Ή τότε συνέβη το μοιραίο «λάθος», ή τώρα.


 

dnt

Η έξοδος της Ελλάδας στις αγορές, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ξεκινήσει μια έρευνα σε βάθος, ώστε να βρεθούν οι υπεύθυνοι του διασυρμού της χώρας και της φτωχοποίησης του ελληνικού λαού. Διότι δεν είναι δυνατόν με ΑΕΠ 230 δις, ανεργία 9%, χρέος 129% και έλλειμμα 15% να αρνείσαι να δανειστείς από τις αγορές και να καλείς το ΔΝΤ να σε σώσει και 5 χρόνια μετά το σώσιμο με ΑΕΠ 185 δις, ανεργία 28%, χρέος 180% και έλλειμμα 6% να το αναγάγεις σε επίτευγμα. Ή τότε συνέβη το μοιραίο «λάθος», ή τώρα. Αποφασίστε…

http://arkoudanews.blogspot.gr/2014/04/blog-post_8.html

Advertisements

Γκαλεάνο – Για τους απόκληρους του δυτικού πολιτισμού και την δαιμονοποίησή τους


indian-smoking

 Ο Διάβολος είναι Ινδιάνος

Οι Κονκισταντόρες ανακάλυψαν ότι ο Σατανάς, διωγμένος από την Ευρώπη, είχε βρει καταφύγιο στην Αμερική. Σε αυτά τα νησιά και αυτές τις ακτές των θαλασσών της Καραϊβικής, τις οποίες φιλούσε μέρα-νύκτα με το φλογερό του στόμα, ζούσαν άγρια πλάσματα, με την απλούστερη δυνατή αμφίεση, δηλαδή έτσι όπως ο Διάβολος τους είχε φέρει στον κόσμο. Διατηρούσαν μία λατρεία προς τον ήλιο, την γη, τα βουνά, τα ποτάμια και προς άλλους δαίμονες, μεταμφιεσμένους σε Θεούς- και αποκαλούσαν παιγνίδι την σαρκική αμαρτία, στην οποία επιδίδονταν συνεχώς και χωρίς καμία πίεση. Αγνοούσαν τις «10 εντολές», τα «7 θανάσιμα αμαρτήματα», δεν γνώριζαν την έννοια της λέξης «αμαρτία» ούτε φοβόντουσαν την κόλαση. Δεν ήξεραν να διαβάζουν και δεν είχαν ακούσει ποτέ κανέναν να μιλά για το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, ούτε για κανένα άλλο δικαίωμα και σαν να μην έφθανε αυτό, είχαν το έθιμο να τρώγονται μεταξύ τους και μάλιστα ωμοί. Η κατάκτηση της Αμερικής ήταν μία δύσκολη και μακροχρόνια εργασία εξορκισμού. Ο Δαίμονας είχε αγκυροβολήσει τόσο βαθιά σε αυτήν την γη, ώστε όποτε οι Ινδιάνοι παρίσταναν ότι γονάτιζαν με ευλάβεια μπροστά στην Παρθένο, λάτρευαν στην πραγματικότητα τον όφι που συνέθλιβε κάτω από το πόδι της και όποτε φιλούσαν τον σταυρό, καθόλου δεν έβλεπαν τον Υιό του Θεού, αλλά γιόρταζαν την συνάντηση της βροχής με την γη. Οι Κονκισταντόρες είχαν ολοκληρώσει την αποστολή τους, δηλαδή να επιστρέψουν στον Θεό τον χρυσό, το ασήμι και τα πολλά πλούτη που ο Διάβολος είχε σφετερισθεί. Η επανάκτηση των λαφύρων δεν ήταν εύκολο πράγμα. Ευτυχώς που, από καιρό σε καιρό λάμβαναν ένα χεράκι βοηθείας από ψηλά. Όταν ο Κύριος της Κόλασης έστησε με τους Ινδιάνους ενέδρα μέσα σε ένα φαράγγι για να φράξει το πέρασμα στους Ισπανούς προς τα ορυχεία ασημιού του Cerro Rico του Potosi, ένας αρχάγγελος κατέβηκε από τους ουρανούς και τους έριξε μία κατραπακιά αξιομνημόνευτη. Συνέχεια

Τα Μεγάλα έργα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν!


διά χειρός Κίμωνα


Ένα εκπληκτικό ποτ-πουρί, ένα κολλάζ από ποικίλα ετερόκλητα πράγματα. Φαινομενικά ετερόκλητα γιατί, όπως σε κάθε κολλάζ, υπάρχει ένας κρυφός, Παράξενος Ελκυστής, ένας «σκελετός» που υποστηρίζει τα φαινόμενα. Και τα φαινόμενα είναι αυτά που λέει η λέξη, δηλαδή αυτά που «φαίνονται»… Φαινομενικά.
Τώρα βέβαια, «χωριό που φαίνεται κολαούζο δεν θέλει», όπως λέει και η λαϊκή ρήσις. Κάποια πράγματα είναι ηλίου φαεινότερα. Δεν τα αμφισβητεί κανείς. Γιά  δείτε τα…
Ακρόπολις 9.6.1957
Έτσι άρχισαν όλα. Η εκστρατεία της καλής εφημερίδας ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα. Μετά από πενήντα πέντε συναπτά έτη η μηχανοργάνωση και τα «κοbιούτερς» έλυσαν το πρόβλημα κι έτσι οι πολίτες δεν παθαίνουν πλέον «έλκος στομάχου» (γιατί έχουν ανακαλυφθεί στο μεταξύ ένα σωρό άλλες παθήσεις πιο πιασάρικες και ιατρικώς πιο προσοδοφόρες).
Εμπρός 25.1.1953
Κι επειδή δεν υπήρχε άλλη λύσις, όπερ και εγένετο. Το ΕΣΥ ήρθε αργότερα μεν, αλλά μέχρι κι ο Ομπάμα το ζήλεψε και μας αντιγράφει πλέον ασύστολα.

Συνέχεια

Ελλάς Ελλήνων φασιστών


Από στρατόπεδο συγκέντρωσης στον πόλεμο Βρετανών – ΜπόερςΜαρτυρία από επιζήσαντα στρατοπέδου συγκέντρωσης :
«Πολύ συχνά άνθρωποι που έπασχαν από κάποια μικρή ασθένεια απομακρυνόταν βίαια από τις σκηνές των μανάδων τους ή των συγγενών τους και παίρνονταν στο νοσοκομείο. Μετά από μερικές μέρες, τις περισσότερες φορές, μεταφερόταν στους τάφους τους. Αν κάποιο παιδί έφευγε από το νοσοκομείο ζωντανό, επρόκειτο απλά για ένα θαύμα».

«Κοπέλα 35 χρονών νοσηλεύεται σε δημόσιο νοσοκομείο, είναι ανασφάλιστη, οι γονείς της έχουν πεθάνει. Δυσκολεύεται να βγάλει βιβλιάριο Πρόνοιας, χρωστάει στα δημόσια νοσοκομεία που έχει νοσηλευτεί. Αντίστοιχα, πάσχουσα ήταν ασφαλισμένη στον άντρα της αλλά έμεινε άνεργος κι αυτή στον «αέρα»», αναφέρει ενδεικτικά η Βάνα Μυρίλλα, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία.

«Για τους αλλοδαπούς είναι χειρότερο. Το παιδί από 18 ετών – ακόμη κι αν σπουδάζει – δεν έχει δικαίωμα ασφάλισης στους γονείς. Πρέπει ή να δουλέψει ή να γυρίσει στη χώρα του… Ρωτήσαμε γιατί συμβαίνει αυτό και μας είπαν γιατί …εναρμονιζόμαστε με την ευρωπαϊκή νομοθεσία», συμπληρώνει η Μαρία Αγγελοπούλου, ειδική γραμματέας του Συλλόγου.

Συνέχεια

Το βέλος του χρόνου και η πορεία προς το θάνατο


time-illusion
«Αν βγεις έξω το χειμώνα ελαφρά ντυμένος, θα κρυώσεις». Κοινή λογική. Ο λαός είναι θυμόσοφος. Έχουμε καταφέρει να επιβιώσουμε και να εξελιχθούμε ακούγοντας τις συμβουλές της γιαγιάς, αλλά και όλοι τριγύρω τρέχουν να μας προστατεύσουν από απερισκεψίες, εφαρμόζοντας έναν άγραφο κανόνα συμβουλών, μέσα από τη λαϊκή σοφία. Μέσα από την τεχνική του try and error (προσπάθεια και λάθος) έχουμε οικοδομήσει μια κοινωνία η οποία γνωρίζει την αλήθεια, κάνει αποδεκτή εκείνη την πραγματικότητα που πιστεύουν οι πολλοί, επικροτεί όσους συμπορεύονται, ενώ ως άλλη αυτοάμυνα περιθωριοποιεί και κατηγορεί για δεισιδαιμονίες (ο τρελός του χωριού) όσους αποκλίνουν. Η κοινή λογική ορίζει κάθε πραγματικότητα και σε τελική ανάλυση αποφασίζει για την εγκυρότητά της. Αυτό το μωσαϊκό κυρίαρχων τάσεων, απόψεων και συμπεριφορών πρέπει όλοι να το λαμβάνουμε υπόψη και να μην αμφισβητούμε τη δύναμή του. «Μια πραγματικότητα είναι αληθινή για σένα, όταν δρας μέσα στους δικούς της όρους. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς κουβέντες.
Είναι έγκυρη πραγματικότητα όταν, χρησιμοποιώντας την, μπορείς να επιτύχεις τους στόχους που είναι αποδεκτοί σ΄ αυτή», γράφει ο Lawrence LeShan.Κάθε ιδέα, κάθε πρόταση θα πρέπει να γίνει αποδεκτή από ένα συμβούλιο κριτών. Θα πρέπει να αναμετρηθεί με το δυνατότερο αντίπαλο, όπως ποιητικά θα έλεγε ο Πόε, την κοινή λογική. Μπορεί να είναι δύσκολο να πάρεις Νόμπελ, αλλά είναι πραγματικά ακατόρθωτο να νικήσεις την ανθρώπινη βλακεία (Άλμπερτ Αϊνστάιν). Οι πεποιθήσεις και οι αντιλήψεις μας, όμως, έχουν ένα όριο: τις αισθήσεις μας. Ένας μεγάλος θεωρητικός φυσικός προσπάθησε να συγκρουστεί με αυτό το όριο και να διευρύνει την αντίληψή μας. Και ήρθε αντιμέτωπος με τη νέμεση όλων αυτών των ξεχωριστών ανθρώπων, την κατάθλιψη. Κάτω από την πίεση και την άδικη κριτική, στο τελευταίο οχυρό που ορθώνεται πριν σπάσει το κατεστημένο, οι πιο ευαίσθητες ψυχές μπορεί να λυγίσουν.
Μην τις κατηγορήσουμε για αδυναμία, αλλά ας αναδείξουμε το έργο τους.Όλοι οι νόμοι της Φυσικής είναι αντιστρεπτοί, δηλαδή δεν κάνουν καμία διάκριση μεταξύ της κατεύθυνσης του χρόνου προς τα εμπρός, προς το μέλλον και της προς τα πίσω, προς το παρελθόν. Τόσο η κλασική φυσική του Νεύτωνα όσο και η φυσική του 20ού αιώνα με την κβαντική μηχανική και την θεωρία της Σχετικότητας, εκφράζονται μέσω εξισώσεων, οι οποίες είναι συμμετρικές ως προς τον χρόνο, είναι λοιπόν αντιστρεπτές και αιτιοκρατικές. Η μόνη που παρουσιάζει μια ροή γεγονότων είναι η θερμοδυναμική, η οποία είχε θέσει το πρόβλημα των μη αντιστρεπτών διαδικασιών. Συγκεκριμένα, ο δεύτερος Νόμος ορίζει ότι η θερμότητα ρέει πάντα αυθόρμητα από τα θερμά στα ψυχρά σώματα και ποτέ από τα ψυχρά στα θερμά χωρίς να δαπανήσουμε ενέργεια. Η ροή της θερμότητας, λοιπόν, έχει μόνο μία κατεύθυνση, και επομένως η παραπάνω διαδικασία παρουσιάζει ασυμμετρία στο χρόνο.

Συνέχεια

Πολιτισμός είναι να κατανοείς την γάτα…



 Αν ήμουν ζώο, δεν θα είχα έναν άνθρωπο για κατοικίδιο». Από την ταινία «Lord’s Lantern in Budapest» (1999) του Ούγγρου σκηνοθέτη Μίκλος Γιάντσο. της Ελένης Καρασαββίδου


Πάντοτε αρχές Απρίλη, όπως και τέλη Οκτώβρη, θυμάμαι τον ένα μου παππού… Γιατί  ο παππούς μου είναι ίσως ο άνθρωπος που περισσότερο από όλους τους άλλους μου έμαθε τον πολιτισμό της πράξης. Κι αυτό αφορά την σχέση του με το αδύναμο εκείνο  από το οποίο δεν είχε να προσδοκά ούτε ένα μπράβο, (πόσο μάλλον κάτι που θα τον ωθούσε στον κοινωνικό κορμό) μόνο το περίσσευμα της καρδιάς.. Τα ζώα, που τόσο συχνά οι άνθρωποι τα προσεγγίζουμε μέσα από γενικές κατηγορίες που ελάχιστα περιγράφουν τι είναι το καθένα τους πραγματικά και μέσα από στερεότυπα που μικραίνουν και την δική τους πολυπλοκότητα και τον δικό μας ορίζοντα ψυχής.  Συνέχεια

Βγαίνουμε και πάλι Συγγρού…


Παναγιώτης Μαυροειδής
Πανηγυρίζει η κυβέρνηση για το γεγονός ότι η Ελλάδα ‘’ξαναβγαίνει στις αγορές’’. Σύμφωνα με μια διαστρεμμένη λογική, τούτο θεωρείται θετικό, ‘’κανονικό’’ και ασφαλώς επιτυχία.
Ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Ποιά Ελλάδα ‘’βγαίνει’’ στο σεργιάνι;

Συνέχεια