Ο τέλειος..


Δεν είναι σίγουρο αν είναι ο χειρότερος,
..είναι όμως σίγουρο ότι είναι ο πιό δόλιος και ο πιό επικίνδυνος οιονεί δωσίλογος από την σύσταση του νέου ελληνικού Κράτους ως τις μέρες μας!

Κάθε φράση του, κάθε πράξη του, είναι μιά μελετημένη μαχαιριά στην πλάτη της χώρας, της κοινωνίας, των πολιτών.

Όλη του η πολιτική καριέρα υπήρξε μία επί τούτου στρατηγική εξυπηρέτησης μεγάλων (και μικρότερων) ιδιωτικών συμφερόντων, εις βάρος της χώρας και του λαού,
     ..καθώς και υποστήριξης συμφερόντων ξένων χωρών, έναντι της πατρίδας(;) του.

Την φυσική του, και όποια πολιτική του ευφυία, την χρησιμοποίησε για το κακό και όχι για το καλό του κοινωνικού συνόλου.
Είναι ένα σπάνιο παράδειγμα συνολικής αλλά και επί μέρους αρνητικής συνεισφοράς στα κοινά και στον τόπο.

Συνέχεια

Advertisements

SUCCESS STORY! ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ 2014


ΜΕΛΑΣΤου ΚΩΣΤΑ ΜΕΛΑ*

Ακόμη μια μικρή ένδειξη ότι ο ελληνικός εξαγωγικός τομέας αδυνατεί να αποτελέσει την ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, παρά τα όσα ευαγγελίζονται κυβέρνηση και τρόικα, αποτελούν τα αποτελέσματα των εξαγωγών – αφίξεων που έδωσε στη δημοσιότητα (10.03.2014) η ΕΛΣΤΑΤ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, η συνολική αξία των εισαγωγών – αφίξεων κατά τον μήνα Ιανουάριο 2014 ανήλθε στο ποσό των 3.752,5 εκατ. ευρώ έναντι 4.142,6 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2013, παρουσιάζοντας μείωση 9,4%. Αντίστοιχα, η μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε μείωση κατά 3,3%.

Η συνολική αξία των εισαγωγών – αφίξεων κατά το δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2013 – Ιανουαρίου 2014 παρουσίασε μείωση 6,5% σε σύγκριση με το αντίστοιχο δωδεκάμηνο Φεβρουαρίου 2012 – Ιανουαρίου 2013.

Η συνολική αξία των εξαγωγών – αποστολών κατά τον μήνα Ιανουάριο 2014 ανήλθε στο ποσό των 2.128,8 εκατ. ευρώ έναντι 2.224,5 εκατ. ευρώ σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του έτους 2013, παρουσιάζοντας μείωση 4,3%. Αντίστοιχα, η μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε, επίσης, μείωση κατά 4,3%.

Συνέχεια

Σε σύγχρονη δουλεία…


 

“Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια.
Πρώτα, γελοιοποιείται.
Έπειτα, δέχεται βίαιη αντίσταση.
Τέλος, γίνεται αποδεκτή ως αυταπόδεικτη.
~ Σοπενάουερ

To «Σε σύγχρονη δουλεία» (πρωτότυπος τίτλος «De la servitude moderne»)  είναι ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2007 από τον Jean-François Brient. Η κινηματογραφική του προσαρμογή, από τον Victor León Fuentes, είναι ένα ντοκιμαντέρ ανεξάρτητης παραγωγής διάρκειας 52 λεπτών. Το βιβλίο και η ταινία διατίθενται δωρεάν σε διάφορες γλώσσες. Το κείμενο γράφτηκε στην Τζαμάικα τον Οκτώβρη του 2007 και το ντοκιμαντέρ ολοκληρώθηκε στην Κολομβία τον Μάιο του 2009. Η ταινία αποτελείται από οπτικό υλικό προερχόμενο κυρίως από διαφημίσεις και ντοκιμαντέρ.

Βασικός σκοπός του έργου είναι να καταγγείλει την κατάσταση του ανθρώπου ως σύγχρονου σκλάβου μέσα στο πλαίσιο του «Εμπορικού Ολοκληρωτισμού» (του πραγματικού ονόματος, όπως υποστηρίζει, της αστικής δημοκρατίας) και να καταδείξει τις μάσκες που καλύπτουν τη δουλεία του.

Η θέση που υπερασπίζεται βασίζεται στην ιδέα ότι η δικτατορία δεν ασκείται πλέον από έναν άνθρωπο αλλά από μια αρχή: το εμπόρευμα ή το χρήμα που υπαγορεύουν την ύπαρξη κάθε ανθρώπινου όντως, που όντας υποβιβασμένο σε έναν καταναλωτή, έναν εργαζόμενο, έναν υπηρέτη, χάνει την ανθρωπιά του.

Το κείμενο και η ταινία διατίθενται ελεύθερα δικαιωμάτων. Μπορούν να αντιγραφούν, να διανεμηθούν και να προβληθούν χωρίς κανένα τίμημα, και «σε καμμία περίπτωση δεν μπορούν να πουληθούν ή να εμπορευματικοποιηθούν κατά οποιονδήποτε τρόπο». Όπως δηλώνουν οι γράφουν Jean-François Brient και Victor León Fuentes «Θα ήταν επιεικώς ανακόλουθο να προτείνει κανείς ως εμπόρευμα ένα αντικείμενο που σκοπός του είναι να στηλιτεύσει την πανταχού παρουσία του εμπορεύματος. Ο αγώνας ενάντια σε κάθε ατομική ιδιοκτησία, πνευματική ή άλλη, είναι η δύναμη κρούσης μας ενάντια στην υπάρχουσα κυριαρχία. Αυτή η ταινία, που διανέμεται έξω από κάθε είδους εμπορικά και νομικά κανάλια, δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο χάρη στην υποστήριξη όσων οργανώνουν τη διάδοση ή την προβολή της. Δεν ανήκει σ” εμάς. Ανήκει σε όσους επιθυμούν να την αδράξουν για να τη ρίξουν στη φωτιά της μάχης».

«Η σύγχρονη δουλεία είναι μια εθελοντική δουλεία, που χορηγείται από το πλήθος των δούλων, που σέρνονται στην επιφάνεια της γης. Οι ίδιοι αγοράζουν όλα τα αγαθά που πάντα τους υποδουλώνουν λίγο παραπάνω. Οι ίδιοι τρέχουν πίσω από μια εργασία, όλο και πιο αλλοτριωτική, η οποία πρόθυμα και γενναιόδωρα τους δίνεται, αν είναι αρκετά υπάκουοι. Οι ίδιοι διαλέγουν τους κύριους που θα πρέπει να υπηρετούν. Για να καταφέρει αυτή η παράλογη τραγωδία να τεθεί σε ισχύ, χρειάστηκε πρώτα απ’ όλα να αφαιρεθεί από τα μέλη αυτής της τάξης η συνείδηση της εκμετάλλευσης και της αποξένωσης τους. Ορίστε ο παράξενος νεωτερισμός της εποχής μας. Σε αντίθεση με τους δούλους της αρχαιότητας, τους δουλοπάροικους του Μεσαίωνα ή τους εργάτες των πρώτων βιομηχανικών επαναστάσεων, σήμερα, είμαστε μάρτυρες μιας τάξης ολοκληρωτικά υποταγμένης που όμως δεν το ξέρει ή μάλλον που δεν θέλει να το μάθει. Συνεπώς, αγνοούν την εξέγερση που θα έπρεπε να είναι η μόνη νόμιμη αντίδραση των εκμεταλλευομένων. Δέχονται χωρίς αμφισβήτηση, τη θλιβερή ζωή που χτίστηκε για εκείνους.  Η αποκήρυξη και η παραίτηση είναι η πηγή της δυστυχίας τους.»

Ζαν Φρανσουά Μπριέντ

Το κείμενο του βιβλίου και η ταινία στα ελληνικά εδώ

Πηγή.

Τέσσερα χρόνια μνημόνια: επιπτώσεις και αντιστάσεις από τη μεριά των γυναικών


ΓΥΝΑΙΚΕΣ_ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Της Μαρίας Καραμεσίνη 

Από το 2010 μέχρι σήμερα, οι πολιτικές λιτότητας και εσωτερικής υποτίμησης των μνημονίων μείωσαν ραγδαία το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού, σκόρπισαν φτώχεια και ανασφάλεια και επέφεραν δραματικές ανατροπές στην εργασία και την καθημερινή ζωή γυναικών και ανδρών. Οι παραπάνω πολιτικές συρρίκνωσαν εξίσου την ανδρική και γυναικεία απασχόληση, όμως οι γυναίκες πλήττονται περισσότερο απ’ ότι οι άνδρες από την ανεργία και την απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα, τις πιέσεις που δέχεται η οικογένεια για να καλύψει με δραστικά μειωμένο εισόδημα τις ανάγκες των μελών που δεν υποστηρίζονται από το κοινωνικό κράτος και τις τριβές/συγκρούσεις μεταξύ των δύο φύλων που οξύνονται λόγω της κρίσης. Παρά τα υψηλά ποσοστά κατάθλιψης που εμφανίζουν οι γυναίκες, σύμφωνα με τις σχετικές έρευνες – υψηλότερα από αυτά των ανδρών – οι γυναίκες αντιστέκονται δυναμικά στην κρίση και τα Μνημόνια τόσο στην ιδιωτική σφαίρα όσο και στο δημόσιο χώρο.

Ανατροπές στην εργασία των γυναικών

 

Η κρίση και οι μνημονιακές πολιτικές είχαν μέχρι σήμερα και συνεχίζουν να έχουν δραματικές επιπτώσεις στην απασχόληση, την ανεργία και τους όρους εργασίας ανδρών και γυναικών. Στις γυναίκες επέφεραν πλήρη αντιστροφή της τάσης των προηγούμενων δεκαετιών συνεχούς ποσοτικής και ποιοτικής βελτίωσης της θέσης τους στην αμειβομένη εργασία.

Ποια θέση όμως είχαν κατακτήσει οι γυναίκες στην αμειβόμενη εργασία πριν την κρίση, την οποία ανέτρεψαν και αντέστρεψαν οι μνημονιακές πολιτικές; Από τη μία πλευρά, οι γυναίκες υπερ-αντιπροσωπεύονταν στο ευέλικτο εργατικό δυναμικό που εμπλέκονταν σε προσωρινή ή μερική απασχόληση, η εργαζόταν χωρίς αμοιβή σε οικογενειακές επιχειρήσεις, σε θέσεις εργασίας που καταλάμβαναν κυρίως νέες, μετανάστριες και γυναίκες χαμηλού και μεσαίου εκπαιδευτικού επιπέδου. Από την άλλη πλευρά, η άνοδος του εκπαιδευτικού επιπέδου των γυναικών είχε οδηγήσει τη δυναμική είσοδο ιδίως των πιο μορφωμένων σε θέσεις σταθερής απασχόλησης και σε προστατευμένους κλάδους της οικονομίας, κυρίως στο δημόσιο τομέα, και τα επαγγέλματα υψηλού κύρους. Είναι χαρακτηριστικό ότι, το 2008, 81,5% των γυναικών μισθωτών είχαν σταθερή και πλήρη απασχόληση και 33,1% είχαν μόνιμη απασχόληση στο δημόσιο τομέα, ενώ 49,2% όλων των εργαζόμενων σε επιστημονικά επαγγέλματα και 50,2% των εργαζόμενων σε τεχνολογικά επαγγέλματα ήσαν γυναίκες.

Συνέχεια

Η κυρία και το τσογλάνι


κυρίακαιτσογλάνιΜετά τον Ευάγγελο Βενιζέλο που είχε κατηγορήσει τον ΣΥΡΙΖΑ πως καλλιεργεί τον «εκτσογλανισμό» της κοινωνίας, η Λιάνα Κανέλλη -με αφορμή ένα ντοκιμαντέρ και κάτι που κατάλαβε μόνο η ίδια- χαρακτήρισε «τσογλάνι» τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό συνέβη στην εκπομπή του Γιάννη Πρετεντέρη, τον οποίο η κυρία Κανέλλη εκτιμά επειδή είναι πολύ κύριος.

Όταν το 2007 ήταν φανερό πως ο Αλέξης Τσίπρας επρόκειτο να εκλεγεί στην προεδρία του Συνασπισμού, η Λιάνα Κανέλλη τον είχε χαρακτηρίσει ως «μια πολύ trendy επιλογή σε ένα emo κόμμα».

Ο άλλος υποψήφιος για την προεδρία του Συνασπισμού ήταν ο Φώτης Κουβέλης, του οποίου την υποψηφιότητα η Λιάνα Κανέλλη είχε χαρακτηρίσει «βαθύτατα δημοκρατική και πολιτισμένη».

Το πόσο βαθύτατα δημοκρατικός και πολιτισμένος ήταν ο Φώτης Κουβέλης το διαπιστώσαμε μετά τις εκλογές του 2012.

Πάντως, είναι πολύ τιμητικό για τον Αλέξη Τσίπρα το γεγονός ότι η Λιάνα Κανέλλη τον αναβάθμισε από trendy σε τσογλάνι.

Το επόμενο βήμα είναι να γίνει πρωθυπουργός.

(Όταν η Λιάνα Κανέλλη είχε χαρακτηρίσει τον Αλέξη Τσίπρα «μια πολύ trendy επιλογή σε ένα emo κόμμα», είχα γράψει πως η Λιάνα Κανέλλη είναι «μια επιλογή λογοδιάρροιας σε ένα κόμμα που έχει γλωσσοδέτη». Βέβαια, η κυρία Κανέλλη είναι έξαλλη με τον Αλέξη Τσίπρα αλλά, για κάποιον άγνωστο λόγο, καταπίνει την γλώσσα της, όταν πρόκειται για τους Έλληνες ολιγάρχες. Κάπως έτσι, το ΚΚΕ κατάντησε γραφικό. Κι ό,τι γίνεται γραφικό, δεν έχει πια ζωή. Δηλαδή, είναι νεκρό.)

(Μεγάλη η λύσσα των πρώην και νυν δημοσιογράφων του Mega με τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό είναι θετικό στοιχείο.)

Πηγή: http://pitsirikos.net/2014/03/%CE%B7-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%84%CF%83%CE%BF%CE%B3%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B9/

Υπάρχει δίκαιη λιτότητα; Η περίπτωση της Ισλανδίας ( τι κάνει μια αριστερή κυβέρνηση στην κρίση;)


Επί τω έργω…
Ο υπουργός Οικονομικών της Ισλανδίας από το 2009 ως το 2013 μιλάει στην «ΑΥΓΗ» – Συνέντευξη στην Αναστασία Γιάμαλη*
Στέινγκριμουρ Σίγκφουσον: Η Ισλανδία σώθηκε επειδή είχε αριστερή κυβέρνηση

Είναι ο άνθρωπος που κλήθηκε να μαζέψει τα συντρίμμια της κατάρρευσης των ισλανδικών τραπεζών και που προσπάθησε από τη θέση του υπουργού Οικονομικών από το 2009 μέχρι το 2013 να ανορθώσει, «σωστά αυτή τη φορά», την ισλανδική οικονομία και να την κάνει να σταθεί πάλι στα πόδια της. Τον συναντήσαμε και μας εξήγησε τι έκανε, τι κατάφερε, γιατί το κόμμα του έχασε τις εκλογές και τι πρέπει να κάνει μια αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα.

* Η Ισλανδία, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που βρέθηκαν στη δίνη της κρίσης, αρνήθηκε να επωμιστεί το κόστος των τραπεζών. Έξι χρόνια μετά, θεωρείτε ότι η επιλογή αυτή δικαιώθηκε;

Νομίζω είναι υπερβολικό να πει κανείς ότι κάναμε μια ελεύθερη επιλογή, η αλήθεια είναι πως ήταν αδύνατον για την Ισλανδία να διασώσει τον υπερδιογκωμένο τραπεζικό της τομέα, ήταν αδύνατο και δεν το επιχειρήσαμε καν.

Συνέχεια

Μικρό εγχειρίδιο γκαυλωμένων…


mikro

Ζηλεύω τον ποιητικό τρόπο με τον οποίο αρχίζει το κομουνιστικό μανιφέστο. Ακούς την αλήθεια και την έμπνευση να διαλαλούν, όχι την πραμάτεια του φιλόπονου διανοούμενου, αλλά την ξεχειλισμένη αλήθεια απ’ τα τσουκάλια. Μιαν αλήθεια που ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει το προλεταριάτο και γι’ αυτό ξεπέφτει σε πρακτικούς και γιατροσόφια, για να ιάσει τις υπαρξιακές του σουφλιές. Μια αλήθεια που φινίρεται δραματικά απ’ τις αντιφάσεις και το μαρκάλεμα των βουβών εκ γενετής πλασμάτων. Βεβαίως οι εξελίξεις, οι πόλεμοι και οι εμφύλιοι οδηγούν τα σπουδαία έργα στις βιβλιοθήκες και στα σανατόρια του πνεύματος. Στις ακαδημίες που ξεψειρίζουν τις συνθήκες του κάθε γραπτού, λίγο πριν το οδηγήσουν στο μουσείο, δηλαδή στον τάφο. Εκεί που τα σπουδαία έργα σκουληκιάζουν αδιάβαστα. Εκεί που οι χίλιες και μια εξηγήσεις των σοφών ηλιθίων, καταστρέφουν την ποίηση και την καύλα, αφήνοντας πίσω δαιμόνιες στατιστικές και φίρμες που σπέρνουν τις νευρώσεις τους στο δημόσιο βίο.

 

Συνέχεια