Οδεύοντας προς τον πλανήτη των παραγκουπόλεων…


μία ανάλυση σχετικά με τις επερχόμενες κατασχέσεις σπιτιών λόγω χρεών από την αυτοκρατορία του χρήματος και το αναρχικό πρόταγμα για το δικαίωμα στη κατοικία.

“Ο πιο ευτυχισμένος -είτε βασιλιάς είτε χωριάτης- είναι αυτός που βρίσκει γαλήνη στο σπίτι του.”
(Βόλφγκανγκ Γκαίτε)

Το ρητό που ξεκινά αυτό το κείμενο είναι ακριβώς αυτός ο άγραφος νόμος ο οποίος εγγυάται το δικαίωμα κάθε όντος στο να έχει μια κατοικία που να ανταποκρίνεται στις επιθυμίες του αλλά και στο απαραβίαστο αυτής. Στη χώρα που κάποιοι βάφτισαν Ελλάδα η αρπακτικότητα της αυτοκρατορίας του χρήματος καταργεί ακόμη και αυτό το δικαίωμα. Από πρώτης Ιανουαρίου 2014, απελευθερώνονται οι πλειστηριασμοί, οι κατασχέσεις και οι εξώσεις ακόμη και της πρώτης κατοικίας για οποιοδήποτε χρέος κυρίως προς τις τράπεζες αλλά και το κράτος.
Οι πρώτες εκτιμήσεις μιλούν για ένα πρώτο κύμα κατασχέσεων 150 χιλιάδων κατοικιών. Ήδη στο νομό Αττικής έχουν κατατεθεί δικαστικά οι πρώτες αγωγές από ξένες εταιρίες, οι οποίες πριν είχαν φροντίσει να αγοράσουν τα  δάνεια πρώτης κατοικίας των τραπεζών σε χαμηλές τιμές.
Οι εταιρείες αυτές πηγαίνουν σε ρημαγμένες χώρες σαν τη δικιά μας, (με το αζημίωτο βέβαια προς τους πολιτικούς που τους ανοίγουν τον δρόμο), και αγοράζουν σε σετ τα δάνεια με τα σπίτια, τα οποία εξίσου μετά πωλούν σε σετ. Δηλαδή ένας Ευρωπαίος  με το 1/30 του κόστους που πήρατε εσείς το σπίτι σας θα αποκτά 4-5 ακίνητα στην Ελλάδα.Το πρόβλημα της Στέγης τα τελευταία χρόνια απετέλεσε το αντικείμενο αισχροκέρδειας, εκμετάλλευσης και αφαίμαξης του εισοδήματος από εργολάβους, κτηματομεσίτες και τράπεζες. Το “όνειρο ενός κεραμιδιού πάνω από το κεφάλι μας” κατέληξε να γίνει ο εφιάλτης για εκατομμύρια έλληνες και μετανάστες, ειδικά για αυτούς που κατέφυγαν στις τράπεζες για να πάρουν ένα σπίτι. Του οποίου, αφού “φούσκωσαν” την αξία απόκτησης, αφού ο ιδιοκτήτης του κατέβαλε ένα σημαντικό ποσό από το εισόδημά του, τώρα απαξιώνεται από το σκάσιμο της φούσκας που δημιούργησε ο ίδιος μηχανισμός των κάθε είδους εμπλεκομένων (εργολάβοι, μεσίτες, τράπεζες)

Από στραβή καμινάδα, βγαίνει στραβός καπνός
«Όποιος κυριαρχεί, είναι πάντοτε ο κληρονόμος όλων των νικητών» 
(Βάλτερ Μπένγιαμιν)

Συνέχεια

Ανοιχτή επιστολή προς την ελληνική πολιτική και οικονομική άρχουσα τάξη.


xatzistefanou

Του Π. Χατζηστεφάνου

Όλοι εσείς που βρομίσατε την ζωή μου.

Όλοι εσείς που προσβάλλατε την νοημοσύνη μου.

Όλοι εσείς που διαφθείρατε την αισθητική μου.

Όλοι εσείς που μου στερήσατε την αξιοπρέπεια.

Όλοι εσείς που επιδίδεστε νυχθημερόν σε καψόνια εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας ανάνηψης μου.

Έχετε όνομα, διεύθυνση, τραπεζικούς λογαριασμούς.

Ξέρετε ποιοι είστε.

Επί δεκαετίες συσσωρεύετε πλούτο και μοιράζετε κόπρανα.

Εκμεταλλεύεστε την αμάθεια που εσείς καλλιεργείτε.

Φανατίζετε τους αμαθείς που εσείς δημιουργείτε. Συνέχεια

«Αναγκαία η ανεξαρτησία της Αριστεράς από τα αστικά κόμματα»


ΟΣΒΑΛΝΤΟ ΚΟΤΖΙΟΛΑΠΑΜΠΛΟ ΧΕΛΕΡ

Osvaldo Coggiola – Pablo Heller

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Τάσο Τσακίρογλου

«Ανίκανος ο καπιταλισμός να ικανοποιήσει και τις στοιχειωδέστερες ανάγκες των ανθρώπων»

 

Η συνέντευξη αυτή αποτελεί μέρος μιας συζήτησης-ποταμού που έγινε με τους δύο Αργεντινούς πανεπιστημιακούς, οι οποίοι είναι και πολιτικά στελέχη, την επαύριο της σημαντικής επιτυχίας που είχε το κόμμα τους Partido Obrero στις πρόσφατες εκλογές της Αργεντινής. Μιλούν για την εμπειρία της χώρας τους, για την Αριστερά και την άνοδο της Ακροδεξιάς και παράλληλα προσδιορίζουν τις ιδιαιτερότητες της σημερινής κρίσης που βιώνει ο καπιταλισμός.

• Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παρούσας κρίσης, τα οποία τη διαφοροποιούν απ’ όλες τις προηγούμενες κρίσεις του καπιταλισμού;

Ο.Κ.: Κατ’ αρχάς είναι βαθύτερη απ’ οποιαδήποτε άλλη κρίση του καπιταλισμού. Είναι η τρίτη μεγάλη κρίση μετά από εκείνη του 19ου αιώνα και τη μεγάλη ύφεση του 1929. Η πρώτη οδήγησε στον σύγχρονο ιμπεριαλισμό. Η δεύτερη δεν απέφερε, όπως υποστηρίζεται, το λεγόμενο «Νιου Ντιλ», αλλά τον ναζισμό και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η έξοδος από την κρίση ήταν διαφορετική: αποφεύχθηκε η παγκόσμια σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτή η κρίση έφερε τις επιθέσεις κατά των λαών σε όλο τον κόσμο: φασισμός σε αρκετά καπιταλιστικά κέντρα και πόλεμος εναντίον πολλών φτωχών κρατών, αλλά και πόλεμος μεταξύ των κυρίαρχων καπιταλιστικών κέντρων. Στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις είχαμε μια βαθιά κρίση και τις εναλλακτικές της επανάστασης και της αντεπανάστασης. Σήμερα, όμως, παλεύουμε για το θέμα του σοσιαλισμού, διότι έχουμε ένα κίνημα πολύ πιο ανεπτυγμένο από τις δύο προηγούμενες κρίσεις. Εχουμε ένα προλεταριάτο τώρα σε όλο τον κόσμο. Και αυτό, σε αντίθεση με τις δύο προηγούμενες κρίσεις, είναι συγκεντρωμένο όχι στις μητροπολιτικές χώρες, αλλά στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες, οι οποίες είναι πλέον απολύτως καπιταλιστικές. Ετσι -όπως προέβλεψε ο Μαρξ-, έχουμε, αντικειμενικά, τέτοια κοινωνική πόλωση που όμοιά της δεν υπήρξε ποτέ στο παρελθόν. Ομως αυτό δεν αντανακλάται ακόμα στο υποκειμενικό πεδίο. Συνέχεια

Πόσο Μεγάλος Είσαι;


roden

Η εξωστρέφεια είναι βασικό χαρακτηριστικό του λαού μας. Άνθρωποι συναισθηματικοί με πλούσιο ταμπεραμέντο και πολλές συναισθηματικές παλινωδίες. Με μια τέτοια, έστω και επιφανειακή, προσέγγιση της ψυχολογίας του λαού μας μπορούμε να ερμηνεύσουμε πολλά από τα γεγονότα της ιστορίας μας ή και την ίδια την πορεία του έθνους μας μέσα στο ιστορικό γίγνεσθαι. Ένας λαός με τα φόντα να καταπλήξει την υφήλιο, να συναρπάσει τους λαούς, να ανοίξει δρόμους για επιτεύγματα ασύλληπτα σε άλλους, αλλά και ένας λαός που μπορεί να αυτοκαταστραφεί με τον πιο αποκρουστικό, ίσως και ανόητο τρόπο.

Ο ίδιος λαός που μεγαλούργησε σε Μαραθώνα και Σαλαμίνα αυτοκαταστράφηκε στον Πελοποννησιακό πόλεμο, ο ίδιος λαός που αποτέλεσε τον βασικό κορμό της  υπερχιλιετούς λαμπρής Ρωμανίας έδωσε χώρο στους Οθωμανούς με τον φατριασμό, τη διαφθορά και την προδοσία, ο ίδιος λαός που επιτέλεσε το θαύμα του 1821 σκοτωνόταν λίγα χρόνια μετά σε εμφυλίους και δολοφονούσε τον πρώτο Κυβερνήτη, ο ίδιος λαός που έγραφε την εποποιία του 1940 έπνιξε την πατρίδα στο αίμα σε έναν φρικαλέο αδελφοκτόνο πόλεμο…

Τα ιστορικά στοιχεία είναι εν πολλοίς γνωστά, ωστόσο μια σωστή ερμηνεία μπορεί να μας οδηγήσει στην καρδιά του προβλήματος ή καλύτερα του θέματος. Μα σε τι θα ωφελούσε μια τέτοια ερμηνεία; Πολύ απλά: να αποφύγουμε την επανάληψη αυτού του φαύλου κύκλου και στο μέλλον. Συνέχεια

Μια υπέροχη χώρα…


http://polyfimos.blogspot.gr/2014/01/blog-post_8870.html
Σε συνέντευξή του στην Ελευθεροτυπία και τον δημοσιογράφο Γιάννη Ντάσκα, ο σημερινός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και τότε πρόεδρος της εξεταστικής επιτροπής για τις μίζες των εξοπλιστικών, Γιάννης Τραγάκης, παραδέχεται ότι πριν από 10 χρόνια είχε τεκμηριωθεί πλήρως η ανάμειξη των Άκη Τσοχατζόπουλου και Γιάννου Παπαντωνίου στις υποθέσεις των TOR-M1 και TPQ-37, αλλά όπως είπε, “δυστυχώς εκεί σταματήσαμε”.

Η εξεταστική επιτροπή ήξερε τα ακριβή ποσά και τις προμήθειες για τα εξοπλιστικά “με ακρίβεια δολαρίου”, λέει ο τότε πρόεδρος της.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Την υπεράσπιση του Άκη είχαν αναλάβει οι Βαγγέλης Βενιζέλος και Ανδρέας Λοβέρδος. Σε κείμενο του ο Βενιζέλος είχε γράψει πως σύμφωνα με το πόρισμα του ΠΑΣΟΚ για την υπόθεση αυτή «Δεν προκύπτει κανένα στοιχείο πιθανής τέλεσης ποινικού αδικήματος από τους κυρίους Τσοχατζόπουλο και Παπαντωνίου (…), που επί μήνες προσεβλήθησαν και διασύρθηκαν αδίκως».

Το κείμενο συνυπέγραψαν οι Ευ. Βενιζέλος, Αλ. Ακριβάκης, Αν. Λοβέρδος, Μ. Καρχιμάκης, Κ. Κουλούρης, Γ. Νιώτης, Σ. Κοσμίδης, Γ. Παπαγεωργίου και Ηλ. Παπαηλίας.

Συνέχεια

Εργατική τάξη – ένα φάντασμα που πλανάται ακόμα…


b2ap3_thumbnail_huesos.jpg

Ποιός μπορεί να αρνηθεί ότι η κοινωνία όπου ζούμε είναι ταξικά διαστρωματωμένη; Υπάρχουν διακρίσεις και είναι βαθιές και θεσμοθετημένες, καθορίζοντας τους όρους διαβίωσης και πρόσβασης στα υλικά και πνευματικά αγαθά που ο καθένας επιθυμεί. Πλούσιοι-φτωχοί, εκμεταλλευτές-εκμεταλλευόμενοι, κυρίαρχοι-κυριαρχούμενοι, δυνατοί και αδύναμοι και πάει λέγοντας.
Πώς γεννιούνται οι διακρίσεις/ταυτότητες αυτές όμως, πώς εδραιώνονται και αναπαράγονται; Και πάνω απ’ όλα, πώς θα μπορέσουν να καταστραφούν αποτελεσματικά; Ποιά είναι αυτά τα μονοπάτια σκέψης, ανάλυσης και δράσης που θα μπορέσουν οριστικά να τις καταστήσουν παρελθόν;

Συνέχεια