Πότε θα αποκτήσουμε πάλι τα εισοδήματα του 2009


Rogoff-Reinhart

Οκτώ χρόνια χρειάζονται κατά μέσο όρο για την ανάκτηση του εισοδήματος που χάνεται σε μία τραπεζική κρίση, σύμφωνα με την ιστορική μελέτη 100 τραπεζικών κρίσεων για περισσότερο από δύο αιώνες, την οποία εκπόνησαν οι καθηγητές του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ Κένεθ Ρογκόφ και Κάρμεν Ράινχαρτ και οικονομολόγοι του ΔΝΤ.

Η μελέτη αυτή, σημεία της οποίας μεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg και αναμένεται να παρουσιασθεί την Παρασκευή στο συνέδριο της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης (American Economic Association) στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, διαπιστώνει ότι από τις 12 χώρες που εξετάστηκαν στην περίοδο μετά την κρίση του 2008, μόνο οι ΗΠΑ και η Γερμανία έχουν ήδη ανακτήσει το εισόδημα που είχαν πριν από αυτή.

Από τις 12 χώρες, το κατά κεφαλήν εισόδημα της Ελλάδας, της Ολλανδίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας συνέχισε να υποχωρεί το 2013, σύμφωνα με τη μελέτη, ενώ των υπόλοιπων χωρών -πλην των ΗΠΑ και της Γερμανίας- είτε ήταν στάσιμο είτε δεν αυξανόταν αρκετά για να επανέλθει στο προηγούμενο υψηλό επίπεδο.

Στο 43% των κρίσεων που εξετάσθηκαν, οι οικονομίες έπεσαν για δεύτερη φορά σε ύφεση.

«Η επιτάχυνση της ανάκαμψης μπορεί να απαιτήσει από τις κυβερνήσεις των αναπτυγμένων οικονομιών να υιοθετήσουν ορισμένες από τις προσεγγίσεις που είχαν υπαγορευθεί στις αναδυόμενες αγορές τις τελευταίες δεκαετίες», αναφέρουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Οι πολιτικές αυτές περιλαμβάνουν την αναδιάρθρωση του χρέους, ταχύτερο πληθωρισμό και εισαγωγή ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων.

«Η καθυστέρηση στην αποδοχή ότι χρειάζονται μέτρα απελπισίας σε εποχές απελπισίας αυξάνει τις πιθανότητες ότι αυτή η κρίση μπορεί τελικά να ξεπεράσει σε δριμύτητα τη μεγάλη ύφεση της δεκαετίας του ’30 σε ένα μεγάλο αριθμό χωρών», αναφέρουν οι οικονομολόγοι.

Πηγη: Κέρδος  5/1/2014

Ένα χαμόσπιτο η Καρδιά…


Ένα χαμόσπιτο η καρδιά…
πόρτα ορθάνοιχτη,
παραθύρια ολόφωτα,
τα σκαλοπάτια φτωχικά,
μισογκρεμισμένα…
μα…
κάθε σκαλοπάτι κι ένα φως

Στο πρώτο σκαλοπάτι
ένα δάκρυ ακούμπησα,
για να ‘χει λάδι το καντήλι της ζωής
να μην το δω ποτέ να σώνεται,
να ‘χει μελάνι η πένα της ψυχής
μαρτυρική κατάθεση να κάνει,
ονειρικά μελλούμενα να ζωγραφίζει,
αναμνήσεις πικρές…
στο χωμάτινο κατώφλι να αφήνει

Στο δεύτερο σκαλοπάτι
την πνοή μου φύσηξα,
για να χει η φλόγα μου αντιστάσεις,
μην τύχει και σκιαγμένη μάθει
στη ζήση να πορεύεται,
μη και της τύχης οι πλανόδιοι καταφέρουν
την καύτρα της να κλέψουν
ζητώντας πρόσκαιρα να ζεσταθούν

Κι όταν τα σκαλοπάτια μου τελειώσαν…
το τζάκι μου άναψα
στο έμπα της καρδιάς να φαίνεται
μη κι αφιλόξενη,
μα και αφρόντιστη
η εξώθυρα φανεί
αν…φίλοι έρθουν,
μα κι εχθροί…
όλοι τα ίδια πήραν άλλωστε,
όλοι την τρύπια πόρτα μου διαβήκαν,
και το φευγιό του καθενός,
όπως το λαχταρούσε…
οι φίλοι σαν κύριοι,
οι εχθροί σαν λιποτάκτες

(ΕΙΡΗΝΗ ΛΑΓΟΥΒΑΡΔΟΥ)

 Πηγή.

Πως να καταστρέψετε μια ολόκληρη χώρα


Παπανδρέου-Σαμαράς
του Alan Grayson*
Από μια πρόσφατη έκθεση 188 σελίδων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) βγαίνουν τα ακόλουθα φρικτά και αποκρουστικά στοιχεία:
  • Το ποσοστό αυτοκτονιών αυξήθηκε κατά 40% μόνο για το πρώτο εξάμηνο του 2011.
  • Οι φόνοι διπλασιάστηκαν.
  • 9.100 γιατροί στην Ελλάδα, σχεδόν ένας στους επτά, απολύθηκαν.
Οι γιατροί αυτοί ανήκουν πλέον στο 27.6% των ανέργων. Ως μέτρο σύγκρισης, στο αποκορύφωμα της Μεγάλης Ύφεσης [της δεκαετίας του 30], η ανεργία στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν χαμηλότερη από αυτό το ποσοστό. Η ανεργία στους νέους κάτω των 25 ετών στην Ελλάδα, άγγιξε το εφιαλτικό ποσοστό του 64,9% τον Μάιο. (Παρόλο που το ποσοστό ανεργίας το 2008 στην Ελλάδα ήταν μόλις 7%).
Είμαι σίγουρος ότι οι φίλοι μου στο Κίνημα του Τσαγιού θα κατηγορήσουν την ολοκληρωμένη υγειονομική περίθαλψη, τις πληρωμένες αναρρωτικές άδειες και τις «γενναίες» παροχές ανεργίας, γι’αυτή την καταστροφή. «Αν απλά σταματήσουμε να βοηθάμε τους ανθρώπους, τότε δεν θα χρειάζονται τη βοήθεια μας», θα έλεγαν. Μπορείτε να καταλάβετε που οδηγεί αυτή η «λογική». Οι νεκροί δεν χρειάζονται οποιαδήποτε βοήθεια, εκτός ίσως για να θαφτούν. Δηλαδή κάπως έτσι: «Το Ρεπουμπλικανικό σχέδιο για την υγειονομική περίθαλψη: Μην αρρωσταίνετε. Και αν αρρωστήσετε, φροντίστε να πεθάνετε γρήγορα». Συνέχεια

«Γουρουνοαστικό κεφάλι»


`

Τον συνάντησα έξω από ένα σούπερ-μάρκετ. Είκοσι τριών ετών νέος, -είχε την ταυτότητα στο χέρι- πανέμορφος, λυγερός. Πουλούσε χαρτομάντιλα. Του έδωσα ένα ασήμαντο ποσό κατώτερο της αξίας τους και του είπα να κρατήσει το πακέτο. Επέμενε να το πάρω. Έψαξα για περισσότερα χρήματα. «Τώρα έδωσες περισσότερα από όσο κανουν», μου είπε. «Θα μου δώσεις ρέστα» του απάντησα χασκογελώντας. Γέλασε κι αυτός. Νηφάλια. Μιλήσαμε περισσότερο για τη ζωή του. Δεν θα τον «φωτογραφίσω». Μπορεί κάποιος να τον «αναγνωρίσει». Μονάχα οτι έχει δυο παιδιά. 2,5 χρονών το ένα και μηνών το άλλο. Το μεγαλύτερο, είπε, συνηθίζει να το φέρνει μαζί του. «Ψέμαααα» είπα από μέσα μου. Θα σου δείξω εγώ. «Και πού είναι τώρα;» τον ρώτησα με δήθεν αθώο ύφος. «Κάνει τόσο κρύο αυτές τις μέρες που δεν το πήρα μαζί μου. Δεν θέλω να ταλαιπωρηθεί για να κερδίσω λίγα ευρώ συμπόνοιας παραπάνω». Το πρώτο οικοδόμημα της αστικής μου νοοτροπίας κατέρρευσε σαν ένα παλατάκι από άμμο. Επέμεινα όμως. Κυρίως για εκείνο, το τσιμεντένιο… «Τι θα ήθελες από το σούπερ μάρκετ;». Πόνταρα όλες μου τις εμπειρίες, όλα μου τα ράφια της βιβλιοθήκης οτι θα έλεγε: «καλύτερα να μου δώσεις χρήματα»,  αφού θα παίζουν τίποτα ναρκωτικά…Θα σε τσεκάρω, λοιπόν, κατεργαράκο… «Πάμπερς, αν μπορείς», μου απάντησε. Άρχισα να μετρώ τα καμένα τηλεοπτικά κύτταρα του εγκεφάλου μου σαν τα σβησμένα φωτάκια του χριστουγεννιάτικου δέντρου στο Σύνταγμα. Μέσα στην αμηχανία μου κατάφερα τελικά να ψελλίσω: «πάμε μέσα, αν θες». Με πολύ ντροπή και δισταγμό μού ζητούσε διάφορα βασικά είδη διατροφής. Μου είπε και άλλα για τη ζωή του. Για την ανεργία του. Πρόσεχα μήπως πέσει σε αντιφάσεις και τον «ανακαλύψω». Τίποτα. Ο επιθεωρητής Κλουζω κατέθεσε πάραυτα τα χαρτιά της συνταξιοδότησής του. Όταν βγήκαμε με ευχαρίστησε θερμά, τον χαιρέτησα και έφυγα για να επιστρέψω στη δική μου θέρμη. Της άγνοιας. Συνέχεια

Γουόρεν Μπάφετ: Αν στην Ελλάδα τύπωναν δραχμές δεν θα είχαν χρέος [βίντεο]


Baffet

Σημ.Αμετανόητου: ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ 4 ΟΛΟΚΛΗΡΑ ΧΡΟΝΙΑ σχεδόν…ΔΡΑΧΜΗ -ΔΡΑΧΜΗ-ΔΡΑΧΜΗ.Να ξαναπάρουμε εμείς πίσω το εκδοτικό προνόμιο για να καθορίζουμε ΕΜΕΙΣ την ΠΟΣΟΤΗΤΑ χρήματος που θα «πέφτει» στην Ελληνική Οικονομία…Οχι λέγανε τα παπαγαλάκια του διαδικτύου,των ΜΜΕ και οι ειδικοί…

Λοιπόν,ο κύριος αυτός εκτός ότι είναι ο ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟΣ άνθρωπος επί γής, έχει επιτύχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ επιτεύγματα στη ζωή του…Δεν γνωρίζει απλώς οικονομικά και χρηματοοικονομικά, αλλά αυτά που κάνει διδάσκονται σε ΟΛΕΣ τις οικονομικές σχολές του κόσμου…Να διαβαστεί παρακαλώ προσεκτικά η ιστορία του, εάν δεν τον ξέρετε.

Κι επειδή σήμερα είναι μία μεγάλη μέρα για την Ορθοδοξία μας…όποιος !@#$%^&* (θα με κόψει η λογοκρισία) τολμήσει ξανά να πεί «Ευρώ» θα είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΗΛΙΘΙΟΣ.Εύχομαι η φώτιση Του Αγίου Πνεύματος να κάνει ξανά το θαύμα της.

*****

Μιλώντας στο πρακτορείο Bloomberg, ο αμερικανός επιχειρηματίας Γουόρεν Μπάφετ ανέλυσε το δημοσιονομικό πρόβλημα των ΗΠΑ και στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στη χώρα μας.

«Η Ελλάδα έχασε τη δύναμή της, επειδή δεν μπορούσε να τυπώσει χρήματα. Αν οι Έλληνες τύπωναν δραχμές, θα είχαν, βέβαια, άλλα προβλήματα, αλλά δεν θα είχαν χρέος», δήλωσε χαρακτηριστικά. Συνέχεια

Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση


Τρόπους για να αντιμετωπίσει την “απάτη της είσπραξης μαζικών κοινωνικών επιδομάτων”, ψάχνει να βρει η Γερμανία, όπως διαρρέει η κυβέρνηση της. Αφορμή στάθηκε η δυνατότητα ελεύθερης διακίνησης Ρουμάνων και Βουλγάρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από την 1η Γενάρη του 2014.Η Γερμανία φοβάται μην τυχόν και οι -κατά τα άλλα- Ευρωπαίοι πολίτες των δύο αυτών χωρών “εκμεταλλευτούν” το πολύτιμο κοινωνικό της κράτος. Φόβοι τους οποίους έχει εκφράσει εδώ και καιρό η Βρετανία, με τις δικές της αρχές να προσπαθούν να μπλοκάρουν το δρόμο με πρόφαση επίσης αυτά τα “κοινωνικά επιδόματα”.

Χώρες σαν τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία λογίζονται ως ανθρώπινες “χαβούζες”. Ο κόσμος πρέπει να μείνει εκεί, με μισθούς πείνας, για να κρατήσει σταθερό το ευρωπαϊκό του κεκτημένο.Με την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού οι δουλειές της Δύσης άνοιξαν και οι χαβούζες αυτές δημιούργησαν ένα λαμπρό επιχειρηματικό πεδίο. Ενέργεια, όπλα, πουτάνες, ναρκωτικά, ξεχύθηκαν στην Ευρώπη και οι ολιγάρχες που ξεπετάχτηκαν από το ανατολικό μπλοκ γέμισαν με ρούβλια τα δυτικά πορτοφόλια.Σε μερικούς μπορεί να είναι κάπως δύσκολο για να το καταλάβουν, όμως ο ρατσισμός δεν έχει να κάνει ούτε με το χρώμα του δέρματος, ούτε με τη θρησκεία, το φύλο ή τις σεξουαλικές προτιμήσεις. Ο πραγματικός ρατσισμός βρίσκεται στην τσέπη.Ο πολιτισμένος κόσμος μισεί τους φτωχούς. Τους θέλει μακριά του, κι όχι στην αυλή του “να απειλούν τα επιδόματα του”· τα “κοινωνικά κεκτημένα”, τα οποία χτίστηκαν από εύρωστες οικονομίες που γέμισαν μίζες τον πλανήτη, εξαγόρασαν κυβερνήσεις και καταχρέωσαν τους πολίτες τους. Συνέχεια