Μια άλλη 25η Μαΐου…



Επιστρέφω σπίτι και βρίσκω θυροκολλημένη μια κλήση. Το ελληνικό κράτος, επ’ απειλή φυλάκισης έξι μηνών αν δεν παραστώ, με υποχρεώνει να είμαι μέλος της εφορευτικής επιτροπής για τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές της 18ης Μαΐου, αλλά και για τις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014.

 

Κοιτάζω το χαρτί και συνειδητοποιώ πως η ημερομηνία 25 Μαΐου μου φέρνει στο μυαλό άλλες καταστάσεις. Στις 25 Μαΐου του 2014 το κράτος με υποχρεώνει να συμμετέχω στις εκλογικές διαδικασίες. Στις 25 Μαΐου του 2011 επέλεξα αυτοβούλως να γίνω μέρος ενός ονείρου. Ακριβώς τρία χρόνια πριν, ξεκίνησε το Κίνημα της Πλατείας Συντάγματος. Το «Κίνημα των Αγανακτισμένων», όπως ατυχώς αποδόθηκε στα ελληνικά το όνομα του αντίστοιχου ισπανικού κινήματος των «Indignados» της Puerta del Sol, το οποίο εμπνεύστηκε από την εξέγερση της πλατείας Tahrir της Αιγύπτου, που με τη σειρά του εμπνεύστηκε από την εξέγερση στην Τυνησία. Οι εικόνες της «Αραβικής Άνοιξης», της Τυνησίας, της Αιγύπτου, της Υεμένης, της Λιβύης, της Συρίας, ανεξαρτήτως της εξέλιξης, που δεν γνωρίζαμε τότε, έδωσαν ελπίδα και πίστη στις ευρωπαϊκές χώρες της κρίσης:
#TahrirSquare #Egypt #PuertadelSol #Madrid #Syntagma #Athens, μετά #OccupyWallStreet #GreekRevolution#EuropeanRevolution, και τέλος #GlobeRevolution. Συνέχεια

Πάμε να κυνηγήσουμε λιβελούλες ;


Δούλεψε, υπολόγισε, διεκπαιρέωσε. Πριν  το καταλάβεις θα έρθει πάλι η νύχτα. Θα κοιμήθείς. Πριν κοιμηθείς πήγαινε  κάτω και τα σκουπίδια.

Στο ενδιάμεσο , θα σου επαναλαμβάνουν πως βρίσκεσαι σε μια εποχή με εμμονή στην ατομικότητα και στην αυτοέκφραση. Θα βομβαρδίζεσαι από διάφοορα κλισέ, του τύπου  :  »Άδραξε την μέρα με τον προσωπικό σου τρόπο», »μην αφήνεις τους άλλους να σου λένε τι να κάνεις»,  »ανακάλυψε ποιός είσαι».
Εσύ την μια μέρα θα νιώθεις κάτι ανάμεσα σε μοναδικό και υπέροχο και την άλλη σε κάποιες αστραπιαίες στιγμές προσωπικής διαύγειας, θα νιώθεις κάτι ανάμεσα στην εκλεκτή ποικιλία των πνευματικών μπάζων. Φυσικά θα υποκριθείς στον εαυτό σου και στους διπλανούς σου πως είσαι συγκλονιστικά υπέροχος. Για τον πολύ απλό λόγο πως δεν θέλει κανείς , απολύτως κανείς να έχει φίλους μπάζα, ούτε καν ο ίδιος σου ο εαυτός.
Ένας ανάμεσα στα εκατομμύρια των ανθρώπων είσαι , που ανοίγουν την τηλεόραση να δουν ακριβώς το ίδιο ΄΄κάτι΄΄. Που αγοράζουν το ίδιο στυλ ρούχα, το ίδιο αυτοκίνητο, που άθελα τους αντιγράφουν το ίδιο είδωλο και υιοθετούν το ίδιο πρότυπο.  Η εποχή μας δεν προωθεί , ούτε κάν ανέχεται  την αυθεντικότητα αλλά ούτε την αυτονομία.

Συνέχεια

Οι ασταμάτητοι αγώνες των νέων θα φέρουν την αλλαγή (Σκουριές, το παράδειγμα του Δήμου Αριστοτέλη)


1944, EAM

   Γράφει ο Γιάννης Αικατερινάρης

    Οι υποψήφιοι των δημοκρατικών εκλογικών συνδυασμών της αλλαγής, ιδιαίτερα οι νέοι, θα πρέπει να συνεχίσουν τον αγώνα τους συμπαρασέρνοντας και τους παλαιότερους, όλους τους πολίτες! Η διεκδίκηση της ελπίδας, η δικαίωση των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων, η προστασία του περιβάλλοντος δεν τελειώνουν με την δημοσιοποίηση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Γιατί με τον εφησυχασμό και την ,ανάπαυλα -για να γορτάσουμε τα επινίκια…- δεν θα  έρθουν οι καλύτερες μέρες που όλοι μας προσδοκούμε, ούτε θα αποτραπούν οι δυσοίωνες προβλέψεις του κοντινού μέλλοντός μας!

    Αξίζουν πάντα οι αγώνες, όταν δίνονται χωρίς σκοπιμότητες και ιδιοτέλεια! Τίποτε δεν πάει χαμένο γιατί δικαιώνονται στο τέλος όσοι συμμετέχουν σ” αυτούς. Η Ελληνική ιστορία,  από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα, είναι γεμάτη από ανάλογα παραδείγματα,… Σκεφτείτε τους απελευθερωτικούς αγώνες εναντίον των Οθωμανών τον 17, τον 18 και τον 19ο αιώνα, την Αντίσταση στο Γερμανό κατακτητή και μετέπειτα στη χούντα …και πάει λέγοντας…
     Βέβαια θα μου πείτε ότι πάντα κάποιοι επιτήδειοι παραχάραζαν την ιστορία, εκφωνώντας, σε ύστερο χρόνο, πανηγυρικά λογύδρια και στήνοντας μνημεία με »φανταστικούς» ήρωες… Είναι αυτοί που αφού περάσουν οι μπόρες και τα δύσκολα, καρπώνονται για λογαριασμό των κοινωνικών τάξεων και των θεσμικών ομάδων που εκπροσωπούν, τις πράξεις ηρωισμού και αγάπης για τον τόπο τους άδολων αγωνιστών.  Εξαπατούν ουσιαστικά τους μεταγενέστερους, βάζοντας συνήθως στη θέση των ηρώων τα ονόματα  άκαπνων και αμέτοχων στα πραγματικά γεγονότα, γνωστών σε πολλές φάσεις της ιστορίας μας πολιτικάντηδων και συμβιβασμένων…
     Καταφέρνουν  έτσι αυτοί οι επιτήδειοι να εξαπατήσουν τους λιγότερο ενημερωμένους περί την ιστορία και τους αφελείς, γιατί τους βρίσκουν πιο ευάλωτους. Συχνά τους γεμίζουν το μυαλό  με φρούδες ελπίδες, τους τάζουν λαγούς με πετραχήλια και τους προσεταιρίζονται, ιδιαίτερα όταν ο τόπος περνάει περίοδο κρίσης, οικονομική αλλά και αξιών ζωής!
    Οι υποψιασμένοι, όμως, που γνωρίζουν καλά την αλήθεια συνεχίζουν τους αγώνες, παρά τις προσπάθειες διαστρέβλωσής της, αλλά και προσεταιρισμού τους με κάθε τρόπο και μέσο, απ” όσους νέμονται την εξουσία …. Το «σύστημα» βλέπετε δεν θέλει να ξυπνήσουν οι πολλοί, ιδιαίτερα οι νεώτεροι…
Αν λοιπόν λειτουργήσουν σωστά, οι μικροί «Κεμάλ» -για να θυμηθώ το τραγούδι του Μάνου Χατζηδάκη-, αν παλέψουν, θα αλλάξουν τον τόπο και στο τέλος θα δικαιωθούν, κόντρα στην κραυγή απογοήτευσής του μεγάλου  συνθέτη μας: «καλή νύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ«.
    Ο αγώνας σας, λοιπόν, φίλοι μου νέοι συναγωνιστές για να φέρει αποτελέσματα, για να γίνει γόνιμος και ελπιδοφόρος, θα πρέπει  να είναι διαρκής και με την ευρύτερη δυνατή συμμετοχή των δημοκρατικών πολιτών! Οι ενεργοί πολίτες, άλλωστε, έγραψαν και γράφουν πάντα την ιστορία!

Οι Νέο-Ζαπατίστα: είκοσι χρόνια μετά


ΖαπατίσταςΤου Immanuel Wallerstein

Την 1η Ιανουαρίου του 2014 ο Στρατός των Ζαπατίστα για την Εθνική Απελευθέρωση (Ejército Zapatista de Libéración Nacional, EZLN) γιόρτασε την εικοστή επέτειο από την εξέγερση στη Τσιάπας. Τον χρόνο αυτό προβαίνουν σε μία αυτοαξιολόγηση. Τον Απρίλιο, στην επίσημη έκδοση του EZLN,  Rebeldía Zapatista (Εξέγερση των Ζαπατίστα), ο Αντάρτης Υποδιοικητής Μοϊσές δημοσίευσε ένα αφιέρωμα για τον «πόλεμο ενάντια στη λησμονιά». Αναφέρει ότι σε μόλις δεκαεννιά χρόνια, ο αγώνας του EZLN«έχει καταστήσει υπό έλεγχο» το δαιμονικό σύστημα που έχει καταπιέσει τους αυτόχθονες λαούς για 520 χρόνια.

Ποιό είναι το κατόρθωμα του EZLN; Με ποια έννοια μπορεί να λεχθεί ότι είναι μία επιτυχία; Το EZLNέχει χλευαστεί όχι μόνο από την δεξιά ανά τον κόσμο, αλλά και από ορισμένα στοιχεία της αριστεράς ανά τον κόσμο με την κατηγορία ότι ήταν και είναι άσχετο με τον παγκόσμιο αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον νεοφιλελευθερισμό. Τι έχουν πετύχει, ρωτούν οι επικριτές; Η πορεία τους υπήρξε κάτι περισσότερο από μία επίδειξη δημοσίων σχέσεων;

Αυτού του είδους η κριτική χάνει ολόκληρο το νόημα της εξέγερσης. Το πρώτο τους κατόρθωμα ήταν το ότι επέζησαν απέναντι σε έναν μεξικανικό στρατό που τους προκαλεί για είκοσι χρόνια με σκοπό να τους καταστρέψει. Έχουν συγκρατήσει επιτυχώς την κατάσταση όχι μόνο μέσω της στρατιωτικής ικανότητας του EZLN(η οποία δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή του μεξικανικού στρατού), αλλά εξαιτίας της πολιτικής τους ισχύος –τόσο εσωτερικά με τους αυτόχθονους λαούς της Τσιάπας, όσο και εξωτερικά με τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι αυτή η δύναμη που περιόρισε τις προσπάθειες του στρατού σε τίποτα περισσότερο από παρενόχληση (κάποιες φορές φονική) στις παρυφές των αυτόνομων κοινοτήτων.

Συνέχεια

Συμβαίνει ήδη: Ο καπιταλισμός καταστρέφει το ανθρώπινο εργατικό δυναμικό και περνάει στο επόμενο στάδιο


Καπιταλισμός
του system failure
Προκύπτουν όλο και πιο εφιαλτικά σενάρια αν συνδέσει κανείς τα κομμάτια του παζλ. Η επόμενη φάση του καταστροφικού καπιταλισμού είναι η πλήρης αντικατάσταση του ανθρώπινου εργατικού δυναμικού με ρομποτικές μηχανές, ή αλλιώς, η υπερ-αυτοματοποίηση. Μια διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη και κανείς (ή σχεδόν κανείς) δεν γνωρίζει τι θα σημάνει η ολοκλήρωσή της.
Η πραγματική διάσταση της ανεργίας
Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 102(!) εκατομμύρια Αμερικανών, σε ηλικία εργασίας, που δεν έχουν δουλειά και το 20% των οικογενειών στις ΗΠΑ δεν έχουν ούτε ένα μέλος που να εργάζεται(!) Η κυβέρνηση παρόλα αυτά ανακοινώνει ότι η ανεργία έπεσε στο 6.3%. Πώς είναι δυνατόν; Η απάντηση βρίσκεται στα «μαγικά» που κάνουν οι κυβερνήσεις και την αναθεώρηση του ορισμού της ανεργίας. Για παράδειγμα, μόνο τον τελευταίο μήνα, η Αμερικανική κυβέρνηση «θεώρησε» απλά, ότι άλλοι 988.000 Αμερικανοί δεν ανήκουν στην εργατική δύναμη.
Φαίνεται υπερβολικός ο αριθμός των πραγματικά άνεργων Αμερικανών σύμφωνα με το PressTV; Ίσως όχι, αν διαβάσει κανείς την ιστορία που ακολουθεί, με μάρτυρα τον Γιάννη Βαρουφάκη.
Τι πραγματικά συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας;
Ο Γιάννης Βαρουφάκης σε άρθρο του με τίτλο “Κι αν το κεφάλαιο του μέλλοντος δεν μας έχει ανάγκη;”, περιγράφει τι είδε στο Όστιν του Τέξας και τι σημαίνει αυτό που είδε:
Αγναντεύοντας από το παράθυρό μου, στο Όστιν του Τέξας, παρατήρησα ένα μεγάλο σύννεφο σκόνης στο βάθος του ορίζοντα. Προχθές που πέρναγα από εκεί ξαφνιάστηκα με τη θέα του τεράστιου εργοτάξιου όπου οι μπουλντόζες και τα μηχανήματα δούλευαν ασταμάτητα, παράγοντας τη σκόνη που τράβηξε την προσοχή μου. Από την όψη του υπό οικοδόμηση κτιρίου φαινόταν ότι (ευτυχώς) δεν έχτιζαν ούτε νέο εμπορικό κέντρο ούτε και σύμπλεγμα κατοικιών. Όχι, επρόκειτο για μεγάλο βιομηχανικό κέντρο.”

Συνέχεια

Ο άνθρωπος που εξεγείρεται: η φιλοσοφία της εξέγερσης στον Μιχαήλ Μπακούνιν και στον Αλμπέρ Καμύ…


Πρόλογος Μετάφρασης

Ο Πιοτρ Β. Ριαμπόφ είναι ιστορικός και φιλόσοφος, διδάκτωρ του Παιδαγωγικού Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας. Ενεργός στο αναρχικό κίνημα από το 1987, με πλούσια αρθρογραφία, επικεντρώνει το έργο του αφενός στην προβληματική του υπαρξισμού στην σύγχρονη κουλτούρα και αφετέρου στην ιστορία των κινημάτων απελευθέρωσης. Η συνοπτική, συγκριτική θέση του για τον «άνθρωπο που εξεγείρεται» στο έργο του Μπακούνιν και του Καμύ ταξιδεύει εδώ με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του Ρώσου φιλοσόφου και καλεί σε μια συζήτηση για τον «εξεγειρόμενο» του σήμερα.

Μετάφραση από τα ρωσικά: ΛενΜ, Μάιος 2014

the-famous-pose-of-albert-camus1bakunin Συνέχεια

Τώρα εξαφανίστε τους…


Αυτοί που εξαπάτησαν το λαό και εκλέχτηκαν υποσχόμενοι άκρως αντίθετα πράγματα με αυτά που έκαναν μετέπειτα ως κυβέρνηση.

Αυτοί που με την ίδια ευκολία που μείωναν μισθούς και συντάξεις των πεντακοσίων ευρώ και καταργούσαν επιδόματα, παράλληλα, διέγραφαν στα μουλωχτά, με κρυμμένες τροπολογίες, χρέη εφοπλιστών και πετρελαιάδων ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ.

Αυτοί που ξεπούλησαν για ψίχουλα στους ολιγάρχες φίλους τους την περιουσία του λαού: κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις, δημόσιες τράπεζες, δημόσια γη.

Αυτοί που προωθούν την τσιμεντοποίηση των παραλιών μας. Συνέχεια