Σκοτάδι απόψε στην ψυχή…


Σκοτάδι απόψε στην ψυχή,
έρημος δρόμος και σιωπή
ποιος νοιάστηκε…
τη μοναξιά να αφουγκραστεί,
ποιος έσκυψε…
φύλλα ξερά να τα μαζέψει,
μιας άνυδρης ζωής τα χνάρια,
μιας συνεχούς φυγής απομεινάρια,
σημάδια ανεξίτηλα
την πορεία να χαράζουν,
η ρότα μη λοξοδρομεί,
το βήμα μη λαθεύει
Σ’ έρημο δρόμο και σιωπή
κραυγή η φωνή δε θα ακουστεί,
κοιμούνται οι άνθρωποι νωρίς,
κοιμούνται μ’ ανοιχτά τα μάτια,
μα με παραθυρόφυλλα κλειστά,
η σκοτεινιά του έρμου δρόμου
θέαμα δεν προσφέρει…
και αδειανά τα μονοπάτια μένουν,
αξόδευτα κορμιά προσμένουν,
για να τα περπατήσουν…
μονάχα ο αγέρας που φυσά,
μονάχα ένα ξερό δεντρί,
μονάχα αυτό το φως το λιγοστό
από καρδιές περιπλανώμενες,
από ματιές μαυροντυμένες,
στου πόθου την αντάρα…
αυτοπυρπολημένες,
το ξόδεμα δε σκιάχτηκαν,
το θόλωμα της νύχτας δε λογάριασαν,
τα καλντερίμια αδειανά τα διάβηκαν,
σαν τα ξερόφυλλα σκορπίστηκαν,
στου ανέμου την πνοή χαρίστηκαν,
ταξίδια της καρδιάς ταξίδεψαν,
ταξίδια σ’ έρημους δρόμους με σιωπή…
εκεί που οι ψυχές μονάχα συναντιούνται
απόκρυφα όνειρα και μοναξιές να συνταιριάξουν
(ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ)

Φωτογραφία: Nicolas Yantchevsky, Paris la nuit, 1953-1956

Eirini Varvara Lagouvardou

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s