Παγκόσμια οικονομική κρίση: Ένας κόσμος στο χρέος…


Global Financial Crisis: A World in Debt

Οι κυβερνήσεις παγκοσμίως έχουν δανειστεί τεράστια ποσά χρημάτων για να ζήσουν πολλές φορές πέρα ​​από τις δυνατότητές τους.  Aς δούμε σε μερικά πολύ παραστατικά γραφικά τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου, και πόσο υπερδανεισμένες είναι. 

usd-100_dollars-100_USD

.

usd-10000_dollars-10,000_USD

10.000 δολλαρία – Αρκετά για μακροχρόνιες διακοπές ή για να αγοράσεις ένα αυτοκίνητο.  Περίπου ένας χρόνος εργασίας για το μέσο άνθρωπο στη γη.

Ένα εκατομμύριο δολάρια

1,000,000 – Ίσως σας ξεγελάει ο όγκος τους αλλά δεν παύουν να είναι 92 χρόνια εργασίας για το μέσο άνθρωπο στη γη.

100 εκατομμύρια δολάρια

100.000.000 δολάρια -. Αρκετά για να μας σκεπάσουν. Περίπου στο μέγεθος μια παλέτας.

usd-100_million_dollars-100,000,000_USD-1_year_labor

Σας φάνηκαν λίγα? 100 εκατομμύρια δολάρια = 1 έτος αποδοχές για 3500 Αμερικάνους εργαζόμενους (μ.όρος 28χιλ ο ένας ) . Κοιτάξτε προσεκτικά για να δείτε τη στοίβα από το 1 εκατομμύριο και τους 35 Αμερικάνους που απαιτούνται για να το κερδίσουν σε 1 χρόνο

2 δισ. δολάρια

Έτσι μοιάζουν τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια . Μπορείτε επίσης να τα συγκρίνετε με την παλέτα των 100 εκ. Ευρώ στα δεξιά

Global Financial Crisis: A World in Debt

Ο Καναδάς έχει ένα ΑΕΠ της τάξης των 1,5 τρις δολ, ενώ έχει κι ένα σχετικά ασήμαντο εμπορικό έλλειμμα των 9 δισεκατομμυρίων . Αν και πρόκειται ν αναχρηματοδοτήσει ένα μεγάλο μέρος του δημοσίου χρέους της η χώρα έχει πιστοληπτική ικανότητα ΑΑΑ και δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

Βραζιλία 1 τρις δολ.

Η Βραζιλία έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια μια οικονομική  υπερδύναμη και συμπεριλαμβάνεται στο G7 .

Κίνα - 1 δις δολ.

Ο σωρός του χρέους της φαίνεται τρομακτικός, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε το μέγεθος της οικονομίας και του πληθυσμού της . Το χρέος αντιπροσωπεύει μόνο το 17,5% του ΑΕΠ. Η Κίνα έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου  και  τα μεγαλύτερα συναλλαγματικά αποθέματα στον κόσμο (3200 δισεκατομμύρια δολάρια).

Ινδία 1,2 τρις δολ

Η Ινδία είναι μάλλον φτωχή αν εστιάστε στο ατομικό εισόδημα , αλλά λόγω του μεγάλου πληθυσμού της, αποτελεί μια ακόμη οικονομική υπερδύναμη .

Αγγλία 1,6 τρις δολ

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει ΑΕΠ περίπου 2,5 τρις  αλλά το χρέος του αγγίζει το 75% , ποσό που  είναι μεγαλύτερο απ ότι ορίζει το Δημοσιονομικό σύμφωνο σταθερότητας (το δημοσιονομικό έλλειμμα κάθε κράτους της Ευρωζώνης δεν μπορεί να υπερβαίνει το 3% επί του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος δεν μπορεί να υπερβαίνει το 60%.)

Γαλλία 2,2τρις

Κάθε κολόνα της στοίβας του χρέους είναι $ 10 δισεκατομμύρια δολάρια.Το συνολικό χρέος της Γαλλίας είναι ψηλότερο από τον Πύργο του Άιφελ. Οι Γάλλοι είναι μεταξύ των χωρών που επιτίθενται στην Ελλάδα  και τις χώρες του νότου  για την κακή οικονομική τους συμπεριφορά, αλλά τείνουν όλο και περισσότερο να βρεθούν στην ίδια οικονομική κατάσταση. Η πιστοληπτική τους ικανότητα υποβαθμίστηκε από ΑΑΑ σε ΑΑ + πρόσφατα κι έχουν 83,5% (2011) ποσοστό χρέους προς αεπ (πολύ πάνω από το 60% που ορίζεται από την ΕΕ στο οικονομικό πρότυπο σταθερότητας). Οι  γαλλικές τράπεζες είναι επίσης μεταξύ των πιο οικονομικά αδύναμων τράπεζων και θέτουν σε κίνδυνο τη γαλλική οικονομία

.

Ιταλία 2,5τρις

Η οικονομία της Ιταλίας θεωρείται αδύναμη και υπερβολικά χρεωμένη για την ασφαλή οικονομική λειτουργία. Έχει λόγος χρέους 118,1% (2010) ως προς το ΑΕΠ.

Γερμανία 2,6τρις

Η Γερμανία θεωρείται το «τρένο» των ευρωπαϊκών οικονομιών. Έχει 78,8% αναλογία χρέους προς ΑΕΠ, πάνω από το όριο του 60%  , παρ όλα αυτά αντιδρά με την Ελλάδα και τις χώρες του Νότου .

ΗΠΑ 15,5 τρις δολ.

Οι ΗΠΑ είναι η χώρα με το μεγαλύτερο χρέος στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού.  Το συνολικό χρέος των  ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων του ιδιωτικού, των ενυπόθηκων δανείων , τα καταναλωτικά, το χρέος των πιστωτικών καρτών και το δημόσιο χρέος ανέρχεται στο δυσθεώρητο ύψος των $ 47,992 δισ. δολάρια (47.900.000 εκατομμύρια δολάρια) , περίπου 2.400 φορτηγά γεμάτα χρήματα.

Ιαπωνία 12,4δις δολ δημόσιου χρέους

Το ιαπωνικό χρέος στοιβάζεται  γύρω από το κατεστραμμένο πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα.  Η Ιαπωνία θα μπορούσε να χτίσει ένα τείχος με χρήματα για να κρατήσει τη Φουκουσίμα ασφαλή από το τσουνάμι, με όλα τα χρήματα που δανείστηκαν.

Ο σταθμός της Φουκουσίμα σε σύγκριση με τα φορτηγά είναι γίγαντας. Η Ιαπωνία είναι ένα μοναδικό παράδειγμα. Κατέχει ένα τεράστιο 225% χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αυτό είναι δυνατό μόνο λόγω της πίστης των Ιαπώνων στην ιαπωνική κυβέρνηση. Οι άνθρωποι της Ιαπωνίας είναι οι κύριοι αγοραστές του ιαπωνικού δημόσιο χρέος, και εφ ‘όσον αγοράζουν τυφλά το χρέος και τα επιτόκια δεν ανεβαίνουν, μπορούν πρακτικά να μεγαλώνουν το χρέος επ’ αόριστον. Τα προβλήματα ξεκινούν μόλις ο καθένας αρχίζει να αναρωτιέται πώς θα πάρει πίσω τα χρήματά του. Ενώ διατηρούν ιστορικά ένα καλό εξαγωγικό πλεόνασμα  η Ιαπωνία εξακολουθεί να έχει δύο «χαθεί εδώ και δεκαετίες», αφότου γνώρισε την οικονομική ανάπτυξη. Αυτό οφείλεται κυρίως στις μεγάλες ποσότητες του χρέους της

Το χρέος όλου του κόσμου : Μια ολόκληρη πόλη από ουρανοξύστες μετρητών.  40,8 τρις

Ο κόσμος κολυμπά σε μια θάλλασα χρέους . Εδώ απεικονίζεται ως μια ολόκληρη πόλη από ουρανοξύστες-μετρητών.

Πηγήdemonocracy.info

Πληροφορίες για τα χρέη των χωρών και το συνολικό παγκόσμιο ρολόι χρέους μπορείτε να βρείτε εδώ: http://www.economist.com/content/global_debt_clock

Εντυπωσιακά είναι και μερικά από τα νούμερα σε πρόσφατο άρθρο του Βήματος με τίτλο : «Η κρίση σε αριθμούς που φέρνουν ίλιγγο!»

-9.283.000.000.000 $ – Είναι το σύνολο όλων των τραπεζικών καταθέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

-10.012.800.000.000 $  Είναι το συνολικό ποσό των οφειλών των στεγαστικών δανείων στις Ηνωμένες Πολιτείες

-10.409.500.000.000 $ Η προσφορά χρήματος Μ2 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό είναι ίσως το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο μέτρο του συνολικού ποσού των χρημάτων στην οικονομία των ΗΠΑ.

15.094.000.000.000 $ – ΑΕΠ των ΗΠΑ. Αυτό είναι ένα μέγεθος της οικονομικής δραστηριότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες για ένα έτος.

-16.749.269.587.407.53 – Το ποσό του χρέους των ΗΠΑ σε εθνικό επίπεδο. Έχει αυξηθεί κατά από 10 δισεκατομμύρια περισσότερα δολάρια κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών.

  • 32.000.000.000.000 $ – Το συνολικό ποσό των χρημάτων που η παγκόσμια ελίτ έχει «κρύψει» σε υπεράκτιες τράπεζες(σε φορολογικούς παραδείσους).

-50.230.844.000.000 $ – Το συνολικό ποσό του δημόσιου χρέους στον κόσμο. -http://www.economist.com/content/global_debt_clock

-56.280.790.000.000 $ – Το συνολικό ποσό του χρέους (κυβέρνηση, επιχειρήσεις, καταναλωτές, κλπ.) στο χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ.

-61.000.000.000.000 $ – συνδυασμένο σύνολο του ενεργητικού από τις 50 μεγαλύτερες τράπεζες στον κόσμο.

-70.000.000.000.000 $ – Κατά προσέγγιση το μέγεθος του συνολικού παγκόσμιου ΑΕΠ.

-190.000.000.000.000 $ -Το κατά προσέγγιση μέγεθος του συνολικού χρέους στον κόσμο ….. Έχει σχεδόν διπλασιαστεί σε μέγεθος κατά την τελευταία δεκαετία.

-212.525.587.000.000 $ – Σύμφωνα με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, είναι η ονομαστική αξία των παραγώγων που πραγματοποιήθηκε από τις 25 μεγαλύτερες τράπεζες των Ηνωμένων Πολιτειών. -Αλλά το σύνολο του ενεργητικού σε όλες αυτές τις τράπεζες, από κοινού, είναι μόνο 8,9 δισεκατομμύρια δολάρια. Με άλλα λόγια, η έκθεση των μεγαλύτερων τραπεζών των ΗΠΑ σε παράγωγα, σε σχέση με το σύνολο του ενεργητικού τους έχει μια αναλογία 24 προς 1.

-600.000.000.000.000 $ έως 1.500.000.000.000.000 $ -Μέσα σε αυτήν την ψαλίδα αντιστοιχεί η εκτίμηση της συνολικής ονομαστικής αξίας όλων των παραγώγων γενικά σε όλο τον κόσμο. -Η αναλογία των παραγώγων προς το παγκόσμιο ΑΕΠ είναι πάνω από 21 προς 1.

ΠΗΓΗ: QUI PERD GAGNE

 Πηγή.  http://antikleidi.com/2013/04/14/crisis-big-numb/ 

One comment on “Παγκόσμια οικονομική κρίση: Ένας κόσμος στο χρέος…

  1. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    «Αν ο Μαρξ και ο Λένιν ήταν σήµερα ζωντανοί, θα ήταν βασικοί διεκδικητές του βραβείου Νόµπελ για την οικονοµία. Ο Μαρξ προέβλεψε την προϊούσα εξαθλίωση των εργαζοµένων και ο Λένιν προείδε την υποταγή της υλικής παραγωγής στη συσσώρευση κερδών του χρηµατοπιστωτικού κεφαλαίου. Οι προβλέψεις τους είναι κατά πολύ ανώτερες από τα “οικονοµικά µοντέλα” που σήµερα βραβεύονται µε Νόµπελ και από τις προβλέψεις των κεντρικών τραπεζιτών, των υπουργών Οικονοµικών και των νοµπελιστών οικονοµολόγων…» .

    Αυτά δεν τα έγραψε κάποιος «όποιος κι όποιος». Και κυρίως δεν τα ισχυρίζεται κάποιος που πάσχει από μαρξιστικές και λενινιστικές «παρωπίδες». Ο ύμνος στον Μαρξ και τον Λένιν προέρχεται από έναν υπουργό Οικονομικών του… Ρήγκαν! Τον Πολ Κρεγκ Ρόµπερτς. Την τοποθέτηση του Ρόμπερτς (έγινε πριν από 4 χρόνια και ήταν η απάντηση του στις διάφορες αστείες θεωρίες που αναπτύσσονταν εκείνη την περίοδο για τον χαρακτήρα της παγκόσμιας κρίσης) την θυμηθήκαμε με αφορμή ότι σήμερα είναι η επέτειος της γέννησης του Λένιν, στις 22 Απρίλη του 1870. Να, λοιπόν, που ο τόσο «παλιός» Λένιν, μπορεί να είναι τόσο επίκαιρος. Γεγονός που άθελά τους το επιβεβαιώνουν με τις διαρκείς αναφορές στο όνομά του, από τον Σαμαρά, τον Στουρνάρα και τον πρόεδρο του ΣΕΒ Δ.Δασκαλόπουλο μέχρι τον… Φαήλο Κρανιδιώτη.

    Φυσικά ο Λένιν δεν θα πάρει ποτέ το βραβείο Νόμπελ. Ίσως επειδή ακριβώς είναι ο άνθρωπος που με διεξοδικό τρόπο προσδιόρισε αυτό που ζούμε (και) σήμερα: Δηλαδή τον ζυγό του «αποικιακού» και «τοκογλυφικού ιµπεριαλισµού» . Ο Λένιν θα συνεχίσει να βαφτίζεται «ξεπερασμένος» από τους αδαείς, αλλά θα είναι πάντα εκείνος που ανέλυσε ότι: «Χαρακτηριστικό του καπιταλισµού γενικά είναι ότι χωρίζει την ιδιοκτησία του κεφαλαίου από την χρησιµοποίηση του κεφαλαίου στην παραγωγή, ότι χωρίζει το χρηµατικό κεφάλαιο από το βιοµηχανικό ή το παραγωγικό (…). Ο ιµπεριαλισµός ή η κυριαρχία του χρηµατιστικού κεφαλαίου είναι η ανώτατη εκείνη βαθµίδα καπιταλισµού όπου ο χωρισµός αυτός παίρνει πελώριες διαστάσεις. Η υπεροχή του χρηµατιστικού κεφαλαίου πάνω σε όλες τις υπόλοιπες µορφές κεφαλαίου σηµαίνει κυρίαρχη θέση του εισοδηµατία και της χρηµατιστικής ολιγαρχίας, σηµαίνει ξεχώρισµα µερικών κρατών που κατέχουν τη χρηµατιστική δύναµη, απ’ όλα τα υπόλοιπα» .

    Ο Λένιν δεν θα πάρει ποτέ το Νόμπλελ. Βλέπετε όσα είχε να μας πει (από τότε!) για την κυρία… Μέρκελ και για τα «χαιδεμένα παιδιά» των εκάστοτε «Μέρκελ» που είναι σπαρμένα στις «μισοαποικίες» των μεγάλων Δυνάμεων, είναι ενοχλητικά. Έγραφε: «Το κεφάλαιο έγινε διεθνές και μονοπωλιακό. Ο κόσμος είναι μοιρασμένος ανάμεσα σε μια χούφτα μεγάλες Δυνάμεις, δηλαδή Δυνάμεις που έχουν επιτυχίες στη μεγάλη καταλήστευση και καταπίεση των εθνών (…) η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία έχουν τοποθετήσεις στο εξωτερικό όχι μικρότερες από 70 δισεκατομμύρια ρούβλια. Για να εισπράττουν το «θεμιτό» εισοδηματάκι τους από το στρογγυλούτσικο αυτό ποσό – ένα εισοδηματάκι που ξεπερνάει τα τρία δισεκατομμύρια ρούβλια το χρόνο – υπάρχουν οι εθνικές επιτροπές των εκατομμυριούχων, που ονομάζονται κυβερνήσεις, που διαθέτουν στρατό και πολεμικό στόλο και «τοποθετούν» στις αποικίες και στις μισοαποικίες τα χαϊδεμένα παιδιά και τα αδέλφια «του κυρίου δισεκατομμυρίου» σαν αντιβασιλείς, προξένους, πρεσβευτές, κάθε λογής υπαλλήλους, παπάδες και άλλες βδέλλες» .

    Ο Λένιν δεν θα πάρει ποτέ το Νόμπελ. Πράγμα που προφανώς ουδόλως θα τον ενδιέφερε και θα τον απασχολούσε. Είναι, όμως, ενδιαφέρον για μας, τους βουλιαγμένους στις «μισοαποικίες» και στις «μητροπόλεις», τα θύματα των τοκογλύφων ιμπεριαλιστών, τα υποζύγια των «χαιδεμένων παιδιών» της ολιγαρχίας, να πάρουμε υπόψη μας τις σκέψεις του Λένιν για «Τα διδάγματα της κρίσης». Και –κυρίως – να σκεφτούμε την άποψη του μεγαλύτερου επαναστάτη του 20ου αιώνα γύρω από τα πολιτικά συμπεράσματα που απορρέουν από την κρίση. Ο Λένιν, ο γεννημένος σαν σήμερα πριν από 144 χρόνια, έγραφε:

    «Για να βγει κέρδος από μια επιχείρηση, πρέπει να πουληθούν τα εμπορεύματα, να βρεθούν αγοραστές. Και αγοραστής πρέπει να είναι κατ’ ανάγκην όλη η μάζα του πληθυσμού, γιατί οι τεράστιες επιχειρήσεις παράγουν βουνά ολόκληρα από προϊόντα. Σ’ όλες όμως τις κεφαλαιοκρατικές χώρες τα εννιά δέκατα του πληθυσμού αποτελούνται από φτωχούς: από εργάτες που παίρνουν ένα πενιχρότατο μεροκάματο, από αγρότες που, στη μεγάλη τους μάζα, ζουν χειρότερα κι από τους εργάτες.
    Και να που, όταν η μεγάλη βιομηχανία σε περίοδο άνθησης παίρνει φόρα για να παράγει όσο το δυνατό περισσότερα, ρίχνει στην αγορά τόσο μεγάλη ποσότητα προϊόντων, που δεν είναι σε θέση να τα πληρώσει η φτωχή πλειονότητα του λαού. Αυξάνει ολοένα ο αριθμός των μηχανών, των εργαλείων, των αποθηκών, των σιδηροδρόμων κτλ., όμως, από καιρό σε καιρό διακόπτεται αυτή η αύξηση, γιατί η μάζα του λαού, για την οποία, σε τελευταία ανάλυση, προορίζονται όλοι αυτοί οι βελτιωμένοι τρόποι παραγωγής, παραμένει σε φτώχεια τέτοια, που φτάνει τα όρια της εξαθλίωσης.

    Η κρίση δείχνει ότι η σύγχρονη κοινωνία θα μπορούσε να παράγει ασύγκριτα περισσότερα προϊόντα για την καλυτέρευση της ζωής όλου του εργαζόμενου λάου, αν δεν είχαν αρπαχτεί η γη, τα εργοστάσια, οι μηχανές κ.τ.λ. από μια χούφτα ατομικούς ιδιοχτήτες, που βγάζουν εκατομμύρια από τη λαϊκή εξαθλίωση.

    Η κρίση δείχνει ότι οι εργάτες δεν μπορούν να περιοριστούν μόνο στην πάλη για μερικές παραχωρήσεις από μέρους των κεφαλαιοκρατών: στην περίοδο της αναζωογόνησης της βιομηχανίας μπορούν να καταχτηθούν τέτοιες παραχωρήσεις (…) όμως επέρχεται η κρίση και οι κεφαλαιοκράτες όχι μόνο παίρνουν πίσω τις παραχωρήσεις που έκαναν, αλλά και επωφελούνται από την αδυναμία των εργατών για να κατεβάσουν ακόμα πιο πολύ τα μεροκάματα. Κι αυτό θα συνεχίζεται αναπότρεπτα, ώσπου οι στρατιές του σοσιαλιστικού προλεταριάτου να γκρεμίσουν την κυριαρχία του κεφαλαίου (…)»

    http://www.enikos.gr/mpogiopoulos/229378,%E2%80%9CTa_didagmata_ths_krishs%E2%80%9D.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s