεντεύξεις. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ΙΝΚΑ, περισσότεροι από 75% των Ελλήνων θα περάσουν το φετινό καλοκαίρι σπίτι τους.

Οι περισσότεροι από αυτούς όταν ρωτήθηκαν τον λόγο που δεν θα κάνουν διακοπές φέτος απάντησαν ότι δεν τις έχουν ανάγκη διότι είναι μακροχρόνια άνεργοι οπότε είναι ξεκούραστοι. Ξεκουράζονται εδώ και χρόνια.

Ένα σημαντικό ποσοστό των Ελλήνων δήλωσε ότι θα ήθελε να κάνει διακοπές φέτος στην Ελλάδα αλλά θα είναι πολύ δύσκολο να βρει δωμάτιο σε ξενοδοχείο αφού τα εκατομμύρια των ξένων τουριστών που αναμένονται να κατακλύσουν τον ελλαδικό χώρο στους επόμενους μήνες έχουν χρυσοπληρώσει ακόμα και τις στρούγκες στα χωριά για να θαυμάσουν τον ήλιο και τη θάλασσα της χώρας μας. Μάλιστα θεωρούν ως υπεύθυνο για αυτή την κατάσταση τον Αντώνη Σαμαρά ο οποίος έφερε ξανά την ανάπτυξη στην Ελλάδα και μαζί με αυτήν τους ξένους τουρίστες. Οπότε δηλώνουν ότι στις επόμενες εκλογές θα ψηφίσουν τους Αριστερούς μπας και ξανακάνουν διακοπές.

Επίσης υπάρχει και ένα ποσοστό που απάντησε ότι δεν θα κάνει φέτος διακοπές γιατί νοιώθει πτώμα από την κούραση επειδή εδώ και χρόνια δουλεύει σαν σκλάβος για πενταροδεκάρες αφού το αφεντικό απέλυσε τους πάντες και κράτησε ελάχιστο προσωπικό το οποίο πρέπει πλέον να δουλεύει και για τους απολυμένους. Πάντως οι ίδιοι τόνισαν ότι τα αφεντικά τους θα κάνουν διακοπές με τα χρήματα που εξασφάλισαν από τους απολυμένους.

Ένα μικρό ποσοστό που δήλωσαν λυσσασμένοι Συριζαίοι τόνισαν ότι δεν θα κάνουν φέτος διακοπές γιατί θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση μπας και ξεκινήσει η επανάσταση και πάρουν απουσία.

Τέλος κάποιοι δήλωσαν ότι δεν θα κάνουν διακοπές φέτος το καλοκαίρι επειδή προτιμούν τις χειμερινές διακοπές από τις θερινές. Γιαυτό θα περιμένουν την λευκή εβδομάδα του Αρβανιτόπουλου ώστε να ξεχυθούν στα βουνά για σκι.

Θα ήταν καλό πάντως όποιος καταφέρει φέτος να κάνει διακοπές να μεταλαμπαδεύει την εμπειρία του και στους υπόλοιπους που δεν θα κάνουν διακοπές. Τέτοιες εμπειρίες δεν πρέπει να μένουν σε έναν κλειστό κύκλο. Πρέπει να διαχέονται ελεύθερα.

 

Πηγή. http://takoureliatragoudameakoma.blogspot.gr/2014/06/blog-post_23.html#more

Φαντάσου φωτιές και γειτονιές που δένονται…


Φαντάσου ένα δρόμο που οι κάτοικοί του είναι φίλοι.

Φαντάσου ένα από τα φιλαράκια του γιου μου να ζει (με την οικογένειά του προφανώς) σε απόσταση ούτε 5’ με τα πόδια από το σπίτι μας, σε ένα στενό που ενώ προχωρά για 3 τετράγωνα μοιάζει με διάδρομο σπιτιού στο πλάτος. Δεν υπάρχουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα, γιατί απλά δεν υπάρχει χώρος για κάτι τέτοιο. Στο κέντρο του ο δρόμος φαρδαίνει και εμφανίζεται μια μικρή πλατεία 10-12 τετραγωνικών μέτρων, σαν παιδικό παιχνίδι. Αμέσως μετά, ο δρόμος στενεύει ξανά.

Φαντάσου τώρα ένα έθιμο που το ξεκίνησαν πριν από δεκαετίες οι τότε κάτοικοι του δρόμου (Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι, αυτά τα κεφάτα πλάσματα; Πώς μπόρεσαν να φανούν τόσο ανοικτοί κι ωραίοι; Μήπως συνάντησα μερικούς και δεν τους αναγνώρισα καθώς μοιάζανε φυσιολογικά γκρίζοι;). Όλα τα νοικοκυριά φτιάχνουν στεφάνι πρωτομαγιάτικο μα δεν το πετάνε. Αντίθετα, το αφήνουν να ξεραθεί. Και, σαν χθες, μαζεύονται δίπλα στην πλατεία, βάζουν ρεφενέ μεζέδες, μπύρες και κρασιά κι ανάβουνε φωτιά. Καίνε τα στεφάνια και πηδάνε πάνω απ’ τη φωτιά. Γονείς, παιδιά, παππούδες. Με ένα λάστιχο ποτιστικό παρά πόδα, καλού κακού, αλλά με κέφι σκανδαλιάρικο και πηγαίο.

Ζούμε σε μια πόλη που συναντιέσαι στο ασανσέρ με τον άνθρωπο που μένει σε άλλο όροφο της πολυκατοικίας σου και δεν καλημερίζεστε. Πώς έγινε λοιπόν αυτό το θάμα; Πώς μπορεί ο ιδρώτας ηλικιωμένων μικροαστών να στάζει κόμπους χρυσάφι; Πώς οι γιαγιάδες πηδάνε την φωτιά και βγαίνουν 10 χρόνια νεώτερες από κάθε πήδο; Τι χαμόγελα θριάμβου ζωγραφίζονται στα ανήλικα και τι βλέμματα παιχνιδιάρικα και σχόλια αγαπησιάρικα μαζεύονται στα πρόσωπα των γυναικών; Πώς λες «πάω να φέρω καρέκλες απ’ το σπίτι» λες κι ο δρόμος είναι η αυλή σου με το μαγγανοπήγαδο; Πώς κατασκευάζεις μια χρονομηχανή που ομορφαίνει τους ανθρώπους γύρω σου;

Πώς φτιάξατε μια γειτονιά που δένεται έτσι όμορφα βρε θηρία;

Χθες βράδυ ζήλεψα, ζήλεψα όμορφα, καλεσμένος στην αρχέγονη τελετή τους. Τους καμάρωσα κι ευχήθηκα να με έχουν και του χρόνου στην παρέα τους. Ήδη μάλιστα σκέφτομαι πώς θα φτιάξω το στεφάνι μας – έχει ξυπνήσει ο μηχανικός μέσα μου και θέλω να κάνω φλόγες χρωματιστές!

Το καλοκαίρι με κάτι τέτοια ξεκινά.

Η εξάπλωση της φτώχειας στην γηραιά ήπειρο.


Σπουδες στη Μ. Βρετανια

του Κ.Μελά

Υπάρχει μια χώρα της οποίας το 33,0% του πληθυσμού της βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχιας. Που δεν μπορεί να παράσχει κατοικία αντάξια του ονόματός της σε 18 εκατομμύρια άτομα. Που δεν μπορεί να θρέψει μα κατάλληλο τρόπο 500000 παιδιά. Δεν είναι το Μπουρούντι. Είναι η Μεγάλη Βρετανία, μια από τις οκτώ βιομηχανικές δυνάμεις του κόσμου. Στη ΜΒ το ποσοστό φτώχειας πέρασε από το 14% στο 33% των οικογενειών σε διάστημα 30 χρόνων, από το 1983, το έτος που η Μάργκαρετ Θάτσερ άρχισε την δεύτερη θητεία της ως πρωθυπουργός της χώρας , αλλάζοντας ριζικά τη ΜΒ , και μπορούμε να πούμε και ολόκληρο το δυτικό κόσμο , με βάση την νεοφιλελεύθερη ατζέντα. Εκείνες οι μεταρρυθμίσεις θεωρήθηκαν από τις κυρίαρχες δυνάμεις οι ρίζες ενός αναγκαίου και λαμπερού εκμοντερνισμού. Εφαρμόσθηκαν σε πολλές χώρες του κόσμου ανεξάρτητα αν στην κυβέρνηση ήταν κόμματα της δεξιάς ή κόμματα της σοσιαλδημοκρατίας.

Η επονομαζόμενη «Thatcher revolution» κυριάρχησε στη Δύση και όχι μόνο σε αυτήν. Συνέχεια

Ο «ακριβός» λογαριασμός της εξαετούς κρίσης για το λεκανοπέδιο της Αττικής


Θάνος Τσίρος 

Ως λαίλαπα στη ζωή των 3.827.624 κατοίκων της Αττικής λειτούργησε η 6ετής κρίση. Στον γεωγραφικό τόπο που «παράγεται» το μισό ΑΕΠ της χώρας χάθηκαν περισσότερες από 400.000 θέσεις εργασίας. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ μειώθηκε κατά 5.000 ευρώ, ενώ η οικοδομική δραστηριότητα υποχώρησε πάνω από 80%. Πάνω από 60.000 επιχειρήσεις έβαλαν λουκέτο και το ετήσιο εισόδημα της περιφέρειας συρρικνώθηκε κατά 20 δισ. ευρώ. Αποταμιεύσεις 52 δισ. έκαναν φτερά, ενώ από τα 3,827 εκατομμύρια που, βάσει απογραφής, είναι το σύνολο του πληθυσμού, εργαζόμενος –έστω και μερικώς απασχολούμενος ή με καθυστέρηση αμειβόμενος– είναι ο ένας στους τρεις.

Τα στοιχεία που δημοσίευσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) δείχνουν ότι από τα 3,354 εκατομμύρια κατοίκους της Αττικής, ηλικίας άνω των 15 ετών, εξακολουθούν να εργάζονται 1,328 εκατομμύρια έναντι 1.777.200 που ήταν στο τελευταίο τρίμηνο του 2008. Οι άνεργοι είναι σήμερα 517.800. Από αυτούς, οι 339.270 είναι εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ. Γι’ αυτούς γνωρίζουμε περισσότερα πράγματα:

Συνέχεια

«Τα σπίρτα τέλειωσαν και φωτιά δεν άναψε»


ΓΙΩΡΓΟΣ Ν. ΠΟΛΙΤΗΣ (επίκουρος καθηγητής Κοινωνικής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών)

«Πραγματική αιτία της κατάρρευσης είναι ο εθισμός στην αναξιοκρατία και την ατιμωρησία, που μετέβαλε την Ελλάδα σε χώρα του υπαρκτού παραλογισμού. Μόνο εάν υπερβούμε τον παραλογισμό μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι ουσιαστικό και ελπιδόφορο»

«Δεν θεωρώ ότι φταίει το πολιτικό σύστημα, η κοινοβουλευτική δημοκρατία, για όσα συμβαίνουν, και όσοι διαφωνούν, ας μας πουν με τι προτείνουν να την αντικαταστήσουμε. Κατά την εκτίμησή μου, αυτό που φταίει είναι η άλωση του πολιτικού συστήματος από τον κομματισμό. Αποτέλεσμα αυτής της άλωσης είναι ότι ο τόπος που γέννησε τη δημοκρατία διοικείται από έναν ημιφεουδαρχικό, κοτζαμπάσικο μηχανισμό. Αντίθετα, όμως, με ό,τι κηρύττουν λογής λογής πολέμιοι του κοινοβουλευτισμού, αυτή η τροπή δεν αποτελεί αναπόφευκτο γνώρισμα του πολιτεύματος, αλλά πολύ συγκεκριμένη εντόπια παραφθορά του. Αυτό είναι που πρέπει να αλλάξει».

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Μιλάμε με τον Γιώργο Ν. Πολίτη, επίκουρο καθηγητή Κοινωνικής Φιλοσοφίας και συγγραφέα του βιβλίου «Να σηκωθούμε όρθιοι – Η επανάσταση της κοινής λογικής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

* Γιατί οι οικονομικές αναγνώσεις δεν αρκούν για την κατανόηση της ελληνικής κρίσης; Τι περισσότερο μπορεί να προσφέρει η φιλοσοφική προσέγγιση;

Συνέχεια

Τι συμβαίνει στο Ιράκ;


Abdulqadir Ar-Rassam - View of Baghdad

Του Καπυμπάρα

Το Ιράκ αυτή τη στιγμή φαίνεται να βρίσκεται μπροστά στην πιθανότητα ενός γενικευμένου εμφυλίου πολέμου, που φέρει τα χαρακτηριστικά μιας διακοινοτικής σύγκρουσης ανάμεσα στις κύριες κοινότητες της χώρας, δομημένες είτε σε εθνική βάση, όπως οι Κούρδοι, είτε με επίκεντρο την ένταξη στα διαφορετικά ισλαμικά δόγματα, όπως οι σουνίτες και οι σιίτες.

Το δυτικό Ιράκ έχει πέσει στα χέρια των σουνιτών ανταρτών, που βρίσκονται υπό την στρατιωτική ηγεμονία του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στο Λεβάντε, μιας διάσπασης της Αλ-Κάιντα στην περιοχή και μοιάζει να απειλείται ακόμα και η Βαγδάτη.

Συνέχεια

Εθνική καταδίκων και υποδίκων…


ΓΙΑΝΝΗΣ Η. ΧΑΡΗΣΤου Γιάννη Η. Χάρη

 

Υπήρχε παλιά, δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα, ένα σάιτ όπου συνδεόσουν με κάποιες φυλακές στην Αμερική και παρακολουθούσες σε 24ωρη βάση, αν θυμάμαι καλά, τη ζωή των φυλακισμένων, μέσα στο κελί τους, στους διαδρόμους, στο προαύλιο: κάμερες παντού, να μεταδίδουν λάιβ ακόμα και τις πιο προσωπικές στιγμές των κρατουμένων· ναι, ακόμα και την ώρα που πίσω από ένα χαμηλό χώρισμα, ούτε ένα μέτρο ύψος, κάθονταν στην τουαλέτα του κελιού τους!

Συνέχεια