ΜΙΑ ΠΟΡΤΑ…


Κοίταξε ψηλά και κατάλαβε

Δεν υπήρχε δυνατότητα διαφυγής

Εκείνος που μοίραζε φτερά

Είχε πετάξει προ πολλού

Κοίταξε κάτω το θάνατο

Με το δάχτυλο να του γνέφει

Ζωγράφισε τότε μια πόρτα

Με το χάρακα των ματιών

Είχε βρει τον τρόπο να φτάσει

Στην έξοδο σώος και αβλαβής
Εκεί που ξέχασε τη ζωή του

 

Πηγή. http://apodraseistounou.blogspot.gr/2014/04/blog-post_13.html

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s