Ένα σιωπηλό πλοίο μες στη νύχτα…


Χθες βράδυ, διαβάζοντας τον Τυφλό Λυτρωτή του Άλντους Χάξλεϋ, βρέθηκα σκαρφαλωμένος στη στέγη ενός αγγλικού οικοτροφείου, στις 6 Νοεμβρίου του 1902, να παρατηρώ ένα ξύλινο καραβάκι με τρία κατάρτια που έπλεε στα νερά μιας παλιάς μεταλλικής υδρορροής.
        «Η υδρορροή! Ο Μπράιαν ήταν ο πρώτος που είχε καταλάβει τις δυνατότητες που πρόσφερε. Μια χούφτα χώμα, που ανέβασε λαθραία στην τσέπη, μερικές πέτρες – και έτοιμο το φράγμα. Μόλις το έφτιαχνες, μάζευες όλες τις κανάτες με το νερό από τον κοιτώνα, τις κουβαλούσες μία μία στο παράθυρο και έριχνες το περιεχόμενό τους στην υδρορροή. Δεν θα πλενόταν κανένας το πρωί, αλλά τι σημασία είχε; Μια μακριά, στενή θάλασσα απλωνόταν τώρα μες στη νύχτα. Ένα λαξεμένο στο ξύλο καραβάκι μπορεί να καθελκυστεί εκεί, και τα δεκαπέντε μέτρα υγρού απείρου μπορούν να ξυπνήσουν τη φαντασία. (…) Κουρνιασμένοι ψηλά, ανάμεσα στο κρύο τζάμι και στην τραχιά τσόχινη κουρτίνα, ο Μπράιαν και ο Άντονι έσκυβαν από τα διπλανά παράθυρα έξω, στο σκοτάδι. Τους χώριζε μόνο ένας τούβλινος τοίχος, μπορούσαν να μιλάνε ψιθυριστά.
         “Λοιπόν, Αλογομούρη”, δίεταξε ο Άντονι, “φύσα!”.
Και σαν τον Ζέφυρο των εικόνων, ο Αλογομούρης φύσηξε. Τα χάρτινα πανιά φούσκωσαν, και το καράβι άρχισε να γλιστρά πάνω στη στενή υδάτινη λωρίδα.
         “Υπέροχο!” είπε εντυπωσιασμένος ο Άντονι. Και σκύβοντας ακόμη πιο χαμηλά, μέχρι που το μάγουλό του άγγιξε σχεδόν το νερό, κοιτούσε με το ένα μάτι μισόκλειστο, αποφεύγοντας να εστιάσει, ώσπου με θαυμαστό τρόπο το καραβάκι, που πλησίαζε, μεταμορφώθηκε σε ένα πελώριο τρικάταρτο, ένα πλοίο-φάντασμα που ερχόταν από μακριά κατά πάνω του, πλέοντας σιωπηλό μες στο σκοτάδι. Ένα μεγάλο πλοίο, πολεμικό -εκατόν δέκα κανόνια στα πλευρά του- κάτω από τη σκέπη των μεγάλων πανιών -οι βορειοανατολικοί άνεμοι να φυσάνε σταθερά- κι αυτό να τρέχει με δέκα κόμβους -η καμπάνα του να χτυπάει οκτώ φορές… τινάχτηκε απότομα, καθώς το πλωριό κατάρτι ακούμπησε τη μύτη του. Η πραγματικότητα επέστρεψε στη θέση της».
Αυτή είναι η δύναμη της λογοτεχνίας, ακόμα και μια απλή υδρορροή μπορεί να γίνει ένας απέραντος ωκεανός. Όλα είναι θέμα οπτικής. Η ματιά που μπορεί να μετατρέψει μια ασήμαντη στιγμή σε ολόκληρη περιπέτεια και ένα ήσυχο βράδυ του Γενάρη σε μακρινό ταξίδι. Είχα φαίνεται μεγάλη ανάγκη να αποδράσω, που το συγκεκριμένο απόσπασμα κατάφερε να με ταξιδέψει σε φουρτουνιασμένες θάλασσες σαν αυτές στα μυθιστορήματα του Μέλβιλ.
Υ.Γ. Μιλώντας για πλοίο-φάντασμα δεν θα μπορούσε ο νους μου παρά να πάει στονΙπτάμενο Ολλανδό του Βάγκνερ. Το μαύρο σιωπηλό πλοίο που πλησιάζει αργά από τον ανοιχτό ορίζοντα στην ακτή. Τα πορφυρά πανιά του που λάμπουν στο σκοτάδι και η μουσική άγρια και δυνατή σαν κύμα που χτυπά λυσσαλέα το καράβι στα ψαχνά του, μα αυτό αλώβητο συνεχίζει να βολοδέρνει στον άνεμο… Καταραμένο, να βρίσκεται για πάντα στους ωκεανούς.H φωτογραφία είναι από την τηλεοπτική μεταφορά της όπερας Der fliegende Holländer του Wagner από τον σκηνοθέτη Brian Large το 1986. Δείτε ολόκληρη την όπερα στο βίντεο που ακολουθεί:

KanBan προτσές


kanban

Σημ.Αμετανόητου: ο φίλος μας ο Μιχαήλ με την πρωτότυπη και μοναδική γραφή του, έγραψε ένα σχόλιο σε ένα άλλο blog.Μου έριξε «πάσα» (μακρυνή, διαγώνια για αλλαγή…παιχνιδιού,όπως λέμε στην ποδοσφαιρική διάλεκτο…) κι’ εγώ για να πιάσω την αντίπαλη άμυνα στον αιφνιδιασμό…την έκανα ανάρτηση. Είναι όμως τα πράγματα έτσι όπως τα περιγράφει ο Μιχαήλ ?

****

Ἡ Πατρίδα στενάζει, κομματιάζεται, τά…Γελάδια ἔχουνε μπεῖ σέ…KanBan προτσές ἀπό τήν ὀβραιουργιά καί τήν Ἑπτακομματική σπορά της καί τούς λακέδες τους, ἡ Ἱστορία “ΕΚΕΙ” νά βοά, ἀλλά ἐμεῖς…ΑΑΑἠττητοι στό…[..] παράταιρο γινάτι μας, δίκην ἀπολογητῶν ποιᾶς ἄραγε “ἀνἀγκης”…μας, νά…κατατροπώσουμε τούς ἑκάστοτε “ἀπέναντι” [..], διαστρεβλώνοντας καί “ἑρμηνεύοντας” την κατά πῶς μᾶς…”μάθανε”, ἐπιλέγουμε νά γινόμαστε θεραπαινίδες τῆς Ἰδεοληψίας ἀντί ταπεινοί διακονητές τῆς Πατρίδας…

Φεῦ…

[..] διαβεβαιῶ, ὅταν…συμμαχοῦν οἱ καρδιές…θηλυκῶν σάν τήν Ἱστορία καί τήν…Ἰδεοληψία, τά πυρπολημένα…Χριστουγενιάτικα δέντρα είναι τά πλέον ἀσήμαντα…θύματα στόν…βωμό τῆς ἐκδίκησης πού τίς…τρέφει…
Ὅπως…”πεισματικά”…
…ἀπο – δεικνύεται.[..]

Ἐξώφθαλμα…δικό σας:

[..] Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες ἔχουμε ξεχάσει νά θέτουμε “ἐρωτήματα”, πρώτιστα στόν ἑαυτό μας, ἀπότοκο ἀπώλειας κριτικῆς σκέψης καί φυσικό ἐπακόλουθο…ΙΔΕΟΛΗΨΙΩΝ…

Οἱ “ἴδιοι” ἄνθρωποι (βλ. Σήφ, Βάρμπουργκ, Μόργκαν, Κρούπ καί σία) πού σχεδίασαν, ἔστησαν, χρηματοδότησαν καί ἐξετέλεσαν τό πρότζεκτ Ὀκωβριανή…”ἐπανάσταση” δέν σχεδίασαν, ἔστησαν, χρηματοδότησαν καί ἐξετέλεσαν καί τό πρότζεκτ μέ τόν ψυχοπαθιῆ παράφρονα οὕτω καλούμενο “ΝΑΖΙ”;
…”ΝΑΖΙ” μέ ὁμοιωματικά, γιατί ὁ σωστός ὅρος είναι ΑσκεΝΑΖΙ. Συνέχεια

Η ιδιωτικοποίηση των νοσοκομείων ηττήθηκε στη Μαδρίτη


Μαδρίτη_Νοσκομεία
Ο περιφερειακός πρωθυπουργός της Μαδρίτης, Ignacio González, ανακοίνωσε ότι θα εγκαταλείψει οποιαδήποτε περαιτέρω σχέδια να αναθέσει το μάνατζμεντ έξι νοσοκομείων σε ιδιωτικές εταιρίες, καθώς το περιφερειακό ανώτατο δικαστήριο απέρριψε την άρση της προηγούμενης απόρριψης του προγράμματος, που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο πάνω από 3.000 θέσεις εργασίας. Ο González, μέλος του Συντηρητικού κόμματος (PP), είπε ότι παρόλο που το μοντέλο διοίκησης που προτείνει είναι νόμιμο, υποχωρεί λόγω της «απρόβλεπτης εξέλιξης που προκλήθηκε από το Δικαστήριο».
Επίσης, ο περιφερειακός υπουργός υγείας Javier Fernández Lasquetty, ένα από τα κορυφαία στελέχη των συντηρητικών στα δημοσιονομικά στη Μαδρίτη, παραιτήθηκε, καθώς παραδέχθηκε την «αποτυχία» του. Για τους προκάτοχους του Lasquetty, Juan José Güemes και Manuel Lamela, καθώς και για έναν αριθμό πρώην περιφερειακών αξιωματούχων στον τομέα της υγείας, διεξάγεται έρευνα για πιθανή διαφθορά κατά την διαδικασία των προσφορών, καθώς και οι δύο πρώην υπουργοί εργάζονται τώρα για τις ίδιες εταιρίες που ανταμείφθηκαν κατά τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Το περασμένο καλοκαίρι, η κυβέρνηση González, που ξόδεψε το 45% του προϋπολογισμού για την υγεία, έδωσε τον έλεγχο αυτών των νοσοκομείων σε τρεις ιδιωτικές εταιρείες μάνατζμεντ, λέγοντας ότι αυτό θα γλίτωνε τους φορολογούμενους από ένα ποσό που ισοδυναμεί με 710 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Η κριτική απέναντι σ’αυτό ήταν ότι το νέο μάνατζμεντ θα εξοικονομούσε αυτά τα χρήματα χρεώνοντας τους ασθενείς για τις υπηρεσίες του, ή, παρέχοντας υπηρεσίες κατώτερης ποιότητας.
Το εθνικό σύστημα υγείας της Ισπανίας, που είναι αποκεντρωμένο και το διαχειρίζονται οι περιφερειακές κυβερνήσεις, είναι ανοιχτό για όποιον ψάχνει μια θέση εργασίας. Θεωρείται το πιο αποδοτικό σύστημα στην Ευρώπη με βάση την κατάταξη του Bloomberg. Σε μια έρευνα που έγινε από την Δρ. Helena Legido-Quigley επισημαίνεται ότι οι δημόσιες δαπάνες για την υγεία στην Ισπανία ανέρχονται στο 7% του ΑΕΠ, σε αντίθεση με τον μέσο όρο 7.6% στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συνέχεια

Για τον «Χριστόδουλο της καρδιάς μας (τους)»


Επειδή συγχίστηκα από τους λιβανωτούς διαφόρων μουμουέδων προς τον τέως αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο Παρασκευαΐδη (λόγω της συμπλήρωσης 6 χρόνων από τον θάνατό του), ανέσυρα από το αρχείο μου και αναδημοσιεύω το παρακάτω κείμενο του Νίκου Μπογιόπουλου:

«Αλήθεια, μπορεί να βρει έστω και έναν κομμουνιστή ο κ.Χριστόδουλος που να συνεργάστηκε με το ναζισμό; Ας μας πει έναν»!

Συνέχεια

«Εδώ είμαστε ήδη όλοι νεκροί…»


TASS_Stalingrad_468(1)Πηγή φωτο: ITAR-TASS

Μαρτυρίες για τη μάχη του Στάλινγκραντ, μέσα από τα μάτια αυτών που συμμετείχαν στο κορυφαίο ιστορικό γεγονός,

που άλλαξε τον ρου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Μετά το φαγητό, στις 23 Αυγούστου, άρχισε ο μαζικός βομβαρδισμός της πόλης. Μέσα σε δύο ημέρες η πόλη είχε καταστραφεί. Πρώτα καταστράφηκε το κέντρο της πόλης, όπου έμενα. Πήγαμε στο καταφύγιο, τη δεύτερη μέρα το σπίτι μας δεν υπήρχε πλέον». (Από τις αναμνήσεις του κατοίκου του Στάλινγκραντ, Μπορίς Κριζανόβσκι).

«23 Αυγούστου. Θαυμάσια νέα. Τα στρατεύματά μας έφτασαν στον Βόλγα και κατέλαβαν ένα τμήμα της πόλης. Οι Ρώσοι έχουν μόνο δύο επιλογές: Είτε να υποχωρήσουν προς τον Βόλγα, είτε να παραδοθούν. Στην πραγματικότητα συμβαίνει κάτι που δεν μπορούσε να φανταστεί κανείς. Στα βόρεια, ο στρατός μας καταλαμβάνει την πόλη και προχωρά προς τον Βόλγα, και νότια, οι καταδικασμένες μεραρχίες εξακολουθούν να αντιστέκονται με λύσσα. Φανατισμένοι…». (Από το ημερολόγιο του γερμανού στρατιώτη, Βίλχελμ Γκόφμαν).

«21 Σεπτεμβρίου. Χθες, δύο στρατιωτικοί ήρθαν για να πιούν, εμείς τους ρωτήσαμε: “Είναι κοντά το τέλος;”. Απάντησαν, πως δεν το γνωρίζουν, και πως καμιά πόλη δεν έχει αντέξει τόσο πολύ όσο το Στάλινγκραντ. Σήμερα, συμπληρώνονται 30 ημέρες από τον πρώτο βομβαρδισμό. 30 ημέρες που δεν έχουμε βγει από το καταφύγιο». (Από το ημερολόγιο της κατοίκου του Στάλινγκραντ, Σεραφίμα Βορόνινα).

«26 Σεπτεμβρίου. Αφ’ ότου καταλάβαμε τη σιταποθήκη, οι Ρώσοι δεν σταμάτησαν να μάχονται με το ίδιο πείσμα. Δεν φαίνονται πουθενά, έχουν εγκατασταθεί στα σπίτια και στα υπόγεια, πυροβολούν από εκεί προς κάθε κατεύθυνση, ακολουθούν μεθόδους κλεφτοπόλεμου. Οι Ρώσοι έχουν σταματήσει τελείως να παραδίνονται. Ακόμη και όταν καταφέρνουμε να πιάσουμε κάποιον αιχμάλωτο, αυτός είναι θανάσιμα τραυματισμένος και δεν μπορεί να μετακινηθεί. Το Στάλινγκραντ, είναι μια κόλαση. Τυχεροί όσοι απλώς έχουν τραυματιστεί, θα πάνε στα σπίτια τους και θα γιορτάσουν τη νίκη με τις οικογένειές τους…». (Από το ημερολόγιο του γερμανού στρατιώτη, Βίλχελμ Γκόφμαν).

«Θυμάμαι που μου έλεγαν οι σύντροφοί μου στη Γαλλία: “Να λοιπόν που θα πάμε τώρα και στη Ρωσία, θα δοκιμάσουμε το κρέας αρκούδας που έχουν εκεί, και τι δεν έχουν αυτοί εκεί πέρα!”. Νόμιζαν ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε τις ίδιες επιτυχίες, όπως στη Γαλλία. Η τροπή όμως που πήραν τα πράγματα ήταν ένα αληθινό σοκ για όλους μας». (Από τις αναμνήσεις του στρατιώτη πυροβολικού Χάιντς Χουν) Συνέχεια

Άντε και πρωταθλητές …


Αποκαλυπτική ήταν η έκθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με τις καταγεγραμμένες παραβιάσεις στις χώρες μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης .
Πρώτη θέση στη μαύρη λίστα κατέχει η Ρωσία και δεύτερη η Τουρκία . Γεγονός που οφείλεται , για τους μεν πρώτους , στις κομμουνιστικές καταβολές τους αφού , αν και πέρασαν πολλά χρόνια από την κατάρρευση του κομμουνισμού , οι Ρώσοι έχουν ακόμα βαθιά ριζωμένο στο γονίδιο τους την τάση να καταπατάνε τα ανθρώπινα δικαιώματα . Οπότε θα πρέπει να έχουμε το νου μας να μην πάρει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί τότε οι κομμουνιστές θα καταπατήσουν όποιο ανθρώπινο δικαίωμα βρουν μπροστά τους . Μεσαίωνας θα γίνουμε .
Για τους Τούρκους δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά . Μουσουλμάνοι και βάρβαροι που δεν σταματάνε να παραβιάζουν τα εναέρια σύνορα μας . Στα ανθρώπινα δικαιώματα θα κολλήσουν ; Οπότε και πάλι θα πρέπει να έχουμε το νου μας να μην πάρει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί μπορεί οι κομμουνιστές να μην είναι Μουσουλμάνοι αλλά είναι άθεοι που είναι περίπου το ίδιο με το να είσαι Μουσουλμάνος . Θα γίνουμε Μεσαίωνας εις διπλούν .
Από την άλλη , η Ελλάδα του Αντώνη Σαμαρά βρίσκεται στην έβδομη θέση με τις περισσότερες καταγεγραμμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανάμεσα στα μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης με χώρες , υποθετικά προηγμένες και πολιτισμένες όπως η Ουγγαρία και η Ιταλία , να βλέπουν την πλάτη μας .
Πολλές από τις υποθέσεις παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων οφείλονται σε ξυλοδαρμούς μεταναστών τους οποίους δέρνουμε και μετά μας καταγγέλλουν ότι τους δείραμε . Όταν , με εντολή Αντώνη Σαμαρά , φύγουν οι μετανάστες από την Ελλάδα , δεν θα έχουμε ποιον να δείρουμε οπότε θα μειωθούν οι καταγγελίες για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Για την ώρα πάντως τέτοια εντολή δεν έχει δώσει ακόμα ο πρωθυπουργός . Οπότε μπορούμε ακόμα να δέρνουμε μετανάστες .
Επίσης μια σημαντική πηγή καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι η Ελληνική Αστυνομία αφού όλοι οι αστυνομικοί έχουν επιφορτιστεί με την υποχρέωση να βαράνε τους πάντες , μετανάστες , αναρχοκομουνιστές , εργαζόμενους , γέρους , παιδιά . Έπειτα όμως από τις τελευαίες εξαγγελίες του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. η αστυνομία θα χωριστεί σε επιμέρους τμήματα ώστε τον αναρχοκομουνιστή , για παράδειγμα , να μην τον βαράνε όλοι οι αστυνομικοί αλλά μερικοί . Έτσι θα μειωθούν τα φαινόμενα αστυνομικής βίας άρα και οι αντίστοιχες καταγγελίες .
(Αναρωτιέμαι τι περισσότερο κάνουν στη Ρωσία και μας έφαγαν την πρωτιά.)
Πηγή.

Μόνο Ένας Μαύρος…


Black Slave In America

«Σας περιμέναμε δυο μέρες και πάνω. Γιατί καθυστερήσατε; Κόλλησε το καράβι;»

«Ναι, κυρία. Αλλά δεν ήταν που κόλλησε το καράβι, αυτό δεν μας καθυστέρησε και πολύ. Έσκασε ένα καζάνι.»

«Θεέ μου! Χτύπησε κανείς;»

«Όχι, κυρία. Σκοτώθηκε ένας μαύρος.»

«Ευτυχώς, γιατί καμιά φορά τραυματίζεται κόσμος.»

(Μαρκ Τουέιν, Περιπέτειες του Χωκ Φινν)

Αντικαταστήστε το «μαύρος» με το «μετανάστης» (τραγικής ποιότητας) και βρίσκεστε στον 21ο αιώνα.

Ο κόσμος προοδεύει, Θεέ μου.

 Πηγή…