Με τη σκούπα και το φαράσι…


Δέσποινα Κωστοπούλου (απολυμένη – αγωνιζόμενη καθαρίστρια του Υπουργείου Οικονομικών)

H κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει περικοπές για να σώσει την Ελλάδα. Ξεκίνησε από τους πιο αδύναμους, τους σχολικούς φύλακες, τις καθαρίστριες κλπ. Ας μιλήσω και εγώ για το δικό μου κομμάτι, το κομμάτι καθαριστριών.

Ένα βράδυ κοιμηθήκαμε ως εργαζόμενες και το επόμενο πρωί ξυπνήσαμε απολυμένες. Σοκ! Αμέτρητα ερωτήματα: πώς να το διαχειριστείς, πώς να το πιστέψεις, τι να κάνεις, πώς συνεχίζεις, η ζωή σου διαλύεται, στην αρπάζουν, σε πετάνε στο δρόμο.

595 καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, γυναίκες με ηλικία άνω των 45. Γυναίκες στο μεγαλύτερο ποσοστό με μονογονεϊκές οικογένειες, χωρισμένες με παιδιά που σπουδάζουν, χαμηλόμισθες πολύ, με μισθό που μετά βίας κάλυπτε τις βασικές ανάγκες. Μια από αυτές είμαι και εγώ. 52 χρονών, μητέρα δύο παιδιών, που τα μεγάλωσα μόνη μου και τώρα βρισκόμαστε και οι τρεις στην ανεργία – χρόνια ψάχνουν οι κόρες μου για δουλειά αλλά μάταια.

Ξαφνικά ένας τοίχος βρέθηκε μπροστά μου και σκέφτομαι τι να κάνω. Να πέσω πάνω του ή να τον προσπεράσω και να πάω ένα βήμα παρακάτω; Τον προσπερνάω, λοιπόν. Δεύτερη σκέψη; Θα παλέψω, θα αγωνιστώ και αν χάσω τουλάχιστον θα έχω παλέψει.

Σαν τα μυρμήγκια δουλέψαμε όλες μαζί ώστε να καταλάβουν οι συναδέλφισσες – και εγώ μαζί – τι θα κάνουμε από εδώ και πέρα.

Έτσι ξεκίνησε ο αγώνας μας. Κάθε μέρα με το πανό, τη ντουντούκα και ραντεβού έξω από το Υπουργείο Οικονομικών. Ενώσαμε τις φωνές μας και τις κάναμε πιο δυνατές. Κάθε μέρα εκεί, κάθε μέρα και πιο πολλές. Αρχίσαμε να ενοχλούμε και τα έβαλαν μαζί μας: «Να φύγετε από εδώ», μας έλεγαν, «να πάτε στο Μητσοτάκη, αυτός σας έδιωξε», «να πάτε στο Στουρνάρα» μας έλεγε ο Μητσοτάκης. Και εμείς πεισμώναμε περισσότερο και λέγαμε ότι δε θα τους περάσει. Συγκρουστήκαμε άπειρες φορές με τα ΜΑΤ, μας χτύπησαν, μας ειρωνεύτηκαν, μας εγκλώβισαν στα Υπουργεία, αλλά εμείς δεν κάναμε πίσω. Είχαμε αποφασίσει να μη μας σταματήσει ΤΙΠΟΤΑ.

Στον αγώνα μας είχαμε συμμάχους τον κόσμο, που μας έδινε κουράγιο στο δρόμο, φορείς και συλλογικότητες που ήταν πάντα στο πλευρό μας, ανθρώπους που βλέπανε την αδικία και μας υποσχέθηκαν ότι θα παλέψουν το δίκιο μας.

Σήμερα μετά από 8 μήνες αυτό που νιώθω δεν είναι απογοήτευση γιατί ξέρω ότι ο αγώνας δεν τελειώνει αν δε δικαιωθεί. Ξέρω ότι θα γυρίσω στη δουλειά μου, όμως οι στιγμές, οι ημέρες, η αναμονή είναι δύσκολες.

Εγώ έμαθα να αγωνίζομαι και να κερδίζω. Έμαθα να παλεύω για τη ζωή μου και τη ζωή των παιδιών μου, γιατί δεν ονειρεύτηκα συντρίμμια για τα παιδιά μου, γιατί θέλω κάθε μέρα να κοιτάζω τον ήλιο και να χαμογελώ. Πρέπει, λοιπόν, να σηκώσω πιο ψηλά το κεφάλι και να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησα.

Όλα τώρα θα είναι πιο δύσκολα χωρίς λεφτά, χωρίς δουλειά, χωρίς χαμόγελο αλλά ξέρω ότι δε θα κρατήσει πολύ. Γιατί αυτή η μνημονιακή πολιτική σύντομα θα είναι παρελθόν και θα ξαναδούμε μια καλύτερη ζωή.

Ο αγώνας μου για ένα καλύτερο αύριο συνεχίζεται και θα συνεχιστεί μέχρι εγώ και οι συναδέλφισσές μου να γυρίσουμε πίσω στη δουλειά.

Γιατί έχω 21 χρόνια με τη σκούπα και το φαράσι, μεγάλωσα δυο παιδιά και νιώθω περήφανη γι’αυτό. Δε χαρίζω τίποτα σε κανένα, τα θέλω όλα πίσω και ξέρω ότι θα τα πάρω. Λέω, λοιπόν, πως ο αγώνας των καθαριστριών ίσως γίνει ορόσημο και για άλλους αγώνες.

Κλείνω φωνάζοντας ένα σύνθημα: ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ ΜΗ ΤΟΥΣ ΦΟΒΗΘΕΙΣ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ.

Πηγή. https://barikat.gr/content/me-ti-skoypa-kai-farasi

Σέρνονται… μπροστά στους ισχυρούς


ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ-ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΑΡΓΟΙ ΡΥΘΜΟΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ ΓΙΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ, OFF SHORE Κ.ΛΠ.


σημ.Αμετανόητου: Κάποτε,πριν από 3-4 χρόνια σε κάτι σχολιασμούς στο «Ολυμπία»,είχαμε γράψει και κοστολογήσει το εξής απλό.Αν ΠΡΟΣΛΑΒΕΙΣ ΝΕΟΥΣ ανθρώπους μορφωμένους στο ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ να κάνουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥΣ στα πλαίσια των Αδιάφθορων της Αμερικής…τότε θα έχεις βγάλει τη μισή χρηματοδότηση του κρατικού Προϋπολογισμού…

Το ζητούμενο ήταν και είναι ΑΝ έχεις βούληση να το κάνεις.Την απάντηση την γνωρίζω και προφανώς την γνωρίζετε κι εσείς.Δεν είναι δυνατόν να βγάλεις τα μάτια σου με τα ίδια σου τα δάχτυλα…!


 Των Κώστα Τσάβαλου, Μάριου Χριστοδούλου

Στα συρτάρια των ελεγκτικών υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών «αραχνιάζουν» χιλιάδες υποθέσεις φοροδιαφυγής μεγάλων επιχειρήσεων και διάφορες λίστες με εμβάσματα εξωτερικού, την ώρα που το υπουργείο Οικονομικών εξαντλεί όλη την αυστηρότητά του στη «μαρίδα» των φορολογουμένων, οι οποίοι αδυνατούν πλέον να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους που τους έχουν επιβληθεί. Τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στις αρχές του έτους με τον διαχωρισμό των ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του ΣΔΟΕ και της ΓΓΔΕ, σε συνδυασμό με την έλλειψη πολιτικής βούλησης να ελεγχθούν εξονυχιστικά μεγάλες υποθέσεις (επιχειρήσεις κ.ά.) οδήγησαν σε τέλμα τους ελέγχους.

Αποκαλυπτικά για τη βραδύτητα με την οποία διενεργούνται οι φορολογικοί έλεγχοι σε υποθέσεις όπου υπάρχουν σαφείς ενδείξεις φοροδιαφυγής και στις οποίες εμπλέκονται οικονομικά ισχυροί παράγοντες της χώρας είναι τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ) για την πορεία των ελέγχων. Ενώ οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών έχουν στα συρτάρια τους περισσότερες από 30.000 υποθέσεις επιχειρήσεων και προσώπων ύποπτων για φοροδιαφυγή (αυτοαπασχολούμενων, ατόμων μεγάλου πλούτου, οff shore, εμβάσματα κ.ά.), στο πρώτο τρίμηνο φέτος είχαν ξεκινήσει έλεγχοι μόνο σε 1.277 περιπτώσεις και είχαν ολοκληρωθεί μόλις 94 έλεγχοι, από τους οποίους βεβαιώθηκαν φόροι και πρόστιμα συνολικού ύψους 26,3 εκατ. ευρώ και τελικά εισπράχθηκαν μόνο 7,6 εκατ. ευρώ. Ειδικότερα:

Συνέχεια

“τουλάχιστον, δεν θα πεθάνω ηλίθιος.”


Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν/ LiFO

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν

Την Αθήνα πρωτογνώρισα κι αγάπησα ως πόλη της εφηβείας μου. Ήρθαμε οικογενειακώς από την Κεφαλονιά το ’57, εγκατασταθήκαμε στα Πατήσια κι έκτοτε δεν εγκατέλειψα ποτέ αυτήν τη γειτονιά. Ήταν, επιπλέον, η πόλη της ελευθερίας μου που απολάμβανα σε όλη της την έκταση διότι δούλευα, ξέρεις, εξαρχής, έβγαζα μεροκάματο, άρα ήμουν αυτόνομος! Η πρώτη μου απασχόληση ήταν σε μια ασφαλιστική στην πλατεία Αγίων Θεοδώρων, τύπου παιδί για όλες τις δουλειές. Έκανα θελήματα, χτύπαγα και κάνα συμβόλαιο στην ανάγκη, όντας εγγράμματος. Πήγαινα, παράλληλα, νυχτερινό στη Σχολή Εμποροϋπαλλήλων στη Μητρόπολη. Τα βράδια της σχόλης με έβρισκες στο Παλιό Πανεπιστήμιο, ένα γνωστό ταβερνείο της εποχής στη Θόλου, απ’ όπου συνήθιζα να επιστρέφω σπίτι πεζός.

  Συνέχεια

Να φύγει η Ιταλία από την Ευρωζώνη λέει ο Μπερλουσκόνι


Δελαστικ-3Γ.Δελαστίκ

Πολιτική… «πυρηνική βόμβα» εναντίον του ευρώ και της γερμανικής πολιτικής έριξε προχθές ο δεξιός πολιτικός ηγέτης και μακροβιότερος πρωθυπουργός της Ιταλίας κατά την τελευταία εικοσαετία Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη: «Η ιδέα να βγούμε από το ευρώ μού φαίνεται ριψοκίνδυνη, αλλά αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της ΕΕ, θα είμαστε υποχρεωμένοι εμείς, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία να βγούμε από το ευρώ για να ξαναγυρίσουμε στο δικό μας νόμισμα» τόνισε ο Μπερλουσκόνι χωρίς περιστροφές. Συνέχισε ακάθεκτος: «Δεν μπορούμε να πάμε μπροστά έτσι, με το ευρώ που για μας είναι ένα ξένο νόμισμα. Τώρα είμαστε σαν την Αργεντινή!» υπογράμμισε προκαλώντας για μια ακόμη φορά πανευρωπαϊκή αίσθηση. Η λύση που προτείνει είναι σαφής και απολύτως συγκρουσιακή με τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα του Βερολίνου.

Συνέχεια

ΣΕΒ: Αλλάξτε το 106 άρθρο του Συντάγματος


ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ-ΣΑΜΑΡΑΣ


Σημ.Αμετανόητου: Εχω αναφερθεί και έχω απαντήσει εγγράφως στον κ.Προκόπη Παυλόπουλο παλαιότερα…

Είναι λογικό ο ΣΕΒ να θέλει να καταργήσει ένα τέτοιο άρθρο αφού στη Νεοφιλελεύθερη Λογική δεν επιτρέπονται Εθνικοποιήσεις για λόγους Δημοσίου Συμφέροντος.

Το Δημόσιο συμφέρον «το γενικό καλό» που έλεγε κάποτε ο Ρουσσώ πρέπει να εξαφανιστεί και σαν λέξη και σαν έννοια.Καλό για την Ελλάδα είναι αυτό που θεωρεί ο Κυριακόπουλος και οι όμοιοι του…

Και βέβαια τους χαλάει τη δουλειά και κάποιος Calvo…

Ετσι λοιπόν για να γίνουμε «ένα σύγχρονο κράτος» όπως ισχυρίζεται ο κ.Κυριακόπουλος…

Διαβάστε και θυμηθείτε ξανά τί γράφαμε…και ουδέν σχόλιο, διότι όλα είναι Φως φανάρι…


 ‘Αρθρο 106: (Κράτος και εθνική οικονομία)

1. Για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης και την προστασία του γενικού συμφέροντος το Kράτος προγραμματίζει και συντονίζει την οικονομική δραστηριότητα στη Xώρα, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει την οικονομική ανάπτυξη όλων των τομέων της εθνικής οικονομίας. Λαμβάνει τα επιβαλλόμενα μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, από την ατμόσφαιρα και τα υπόγεια ή υποθαλάσσια κοιτάσματα, για την προώθηση της περιφερειακής ανάπτυξης και την προαγωγή ιδίως της οικονομίας των ορεινών, νησιωτικών και παραμεθόριων περιοχών.
2. H ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται να αναπτύσσεται σε βάρος της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ή προς βλάβη της εθνικής οικονομίας.
3. Mε την επιφύλαξη της προστασίας που παρέχεται από το άρθρο 107 ως προς την επανεξαγωγή κεφαλαίων εξωτερικού, μπορεί να ρυθμίζονται με νόμο τα σχετικά με την εξαγορά επιχειρήσεων ή την αναγκαστική συμμετοχή σ’ αυτές του Kράτους ή άλλων δημόσιων φορέων, εφόσον οι επιχειρήσεις αυτές έχουν χαρακτήρα μονοπωλίου ή ζωτική σημασία για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου, ή έχουν ως κύριο σκοπό την παροχή υπηρεσιών στο κοινωνικό σύνολο.
4. Tο τίμημα της εξαγοράς ή το αντάλλαγμα της αναγκαστικής συμμετοχής του Kράτους ή άλλων δημόσιων φορέων καθορίζεται απαραιτήτως δικαστικώς και πρέπει να είναι πλήρες, ώστε να ανταποκρίνεται στην αξία της επιχείρησης που εξαγοράζεται ή της συμμετοχής σ’ αυτή.
5. Mέτοχος, εταίρος ή κύριος επιχείρησης, της οποίας ο έλεγχος περιέρχεται στο Kράτος ή σε φορέα που ελέγχεται απ’ αυτό εξαιτίας αναγκαστικής συμμετοχής, κατά την παράγραφο 3, δικαιούται να ζητήσει την εξαγορά της συμμετοχής του στην επιχείρηση, όπως νόμος ορίζει.
6. Nόμος μπορεί να ορίσει τα σχετικά με τη συμμετοχή στη δαπάνη του Δημοσίου αυτών που ωφελούνται από την εκτέλεση έργων κοινής ωφέλειας ή γενικότερης σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη της Xώρας.

Eρμηνευτική δήλωση: Δεν περιλαμβάνεται στην κατά την παράγραφο 4 αξία αυτή που οφείλεται στον τυχόν μονοπωλιακό χαρακτήρα της επιχείρησης.

Δόγμα Calvo: H μονομερής διαγραφή του εξωτερικού χρέους στο Ελληνικό και διεθνές δίκαιο

Συνέχεια

Ο δολοφόνος με το… πλεόνασμα…


Μωυσής Λίτσης
«Το ασθενοφόρο έφτασε και μετά βρέθηκα σ’ ένα τραπέζι και με ρώταγαν: Ποιο το θρήσκευμά μου, πού γεννήθηκα, χρωστούσα στο κράτος χρήματα από προηγούμενη διαμονή μου σε νοσοκομείο; Πότε γεννήθηκα, οι γονείς ζουν, παντρεμένος; Ξέρετε, τα γνωστά. Σου μιλάνε σα να είσαι μια χαρά, δεν κάνουν καν τον κόπο να υποκριθούν ότι πεθαίνεις»…
Το παραπάνω απόσπασμα μου ήρθε στο μυαλό συνομιλώντας στην εκπομπή Περπατάμε Μαζί στο Vmedia (http://www.youtube.com/watch?v=D2EcpiGLgZE&feature=youtu.be&a) με εκπροσώπους από το Κοινωνικό Ιατρείο του Ελληνικού: τον καρδιολόγο Γιώργο Βήχα και τον εθελοντή και εκπρόσωπο τύπου του ιατρείου Χρήστο Σιδέρη

Συνέχεια

Φιλελευθερισμός και στις παραλίες…


Μια μέρα στις αρχές του καλοκαιριού του 2012 ξεκινούσα με την παρέα μου για να πάμε για μπάνιο σ’ένα μέρος που δε βρισκόταν μέσα στη Χαλκιδική, όπως συνηθίζεται μ’εμάς τους Θεσσαλονικείς, αλλά πιο κοντά στην πόλη, σε μία περιοχή γεμάτη κακές παραλίες, με ρηχά για πολλά μέτρα και θολά νερά. Γνωρίζαμε όμως από άλλες χρονιές ένα μικρό και αρκετά άγνωστοκομματάκι ακτής, όπου για κάποιον παράξενο λόγο, η παραλία εκεί ήταν μια χαρά και η θάλασσα αρκετά καθαρή.

Συνέχεια