Έλληνες εφοπλιστές: Ψίχουλα σε φόρους, δισεκατομμύρια σε επενδύσεις!


Εσπασαν όλα τα ρεκόρ στη διάρκεια του 2013 οι Ελληνες εφοπλιστές, επενδύοντας περισσότερα από 18,1 δισ. δολ. για αγορές ή ναυπηγήσεις πλοίων έναντι μόλις 12,5 δισ. δολ. στη διάρκεια του 2012. Την ίδια στιγμή αντιδρούν στη φορολογία και αλλάζουν σημαία στα πλοία τους!

Η ελληνική πλοιοκτησία στη διάρκεια του 2013 αγόρασε, σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάστηκε ο ναυλομεσιτικός οίκος Golden Destiny, 371 πλοία second hand έναντι 216 ένα χρόνο πριν (αύξηση 71,75%), ενώ προχώρησε σε παραγγελίες 319 νεότευκτων πλοίων έναντι μόλις 114 πέρυσι (αύξηση 179,82%).

Όπως αναφέρει η «Ναυτεμπορική», τα ρεκόρ που αποδεικνύουν τον «απίστευτο δυναμισμό της ελληνόκτητης ναυτιλίας» δεν σταματούν εδώ. Στην αγορά των second hand πλοίων οι Ελληνες εφοπλιστές απέκτησαν το 24,89% των πλοίων που άλλαξαν χέρια στη διάρκεια του 2013 έναντι του 17,58% το 2012. Επίσης, όσον αφορά τα νεότευκτα, ενώ στη διάρκεια του 2012 οι ελληνικές παραγγελίες με βάση τον αριθμό των πλοίων αποτελούσαν το 7,97% του συνόλου της παγκόσμιας ναυτιλίας, στη διάρκεια του 2013 το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 11,31%.

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, οι Ελληνες εφοπλιστές εξακολουθούν να παίρνουν τα πλοία τους απο το ελληνικό νηολόγιο με αποτέλεσμα η δύναμη του ελληνικού εμπορικού στόλου σε πλοία των 100 κόρων και άνω να κινείται στα επίπεδα της δεκαετίας του 1990. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, τον Οκτώβριο του 2013 ο αριθμός των πλοίων με ελληνική σημαία ήταν μόλις 1.907. Και όλα αυτά παρά τις δεσμεύσεις τόσο του προέδρου της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών όσο και των εκάστοτε υπουργών Ναυτιλίας, ότι η επανίδρυση του υπουργείου Ναυτιλίας θα αποτελούσε έναυσμα για την επιστροφή των πλοίων των Ελλήνων εφοπλιστών στο ελληνικό νηολόγιο.

Πηγή:http://left.gr/news/ellines-efoplistes-psihoyla-se-foroys-disekatommyria-se-ependyseis» target=»»> left.gr

http://www.rednotebook.gr/details.php?id=11521

Η Ελλάδα των δύο χωρών (η πουλημένη και η απούλητη)


Η ταυτότητά μου γράφει Υπηκοότητα Ελληνική αλλά δεν ξέρω σε ποια Ελλάδα ανήκω. Στην πουλημένη ή στην απούλητη; Δεν γνωρίζω πια. Κουστουμαρισμένους ηλίθιους μπακάληδες βλέπω να διαχειρίζονται ό,τι μου κληρονόμησαν σκοτωμένοι, προδομένοι, νικημένοι. Δεν κατάφερα να διαχειριστώ την κληρονομιά αλλά ούτε να την παραδώσω στους επόμενους. Δεν ξέρω από ποιο σύνορο εισέβαλλαν τα κατοχικά στρατεύματα του Ράιχ της ποταπότητας. Δεν μας έπιασαν στον ύπνο αλλά εδώ που τα λέμε ούτε ξύπνιοι ήμαστε.
Τώρα είναι συνηθισμένο να διαβάζεις εφημερίδες, να παρακολουθείς τα γεγονότα «να τρέχουν» στον γεωγραφικό χώρο που εθιμοτυπικά ακόμη να λέγεται Ελλάδα και να νιώθεις ότι αφορούν μία άλλη χώρα. Αποστασιοποιηθήκαμε και βλέπουμε τα δρώμενα σαν ιστορικό ντοκιμαντέρ ή τίποτε πια δε μας διαπερνά; Η Ελλάδα μέσα από πηχυαίους τίτλους, μεσότιτλους και αναλύσεις χωριατών. Κάποιοι, λένε, που «κυβερνάν» δεκαετίες αυτόν τον τόπο έχουν καιρό που ξεκίνησαν να χαρίζουν υπόγειο, εναέριο και επίγειο χώρο. Καρέ-καρέ παρακολουθούμε τις χειραψίες, τα δείπνα σαν να χαζεύουμε, τρώγοντας φιστίκια, μια χολιγουντιανή ταινία εποχής που ο φεουδάρχης δέχεται στο «φτωχικό» του τον βασιλέα να τον φιλέψει πραμάτεια με των δούλων τον ιδρώτα.
Από την άλλη βλέπω και αισθάνομαι μία άλλη Ελλάδα που δεν έχει εκατομμύρια πληθυσμό, που δεν στοιβάζεται και δεν εξαγοράζεται. Μία μειοψηφία, που μόνο και μόνο από πείσμα, αφήνει στην ταυτότητάς της το Υπηκοότητα Ελληνική και δεν το σβήνει με κόκκινο στυλό. Είναι αυτή που δεν πηγαίνει σε Μνημόσυνα Τιμής που τα Μετάλλια Ανδρείας τα έχει στην ψυχή της. Μία Ελλάδα που ντρέπεται τους νεκρούς της. Είναι μια χώρα από μόνη της. Άνευ συνόρων και άνευ πολιτικών εκπροσώπων. Έχει απομείνει χωρίς βοήθεια στα στενά αόρατων Θερμοπυλών και περιμένει τα στρατεύματα του Ράιχ να περάσουν από πάνω της. Θα περάσουν αυτό είναι σίγουρο. Πάντα περνούσαν….
Ανάμεσα σε δύο χώρες ταλαντεύομαι. Πληρώνω την πρώτη σαν τον ραγιά για να μου ταυτοποιήσει την υπηκοότητα. Αντέχω για χάρη της δεύτερης για να επιζήσει η ταυτότητά μου.

Ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνωφ (Λένιν) (1870-1924), πολύ παραστατικά τονίζει… «Αν θέλεις να καταστρέψεις έναν λαό, κατάστρεψε την γλώσσα του»


Παρθενώνας

Η ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ.

Μέρος 1ον, Γλωσσική Έκπτωσι
 Παραδείγματα.
Φτωχαίνει η γλώσσα μας; ή μήπως εξελίσσεται;
Τι απ’ τα δύο συμβαίνει;
Κατ’ αρχήν το ένα δεν αποκλείει το άλλο. Εξέλιξις δεν σημαίνει απαραιτήτως ανέλιξιν εις υψηλότερα επίπεδα. Η λέξις «εξέλιξις», πέραν της κυριολεκτικής σημασίας της, «του ξεδιπλώματος», σημαίνει και τον «δια βαθμιαίων μεταβολών μετασχηματισμόν ή μεταμόρφωσιν». Μόνον συνεκδοχικώς ή κατά παρέκβασιν μπορούμε να θεωρήσουμε την εξέλιξιν ως πορεία προς ανώτερα επίπεδα.
Αφ’ εαυτού η λέξις δεν υποδηλώνει βελτιστοποίησι, αλλά γενικώς ποιοτικόν μετασχηματισμόν.
Εξ’ άλλου, μία μορφή εξελίξεως είναι και ο εκφυλισμός. Συνεπώς η γλώσσα μας μπορεί και να εξελίσσεται και να φτωχαίνει.
Ας φανούμε λίγο ελαστικοί και ας θεωρήσουμε ότι εν τέλει η εξέλιξις οδηγεί προς ανώτερα επίπεδα. Αυτό αποδεικνύεται; «Αμ πριτς», που θα ‘λεγε κι ο Χατζηχρήστος.
Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.
Τι είναι γλώσσα; Γλώσσα πέραν του μυώδους εκείνου τμήματος (οργάνου) που έχουν και τα μοσχάρια και τα βόδια και τα γίδια και τα αρνιά αλλά και οι γλύφτες, είναι ένας κώδιξ επικοινωνίας μεταξύ νοημόνων όντων. Όσο πιο σαφής, πλούσιος, ευέλικτος αλλά και λογικώς δομημένος είναι αυτός ο κώδιξ, τόσο μεγαλύτερον αριθμόν εννοιών μπορούμε να εκφράσουμε αλλά και με την μεγαλύτερην δυνατήν ακρίβεια αποδόσεως και μεταδόσεως του περιεχομένου των. Μην ξεχνάτε ότι ο τρόπος με τον οποίον ομιλούμε, υποδηλώνει όχι μόνον την ικανότητα εκφράσεως αλλά την ποσότητα και ποιότητα των αποθηκευμένων πληροφοριών μας, που υπό κατάλληλες προϋποθέσεις συνιστούν την γνώσιν. Το ύφος και ο τρόπος με τον οποίον ομιλούμε είναι απεικόνισις (ή αντικατοπτρισμός) του τρόπου με τον οποίον σκεπτόμαστε. Με άλλα λόγια, όσο πιο ορθώς εκφραζόμαστε δια μέσου της γλώσσας τόσο πιο καλώς γνωρίζουμε το περιεχόμενον των εκφράσεων μας και κατά συνέπειαν τόσο πλησιέστερα είμαστε στο να συνειδητοποιούμε και όχι απλώς να καταλαβαίνουμε το εννοιολογικόν περιεχόμενον των λέξεων.
Ποιότης γλώσσας <=> ποιότης επικοινωνίας <=> ποιότης τρόπου σκέψεως <=> ποιότης γνώσεων <=> (και εν τέλει) ποιότης τρόπου ζωής, (η Ποι-ό-της, της ποι-ό-τητος ή έστω η ποι-ό-τη-τα, της ποι-ό-τη-τας και όχι το κατά Σημίτην η πιό-τη-τα, της πιό-τη-τας).
Ας δούμε τώρα τι συμβαίνει στην σύγχρονον καθημερινότητα. Από τα 6.000.000 λέξεις και περίπου 90.000.000 λεκτικούς τύπους καταγεγραμμένων στο πρόγραμμα «ΙΒΥΚΟΣ», της εν Καλιφορνία Αμερικής, μοχθούσης ερευνήτριας Μακ Ντόναλντ, ο σύγχρονος νεοέλληνας στο σχολείον και την εργασίαν του αρκείται στο να χρησιμοποιεί περί τις 1.500.
Που πήγαν οι υπόλοιπες ;;; Συνέχεια

Ο Ελληνικός Πολιτισμός στον κόσμο…


H/Y Ίβυκος και το πρόγραμμα TLG 

Νίκος Βασιλάκος

Το Πανεπιστήμιο Irvine της Καλιφόρνια κυκλοφόρησε νέο CD-ROM με άπαντα τα κείμενα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Ο ψηφιακός δίσκος είχε εξαγγελθεί πριν από τρία χρόνια ως νέα αναβαθμισμένη και συμπληρωμένη έκδοση του προηγούμενου δίσκου (TLG #D). Στο νέο δίσκο TLG #Ε περιέχονται 76 εκατομμύρια τύποι λέξεων της αρχαίας, ελληνιστικής και μεσαιωνικής ελληνικής γλώσσας σε κείμενα από τον Ομηρο (8ος αιώνας π.Χ.) μέχρι το Γεώργιο Σφραντζή (16ος αιώνας μ.Χ.).
Το έργο της καταγραφής της ελληνικής γλώσσας για την προαναφερθείσα περίοδο (8ος-16ος) έχει αναλάβει το «Thesaurus Linguae Graecae» (Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας) το οποίο ιδρύθηκε το 1972 από την τελειόφοιτη τότε, νυν καθηγήτρια της Κλασικής Φιλολογίας, κ. Μαριάννα ΜακΝτόναλντ (Marianne McDonald).

‘Ολα ξεκίνησαν τον καιρό που η κ. Μ. ΜακΝτόναλντ εκπονούσε την πτυχιακή της εργασία με θέμα τους όρους που εκφράζουν την ευτυχία στον Ευριπίδη. Τότε συνειδητοποίησε πόσο χρήσιμη θα ήταν μια υπολογιστική τράπεζα δεδομένων ολόκληρης της ελληνικής λογοτεχνίας. Η σύλληψή της ήταν πρωτότυπη ακόμη και για τα αμερικανικά δεδομένα, διότι μέχρι τότε κανείς δεν είχε σκεφτεί μια ένωση της κλασικής φιλολογίας με τη σύγχρονη τεχνολογία. Το «TLG Project» ξεκίνησε υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Θεόδωρου Φ. Μπρούνερ (Theodore F. Brunner), ο οποίος διηύθυνε το «TLG» από το 1972 μέχρι το 1998, όταν συνταξιοδοτήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Irvine. Η καινοτόμος για τον καιρό της προσπάθεια κατέστη εφικτή με τη συμπαράσταση του Ντέιβιντ Γ. Πάκαρντ (David W. Packard). Ο ίδιος και η ομάδα του κατασκεύασαν την αναγκαία τεχνολογική υποδομή (το σύστημα Ιβυκος) για το «Thesaurus Linguae Graecae», ώστε να προχωρήσουν η καταγραφή, η διόρθωση, η ανεύρεση και η επεξεργασία των αρχαίων ελληνικών κειμένων.
Η προσπάθεια του «Τhesaurus Linguae Graecae» ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, κυρίως στο τμήμα που αφορούσε στην εξεύρεση των κειμένων. Γι’ αυτόν το λόγο ξεκίνησε μια γιγαντιαία προσπάθεια εξεύρεσης των σπάνιων ελληνικών κειμένων που φυλάσσονταν σε μουσεία και βιβλιοθήκες, ώστε να συμπεριληφθούν στη βάση του «TLG». Συνέχεια

Εργάτες της ΧΑΛΥΨ απαντούν στον «έτσι και αλλιώς αχώνευτο» κύριο Μανδραβέλη


ΧΑΛΥΨ

(H φωτογραφία από επίσκεψη μαθητών στις εγκαταστάσεις της ΧΑΛΥΨ)

Πριν λίγες μέρες ο Πάσχος Μανδραβέλης είχε γράψει στην «Καθημερινή» για τον «κακοχωνεμένο» μαρξισμό του σωματείου μιας μεγάλης μονάδας παραγωγής τσιμέντου, χωρίς να την κατονονομάσει. Πρόκειται για το Σωματείο Εργατοτεχνιτών και Υπαλλήλων της ΧΑΛΥΨ ΔΟΜΙΚΑ ΑΕ, που έστειλε την ακόλουθη απάντηση στον δημοσιογράφο (βλ. και παλαιότερο σχετικό σχόλιο στο MediaOasis). Αξίζει να διαβάσει κανείς και τα δύο κείμενα, του δημοσιογράφου και του σωματείου, ώστε να σχηματίσει γνώμη για το ήθος, τη γνώση του αντικειμένου αλλα και τη στενότητα ή την ευρύτητα πνεύματος και των δύο.

To κείμενο του σωματείου με τίτλο ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ «ΑΧΩΝΕΥΤΟ» ΚΥΡΙΟ ΠΑΣΧΟ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ:

Πρώτα απ΄ όλα, κύριε, διακρίνουμε μια τσιγκουνιά στην ενημέρωση που παρέχετε στο αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας Καθημερινή, από τις στήλες της οποίας ασχοληθήκατε μαζί μας. Αναφερόμαστε στο πικρόχολο ρεπορτάζ με τίτλο “κακοχωνεμένος μαρξισμός” που κάνατε αποκλειστικά και μόνο σε ανακοίνωσή μας σχετική με επένδυση της εταιρίας που εργαζόμαστε. Από τη στιγμή που βρίσκετε αξιοπρόσεκτη την ανακοίνωση του σωματείου μας, διότι όπως λέτε αποτελεί μνημείο σύγχυσης, γιατί δεν κάνετε και τον κόπο να αναφέρετε ποιοι είμαστε και ποιους ξεμπροστιάζετε; Γιατί δεν δίνετε τη δυνατότητα στον αναγνώστη σας, που δεν θα πειστεί να ανατρέξει ο ίδιος στο κείμενό μας και να το κρίνει από μόνος του;  Συνέχεια

Φόβος και Ελευθερία.


Του Κώστα Λάμπου

«Ελευθερία είναι να ζει κανείς χωρίς να παίρνει ξένα πράγματα,
γιατί όταν μπαίνει στην παρανομία δεν είναι ελεύθερος,
γιατί, τότε, ζει πάντα με το Φόβο. Ελευθερία είναι
να ζει κανείς ευτυχισμένος…»[1],
Αλμίρο, Παιδί των Φαναριών, Αθήνα 2002[2]

Η Ελευθερία ως σχετική απελευθέρωση του ανθρώπου από τη Φύση και την εμπράγματη δουλεία

Η οριστική έξοδος των μακρινών προγόνων μας από τις σπηλιές, ήταν αναμφισβήτητα η σημαντικότερη απόφασή τους για όλη τη μετέπειτα πορεία τους. Δεν ήταν όμως χωρίς κινδύνους και συνεπώς δεν ήταν απαλλαγμένη από Φόβους. Το πάλεψαν όμως, κι’ έτσι επιβίωσε το ανθρώπινο γένος και δημιουργήθηκε ο ανθρώπινος πολιτισμός. Ήταν σίγουρα μια βασανιστική πορεία, που συχνά οδηγούσε σε κάποιο καινούργιο αδιέξοδο, που ήταν το αποτέλεσμα της μετάλλαξης των φυσικών Φόβων σε εξουσιαστικούς Φόβους. Τότε, και κάθε τότε, έκαναν μια καινούργια έξοδο, για μια νέα πορεία, με λιγότερους κινδύνους και λιγότερους Φόβους, όχι τόσο φυσικούς, όσο εξουσιαστικούς Φόβους. Έτσι και μέσα από αμέτρητες σφαγές και δουλείες φτάσαμε ως τις μέρες μας, τις μέρες της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Συνέχεια

Ω ΡΕ ΕΝΑΣ ΠΑΝΙΚΟΣ!


kartesios020113

Να πω τη μαύρη αλήθεια, καμία όρεξη δεν είχα να ασχοληθώ με τον Παντελή Καψή. Όποιος μπλέκεται γενικώς με τους Καψήδες τον τρώει η ανοησία και παπαρολογισμός. Όμως ο Παντελής Καψής έτυχε να έχει γράψει έναάρθρο  το οποίο υπογράφει  ως «υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης». Είναι μία πρώτη ομολογία του ότι η ΔΤ δε διαθέτει έστω και την ελάχιστη δύναμη στο ραδιοτηλεοπτικό κοινό, οπότε καταφεύγει σε ιστοσελίδες για να προπαγανδίσει τις κυβερνητικές θέσεις. Έχει τη σημασία της αυτή η ομολογία όταν γίνεται από τον ίδιο τον υφυπουργό Προπαγάνδας.

Η δεύτερη ομολογία του έχει σχέση με την εικόνα της κυβέρνησης. Από το περιεχόμενο του άρθρου γίνεται εμφανής η κατάσταση πανικού στην οποία βρίσκεται η κυβέρνηση αυτή τη στιγμή, μπροστά στην προοπτική να απωλέσει την εξουσία και μάλιστα διά της «νομίμου» και «ευλογημένης» οδού των εκλογών. Διότι αν στο άρθρο περιγραφόταν το μέλλον της χώρας στην περίπτωση που το σημερινό καθεστώς έπεφτε από πραξικόπημα θα υπήρχε μια κάποια βάση. Όμως αν ο «κυρίαρχος λαός» επιλέξει να δώσει την εντολή κυβέρνησης σε ένα άλλο κόμμα, τότε πού βρίσκεται ο σεβασμός στην «επιλογή του κυρίαρχου λαού»;

Προειδοποιεί, που λέτε, ο υφυπουργός Προπαγάνδας ότι στην περίπτωση που στις επόμενες εκλογές σχηματιστεί κυβέρνηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε η Γη θα καταστραφεί, αράχνες θα βγαίνουν από τα στόματά μας και ακρίδες θα τρώνε τις σάρκες μας. Διαβάζοντας το άρθρο του, αντιλήφθηκα ότι τουλάχιστον ο Νοστράδαμος είχε ένα κάποιο τακτ στις καταστροφολογικές προβλέψεις του. Όμως ο Παντελής Καψής δεν έχει ανάγκη από διακριτικότητες. Είναι ο Στήβεν Κινγκ της πολιτικής. Αν μη τι άλλο, πρόκειται για μία καλή απόδειξη της ποιότητας των μισθοφόρων της Ενημέρωσης στην Ελλάδα, καθότι ακόμη και σήμερα ο άνθρωπος αυτός δηλώνει δημοσιογράφος.

Συνέχεια