«Κυβέρνηση αχρείων σ’ ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης» ΤΕΤ Α ΤΕΤ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟ γερόλυκο του ελληνικού ροκ…


Στο κουδούνι γράφει Polykarpov.Είναι όπως πάντα φαρμακερός στις ατάκες του, αυτός ο νεαρός μαθητής του Κολεγίου, που άλλαξε σχολείο και έγινε ρόκερ. Σήμερα, ο Δημήτρης Πουλικάκος, ο γερόλυκος του ελληνικού ροκ, κάνει συνεχώς συναυλίες, γράφει τραγούδια, ακούγεται κάθε Δευτέρα βράδυ στο Κόκκινο και εν τω μεταξύ αναλύει και τις πολιτικές εξελίξεις, έχοντας στο χέρι την κιθάρα και στον καναπέ ένα πιτ-μπουλ.

Η αποδόμηση της γλώσσας καθιστά το λαό μας αιχμάλωτο

«Καημό το 'χω να δω μια απεργία υπέρ ενός άλλου. Να απεργήσουν, ας πούμε, οι αγρότες για τους φαρμακοποιούς», λέει ο Δημήτρης Πουλικάκος«Καημό το ‘χω να δω μια απεργία υπέρ ενός άλλου. Να απεργήσουν, ας πούμε, οι αγρότες για τους φαρμακοποιούς», λέει ο Δημήτρης ΠουλικάκοςΟ θείος Νώντας είναι πάντα εδώ.

– Πώς σου φαίνονται οι εξελίξεις με τον Μπαλτάκο;

«Πώς να μου φαίνονται; Πρόκειται για αχρειότητες. Οι χρυσαυγίτες είναι άθλιοι, αχρείοι. Οι κυβερνητικοί όμως, νεοδημοκράτες και πασόκοι, είναι ακόμα χειρότεροι! Υπάρχει η βία του κράτους, της οποίας παρακλάδι είναι και οι χρυσαυγίτες, αλλά μπορεί να υπάρξει και η βία του λαού. Αυτή τη δεύτερη τη χαρακτηρίζουν πάντα παράνομη. Και μόνη νόμιμη γι’ αυτούς είναι η βία του κράτους».

– Δεν ήρθε η ώρα να αντιδράσει ο κόσμος; Τι να σου κάνει και ο Τσίπρας μόνος του;

«Μα εμείς περιμένουμε τα πάντα από ένα πρόσωπο. Καημό το ‘χω να δω μια απεργία, μια διαδήλωση, υπέρ ενός άλλου και όχι μόνον εξαιτίας των ατομικών μας ζητημάτων. Να δείξουμε ότι έχουμε συναίσθηση ενός κοινού προβλήματος. Να απεργήσουν, ας πούμε, οι αγρότες για τους φαρμακοποιούς…».

– Τώρα σώθηκες! Εδώ δεν απεργούν για τους εαυτούς τους.

«Κοίταξε να δεις, φίλε. Λένε ότι μας ψεκάζουν. Δεν τα πιστεύω αυτά, εννοείται. Αλλά μερικές φορές, όταν βλέπω αυτή τη γενική απραξία και απάθεια, ενώ γύρω μας ο κόσμος χάνεται, σκέφτομαι ρε μπας και μας ψεκάζουν όντως και γινόμαστε ηλίθιοι;»

– Με τι;

«Ξέρω κι εγώ; Υπάρχουν ουσίες, δεν υπάρχουν; Αλλά πάλι, υπάρχει και η λογική εξήγηση. Η πλήρης αποδόμηση του μυαλού».

– Με ποιον τρόπο;

«Με την τηλεόραση, κατ’ αρχάς. Να το ξέρεις, αυτή είναι η υπεύθυνη για όλα. Και μετά, με το Ιντερνετ και τα σόσιαλ μίντια. Το μυαλό γεμίζει ασφυκτικά με τεράστιο όγκο πληροφοριών, άχρηστων συνήθως. Τις οποίες δεν μπορείς να επεξεργαστείς και δεν σε αφορούν επιπλέον. Αποτέλεσμα είναι ο αποσυντονισμός του μυαλού. Δεν μπορείς πια να σκεφτείς απλά και λογικά. Δεν είσαι εις θέσιν. Και γίνεσαι έρμαιο των ισχυρών του χρήματος. Των αγορών».

– Η τηλεόραση, δηλαδή, φταίει που πάμε και ψηφίζουμε αυτά που ψηφίζουμε;

«Ψηφίζουμε και μετά ξαναγυρνάμε στο καβούκι μας. Και η εξουσία κάνει ό,τι θέλει. Υπάρχει όμως σχέδιο που εκτελείται συστηματικά από τη δεκαετία του ’80. Στόχος πρώτος και βασικός ήταν η αποδόμηση της γλώσσας. Εάν δεις γύρω σου, όλες σχεδόν οι επιγραφές είναι ξενόγλωσσες, οι διαφημίσεις, τα πάντα. Η γλώσσα όμως η ελληνική ήταν η κιβωτός, το όπλο του λαού. Με αυτήν σκέφτεται και αποφασίζει. Η αποδόμηση της γλώσσας τον καθιστά αιχμάλωτο».

– Τίνος;

«Του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αγαπητέ. Ξέρεις τι έγινε; Οι τράπεζες δάνειζαν τα κόμματα. Σωστά; Μετά τα χρέη συσσωρεύτηκαν. Και τα κόμματα δεν είχαν να τα ξεπληρώσουν. Και τους είπαν οι τραπεζίτες, ωραία, θα σας δανείζουμε, αλλά θα κάνετε ό,τι σας λέμε πλέον. Κατάλαβες; Ετσι μεταφέρθηκε η εξουσία από τους πολιτικούς στους τραπεζίτες».

– Και τι είδους κυβέρνηση έχουμε, δηλαδή, σήμερα;

«Κυβέρνηση αχρείων, όπως σου είπα. Οι υπουργοί είναι τσιράκια των τραπεζών. Σκύβουν το κεφάλι στις τράπεζες και ασκούν βία στο λαό. Σε ένα πρωθυπουργικό περιβάλλον όπου κυριαρχούν ακροδεξιοί τύποι σαν τον Χρύσανθο Λαζαρίδη, τον Μπαλτάκο και άλλους κρανιοϊδιώτες…».

– Δεν το ‘πιασα αυτό το τελευταίο…

«Πρέπει να προσπαθήσεις καλύτερα».

– Μα αφού ο Λαζαρίδης ήταν αριστερός!

«Αυτοί είναι οι χειρότεροι. Δεν το ξέρεις ότι όσοι προδίδουν τα πιστεύω τους τα νεανικά γίνονται οι πιο ανελέητοι;»

– Μόνο το πρωθυπουργικό περιβάλλον είναι προβληματικό;

«Οχι, βέβαια. Και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τα ίδια και χειρότερα είναι. Οποια βρομοδουλειά και αν σηκώσεις, από κάτω θα τους βρεις. Μπορώ να σου πω ότι αυτοί είναι ακόμη πιο άθλιοι. Είναι οι αχρειότεροι των αχρειοτέρων. Το θέμα είναι πώς θα τους ξεφορτωθούμε».

– Με τις εκλογές.

«Δεν αρκεί! Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει κυβέρνηση, θα έχουμε μπροστά μας το χάος. Πρέπει να υπάρξει γενική αφύπνιση και δράση. Τα πράγματα, πλέον, είναι πολύ τραγικά. Γύρω μας όλα καταρρέουν. Βλέπεις έξω το δρόμο; Σαν τεράστιος σκουπιδότοπος είναι. Υπάρχουν δύο ζωές. Αυτή της τηλεόρασης και η πραγματική ζωή. Δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους».

– Πώς θα την έλεγες την πραγματική Ελλάδα σήμερα;

«Η Ελλάδα είναι ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Βρισκόμαστε φυλακισμένοι μέσα σε ένα στρατόπεδο, σαν το Αουσβιτς. Τώρα δεν χρησιμοποιούν αέρια για να σε εξοντώσουν. Τώρα σε έχουν μεταβάλει σε δούλο. Σε μια ύπαρξη χωρίς κανένα δικαίωμα. Ολες οι συναλλαγές σου περνάνε υποχρεωτικά από την τράπεζα. Από μικροτσίπ. Δηλαδή, δεν μπορείς να κάνεις κάτι χωρίς να το ξέρουν. Και φυσικά, σε υποδουλώνουν και επιπλέον σε αφήνουν και νηστικό. Πώς σου φαίνονται όλα αυτά; Δεν είναι στρατόπεδο συγκέντρωσης η Ελλάδα;»

– Τώρα που το λες…

«Δηλαδή, δεν χρειάζεται να σε συλλάβουν, να σε φυλακίσουν. Σε απολύουν, σου βάζουν και ένα τραπεζικό κωδικό, όπως οι εβραίοι είχαν το αστέρι και σε κάνουν δούλο. Φυλακισμένο. Οταν έχεις χάσει τα πάντα, μπορεί μετά να πιαστείς από ένα κοκαλάκι. Αν δεν σε στείλουν και σε κανένα σωφρονιστικό κατάστημα, όπως ονομάζουν πλέον κατ’ ευφημισμόν τις φυλακές».

– Η γλώσσα ωραιοποιεί σήμερα.

«Ναι. Δεν λες υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, αλλά προστασίας του πολίτη! Σε περνάνε, δηλαδή, για εντελώς ηλίθιο. Σου κρύβουν την πραγματικότητα. Δεν σε λένε σακάτη, αλλά ΑμεΑ! Ο σακάτης όμως έχει συναίσθηση του προβλήματός του. Ο ΑμεΑ; Τι είναι αυτό; Με όλη αυτήν την μετατόπιση, επιχειρείται η συσκότιση, η ανάδειξη μιας εικονικής πραγματικότητας».

– Ο Μανώλης Αγγελόπουλος καμάρωνε που τον έλεγαν Τσιγγάνο…

«Φυσικά».

– Εσύ πρέπει να θεωρείσαι ροκάς;

«Τι να σου πω; Γράφω ακόμα τραγούδια, γράφω στίχους, κάνω και συναυλίες τακτικά, αν και το ροκ είναι υπόθεση των νέων. Εμείς τώρα ετοιμαζόμαστε για την τελευταία μεγάλη μας διαδρομή…».

– Μια χαρά σε βρίσκω… παρ’ ότι είσαι, βεβαίως, της ηλικίας Σαμαρά και συμμαθητής του στο Κολέγιο.

«Είναι μικρότερος. Τον ξέρω με κοντά παντελονάκια, που λέμε. Αλλά εγώ έφυγα από το Κολέγιο ως ακατάλληλος και τελείωσα στο ΙΜ Παναγιωτόπουλος…».

– Οι γονείς σου;

«Γιατροί και οι δύο».

– Και πώς σε άφησαν να γίνεις τόσο άτακτος;

«Διέλαθα της προσοχής των γονέων, που λέμε…».

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

 

Πηγή. http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=424527

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s