Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές…


Βαριά βραχιόλια οι λύπες
πως μ’ αγαπάς δεν είπες.
Το ‘χω παράπονο, μάνα μου, στόμα μου
κι ας πέθαινε το σώμα μου.

Δεν θέλω, φως μου, κόσμο
στα χείλη μου έχω δυόσμο.
Το ‘χω παράπονο, πάρε μου, ζήτα μου
της λησμονιάς σαΐτα μου.

Σου στέλνω μ’ ένα γράμμα
του φεγγαριού τη λάμα.
Παρ’ τη και χτύπα με, μάνα μου, τρέλα μου
κι αν κλαίει η ψυχή σου, γέλα μου.

Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές…
Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές…

Την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει
να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.

Φαράγγια υγρά κι εσείς των δράκων σπηλιές…
Αϊτών φτερά κι ανέμων μαύρες φωλιές…

Την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει
να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.

Αηδόνι εσύ, πλανεύτρα στάχτη που καις…
Με ποιο κρασί μεθάει τα μάτια του, πες…

Την καρδιά μου, αχ φωτιά μου, όποιος δει
να της πει να ‘ρθει κοντά μου, μην αργεί.
Ξενιτιά μου, έρωτά μου, φως κι αυγή
πριν ραγίσει απ’ το σεβντά μου όλη η γη.

***

Ara Dinkjian – Λίνα Νικολακοπούλου – Ελευθερία Αρβανιτάκη

5 comments on “Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές…

  1. Ο/Η γιωργος ηρακλειο λέει:

    εμ τωρα με στελνεις Αμετανοητα ,,το αγαπημένο μου άσμα της Αρβανιτακης,,ανατριχιάζω στα
    «»Ψηλά βουνά κι εσείς των άστρων θωριές…
    Ποτάμια αχνά, ελάτια, δάφνες, μυρτιές…»»
    πρέπει βέβαια να εχεις λιγο θέμα ,,να το νιώσεις
    νασαι κακλα,,,
    ενα αντίστοιχο,,’
    αφιερωμένο σε όλους

    • Ο/Η Mαν.Αρκάς λέει:

      Αντε να μην γαμ@σταυρίσω πρωϊνιάτικα
      Πoιος απατεώνας έβαλε αρνητικό like
      σ αυτό το αποπάνω υπέροχο τραγούδι
      της Αρβανιτάκη;
      Ρε οποιος ηταν νάχει το θάρρος
      ότι κάνει να το κάνει
      από μπρός, όχι στα κρυφά.
      Καλημέρα Γιώργη!
      👿

      • Ο/Η γιωργος ηρακλειο λέει:

        ε μη τσαντίζεσαι βρε Μανωλη,,
        οκ,,,μπορεί να μην γουστάρει για τον χ ψ λόγο,,καλα έκανε και έβαλε dislike,,μια χαρά,,
        αμα εμάς μας αρέσει,,τι φταίμε ,,,αυτοι χάνουν
        παρε ενα άλλο ,,,αλλιώς τώρα

    • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

      Exω ακούσει Γιώργη πολλές φορές την Αρβανιτάκη…πάρα πολλές.
      Κάθε φορά όταν λέει αυτό το τραγούδι…επικρατεί μία νεκρική σιγή και οι ακροατές σιγοτραγουδάνε μαζί της…κρεμασμένοι στα χείλη της…
      Οταν τελειώνει…γίνεται χαμός…
      Το έχω παρατηρήσει εδώ και 10,15 ?? χρόνια…
      Είναι μία μυσταγωγία…

      Ευχαριστώ για την αφιέρωση…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s