Το…»μονοπώλιο της βίας»


του Νικόλαου Μόττα

Το «μονοπώλιο της βίας», μας λένε ορισμένοι, «ανήκει μόνο στο κράτος σε μια δημοκρατική πολιτεία». Αποκρύβουν, όμως, σκόπιμα, το σημαντικότερο στοιχείο: αυτό της ταξικότητας, τόσο του κράτους, όσο και της «δημοκρατικής πολιτείας». Βαφτίζουν το κράτος ως κράτος όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως της κοινωνικής τους θέσης. Μας λένε, δηλαδή, ότι το κράτος αυτό, που έχει σύμφωνα με αυτούς το «μονοπώλιο της βίας», εξυπηρετεί τα συμφέροντα και του μεγαλοβιομηχάνου και του εργάτη, και του εφοπλιστή και του ναυτεργάτη, με λίγα λόγια και της αστικής και της εργατικής τάξης.

Η προσπάθεια απέκδυσης του κράτους – και της «δημοκρατικής πολιτείας» – από τον ταξικό τους χαρακτήρα αποτελεί, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αυθαιρεσία. Και αυτό διότι, κατ’ ουσίαν, αποκρύβεται το γεγονός της ύπαρξης κοινωνικών δυνάμεων με εκ διαμέτρου αντίθετα ταξικά συμφέροντα. Αποκρύβεται η ύπαρξη εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου ως αποτέλεσμα της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής.

Το κράτος, λοιπόν, έχει ξεκάθαρα προσδοιορισμένο ταξικό χαρακτήρα. Δεν είναι το κράτος «όλων των πολιτών» – είναι το αστικό κράτος. Είναι το κράτος που, φορώντας το μανδύα της νομιμοφάνειας της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, υπάρχει για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης – που στον Καπιταλισμό δεν είναι άλλη από την αστική τάξη.

Η πραγματικότητα επιβεβαιώνει στο ακέραιο την άποψη του Λένιν για τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους: «Η ως τα τώρα κοινωνία, που κινείται μέσα σε ταξικές αντιθέσεις, είχε ανάγκη από το κράτος, δηλαδή από μια οργάνωση της κάθε φορά εκμεταλλεύτριας τάξης για να διατηρεί τους εξωτερικούς της όρους παραγωγής, δηλαδή κυρίως για να κρατάει με τη βία την εκμεταλλευόμενη τάξη κάτω από τους δοσμένους όρους καταπίεσης που καθορίζονται από τον υπάρχοντα τρόπο παραγωγής» (Κράτος και Επανάσταση, Κεφ. 1, Τμ.4).

Το «μονοπώλιο της βίας», λοιπόν, για το οποίο μας μιλάνε, δεν είναι τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο, από την υλική δύναμη της κρατικής εξουσίας της εκμεταλλεύτριας τάξης που χρησιμοποιείται ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης. Πρόκειται για το «μονοπώλιο της βίας» που επικαλούνται όλες οι αστικές κυβερνήσεις (ανεξαιρέτως φιλελεύθερου, σοσιαλδημοκρατικού ή άλλου πολιτικού προσίμου) όταν επιχειρούν να τσακίσουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα που πάει να «σηκώσει κεφάλι».

Είναι το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους που, μεταξύ 1923 και 1936, επί κυβερνήσεων Γονατά, Παπαναστασίου, Ζαϊμη, Τσαλδάρη και Μεταξά, δολοφόνησε τουλάχιστον 37 εργάτες και τραυμάτισε χιλιάδες, κατά τη διάρκεια απεργιών και συλλαλητηρίων που βάφτηκαν στο αίμα.

Είναι το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους που – χάρην της «τάξης, της ασφάλειας και της εύρυθμης λειτουργίας του πολιτεύματος» – έστελνε χιλιάδες κομμουνιστές στην εξορία, σκότωνε, βασάνιζε και τρομοκρατούσε λαϊκούς αγωνιστές τις δεκαετίες του ’50 και του ’60.

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» του κράτους που επικαλούνταν αστοί πολιτικοί, απ’ τον Ελευθέριο Βενιζέλο μέχρι το Μεταξά και το Γεώργιο Παπανδρέου, για να καταστείλουν με τους πλέον απροκάλυπτα βάρβαρους τρόπους το εργατικό-λαϊκό κίνημα και να ποινικοποιήσουν την κομμουνιστική ιδεολογία. Να θυμήσουμε τον φασίστα Μεταξά που μιλούσε για την «αδιάκοπον φροντίδαν δια την στερέωσιν του αστικού καθεστώτος με όλας τας αναγκαίας θυσίας» η και τον Γεώργιο Παπανδρέου που χαρακτήριζε, το 1965, τον Κομμουνισμό ως «εχθρό του έθνους και της δημοκρατίας»;

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κρατικού μηχανισμού που επιβάλλει την εισβολή των ΜΑΤ στη Χαλυβουργία, στην ΕΡΤ, σε χώρους απεργίας. Πρόκειται για το ίδιο «μονοπώλιο της βίας» που «χτυπάει» βάναυσα τις διαδηλώσεις του ΠΑΜΕ και των ταξικών σωματείων (όπως σήμερα έξω απ’ το υπουργείο οικονομικών), που οπλίζει τα χέρια της αστυνομίας ενάντια σε εργαζόμενους, συνταξιούχους, μαθητές.

Είναι το «μονοπώλιο της βίας», που όταν δεν χτυπάει στο ψαχνό με τα γκλομπ, χρησιμοποιεί διατάξεις του αστικού νομικού συστήματος για να τσακίσει το ταξικό κίνημα, άλλοτε διώκοντας και καταδικάζοντας πρωτοπόρους συνδικαλιστές και άλλοτε κηρύσσοντας παράνομες και καταχρηστικές 9 στις 10 απεργίες!

Είναι το «μονοπώλιο της βίας» που πηγάζει απ’ τους ίδιους τους αστικούς θεσμούς, ασχέτως εαν αυτοί επικαλούνται υποκριτικά την «λαϊκή κυριαρχία». Η λαϊκή κυριαρχία τελειώνει εκεί που αρχίζει η αμφισβήτηση της εξουσίας της αστικής τάξης, της εξουσίας των μονοπωλίων. Το νομικό εποικοδόμημα που αποτελεί το αστικό Σύνταγμα δεν έπαψε να είναι αυτό που είχαν γράψει το 1848 οι Μαρξ και Ένγκελς: «το δίκαιο και η θέληση της τάξης σας που αναγορεύτηκε σε νόμο, θέληση που το περιεχόμενό της καθορίζεται από τις υλικές συνθήκες ύπαρξης της τάξης σας» (Κομ. Μανιφέστο).

Είναι δε τέτοια η υποκρισία όσων κάνουν λόγο για το «μονοπώλιο της έννομης άσκησης βίας στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες» που συχνά πέφτουν σε εξόφθαλμες αντιφάσεις. Αντιφάσεις που αποδεικνύουν ότι χρησιμοποιούν την έννοια της βίας «αλα καρτ», ανάλογα με τα καιρούς συμφέροντα που επικρατούν στις ενδοκαπιταλιστικές και ενδοιμπεριαλιστικές τους διενέξεις. Φτάνουμε λοιπόν στο σημείο οι ίδιοι που στηρίζουν τη βίαιη αστυνομική καταστολή ενάντια στο εργατικό κίνημα, ενάντια στους απεργούς χαλυβουργούς, ναυτεργάτες, εκπαιδευτικούς, αγρότες στη χώρα μας, να αναγάγουν σε… «επαναστατικές ενέργειες» τις πρόσφατες ένοπλες εκδηλώσεις βίας της ουκρανικής «αντιπολίτευσης» στο Κίεβο. Που πήγε άραγε το «μονοπώλιο της βίας» που υποτίθεται πως είχε η εκλεγμένη (αστική) κυβέρνηση του Γιανουκόβιτς; Μάλλον χάθηκε κάπου ανάμεσα στις συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων που συντρίβουν τον ουκρανικό λαό.

Συμπέρασμα 1ο: Η θεωρία του «μονοπωλίου της βίας» και η «θεωρία των δύο άκρων» είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι θιασώτες τους επιχειρούν να συσκοτίσουν τον ταξικό χαρακτήρα του κράτους και της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προσπαθούν να εξομοιώσουν εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, να ποινικοποιήσουν στα μάτια της κοινής γνώμης την πάλη του ταξικού κινήματος.

Συμπέρασμα 2ο: Είναι οι ίδιοι που με αυτές τις θεωρίες – και προβάλλοντας ταυτόχρονα το «μπαμπούλα» του χρυσαυγίτικου νεοναζισμού που το καπιταλιστικό σύστημα εξέθρεψε – επιχειρούν να εκβίασουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα. Επιχειρούν δηλαδή, στο όνομα της νομικής αντιμετώπισης του φασιστικού φαινομένου, να αποσπάσουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης απέναντι στο αστικό πολιτικό σύστημα και στο νομικό πλαίσιο που το προστατεύει. «Εάν θέλεις να αντιμετωπιστεί η Χρυσή Αυγή τότε μπες και συ στην κιβωτό της αστικής νομιμότητας» λένε.

Συμπέρασμα 3ο: Την απάντηση στο «μονοπώλιο της βίας» του αστικού κράτους μπορεί να τη δώσει μόνο το οργανωμένο ταξικό κίνημα. Στη – νομιμοφανή ή μη – βία της άρχουσας τάξης μπορεί και πρέπει να απαντήσει μόνο η αντεπίθεση της εκμεταλλευόμενης τάξης. Μια αντεπίθεση που συνοψίζεται με τον καλύτερο τρόπο στο τετράστιχο του ποιητή: «Την πόρτα αν δεν ανοίγει, τη σπαν, σας είπα. Τι στέκεστε, τι γέρνετε σκυφτοί; Λαέ σκλάβε, δειλέ, ανανιώσου, χτύπα! Και κέρδισε μονάχος το ψωμί» (Κ.Βάρναλης).

Πηγή.

9 comments on “Το…»μονοπώλιο της βίας»

  1. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Απο τις αρχες του Μνημονιου (το Μαρτη του 10) το προβλημα της Αστικης ταξης στην Ελλαδα ηταν ΔΙΠΛΟ : Ενα αδυναμο πολιτικο συστημα που ειχαν στησει για χρονια .Αδυναμο να επιβαλλει πολιτικες αφαιμαξης που σε αλλες χωρες ΜΠΟΡΟΥΣΕ .Και ενα σχετικα δυνατο και εμπειρο ΤΑΞΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ που σε αλλες χωρες ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ .
    Γι αυτο εδω χρειαστηκαν Τροικες και Μνημονια ενω στην Ιταλια ,Ισπανια,Ιρλανδια ,Πορτογαλλια ΟΧΙ ! Στο πρωτο προβλημα η τροικα ηταν ο απαραιτητος μπαμπουλας και «αρωγος» του πολιτικου προσωπικου των Αστων ….στο δευτερο η τρομοκρατια και η βια του κρατους και παρακρατους τους. Δεν περνας τετοιες στιγνες πολιτικες αφηνοντας το πιο οργανωμενο και ισχυρο κομματι του αντιπαλου ΛΑΟΥ ,ΑΝΕΠΑΦΟ και ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΟΥΜΕΝΟ συνεχως
    Απο την πρωτη μερα …τα πανο στην Ακροπολη ,οι καταπελτες ,η τεραστια διαδηλωση (που απαντησαν με Μαρφιν και προβοκατσια μπροστα στη Βουλη ) ,οι καταληψεις Υπουργειων ,οι απεργιες …αντιμετωπιστηκαν αρχικα με δηλωσεις απειλητικες εκπροσωπων της εξουσιας περι «οριων νομιμοτητας » συγκεκριμενου κομματος ,στην συνεχεια με νομους εκτακτους και Δικαστικες διωξεις .2000 υποθεσεις Συνδικαλιστων εκδικαστηκαν και καταδικαστηκαν ως τωρα …αλλες τοσες εκκρεμουν , η πλειοψηφια τους απ τον συγκεκριμενο πολιτικο χωρο που εγκαλουσαν Μητσοτακης ,Μπαμπης ,Βοριδης ,Πρετεντερης …οτι «κινειται στα ορια της νομιμοτητας » .
    Η εμπειρια ομως του συγκεκριμενου χωρου απο αγωνες και τα προσεκτικα του βηματα στο ταξικο κινημα ,που δεν δινει δικαιωματα στο συστημα να το συντριψει -οπως θα ηθελε εξ αρχης -εχουν σκυλιασει το συστημα που χρησιμοποιει απο ηλιθια προπαγανδα «συστημικο ΚΚΕ » ,»παρελασεις του ΠΑΜΕ » ,μεχρι ανοικτη βια παρακρατικων (Συνταγμα -Περαμα ) εναντια του .Βασιζονται βεβαια πως μεγαλο τμημα του λαου εχει αγνοια και απειρια απο ταξικους αγωνες ,απο αγωνες γενικα και πως ετσι θα περασει ΚΑΙ η προπαγανδα ΚΑΙ η τρομοκρατια τους .Οσο ομως τα Συνδικατα και τα Οργανωμενα τμηματα του λαου Ισχυροποιουνται και «αλλαζουν χερια» προς την πλευρα των ταξικων δυναμεων ,τοσο ο λαος θα καταλαβαινει την πραγματικη ΔΥΝΑΜΗ του ,θα αποκτα εμπισδτοσυνη στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ και θα επιβαλλει αργα ή γρηγορα τα ΔΙΚΙΑ του !

    (και για οσους δεν καταλαβαν τι ΣΤΟΧΟ ειχε το ΠΑΜΕ εχτες …ηθελε απλα να σπασει την ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ και να δειξει στην εξουσια οτι ΩΡΑ θελει ο οργανωμενος λαος περνα τα «μπλοκα» τους …το μηνυμα το ελαβαν ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ !!! αλλα και πολλα τμηματα του λαου !!!)

    • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

      Στο Σύνταγμα Λεωνίδα ποιός προστάτεψε τη Βουλή όταν αδυνατούσαν τα ΜΑΤ ;

      • Ο/Η Ενας Πολίτης λέει:

        Έχω βαρεθεί να διαβάζω ξανά και ξανά την ίδια μακακία και να απαντάω.

        Καταρχήν ήσουν εκείνη την ημέρα στο Σύνταγμα ή αναπαράγεις την κουταμάρα που διαδίδουν διάφοροι ανόητοι ή εμπαθείς με το ΚΚΕ ;

        Επειδή βρισκόμουν εκείνη την ημέρα στο Σύνταγμα σε πληροφορώ ότι ουδέποτε υπήρξε σχέδιο κατάληψης των ανακτόρων που παρεμπόδισε η περιφρούρηση του ΠΑΜΕ.
        Στην συγκέντρωση του ΠΑΜΕ συμμετείχε μεγάλο πλήθος κόσμου (η συντριπτική πλειοψηφία των συγκεντρωμένων).
        Υπήρχε επίσης περιφρούρηση και οργάνωση ενάντια στους κουκουλοφόρους και τα ούγκανα, που ο μόνος πολιτικός λόγος που μπορούν να αρθρώσουν είναι ο πετροπόλεμος και οι μολότοφ, καθώς και τα μπινελίκια, οι μούντζες και ο κακοποιημένος εθνικός ύμνος αντίστοιχα.

        Δεν θυμάμαι επίσης τους εθνικισταράδες φασιστοπατριώτες τις προηγούμενες μέρες ή τις επόμενες να επιχειρούν κάνα ντου στην Βουλή και οι μπάτσοι ψηφοφόφοι τους να τρέχουν έντρομοι να σωθούν επειδή δεν υπήρχαν εκεί κοντά κομμουνιστές για να τους σώσουν.

        Ακόμη, αν βρισκόσουν εκεί εκείνη την ημέρα θα θυμάσαι, ότι τα γνωστά κουκουλοφόρα-κρανοφόρα καθαρματάκια αγνώστου ταυτότητας άρχισαν να επιτίθενται απρόκλητα με πέτρες εναντίον των διαδηλωτών ανοίγοντας κεφάλια, μέχρι να τους πάρουν στο κατόπι τα παιδιά της περιφρούρησης, και όχι εναντίον των ματατζήδων που είχαν παραταχτεί μπροστά από την Βουλή.

        Αυτά τα ολίγα.
        Αν υπάρχουν περαιτέρω απορίες, ευχαρίστως να απαντήσω.

        • Ο/Η Kimwn λέει:

          Όντως κάπως έτσι ήταν τα «πράματα» αν και η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν ματατζήδες, απλά ήταν εντός του περιβόλου της βολής…

          Άκου ότι αδυνατούσαν οι μπάτσοι να τους φυλάξουν, θα είχε καταλάβει τότε το παμε την βολή …

        • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

          Ενημερωμένος ήμουν αλλά καλώς το επανέλαβες. Το είχε αναφέρει προ καιρού ο Λεωνίδας αλλά ξέχασε να το συμπεριλάβει στο προηγούμενο σχόλιό του μαζί με την ανάλογη πηγή

  2. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Μερικές φορές αναρωτιέμαι γιατί θα πρέπει να υιοθετούμε ή να συζητάμε μόνο για ρητορικές που σημειολογικά παραπέμπουν σε βία, όταν έχουμε παραδείγματα ανθρώπων όπως ο Γκάντι.

    Ενημερωτικά να αναφέρω ότι στο υποανάπτυκτο Πακιστάν πριν μερικούς μήνες η αντιπολίτευση κατάφερε να οδηγήσει την κυβέρνηση σε εκλογές με όρους πέρα από τις αρχικώς δηλωμένες.
    Στην ίδια υποανάπτυκτη αυτή χώρα, είχαν στείλει πρωθυπουργό στην φυλακή για διαφθορά.

    Βέβαια οι χώρες που αναφέρθηκα, είναι υποανάπτυκτες, κάτι που δεν πρέπει να ξεχνάμε

    • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

      Παρέλειψα να αναφέρω, ότι η πίεση στην κυβέρνηση του Πακιστάν έγινε με 48+ ωρη ειρηνική, καθιστική διαμαρτυρία.

      • Ο/Η Ενας Πολίτης λέει:

        Στο Πακιστάν προφανώς δεν υπάρχουν αγνώστου ταυτότητας κουκουλοφόροι που πετούν πέτρες και μολότοφ στους μπάτσους για να τους δίνουν το κατάλληλο άλλοθι να πνίγουν στα χημικά και να σπάνε στο ξύλο εργαζομένους, φοιτητές και συνταξιούχους διαλύοντας την οποιαδήποτε ειρηνικών προθέσεων μαζική διαμαρτυρία ή συγκέντρωση.

        • Ο/Η Kimwn λέει:

          Υπάρχουν κι εκεί , υπάρχουν, απλά έχουν άλλη νοοτροπία, ας είναι καλά κ ιο ισλαμισμός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s