Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ


Βυζάντιο

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ, ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ, ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ, ΛΑΩΝ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΩΝ και ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ

Σημ.Αμετανόητου: Αφιερωμένο σε αυτό το παλιόπαιδο τον Μιχαήλ…αξίζει πολλά το κείμενο να αποθηκευτεί στον σκληρό…

Ενότητες:

Α. Ιστορικοί, φιλόλογοι, λόγιοι, φιλόσοφοι που αναφέρονται στην ελληνικότητα του Βυζαντίου.

Β. Σύγχρονοι των Βυζαντινών λαοί οι οποίοι αναφέρονται στην ελληνικότητα των Βυζαντινών.

Γ. Βυζαντινοί και μεταβυζαντινοί που αναφέρονται στην ελληνικότητα των ιδίων και της Ρωμανίας.

Δ. Διαφωτιστές που αναφέρονται στην ελληνικότητα της Ρωμανίας και των Βυζαντινών.

Ε. Ελληνικά επαναστατικά κείμενα που αναφέρονται στην ελληνικότητα της Ρωμανίας και την εθνική συνέχεια με αυτήν.

ΣΤ. Αναφορές ξένων κατά την Τουρκοκρατία, σχετικά με τη σχέση Ρωμανίας και υπόδουλων Ελλήνων.

Α’)  ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ, ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ, ΛΟΓΙΟΙ, ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ, ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ

1. Aug. Heisenberg, ιστορικός:

«Βυζαντινό είναι το εκχριστιανισθέν ρωμαϊκό κράτος του ελληνικού έθνους» (Staat und Gesellschaft des byzantinischen Reiches, Die Kultur der Gegenwart, s. 364)

2. D. Talbot Rice, ιστορικός:

«Το Βυζάντιο πρέπει πραγματικά να μελετηθεί σαν ένα κεφάλαιο της μακρόχρονης  ιστορίας του ελληνικού πολιτισμού και του ελληνικού στοχασμού» (Byzantines, 26)

3. Arnold Toynbee, ιστορικός:

«Τον 5ο αιώνα η αυτοκρατορία συνέχισε να είναι κατ’ όνομα ρωμαϊκή, αλλά στην πραγματικότητα είχε καταστεί ελληνική και παρέμεινε ελληνική» (Οι Έλληνες και οι κληρονομιές τους, σ. 187)

4. H.-G. Beck, ιστορικός:

«Η αυτοκρατορία έγινε «βυζαντινή» επειδή η κατακτημένη Ελλάδα είχε για μια ακόμη φορά νικήσει στο πνευματικό πεδίο και μπορούσε πια να θεωρήσει την κρατική εξουσία και την κρατική οργάνωση, που αρχικά της ήταν τόσο ξένες, ως ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορούσε κανείς να σταδιοδρομήσει, και να διαπρέψει χωρίς να είναι πια ανάγκη να αφήνει τα κοινά στους Λατίνους» (Η βυζαντινή Χιλιετία, σ. 38).

5.  St. Runciman, ιστορικός:

«Δε νομίζω ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι περισσότερο Έλληνες από τους Βυζαντινούς» (Συνέντευξη στην Λ. Θωμά) Συνέχεια

Ένας πολύ γέρος κύριος με κάτι τεράστια φτερά. Του Gabriel Garcia Marquez


Το διήγημα για παιδιά που ακολουθεί*, με τίτλο «Ένας πολύ γέρος κύριος με κάτι τεράστια φτερά» 1968, του Gabriel Garcia Marquez, έγινε πηγή έμπνευσης του βίντεο κλιπ τουTarsem Singh για το «Losineg My Religion» των R.E.M., από το άλμπουμ Out of Time (1991), αλλά και για το τραγούδι «Καθρέφτης» του Αλκίνοου Ιωαννίδη.

Για αυτούς που κοιτάζουν τον ουρανό………


Λίγο πριν ξεπροβάλει η μέρα, λίγο πριν αρχίσει η τρομοκρατία από τα πρωινά κοράκια του γυαλιού, λίγο πριν πιάσουν δουλεία οι φύλακες των αριθμών, λίγο πριν πέσουν τα σφυριά των αποφάσεων πάνω στων θεών τα έδρανα, λίγο πριν ο δολοφόνος ανοίξει το νεκρό του βλέμμα, λίγο πριν η αρρώστια ξυπνήσει μέσα στου παιδόφιλου την κόλαση, λίγο πριν το ψέμα μαγέψει τους ανασφαλείς εραστές του φόβου, λίγο πριν πέσουν τα κάγκελα στα ελεύθερα ιατρικά δωμάτια, λίγο πριν τα τύμπανα του πολέμου χαϊδέψουν των κουφών πολεμιστών τα αυτιά, λίγο πριν ο κόσμος αλλάξει την δική του ίδια φορεσιά, λίγο πριν σκύψεις το κεφάλι σου σκέψου……
Κάπου, σε κάποιο μονοπάτι, υπάρχει άλλη μια ψυχή που μπορεί και κοιτάζει τον ουρανό, που μπορεί και ονειρεύται όταν αντικρίζει το ξημέρωμα!!!!
Κάπου, σε κάποια γωνιά του πλανήτη υπάρχει κάποιος που αλλάζει τον κόσμο, κάποιος που τραγουδάει για τον κόσμο, κάποιος που γράφει για την μαγεία αυτού του κόσμου.
Κάποιος, κάπου, χαίρεται που αγκάλιασε με τα μάτια του το ουρανό, χαίρεται που άφησε το ξημέρωμα να φωτίσει την καρδιά του!!!!!

Η πτώση της Γαλλίας…


Κάποιοι μπορεί να το βρουν υπερβολικό, αλλά τα όσα συμβαίνουν σήμερα στη Γαλλία μπορούν να συγκριθούν με την ανάκληση του 1685. Την χρονιά εκείνη, ο Λουδοβίκος ΙΔ’, ο «βασιλιάς Ήλιος» που έκτισε το παλάτι των Βερσαλλιών, ανακάλεσε το Έδικτο της Νάντης, το οποίο προστάτευε τους Γάλλους προτεστάντες –τους Ουγενότους. Προσπαθώντας να ενώσει το βασίλειό του κάτω από μία κοινή θρησκεία, ο βασιλιάς έκλεισε εκκλησίες και έθεσε υπό διωγμό τους Ουγενότους.

Ως αποτέλεσμα, περίπου 700.000 από αυτούς έφυγαν από τη Γαλλία, αναζητώντας άσυλο στην Αγγλία, τη Σουηδία, την Ελβετία, τη Νότια Αφρική και άλλες χώρες.

Οι Ουγενότοι, οι οποίοι ήταν σχεδόν ένα εκατομμύριο πριν από το 1685, θεωρούνταν οι «εργάτριες μέλισσες» της Γαλλίας. Έφυγαν χωρίς χρήματα, αλλά πήραν μαζί τους τις ποικίλες δεξιότητές τους. Άφησαν την Γαλλία με ένα σημαντικό κενό, το οποίο χρειαζόταν να καλυφθεί. 

Από την άφιξη του Σοσιαλιστή Προέδρου Φρανσουά Ολλάντ το 2012, οι εισφορές φόρου εισοδήματος και κοινωνικής ασφάλισης στη Γαλλία έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής είναι 75 τοις εκατό, και αρκετοί είναι αυτοί που πληρώνουν πάνω από 70 τοις εκατό.

Ως αποτέλεσμα, έχει παρατηρηθεί μία μαζική έξοδος από τα σύνορα της χώρας, από τους ίδιους ανθρώπους που δημιουργούν την οικονομική ανάπτυξη –ηγέτες του επιχειρηματικού κόσμου, πρωτοπόρους, δημιουργικούς στοχαστές και κορυφαία στελέχη. Αποχωρούν όλοι από τη Γαλλία ώστε να αναπτύξουν κάπου αλλού τα ταλέντα τους. Συνέχεια

Μούζιλ: Περί Βλακείας


«Δεν υπάρχει καμία σημαντική σκέψη την οποία η βλακεία δε θα ήξερε πώς να χρησιμοποιήσει». Ο Ρόμπερτ Μουζίλ γράφει περί βλακείας στο ομότιτλο βιβλίο του

ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΚΑΜΙΑ ΘΕΩΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ, με τη βοήθεια της οποίας θα μπορούσα να επιχειρήσω να λυτρώσω τον κόσμο. Ακόμα και μέσα στα όρια της επιστημονικής επιφυλακτικότητας, δε βρήκα κάποια έρευνα με τέτοιο αντικείμενο ούτε καν μια ταύτιση γνωμών όσον αφορά στην έννοιά της, όπως θα μπορούσε καλώς ή κακώς να προκύψει από τη μελέτη συναφών θεμάτων. Μπορεί αυτό να οφείλεται στην άγνοιά μου, αλλά το πιθανότερο είναι πως το ερώτημα «Τι είναι η βλακεία;» ανταποκρίνεται ελάχιστα στις συνθήκες της σημερινής διανόησης, όπως τα ερωτήματα τι είναι καλό, τι είναι ωραίο ή τι είναι ηλεκτρισμός. Εντούτοις είναι αρκετά ελκυστική η επιθυμία να προσδιοριστεί επιτέλους αυτή η έννοια και να δοθεί μία όσο το δυνατόν πιο νηφάλια απάντηση σε ένα τόσο πρωταρχικό ερώτημα κάθε ύπαρξης.

Συνέχεια

‘Εχουμε γενέθλια…


Απέραντο_Γαλάζιο_2χρόνια

ήταν 25 Ιανουαρίου του 2012.εκείνος ο Γενάρης ήταν σημαδιακός.

και αποφάσισα, τότε μόνο, να φτιάξω ένα blog.τόσο απλά…

και ακολούθησαν φίλοι καλοί, και τόσοι άλλοι,μοναδικοί άνθρωποι,με ευαισθησία και ανθρωπιά…

αλλά και «μή φίλοι»… «άφιλοι»… και αυτοί μας παρακολουθούν, με Εσελον με ΚΥΠ και τα σχετικά μαραφέτια….

και τα κουβεντιάζουμε όλα εδώ σαν ίσος προς ίσος,ελεύθερα και στη φόρα…

ένα κουζουλό παρεάκι,κάθε μέρα…

από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό…Μακεδονία,Θράκη,Κρήτη,Πελοπόννησο, Κύπρο,Αμερική,από παντού…

τον τελευταίο χρόνο, ο Κομαντάτε Αρκάς βοηθάει στην αρχισυνταξία και τραβάμε μαζί κουπί, με βάρκα την ελπίδα…

η ελπίδα βέβαια, για μένα δεν υπάρχει, αλλά υπάρχει για όλους τους άλλους…

Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, που βλέπω να αποτυπώνετε στις ηλεκτρονικές, ψηφιακές σελίδες, μικρά (και μεγάλα) αποθέματα ψυχής…!

Καλή Δύναμη και Λευτεριά στην Πατρίδα μας.

Να είστε όλοι καλά

Αμετανόητος

Η Ευτυχία Στα Χρόνια Της Χολέρας…


Είναι μετρήσιμη η ευτυχία;

Αν πιάσουμε αυτό το θέμα φιλοσοφικά θα χρειαστεί να γράψουμε πεντακόσιες σελίδες, μόνο και μόνο για να ορίσουμε τη λέξη «ευτυχία».

Ακόμα και αν καταφέρουμε να καταλήξουμε κάπου δε θα είναι καθόλου απίθανο κάποιος άλλος –επίσης με πεντακόσιες σελίδες- να καταλήξει σε εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα.

Και αυτά τα δύο συμπεράσματα θα είναι απλώς δύο απόψεις της περιβόητης «αλήθειας» (αυτή χρειάζεται πλέον των πεντακοσίων σελίδων για να οριστεί).

Όμως η ευτυχία μπορεί να προσδιοριστεί στατιστικολογικά. Γιατί σε αυτή την προσέγγιση δε μας ενδιαφέρει τι εννοεί ο κάθε ένας όταν λέει «είμαι ευτυχισμένος», αλλά σε τι ποσοστό επί των ερωτηθέντων δηλώνεται η κατάκτηση της.

Μια τέτοια παγκόσμια έρευνα πραγματοποίησε η Economist Intelligence Unit.

Συνέχεια