«Διαδρομές» της δυαδικής εξουσίας



1891

Στις 9 Απρίλη του 1917, στο άρθρο του στην Πράβντα με τίτλο «Για τη δυαδική εξουσία», ο Λένιν έγραφε: «Η πιο αξιοσημείωτη ιδιομορφία της επανάστασής μας βρίσκεται στο ότι δημιούργησε μια δυαδική εξουσία. Το γεγονός αυτό πρέπει πρώτα απ’ όλα να το καταλάβουμε εμείς οι ίδιοι. Αν δεν το καταλάβουμε, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε. […] Σε τι συνίσταται η δυαδική εξουσία;

Στο ότι πλάι στην Προσωρινή Κυβέρνηση, την κυβέρνηση της αστικής τάξης, σχηματίστηκε μια άλλη κυβέρνηση, αδύνατη ακόμα, εμβρυακή, μα που ωστόσο υπάρχει αναμφισβήτητα στην πραγματικότητα και αναπτύσσεται: τα σοβιέτ των εργατών και στρατιωτών βουλευτών» [1]. Τι σήμαινε όμως αλήθεια αυτή η περίφημη «δυαδική εξουσία», η τόσο σημαντική «κατάσταση» την οποία ο Λένιν καλούσε, παραμονές της επανάστασης, τους μπολσεβίκους να κατανοήσουν, παρότι την είχαν ήδη επιτύχει;

Από τη Ζυρίχη στην Πετρούπολη

Στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος, η δυαδική εξουσία συνιστά μια σχετικά αποσιωπημένη πλευρά, μια πλευρά που ίσως δεν έγινε κατανοητή στο βάθος που έπρεπε. Συνέχεια

Δημήτρη Μπάτση: Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα


ΑΝΤΑΙΟΣ_ΜΠΑΤΣΗΣ

Το βιβλίο σαρώθηκε σε μορφή djvu από το vivlio2ebook.blogspot.gr απ’ όπου μπορείτε να το βρείτε σε μορφή djvu. Σε μορφή pdf μπορείτε να το κατεβάσετε πατώντας εδώ.

Από: http://ergatikosagwnas.gr/EA/

Άμεση ανάγκη η αποχώρηση από την ευρωζώνη


Ευρώ_Βατικιώτηςτου Λεωνίδα Βατικιώτη (Επίκαιρα, 12-18 Δεκεμβρίου 2013) 

Τον γύρο της Ευρώπης έκανε το απόσπασμα από το βιβλίο του πρώην ισπανού πρωθυπουργού Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, με τίτλο «Το δίλημμα», πως «το πρόβλημα με το ευρώ είναι ότι σχεδιάστηκε για να βοηθήσει τη Γερμανία και όχι τις άλλες χώρες». Η προβολή που δόθηκε, σε συνδυασμό με αντίστοιχες επικρίσεις και προβληματισμούς που διατυπώνονται από χώρες όπως η Γαλλία, έχει ξεχωριστή σημασία για έναν και μόνο λόγο: Επειδή η κριτική του Θαπατέρο διατυπώνεται σε μια συγκυρία κατά την οποία η κρίση της ευρωζώνης, όπως συμβατικά ξεκίνησε με το ξέσπασμα της κρίσης χρέους στην περιφέρεια, υποτίθεται ότι έχει λυθεί. Η συζητούμενη έξοδος της Ιρλανδίας στις αγορές και το τέλος της περιόδου βαθιάς ύφεσης στην Ελλάδα επιτρέπουν να κυκλοφορούν εκ νέου αισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον της οικονομίας.

Η πραγματικότητα ωστόσο είναι τελείως διαφορετική. Ακόμη κι αν θεωρήσουμε δεδομένο το τέλος των αρνητικών ρυθμών μεγέθυνσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα το 2014, χάριν συζητήσεως, η επόμενη μέρα φαντάζει εξ ίσου ζοφερή με το νωπό παρελθόν των Μνημονίων στον βαθμό που το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα επιβάλλει τους δικούς του όρους για το περιεχόμενο και την κατεύθυνση της οικονομικής ανάπτυξης. Εν ολίγοις: αποβιομηχάνιση, πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας, υπερφορολόγηση, μισθοί εξαθλίωσης και φτώχεια στα ύψη. Μνημονιακή πολιτική χωρίς μνημόνια υπόσχεται η παραμονή στο ευρώ!

Σε αυτό το περιβάλλον η συζήτηση για την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα επανέρχεται με δριμύτητα ως λύση ανάγκης. Ως η αυστηρή εκείνη προϋπόθεση που θα σώσει ό,τι ακόμη σώζεται (και δεν είναι λίγα αυτά) και θα αποτρέψει τα χειρότερα που είναι μπροστά μας! Εν τούτοις, τα πρακτικά προβλήματα που προκύπτουν δεν είναι καθόλου αμελητέα κι ούτε κανείς υπέρμαχος της επιστροφής στη δραχμή ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί το νέο νόμισμα, υποστηρίζει ότι από την επομένη κιόλας θα ξεκινήσει μια περίοδο παχιών αγελάδων χωρίς έστω ένα μεταβατικό κόστος. Συνέχεια

Η «δημοκρατία» τους… κι ο Πρετεντέρης


«Ζωγράφισε» και πάλι ο Γ. Πρετεντέρης στην εφημερίδα «Τα Νέα». Θέλοντας να κριτικάρει τις αδυναμίες στη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος, αναφέρθηκε στη διαφάνεια και τον έλεγχο που ασκείται στις ΗΠΑ στο αστικό πολιτικό προσωπικό ως παράδειγμα για την αποτελεσματική λειτουργία της δημοκρατίας!

Η αλήθεια βεβαίως είναι διαφορετική. Επειδή η δημοκρατία και στις ΗΠΑ και στην Ελλάδα και σε κάθε καπιταλιστικό κράτος είναι δημοκρατία για το κεφάλαιο, δεν μπορεί να είναι απαλλαγμένη από τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, την υποκρισία και το ψέμα. Τι να πρωτοσημειώσουμε; Τις σχέσεις του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ με τη μαφία; Τις αδρές χρηματοδοτήσεις αστών πολιτικών από μεγαθήρια του κεφαλαίου; Μόνο το 2009 στην πολιτεία του Ν. Τζέρσεϊ συνελήφθησαν 40 «επιφανείς» πολιτικοί, ραβίνοι, δήμαρχοι, επιχειρηματίες κατηγορούμενοι για διαφθορά κ.ά.

Επίσης ο Γ. Πρετεντέρης αναφέρεται στη «συνέπεια των πολιτικών», τη συνέπεια «λόγων και πράξεων». Βεβαίως, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είναι εύκολος στόχος, αφού η ασυνέπεια είναι βασικό χαρακτηριστικό του οπορτουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, εμφανίζοντας τις αστικές -επί της ουσίας- πολιτικές τους ως «σοσιαλιστικές», προχωρώντας σε ανέξοδες διακηρύξεις που δεν αντιστοιχούν στις προθέσεις και τις πραγματικές στοχεύσεις (π.χ. τα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1970). Οπως εύκολος στόχος είναι και αστοί πολιτικοί που πιάνονται στα πράσα όπως π.χ. ο Μ. Λιάπης. Ομως πρέπει να πούμε ότι ελάχιστοι αστοί πολιτικοί έχουν ομολογήσει κυνικά τον αστικό χαρακτήρα των κομμάτων τους, ότι δηλαδή δεν «εκπροσωπούν όλο το λαό», αλλά ότι δρουν προς το συμφέρον του κεφαλαίου. Κάτι τέτοιο έχει άλλωστε επιπτώσεις στη δημοτικότητά τους. Η αστική πολιτική, απευθυνόμενη προς την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, έχει αντικειμενικά χαρακτήρα εξαπάτησης, με στόχο την υποταγή τους κάτω από ξένες γι’ αυτούς σημαίες.

Ετσι, λοιπόν, το ζήτημα είναι το πότε θα κριθούν τα αστικά πολιτικά κόμματα και τα δημοσιογραφικά στηρίγματά τους ως προς τη «συνέπεια» για την -εν γνώσει τους- ψευδή διακήρυξη ότι εξυπηρετώντας τα συμφέροντα του κεφαλαίου μπορούν να εξυπηρετηθούν και τα συμφέροντα των εργαζομένων…

Πηγή: ¨Ριζοσπάστης»

Αναδημοσίευση απο tsak-giorgis.blogspot.gr

Το άγαλμα του Λένιν και ο πολιτισμός της βαριοπούλας


Γράφει ο Στέλιος Ελληνιάδης
Από το Κίεβο ως τη Γιάλτα και από τη Μαριούπολη ως την Οδησσό, εκατοντάδες αγάλματα του Λένιν παραμένουν στα βάθρα τους, στα καλύτερα σημεία των πόλεων, των κωμοπόλεων και των χωριών και των σιδηροδρομικών σταθμών, σε κεντρικές λεωφόρους, σε πλατείες και πάρκα.
Μπορεί να περιορίζεται ο χώρος γύρω τους, η άπλα, από άσχετα κτίσματα, αλλά η περίοπτη θέση των αγαλμάτων δεν αλλάζει. Πολλά απ’ αυτά είναι πελώρια και χοντροκομμένα, αλλά και πολλά άλλα είναι αξιόλογα σαν έργα τέχνης, φτιαγμένα από σημαντικούς γλύπτες που είχαν πολύ δουλειά στα χρόνια της Σοβιετικής ‘Ενωσης, αφού μαζί με τους ζωγράφους και τους μαστόρους των ψηφιδωτών, διαμόρφωναν και διακοσμούσαν με γλυπτά, τοιχογραφίες και ψηφιδωτά δημόσια κτήρια, εργοστάσια, σχολεία, πολιτιστικά κέντρα και μνημεία πεσόντων, από την πιο μεγάλη πόλη μέχρι το πιο μικρό χωριό.

Σταυρούγεννα


Ο Πάκης, ο Λαλάκης, ο Michelάκης, ο Αντωνάκης, ο Βαγγελάκης, ο Χαρούλης και άλλα εργαστηριακά υβρίδια συμμετέχουν στο γιορτινό πνεύμα κάνοντας τους ψηφοφόρους τους να ετοιμάσουν το πιο εντυπωσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι όλων των εποχών. Φέτος θα «φάνε» Έλληνες. 
Το πόσο σίγουροι είναι ότι όλα θα γίνουν όπως τα έχουν μελετήσει και χωρίς καμία απώλεια για την πάρτη τους φαίνεται από την φράση που είπε ο βουλευτής της ΝΔ Παυλόπουλος αντιδρώντας για τις ποινές που θα επιβληθούν αν δεν είσαι τυπικός αδυνατώντας να πληρώσεις τον φόρο ακινήτων. “Με τη φυλακή, ποιον θα σωφρονίσετε; Το πολύ-πολύ να τον αναγκάσετε να πηδήξει από κανένα μπαλκόνι”. Δεν τους περνά καν η ιδέα ότι ο κανένας μπορεί να πάρει έναν από δαύτους αγκαλιά έχοντας ζωστεί με δυναμίτες. Δύο είναι οι επιλογές που έχεις αν δεν κάνεις ότι σου πει ο πολύς Θεοχάρης: Ή μπαίνεις φυλακή ή πηδάς από το μπαλκόνι.

«Μαχαίρια και Τριαντάφυλλα» Σημειώσεις σχετικά με την ομαλότητα, τη θεωρία των δύο άκρων και την καταδίκη της καταδίκης της βίας


maxresdefault

Οι πρίγκιπες και οι κυβερνήσεις είναι, μακράν, τα πιο επικίνδυνα στοιχεία σε μια κοινωνία.

Νικολό Μακιαβέλι

 Η Ιστορία έχει μαύρες τρύπες. Είναι τότε που καταστάσεις, οργανώσεις,  άνθρωποι, συνθήκες και βεβαιότητες εμφανίζονται και εξαφανίζονται με τρομακτικές ταχύτητες.  Η δημιουργία μιας μαύρης τρύπας έγκειται στην έκρηξη όλων αυτών των αντιφάσεων, που μέχρι τότε συνυπήρχαν. Η ελληνική δημοκρατία της Βαιμάρης είναι  αποτέλεσμα αυτής της έκρηξης που συντελείται αδιάκοπα τα τελευταία τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα, και η οποία με τη σειρά της είναι επίσης μια προσωρινή κατάσταση. Η επόμενη κατάσταση είναι  η επικράτηση είτε της Τάξης είτε του Χάους αλλιώς είτε της επανάστασης, είτε του ολοκληρωτισμού.

ΙΙ

Οι επαναστάσεις γεννάνε δίκαιο, κοινωνικές σχέσεις, τέχνη και φιλοσοφία. Ελλείψει αυτής ακριβώς της επανάστασης είναι που το δίκαιο, οι κοινωνικές σχέσεις η τέχνη και η φιλοσοφία που ονειρεύεται ο Άδωνης Γεωργιάδης μπορούν θρασύτατα να καταλαμβάνουν αυτον τον κενό χώρο. Η πολιτική ισχύς του καθεστώτος δεν στηρίζεται σε κανενός είδους ηθική νομιμοποίηση παρα μόνο στην ύπαρξη και στην κατάληψη  αυτού του κενού χώρου.

Συνέχεια