Ανάδειξη των Ελλήνων Ευρωβουλευτών με σταυρό προτίμησης και προσπάθεια εξωραϊσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης…


του Απόστολου Λυμπέρη                                                                                                  

Τις προηγούμενες μέρες ψηφίστηκε στη βουλή ένα νομοσχέδιο, που αλλάζει τον τρόπο εκλογής των Ελλήνων Ευρωβουλευτών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η σημαντικότερη αλλαγή ήταν η κατάργηση της λίστας, δηλαδή της εκλογής των ευρωβουλευτών στη βάση και με τη σειρά των επιλογών που έκανε το κάθε κόμμα που κατέβαζε ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές και η αντικατάστασή της με το σύστημα εκλογής των ευρωβουλευτών και πάλι από τους συνδυασμούς που θα κατεβάζουν τα κόμματα για τις ευρωεκλογές, αλλά με σταυροδοσία, δηλαδή με τη δυνατότητα των εκλογέων να επιλέγουν τους ευρωβουλευτές που θα τους εκπροσωπήσουν, βάζοντας μέχρι τέσσερις σταυρούς., όπως όριζε το νομοσχέδιο, στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού του κόμματος ή των συνεργαζόμενων κομμάτων που θα διαλέξουν να ρίξουν στην κάλπη.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ

Τα κόμματα της συγκυβέρνησης (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) προσπάθησαν, μέσα από την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, αλλά και με τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων τους στη βουλή, να δώσουν ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο σε αυτή τους την επιλογή. Υποστήριξαν ότι με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η δημοκρατική νομιμοποίηση της διαδικασίας ανάδειξης των ευρωβουλευτών, όπως και ότι διασφαλίζεται ο πιο ενεργός και ουσιαστικός ρόλος της λαϊκής συμμετοχής, καθώς οι ίδιοι οι πολίτες θα αναδείξουν στις θέσεις των ευρωβουλευτών τους πιο ικανούς και όχι αυτούς που θα έχουν επιλέξει τα κόμματα. Προχώρησαν όμως ακόμα πιο πέρα, υποστηρίζοντας ότι με την ανάδειξη των ευρωβουλευτών μέσω της άμεσης επιλογής τους από τους πολίτες, οι τελευταίοι έρχονται πιο κοντά  στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδιαίτερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποκτώντας ταυτόχρονα την ικανότητα να παρεμβαίνουν, μέσω των εκπροσώπων που αυτοί θα έχουν επιλέξει, πιο ενεργά στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων στα πλαίσια της ΕΕ. Πολύ περισσότερο, όπως υποστήριξαν, τώρα που, με τη συνθήκη της Λισαβόνας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αποκτήσει πολύ σημαντικές αρμοδιότητες, μεταξύ των οποίων και την επιλογή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Επιπλέον, υποστηρίζοντας την ανάγκη η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση στα πλαίσια της ΕΕ να προχωρήσει, προς όφελος δήθεν των ευρωπαϊκών λαών, στη δύσκολη αυτή συγκυρία της οικονομικής κρίσης πρώτιστα για την Ελλάδα αλλά και συνολικά την ΕΕ,  έκφρασαν την ανησυχία τους από τη διαφαινόμενη ενίσχυση των δυνάμεων των άκρων, όπως είπαν και του ευρωσκεπτικισμού

Η κοροΐδια της «αναβάθμισης»

Είναι κοροϊδία τα περί αναβάθμισης δήθεν του ρόλου του λαϊκού παράγοντα και ενίσχυσης της δημοκρατικής νομιμοποίησης επειδή οι εκλογείς θα επιλέγουν  άμεσα με σταυρό προτίμησης τους ευρωβουλευτές που θα τους εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μήπως η εκλογή των βουλευτών στο ελληνικό κοινοβούλιο δεν γίνεται με σταυρό προτίμησης: Οι κυβερνήσεις που επιλέγονται με αυτό τον τρόπο δεν είναι που ακολουθούν την αντιλαϊκή και φιλομονοπωλιακή πολιτική που έχει οδηγήσει στην εξαθλίωση της εργατικής τάξης και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων: Ποια νομιμοποίηση έχει αυτή πολιτική ακόμα και από αυτούς τους ψηφοφόρους που στήριξαν αυτές τις κυβερνήσεις; Άλλωστε οι υποψήφιοι ευρωβουλευτές δεν κατεβαίνουν, δεν προβλέπεται από την εκλογική νομοθεσία, ως ανεξάρτητοι μεμονωμένοι, αλλά με το συνδυασμό κάποιου πολιτικού κόμματος και ασφαλώς εκφράζουν την πολιτική και τα συμφέροντα που τα κόμματα αυτά υπηρετούν. Επομένως θα ήταν προτιμότερο να κρίνονται από τους πολίτες απευθείας οι ακολουθούμενες πολιτικές των κομμάτων και οι επιλογές που κάνουν αυτά τα κόμματα στο ποια στελέχη ή πρόσωπα γενικά θα τα εκπροσωπήσουν στην προκειμένη περίπτωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι άλλο ζήτημα να δεις με ποιές διαδικασίες επιλέγονται από τα κόμματα οι υποψήφιοι και στο κάτω -κάτω ας είναι αυτό και ένα κριτήριο για την επιλογή των εκλογέων. Όμως η μετατόπιση  του κριτηρίου επιλογής από το συλλογικό (την πολιτική που υπηρετεί κάποιο κόμμα) σε ατομικό (να επιλεγούν δήθεν οι πιο ικανοί), είναι και σκόπιμη και παραπλανητική για το λαό.

Αποτελεί  προσπάθεια εξαπάτησης του λαού να του λες ότι επειδή θα επιλέγει με σταυρό προτίμησης τους ευρωβουλευτές που θα τον εκπροσωπήσουν στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, θα μπορεί να επηρεάζει τις αποφάσεις των οργάνων της ΕΕ προς όφελός του, τώρα μάλιστα που ο ρόλος του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου είναι αναβαθμισμένος.  Είναι μια συνειδητή προσπάθεια να αποκρυβεί ο βαθειά ταξικός χαρακτήρας της ΕΕ, ως ένωσης καπιταλιστικών κρατών, που προσπαθεί να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, στην πάλη τους με τα υπόλοιπα ιμπεριαλιστικά-καπιταλιστικά  κέντρα, τις παλιές και νέες δυνάμεις που αναδύονται, πάνω στις στάχτες των εργατικών,  κοινωνικών   και δημοκρατικών δικαιωμάτων των λαών της Ευρώπης. Είναι ταυτόχρονα μια απατηλή προσπάθεια εξωραϊσμού του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Ενός κοινοβουλίου άρρηκτα συνδεδεμένου με τον πιο πάνω χαρακτήρα της ΕΕ με αποστολή να προσδίδει νομιμοφάνεια στις αντιδραστικές πολιτικές της ΕΕ. Στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο έχουν ψηφιστεί όλα τα αντεργατικά μέτρα ανατροπής και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων (όπως η Οδηγία Μπολκενστάιν, η Βίβλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αντιδραστική μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου, την γενικευμένη εφαρμογή των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, μέσα από τις «κοινές αρχές για την ευελφάλεια», την Οδηγία για την οργάνωση του χρόνου εργασίας, με διαχωρισμό του χρόνου εργασίας σε «ενεργό» και απλήρωτο «ανενεργό», με καθιέρωση ημερήσιας απασχόλησης μέχρι 13 ώρες και εβδομαδιαίας απασχόλησης μέχρι 65 ακόμα και 78 ώρες, χωρίς πληρωμή υπερωριών), η αναθεώρηση της ΚΑΠ, που επιταχύνει το ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς και τη συγκέντρωση της γης στα χέρια καπιταλιστών μεγαλοπαραγωγών. Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν είναι εκείνο που, έχει υπερψηφίσει, μέσω της υπερψήφισης της Συνθήκης της Λισαβόνας,  το δικαίωμα της ΕΕ, είτε στο όνομα αντιμετώπισης της τρομοκρατίας είτε της πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων,  να επεμβαίνει πολιτικά και στρατιωτικά σε ολόκληρο τον κόσμο με δυνάμεις ταχείας αντίδρασης, ακόμα και στο εσωτερικό των κρατών-μελών και μάλιστα ανεξάρτητα από αίτημά τους  με βάση την λεγόμενη «ρήτρα αλληλεγγύης». Το ίδιο κοινοβούλιο δεν είναι εκείνο που προωθεί την ταύτιση του φασισμού και ναζισμού με τον κομμουνισμό, που ανέχεται, αν δεν επικροτεί, την απαγόρευση των κομμουνιστικών κομμάτων σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες:

Είναι λαθροχειρία η προσπάθεια των κομμάτων της συγκυβέρνησης να τσουβαλιάζουν τα ακροδεξιά και φασιστικά κόμματα που προέρχονται από τα σπλάχνα και είναι η πιο μαύρη πλευρά του καπιταλιστικού συστήματος και που ενισχύονται ακριβώς λόγω της βαθειά αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων όλων των κρατών-μελών της ΕΕ, οποιασδήποτε πολιτικής απόχρωσης , αλλά και κόμματα που,  στο όνομα της εξυπηρέτησης των συμφερόντων κομματιών της αστικής τάξης αμφισβητούν την παρούσα μορφή του οικοδομήματος της ΕΕ, με κόμματα που, από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων,  έχοντας συνειδητοποιήσει τον ταξικό χαρακτήρα της       ΕΕ παλεύουν για την κατάργηση και την αποδέσμευση από την ΕΕ και μάλιστα στην κατεύθυνση της ανατροπής της εξουσίας των μονοπωλίων.

Μηδενική αντίδραση της αντιπολίτευσης

Δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι κανένα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που εκπροσωπούν την υποταγή και ενσωμάτωση  στην ΕΕ και τις στρατηγικές της επιλογές (ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ, Ανεξάρτητοι Έλληνες και Χρυσή Αυγή) δεν αισθάνθηκε την παραμικρή ανάγκη να αντιπαρατεθεί με τις πιο πάνω λαθροχειρίες που επιχείρησαν τα κόμματα της συγκυβέρνησης. Μάλιστα η ΔΗΜΑΡ φάνηκε να συμμερίζεται τους προβληματισμούς των κομμάτων της συγκυβέρνησης για τον κίνδυνο ενίσχυσης των δυνάμεων των άκρων, αλλά και την ανάγκη προώθησης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στα πλαίσια της ΕΕ, μέσα όμως από ένα άλλο μείγμα πολιτικής. Η δε Χρυσή Αυγή, το δήθεν αντισυστημικό κόμμα, τόνισε την σημασία που έχει για τις εξελίξεις στην ΕΕ. το γεγονός της αναβάθμισης του ρόλου και των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και την ανάγκη να ενισχυθεί η παρουσία σε αυτό όλων των εθνικιστικών κομμάτων, για την Ευρώπη όχι των τραπεζών και των τοκογλύφων, αλλά των εθνών, πατρίδων λαών και πολιτισμών, όπως ανέφερε ο εκπρόσωπός της

Ιδιαίτερη σημασία έχει η στάση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όχι μόνο δεν τοποθετήθηκε στα πιο πάνω ιδεολογήματα των κομμάτων της συγκυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ),  περιοριζόμενος να δηλώσει ότι δεν έχει σημασία γι’ αυτόν με ποιο τρόπο θα επιλέγονται οι ευρωβουλευτές (με λίστα ή με σταυρό προτίμησης) αλλά φρόντισε, ψαρεύοντας σε θολά νερά, να αποσιωπήσει πλήρως την θέση του για το μέλλον της ΕΕ. όταν όλα τα υπόλοιπα κόμματα, έστω και με λίγες κουβέντες, περιέγραψαν το πώς βλέπουν τις εξελίξεις στην Ένωση. Αυτό είναι απολύτως εξηγήσιμο, αν ληφθεί υπόψη, εκτός των άλλων, ότι ο ΣΥΝ, ο προκάτοχος του ΣΥΡΙΖΑ,, μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, είχαν υπερψηφίσει το 1992 τη συνθήκη του Μάαστριχτ, τη μήτρα των όσων τεκταίνονται σήμερα και συνδέονται με την οικονομική κρίση που βιώνει και η χώρα μας και η Ευρώπη, αλλά και όσων πρόκειται να εκτυλιχθούν τα επόμενα χρόνια στην ΕΕ, αλλά και ότι ο αρχηγός του, εξ ονόματος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), ετοιμάζεται να διεκδικήσει το ρόλο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σε πολύ υψηλούς τόνους, περιορίστηκε να καταγγείλει  την επιλογή των κομμάτων της συγκυβέρνησης μόλις δύο περίπου μήνες  πριν τις ευρωεκλογές, να αλλάξουν τον τρόπο εκλογής των Ελλήνων ευρωβουλευτών, ως προσπάθεια να περισωθεί η κυβερνητική συνοχή. Διαμαρτυρήθηκε γιατί η επιλογή του σταυρού προτίμησης για την εκλογή ευρωβουλευτών (σε συνδυασμό με την ρύθμιση του νομοσχεδίου περί περιορισμού των εμφανίσεων των υποψηφίων στα ηλεκτρονικά μέσα κατά την προεκλογική περίοδο), δημιουργεί συνθήκες ανισότητας μεταξύ των υποψηφίων ευρωβουλευτών, καθώς επιτρέπει στη διαπλοκή, όπως ανέφερε, εννοώντας τους μεγαλοκαναλάρχες, να προωθήσουν τους εκλεκτούς τους, αλλά και να εκλεγούν αυτοί που έχουν σημαντική οικονομική δυνατότητα (δεδομένου ότι με το ν/σ αυξάνει σημαντικά των ανώτατο όριο των προεκλογικών δαπανών των υποψηφίων).

Παρόμοιες αιτιάσεις περί ανισότητας μεταξύ των υποψηφίων που θα προκύψουν από την εκλογή των ευρωβουλευτών  με σταυρό προτίμησης, προέβαλαν και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης, που είναι ενταγμένα να υπηρετούν το μονόδρομο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αποσιώπησαν το γεγονός ότι η ανισοτιμία στην προβολή των θέσεων όχι μόνο των υποψηφίων, αλλά και των κομμάτων, είναι μόνιμη και όχι μόνο κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που έχουν στην ιδιοκτησία τους  τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, συνεχώς και αδιάλειπτα προωθούν και προβάλλουν την κυρίαρχη αντίληψη υπεράσπισης του οικοδομήματος της ΕΕ στη συγκεκριμένη περίπτωση  και αποσιωπούν, διαστρεβλώνουν ή  λοιδορούν τις θέσεις που στρέφονται ενάντια στην ΕΕ.

Η στάση του ΚΚΕ

Είναι αλήθεια ότι το ΚΚΕ στη βουλή κατήγγειλε τις λαθροχειρίες των κομμάτων της συγκυβέρνησης, και τη στάση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης, όπως επίσης και αναφέρθηκε στον ταξικό χαρακτήρα της ΕΕ, ο οποίος δεν αλλάζει, αλλά μόνο ανατρέπεται. Όμως, η επιμονή του ΚΚΕ στη θέση-πακέτο για αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία, εγκλωβίζει λαϊκές δυνάμεις που αμφισβητούν μέσα από την πείρα τους την συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ,  όμως δεν πιστεύουν ή δυσπιστούν στην αναγκαιότητα του σοσιαλισμού και μη έχοντας χειροπιαστή εναλλακτική λύση, υποτάσσονται τελικά στη λογική του μικρότερου κακού, δηλαδή σε υποστήριξη της αυταπάτης για τη δυνατότητα να υπάρξει μια πιο δημοκρατική και φιλεργατική ΕΕ, αν αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στο εσωτερικό της Ένωσης και ακολουθηθεί ένα άλλο μείγμα πολιτικής. Και τούτο γιατί η θέση του ΚΚΕ για αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία ερμηνεύεται ως πρόταση ή ως αναγκαίο κακό για παραμονή εντός των τειχών της ΕΕ, μέχρι να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη. Ταυτόχρονα, η πιο πάνω θέση του ΚΚΕ εμποδίζει την πλατιά συσπείρωση ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος, με άμεσο πολιτικό στόχο την αποδέσμευση της χώρας από την ΕΕ, με όρους ανυπακοής και τελικά ρήξης με τα μονοπώλια, που αποτελούν τους στυλοβάτες της και με προώθηση μιας σειράς αντιμονοπωλιακών και αντιιμπεριαλιστικών μέτρων, που θα οξύνουν την ταξική πάλη και θα ανοίγουν το δρόμο για την τελική αναμέτρηση για την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη, με μπροστάρηδες και πρωταγωνιστές τους κομμουνιστές, που δεν θα πάψουν στιγμή να μπολιάζουν το λαϊκό κίνημα για την πιο πάνω αναγκαιότητα, παρεμβαίνοντας στον προσανατολισμό αυτού του κινήματος. Και τούτο γιατί η παραπέρα παραμονή της χώρας στην ΕΕ και η παραπέρα ενσωμάτωσή της στους μηχανισμούς της, καταστρέφει όλο και περισσότερο σημαντικές παραγωγικές δυνάμεις, με πρώτη και κύρια την εργατική δύναμη, αλλά και την φτωχομεσαία αγροτιά, καθιστώντας όλο και δυσκολότερες τις προϋποθέσεις για το χτίσιμο της νέας, της σοσιαλιστικής  κοινωνίας.

Για το έμβλημα του ευρωπαϊκού κόμματος

Αξίζει να σημειώσουμε ακόμα ότι δεν απασχόλησε την συζήτηση στη βουλή του νομοσχεδίου για τον τρόπο εκλογής των ευρωβουλευτών, μια ρύθμιση που πέρασε στα ψιλά, σύμφωνα με την οποία δίνεται η δυνατότητα στο ευρωψηφοδέλτιο των κομμάτων πριν από το έμβλημα και το όνομα του συνδυασμού του κόμματος, να τεθεί το έμβλημα και το όνομα του ευρωπαϊκού πολιτικού κόμματος με το οποίο κάθε συνδυασμός συνδέεται.

Και, βέβαια, αυτό είναι απόλυτα εύλογο για τα κόμματα υποταγής στον ευρωμονόδρομο, γιατί έχουν αποδεχθεί πλήρως την αναφορά της Συνθήκης του Μάαστριχτ ότι «τα πολιτικά κόμματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την ολοκλήρωση στα πλαίσια της Ένωσης. Συμβάλλουν στη δημιουργία ευρωπαϊκής συνείδησης και στην έκφραση της πολιτικής βούλησης των πολιτών της Ένωσης». Όχι όμως και για το ΚΚΕ, το οποίο έχει αντιταχθεί στη δημιουργία των ευρωπαϊκών κομμάτων και δεν συμμετέχει στο ΚΕΑ γιατί, εκτός των άλλων, θεωρεί -και ορθά- ότι τα ευρωπαϊκά κόμματα είναι  τα σχήματα για τον εγκλωβισμό, την ενσωμάτωση  και   τη χειραγώγηση της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, αλλά και  μηχανισμός για να μειωθεί και να αποδυναμωθεί σε επίπεδο Ευρωκοινοβουλίου ο ρόλος των κομμάτων που αντιτίθενται στην ΕΕ.

Η πιο πάνω ρύθμιση του νομοσχεδίου για την αναγραφή στα ευρωψηφοδέλτια των ελληνικών κομμάτων που παίρνουν μέρος στις ευρωεκλογές του εμβλήματος και ονόματος του ευρωπαϊκού κόμματος με το οποίο συνδέονται,  είναι ένα πρώτο βήμα για την επίτευξη του στόχου που συναντάμε σε πολλά σχετικά κείμενα των οργάνων της ΕΕ, όπως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για άμεση επαφή των ευρωπαϊκών κομμάτων με το εκλογικό σώμα στα κράτη μέλη, στην κατεύθυνση της επίτευξης ενός πιο μεγάλου ακόμα στόχου, που επίσης καταγράφεται στα ίδια κείμενα, για εκλογή ενός ποσοστού ευρωβουλευτών, μέσα από ενιαίο ευρωψηφοδέλτιο σε όλη την ΕΕ.

Πηγή. http://ergatikosagwnas.gr

2 comments on “Ανάδειξη των Ελλήνων Ευρωβουλευτών με σταυρό προτίμησης και προσπάθεια εξωραϊσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης…

  1. Ο/Η Kimwn λέει:

    Δυστυχώς ο αντωνάκης θα τσιμπήσει πάνω από 10% στις εΒρωεκλογές… (μπορεί και πάνω από 20%)…

    Τέτοια μας αξίζουν….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s