Ο Δεκέμβρης του 2008 και η σημασία του για εμάς σήμερα!


Σήμερα  συμπληρώνονται πέντε χρόνια (  6 Δεκεμβρίου του 2008)  από το περιστατικό της δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από πυρά αστυνομικού στην περιοχή Εξαρχείων στο κέντρο της Αθήνας.

——————————————————————

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση του πρωτότυπου Αγγλικού (με ορισμένες παραλλαγές που αποσκοπούν στην προσαρμογή του στο ελληνικό κοινό) που θα δημοσιευτεί εντός των επόμενων ημερών και αποτελεί εξίσου περιληπτικό απόσπασμα δοκιμίου αναφορικά με τα γεγονότα του Δεκέμβρη (2008)

Όπως είναι γνωστό, αμέσως μετά την διάδοση του γεγονότος ακολουθεί μια πανελλαδικής εμβέλειας γενικευμένη εξέγερση – τα νέα Δεκεμβριανά – που διήρκεσε σχεδόν ένα μήνα, με χιλιάδες διαδηλωτών να εκφράζουν δημόσια την αγανάκτησή τους ενάντια στην αστυνομική ατιμωρησία, τη διαφθορά και την ανεργία. Πέντε χρόνια μετά την εξέγερση, οι ευρωπαϊκές συστημικές πολιτικές δυνάμεις εξακολουθούν να επιχειρούν την στρέβλωση ή διαγραφή των γεγονότων αυτών από τη συλλογική μνήμη, χαρακτηρίζοντάς τα ως έναν εφιάλτη που δεν πρέπει ποτέ να επαναληφθεί (TPTG 2011, σ.272​​). Όπως ο συντηρητικός συγγραφέας Στάθης Καλύβας (2008)[1] τόνισε, οι ταραχές του Δεκεμβρίου είχαν πολύ λίγο να κάνουν με την αγανάκτηση και την αντίθεση στη διαφθορά, τις πελατειακές σχέσεις και την έλλειψη οικονομικής ασφάλειας που ταλανίζουν το ελληνικό δημόσιο και ιδιωτικό βίο. Αντιθέτως, για τον ίδιο, τα Δεκεμβριανά δεν ήταν τίποτα παραπάνω από το ωμό αποτέλεσμα της σταδιακής καλλιέργειας μιας υποκουλτούρας ανομίας που κατέστη ανεκτή από την ελληνική πολιτεία για πολλά χρόνια. Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε πολλούς αναρχικούς και ψηφοφόρους/υποστηρικτές της αριστεράς, ρομαντικοποιώντας τις μέρες του Δεκέμβρη, να αγγίζουν πολλές φορές τα όρια του φετιχισμού. Αλλά ποιό είναι το πραγματικό μήνυμα της εξέγερσης αυτής για εμάς σήμερα; Αυτό το ερώτημα θα απαντηθεί εδώ, με στόχο όχι μόνο να αμφισβητηθεί ο κυρίαρχος αντιδραστικός ισχυρισμός ότι τα Δεκεμβριανά δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έκτροπα και βανδαλισμοί, αλλά επιπλέον να δοθεί έμφαση στο το πνεύμα της αυτο-οργάνωσης που προέκυψε κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών, το αυθεντικό και το βαθύτερο μήνυμα αυτής της ιστορικής στιγμής.

dekemvris_erotisi

Συνδέσεις με το παρελθόν

Η κοινωνικο-πολιτική σημασία της εξέγερση του Δεκέμβρη δεν μπορεί να κατανοηθεί δίχως να γίνει έστω και μια επιγραμματική αναφορά σε τρία βασικά χρονικά σημεία της σύγχρονης Ελληνική ιστορίας που διαμόρφωσαν και εξακολουθούν να καθορίζουν την πολιτικοποίηση του ελληνικού κοινού: α) οι εργατικοί αγώνες της δεκαετίας του 1930-39 (και πιο χαρακτηριστικά η αιματηρή καταστολή των κινητοποιήσεων του 1936 στη Θεσσαλονίκη), β) ο εμφύλιος πόλεμος (1946-1949) – που για πολλούς Έλληνες αριστερούς θεωρείται ως η συνέχεια του αντιφασιστικού αγώνα που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου – και γ) το μετεμφυλιακό κλίμα δεξιάς/κρατικής τρομοκρατίας που κράτησε μέχρι το 1974 με την κατάρρευση της αντικομμουνιστικής στρατιωτικής δικτατορίας, μια περίοδο που χαρακτηρίζεται από συνεχείς διώξεις εναντίον της ηττημένης αριστεράς, εκκαθάρισεις κομμουνιστών και φυλακίσεις αντιφρονούντων. Η εποχή της μεταπολίτευση – ένας όρος που «χρησιμοποιείται για να περιγράψει την ιστορική περίοδο της νεότερης ελληνικής ιστορίας που ακολουθεί το τέλος της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1974)» (Vradis & Dalakoglou 2011, σ. 339), μέχρι την έναρξη της χρηματοπιστωτικής κρίσης (2010) – βλέπει πέντε χρονολογικά σημεία-κλειδιά πολιτικού ακτιβισμού: 1970-1980, 1987-88, 1990-1991 (κινητοποιήσεις μαθητών ενάντια στις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις), 1998,99 (εκατοντάδες σχολεία κατελήφθησαν από τους μαθητές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την γραφειοκρατικοποίηση των εισαγωγικών εξετάσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση), 2006-07 (εν όψη των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων που πρότεινε η συντηρητική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, πάνω από 300 πανεπιστημιακές σχολές σε όλη τη χώρα τελούν υπό κατάληψη, ενώ οι περισσότερες από τις διαμαρτυρίες κατά των μέτρων αυτών συνάντησαν την κτηνώδη κρατική καταστολή). Επιπλέον, δύο σημαντικές περιόδους αναταραχών μπορεί κανείς να παρατηρήσει κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου: το 1985 η δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά οδηγεί σε εκτεταμένες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και ΜΑΤ, ενώ το 1991, μετά τη δολοφονία του Νίκου Τεμπονέρα από ακροδεξιούς γενικευμένες συγκρούσεις μεταξύ φοιτητών και δυνάμεων καταστολής στην Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις έλαβαν χώρα, συγκρούσεις που κράτησαν για πάνω από τρεις μέρες. Οι στιγμές αυτές, όμως, θα μπορούσαν κάλλιστα να χαρακτηριστούν ως κληροδότημα του πνεύματος της αντίστασης και της ανυπακοής που σε μεγάλο βαθμό εκφράστηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (το οποίο λίγο πολύ αποτελεί ένα είδος κινηματική συνέχειας από τα πρώτα χρόνια των εργατικών αγώνων), το αποκορύφωμα του αντιδικτατορικού αγώνα σύμφωνα με τον Γιώργο Οικονόμου (2013), μιας αυθόρμητης ρήξης με το στρατιωτικό καθεστώς των συνταγματαρχών που χαρακτηριζόταν από εκτεταμένη λογοκρισία και καταστολή.

Όπως τονίζει Οικονόμου (2013, σ. 30), το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό των ημερών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι η άμεση συμμετοχή των ανθρώπων στην διεκδίκηση της ελευθερίας. Την κατάληψη του Πολυτεχνείου «δεν καθοδηγεί καμία κομματική οργάνωση, δεν χειραγωγεί ουδείς «ηγέτης», ουδεμία έξωθεν εξουσία κινεί τα νήματα. Η άμεση δημοκρατία στην πράξη, η αυτονομία». Ομοίως η εξέγερση του Δεκέμβρη, δεν ήταν ούτε κατευθυνόμενη από κάποια πολιτική οργάνωση, ούτε υποκινούμενη από μια ενιαία ιδεολογία (Δουζίνας 2009). Η εξέγερση του Πολυτεχνείου «εκδηλώνει και αξιοποιεί τις καλύτερες πλευρές του εαυτού του: την αλληλεγγύη, τη φιλία, την ανιδιοτελή προσφορά, τη φαντασία, τον έρωτα, τη δημιουργία […] Η δυναμική και η λειτουργία της κατάληψης στηρίζεται στην αυτοοργάνωση και αυτοδιεύθυνση. Διαρκείς συνελεύσεις των σχολών, εκλογή επιτροπών και Συντονιστικής Επιτροπής με εικοσιτετράωρη θητεία» (Οικονόμου 2013, σ.30-31). Όλα αυτά τα στοιχεία (που αποτελούν σπέρμα γονιμοποιό για μελλοντικές πολιτικές δράσεις) εσωτερικεύονται σε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης, και επανεμφανίζονται ξανά στις ημέρες του Δεκέμβρη. Αυτή είναι η ιδιαίτερη σημασία της εξέγερσης, η οποία αγνοήθηκε εξ ολοκλήρου από τα μεγάλα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης των οποίων η απάντηση ήταν μια στείρα καταδίκη της βίας, μια περιγραφή των γεγονότων σαν να πρόκειται για το ξέσπασμα της νεανικής παραβατικότητας ή, κατά κανόνα, η επικράτηση της λογικής του όχλου ενάντια στον κοινό νου[2]. Όπως και κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου η αυτο-οργάνωση, η συντροφικότητα και η φιλία αντικατέστησαν τον τρόμο και την κρατική προπαγάνδα, ομοίως κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Δεκέμβρη θα μπορούσαμε να δούμε συνελεύσεις γειτονιών, μαζί με τις καταλήψεις σχολείων, πανεπιστημίων, δημοτικών γραφείων και θεάτρων να λαμβάνουν χώρα (Metropolitan Sirens 2011, σ.146; Ανδρέας Καλύβας 2010), και μια γενικευμένη απόρριψη της απάθειας, του κυνισμού, της τυραννίας της οικονομικής αβεβαιότητας και της πολιτικής αδιαφορίας. Ιστορικά αν το δει κανείς, ανοικτές συνελεύσεις πολιτών και πολιτικοί φορείς που λειτουργούν οριζόντια και επιτρέπουν σημαντικές αποφάσεις να ληφθούν με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, αυθόρμητα εμφανίστηκαν «σε κάθε πραγματική επανάσταση καθ’ όλη του δέκατου ένατου και του εικοστού αιώνα» (Arendt 1990, σ.249), από το παρισινή Κομμούνα μέχρι και την ουγγρική Επανάσταση του 1956 όπου τα συμβούλια των μαθητών, των συγγραφέων, των εργαζομένων και των καλλιτεχνών, τα συμβούλια των στρατιωτικών ή μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων εμφανίστηκαν σε κάθε συνοικία της Βουδαπέστης (Arendt 1990, σ.266-267).

Το νόημα της εξέγερσης

Μπορούμε να πούμε ότι η εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν ένα κίνημα; Σύμφωνα με τους Della Porta και Diani (2006, σ.23) ένα κίνημα αποτελεί ένα είδος σύγκρουσης μεταξύ αυτών που κατέχουν την εξουσία και των αντιπάλων τους. Αλλά πώς μπορούμε να νομηατοδοτήσουμε τον όρο σύγκρουση; Από μια δημοκρατική σκοπιά[3], η σύγκρουση δεν αφορά την φυσική επίθεση αλλά τη συνολική απόρριψη της θεσμισμένης τάξης πραγμάτων και μια βαθιά ρήξη με τις δοσμένες νόρμες και αξίες. Επιπλέον, αφορά τις αντιπροτάσεις για την εδραίωση νέων θεσμών (αξιών, κανόνων, κοινωνικές φορέων κ.λπ.). Ενώ η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα κοινωνικό κίνημα από μόνη της[4] – παρά τις πρωτοβουλίες για αυτοοργάνωση τις καταλήψεις των πανεπιστημίων, δημαρχείων, των γραφεία της ΓΣΕΕ, τις άμεσες δράσεις στους δρόμους και τις αγορές, τους σταθμούς, τα θέατρα και τα μέσα ενημέρωσης που αποτελούν μορφές οργανωμένου αγώνα (Kaplanis 2011, σ.223) – διαμόρφωσε σαφώς την αρχή μιας νέας εποχής κοινωνικής και πολιτικής αμφισβήτησης μέσα στην ελληνική κοινωνία: εκ πρώτης όψεως συγκρούστηκε με το φανταστικό του καριερισμού, με τον πολιτισμό του απομονωτισμού, του καταναλωτισμού και του ατομικισμού[5] – του λεγόμενου κοινωνικού πολέμου[6], ανοίγοντας τον δρόμο για περαιτέρω κινητοποιήσεις. Αντίθετα με περισσότερες από τις προηγούμενες διαδηλώσεις, η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν είχε κάποια ειδική απαίτηση (όπως αυξήσεις στις αποδοχές, βελτίωση των συνθηκών εργασίας και τη μείωση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης). Αντί να στοχεύει αποκλειστικά και μόνο τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της συντηρητικής κυβέρνησης αμφισβήτησε μέρος των αξιών ολόκληρου του θεσμισμένου φαντασιακού, και πιο έντονα την ιδιωτικοποίηση της ζωής του ανθρώπου μέσα στο κυνήγι της «ευτυχίας» που έχει καταστεί σχεδόν ταυτόσημη με τον πλουτισμό και τη συσσώρευση ιδιοκτησίας.

Η εξέγερση «δεν ήταν η απάντηση, αλλά η ερώτηση» (όπως το περιβόητο σύνθημα λέει), μια ερώτηση αναφορικά με τα πουριτανική ήθη που τυφλά η κοινωνία ακολουθεί, όπως την ηθική της εργασίας (πιο συγκεκριμένα, τον εκφυλισμό της εργασίας, προτάσσοντας παράλληλα την επανανοηματοδότισή της ως μια ελεύθερη και δημιουργική απασχόληση), την υπακοή στην ιεραρχία, τον εθνικιστικό ναρκισσισμό[7], ενώ ταυτόχρονα κατέστη η αφύπνιση του ανθρώπινου πνεύματος της αλληλεγγύης και συντροφικότητας μέσα από μεγάλες διαδηλώσεις που καταλήγουν σε χορό ή σε θεατρικές παραστάσεις, μουσικές συναυλίες ή προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ σε δρόμους και πλατείες. Τα Δεκεμβριανά ήταν επίσης μια μορφή της αυτο-ερώτησης: Η εξέγερση κατάφερε μερικώς να αμφισβητήσει όλες τις προηγούμενες μορφές διαμαρτυρίας που εμφανίστηκαν στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα ετών (Boukalas 2011, σ.308), ενισχύοντας την εμφάνιση μιας δημόσια σφαίρας [δηλαδή αυτοδιοικούμενων σωμάτων δημοσίων συνελεύσεων μέσα στα κατειλημμένα πανεπιστήμια, στις πλατείες και τα μικρά χωριά (Boukalas 2011, σ.323), πολιτικά σώματα που επιτρέπουν στους πολίτες μέσα από ανοιχτές συζητήσεις να αναλάβουν οι ίδιοι τη λειτουργία των κοινοτήτων τους], ενός κοινούκόσμου που ενσωματώνει την πλήρη ανθρώπινη κατάσταση της πολιτικής διαβούλευσης και επικοινωνίας, που τον διακρίνει η φιλία, ο λόγος και η ετερότητα (Arendt 1998). Αυτή είναι η πραγματική πολιτική ουσία του Δεκέμβρη που πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές, όντας επικεντρωμένοι αποκλειστικά και μόνο στις τις φωτιές και τις φλόγες (όπως και όλοι όσοι φετιχίζονται με τις φωτογραφίες των καμμένων αυτοκινήτων και θρυμματισμένων καταστημάτων) δεν κατάφεραν να συλλάβουν. Αυτή η ριζική σύγκρουση με το φαντασιακό του εγωκεντρισμού, με την δήθεν αναγκαιότητα της πολιτικής εκπροσώπησης συνεχίζει την πορεία της μέσα στο χρόνο και εμφανίζεται ξανά κατά τις πρώτες ημέρες του Κινήματος των Πλατειών, πριν ο επίσημος αριστερός λαϊκιστικός αντιμνημονιακός λόγος παρεισφρήσει και κυριαρχήσει εξ’ ολοκλήρου στο νεογέννητο δημόσιο πεδίο. Θα μπορούσε το Κίνημα των Πλατειών να επιβιώσει μην έχοντας ενσαρκώσει τον πραγματικό πνεύμα της φιλίας και της ανιδιοτέλειας μέσα στις δημόσιες συγκεντρώσεις και συνελεύσεις, ένα πνεύμα που όπως είδαμε ήταν το πιο σημαντικό στοιχείο της εξέγερση του Δεκέμβρη;

Συνεπώς, βλέπουμε ότι το πραγματικό διακύβευμα του Δεκέμβρη είναι η πολιτική μη-βία(και σε πολλές περιπτώσεις η αντι-βία) και όχι τυφλή επιθετικότητα, δεδομένου ότι στη δημόσια σφαίρα, η οποία αποτελεί αποτέλεσμα σκόπιμης συλλογικής δράσης, η κατ’ εξοχήν δέσμευση για όλους τους συμμετέχοντες είναι ο λόγος και η ισότητα, βάση της αντίληψης του ανθρώπου ως ον πολιτικό «προικισμένο με τη δύναμη του λόγου» (Arendt 1990, σ.19), σε αντίθεση με την ωμή βία που από τη φύση της είναι σιωπηρή και αποτελεί φαινόμενο περιθωριοποιημένο στο πολιτικό πεδίο (Arendt 1998, σ.26; 1990, σ.19)[8]. Με βάση το πόρισμα αυτό καταλαβαίνουμε τα εξής: μόνο ο λόγος έχει την ικανότητα να δημιουργεί ουσιαστικά προτάγματα. Μόνο η ομιλία και η ακοή γεννούν βιώσιμα πολιτικά σχέδια. Η επιθετικότητα, από την άλλη πλευρά, αφήνει ανεξίτηλα ίχνη σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, δίχως περαιτέρω εξέλιξη. Αποτελεί μια στείρα αντίδραση, δίχως πολλές δυναμικές για την τροφοδότηση χειραφετησιακών συγκρούσεων. Κι εδώ μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τα Δεκεμβριανά αφήσαν κληρονομιά για τις μελλοντικές γενιές, σε αντίθεση με τις ταραχές που είδαμε σε άλλα μέρη της Ευρώπης (όπως του Λονδίνου, του Παρισιού και του Malmo) όπου, σε σύγκριση με την πρώτη περίπτωση, δεν αποτέλεσαν τίποτα περισσότερο παρά στιγμές όπου φυλετική ένταση και ο αποκλεισμός έφτασαν στο σημείο να επιφέρουν μονάχα μια προσωρινή ανάφλεξη.

Εν κατακλείδι

Μέχρι στιγμής, δύο είναι τα πιο σημαντικά γεγονότα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ορόσημα στην κινηματική ιστορία της μετά-2000 εποχής στην χώρα: η εξέγερση του Δεκέμβρη και το Κίνημα των Πλατειών, όπου μπορεί κανείς ν’ αντιληφθεί την εκ νέου διόγκωσης της ριζοσπαστικής πολιτικής σκέψης στην καθημερινή ζωή. Αλλά θα ήταν σημαντικό λάθος να εκλάβουμε αυτά τα γεγονότα ως μια πιθανή εικόνα από το μέλλον, ως ένα πρότυπο κινηματικής αντιγραφής. Αντ’ αυτού, οι ακτιβιστές, οι πολιτικοί θεωρητικοί και ερευνητές θα ήταν προτιμότερο εμβαθύνουν στο πραγματικό μήνυμα των γεγονότων, στην αυτο-οργάνωση, την δημόσια και πολιτική διαβούλευση που ξεπερνά τις δομές και τον τρόπο λειτουργίας της αστικής «δημοκρατίας» και του κράτους (καθώς και όλα τα θεσμικά όργανα που βρίσκονται κάτω από την κυριαρχία του). Η εξέγερση του Δεκέμβρη συμβολίζει την πραγματική αναβίωση της συγκρουσιακής πολιτικής σκέψης στην καθημερινότητα, η οποία δεν δίνει έμφαση στη βία απαραίτητα, αλλά αγγίζει την ουσία της πραγματικής πολιτικής δράσης και την αναζήτηση νέων προταγμάτων, ξεπερνώντας χρεοκοπημένες κοσμοθεωρίες και διαφόρων ειδών ιδεολογικά κλισέ. Αν το πνεύμα του Δεκέμβρη θα θαφτεί κάτω από το κλίμα κοινωνικής καταστροφής που η χώρα διέρχεται σήμερα είναι πράγματι ένα πολύ σημαντικό ερώτημα, δύσκολο μεν να απαντηθεί. Αλλά όποια και αν είναι η απάντηση, η πραγματική ουσία του Δεκέμβρη παραμένει αμετάβλητη: στην εποχή της πολιτικής οπισθοδρόμησης που μετατρέπει τις κοινωνίες σε ένα πλήθος απομονωμένων και εξατομικευμένων ανθρώπων, στην εποχή αποπολιτικοποίησης, ο Δεκέμβρης μας δίνει να καταλάβουμε πόσο ζωτικής σημασίας είναι η ανυπακοή. Σε αυτούς τους καιρούς όπου ασημαντότητα, η απάθεια, η μοναξιά και ο κυνισμός σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους, το φάντασμα του Δεκέμβρη φανερώνει μπροστά μας αυτή την τραγική πραγματικότητα που χαρακτηρίζει το σύνολο του σύγχρονου Δυτικού κόσμου. Αναμφισβήτητα δεν είναι εύκολο για τις κοινωνίες της βόρειας Ευρώπης που ακολουθούν τυφλά το προτεσταντικό φαντασιακό της ατομικής ασφάλειας και του δούλευε και μην ερεύνα, να συλλάβουν την πολιτική σημασία των Δεκεμβριανών, να αμφισβητήσουν τις θεσμοθετημένες νόρμες τους και να αγκαλιάσουν τη λογική της κοινότητας, την φιλία και την άμεση συμμετοχή στη δημόσια ζωή, όπου η κοσμικότητα και η ετερότητα ενισχύουν την ελευθερία του ανθρώπου, πέρα από τα τείχη της ιδιωτικής σφαίρας, τον προ-πολιτικό αυτόν χώρο που έχει διαβρώνει κάθε ανθρώπινο κίνητρο οδηγώντας μας στην ομοιομορφία και την ύβρη. Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση της σύγχρονης εποχής μας, να γεννηθεί η δυνατότητα ενός εκ νέου επανακαθορισμού αναφορικά με το τι θα πρέπει να θεωρηθεί ως ηθικό και δίκαιο.

Σημειώσεις

[1] «Η πολιτική, πολιτιστική και πνευματική ηγεσία της Ελλάδας δεν δείχνει πρόθυμη να λάβει μέτρα κατά αυτής της αναρχικής υποκουλτούρας. Στην πραγματικότητα σε αρκετές περιπτώσεις τη δικαιολογούν, την υποκινούν ή και την επιδοκιμάζουν- κυρίως τα μικρά κόμματα της Αριστεράς, όπως και κεντροαριστερές εφημερίδες μεγάλης κυκλοφορίας», λέει ο Στάθης Καλύβας (2008). Η ίδια μυωπική γνώμη εκφράστηκε επίσης από τον Economist (2008): «η ανεπαρκή αστυνόμευση επέτρεψε τους αναρχικούς να ευδοκιμήσουν στα Εξάρχεια, τα οποία έχουν γίνει καταφύγιο για εμπόρους ναρκωτικών και απατεώνες». Το πιο ενδεικτικό για το παραπάνω άρθρο, δεν είναι απλά η ρηχότητα σύμφωνα με την οποία ο συγγραφέας ερμηνεύει το κοινωνικο-πολιτικό πράττειν, αλλά ο επιτηδευμένος τρόπος με τον οποίο επιχειρεί να διαυγάσει το ζήτημα της εξέγερσης. Αυτό φαίνεται εντονότερα όταν ο/η ίδιος/α διατυπώνει χαρακτηριστικά: «οι εξεγέρσεις της νεολαίας σε όλη την Ελλάδα αποδεικνύουν γιατί η χώρα πρέπει να αλλάξει» επισκιάζοντας σαφώς το γεγονός ότι οι νέοι διαδηλωτές σε όλη την Ελλάδα απαιτούσαν η χώρα να αλλάξει.

[2] Η στάση του συντηρητικού τύπου και μιας μεγάλης μερίδας της δημοσιογραφικής ελίτ σχετικά με την εξέγερση ήταν πέρα για πέρα επιφανειακή. Μηδενική προσπάθεια έγινε από μέρος τους να εξηγήσουν την εξέγερση όχι σύμφωνα με ποινικούς όρους, αλλά με βάση την πολιτική και κοινωνική διάσταση των πραγμάτων, ενώ οι συνθήκες που πυροδότησαν την εξέγερση αποδίδονται σε μια πολιτιστική ανωμαλία που δήθεν έχει βαθιά ριζώσει στην ελληνική κοινωνία, όπως ανέφερε πιο πάνω ο Στάθης Καλύβας. Αυτός ο απλουστευτικός ισχυρισμός, ότι η εξέγερση του Δεκέμβρη δεν ήταν τίποτε παραπάνω από μια σειρά εκτεταμένων βανδαλισμών ενός εξαγριωμένου όχλου, μιας μερίδας «παράσιτων» και περιθωριακών ομάδων, είναι απολύτως αναληθής: Η πλειοψηφία των διαδηλωτών δεν είχε καμία διάθεση να επενδύσει στη βία χάριν της ίδιας της βίας. Ενώ ο όχλος «μισεί την κοινωνία από την οποία έχει αποκλειστεί» (Arendt 1976, σ.107) καταφεύγοντας σε εξωκοινοβουλευτική δράση (Arendt 1976, σ.108), στα Δεκεμβριανά η πλειοψηφία των διαδηλωτών που επιτέθηκαν σε κυβερνητικά κτίρια και μεγάλα καταστήματα (πόσο μάλλον η συντριπτική πλειοψηφία που αντί να επιτίθεται σε αστυνομικές κλούβες επέλεξε τη συλλογική πολιτική δράση, όπως τη δημιουργία δημόσιων συνελεύσεων) ήταν απλοί καθημερινοί άνθρωποι, αναπόσπαστα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, στην οποία είχαν εναποθέσει όλες τις προσπάθειές τους, πιστεύοντας ακράδαντα στις υποσχέσεις και τα ιδανικά που η ίδια πρέσβευε (το ατομικό κέρδος, το πρεστίζ και την προσωπική επιτυχία) λαμβάνοντας κανένα, ωστόσο, αντάλλαγμα. Είναι αναμφισβήτητο ότι στα Δεκεμβριανά υπήρξε ένα ποσοστό ντεκλασέδων που επιδόθηκε σε πράξεις λουμπενισμού, οργανώνοντας λεηλασίες και την καταστροφές μικρών καταστημάτων. Ωστόσο, αυτό όχι μόνο δεν αναιρεί την γενικευμένη αγανάκτηση ενάντια στα κοινωνικο-οικονομικά αδιέξοδα, μήτε μπορεί να συγκαλύψει την απόρριψη του εγωκεντρισμού και της λογική του κοινωνικού ελέγχου που εκφράστηκε μαζικά από την νεολαία τις ημέρες εκείνες. Με βάση όλα αυτά, βλέπουμε λοιπόν ότι οι διαδηλωτές αντί να προτείνουν την καταστροφή της κοινωνίας τους (πράγμα που επιθυμεί ο όχλος) αγωνίστηκαν για «περισσότερη κοινωνία», για την περαιτέρω ανάπτυξη σχέσεων συντροφικότητας και αλληλεγγύης βλέποντας τις δυνάμεις καταστολής, τα ΜΑΤ, και τους αστυνομικούς, ως προστάτες του σάπιου κόσμου που ήθελαν να ξεπεράσουν.

Κανείς ωστόσο δεν μπορεί να αρνηθεί την αύξηση των δραστηριοτήτων «αντάρτικου πόλης» μετά την Δεκεμβριανά. Για παράδειγμα, η αυτοαποκαλούμενη «αντι-καθεστωτική» ομάδα, Σέχτα Επαναστατών, γρήγορα αφότου οι δρόμοι επέστρεψαν στην «ομαλότητα» επένδυσαν σε δολοφονίες και εγχώρια τρομοκρατία (εξετέλεσαν έναν αστυνομικό την άνοιξη του 2009, καθώς και τον ταμπλόιντ δημοσιογράφο Σωκράτη Γκιόλια το καλοκαίρι του 2011). Επιπλέον, στις 3 Φεβρουαρίου του 2009, αμέσως μετά την ένοπλη επίθεση στο αστυνομικό τμήμα του Κορυδαλλού, ένα CD βρέθηκε στο μνήμα του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου που περιέχει το ανακοινωθέν της ΣΕ η οποία ανέλαβε την ευθύνη της επίθεσης, εξηγώντας τους λόγους που την οδήγησαν να προβεί στη συγκεκριμένη ενέργεια. Αυτό έδωσε άλλοθι στις ελληνικές συντηρητικές ελίτ να συνδέσουν την αύξηση των δραστηριοτήτων αυτών μετά τις ταραχές του Δεκέμβρη. Βέβαια, οι εξαιρετικά αυταρχικές αυτές ενέργειες με τίποτα δεν αντανακλούν το αληθινό πνεύμα Δεκεμβριανών και το νόημα της πραγματικής επαναστατικής πολιτικής δράσης, η οποία προϋποθέτει διαφάνεια και δημιουργικότητα: Όπως ο ίδιος ο όχλος αποκλείεται από την κοινωνία που την βλέπει ως έναν θανάσιμο εχθρό του, έτσι και οι ομάδες αυτές συνειδητά αρνούνται να συμμετάσχουν ενεργά στα κινήματα, επενδύοντας στη λογική της ατομικιστικής βίας και του αβαγκαρντισμού. Έχοντας οι ίδιοι που αποσυρθεί από την δημόσια σφαίρα, ενεργούν κάτω από τη λογική της μυστικοπάθειας, μέθοδος που απορρίπτεται εξ ολοκλήρου από το διαφανές πολιτικό σώμα που το διακατέχει ο λόγοςκαι η δημιουργική αλληλεπίδραση.

[3] Για την Κορνήλιο Καστοριάδη (2007), η πραγματική (ή αλλιώς άμεση) δημοκρατία (σε αντίθεση με τη λεγόμενη αντιπροσωπευτική «δημοκρατία» που ο ίδιος ονομάζει φιλελεύθερη ολιγαρχία) είναι σχεδόν ταυτολογική με την έννοια του προτάγματος τηςαυτονομίας. Η αυτονομία προϋποθέτει την απόρριψη κάθε a-priori δικαιολόγησης του κόσμου, μια λογική που χαρακτηρίζει την κατάσταση της ετερονομίας όπου τα πρότυπα, οι αξίες και οι αρχές λειτουργίας μιας κοινωνίας εκλαμβάνονται ως ένα εντελώς άκαμπτο σύστημα, συχνά εγγυημένο από κάποια εξωκοινωνική πηγή (νόμοι των προγόνων, νόμοι της ιστορίας, νόμοι της αγοράς, ο λόγος του θεού ή κάποια υπερφυσικής οντότητας κτλ). Σε μια αυτόνομη κοινότητα ανθρώπων οι νόμοι, οι νόρμες, τα ήθη και τα έθιμα (και συνεπώς η λειτουργία της) καθορίζονται αποκλειστικά από τα ενεργά μέλη της. Επιπλέον, η αυτόνομη θέσμιση προϋποθέτει ανοικτά πολιτικά σώματα που παρέχουν τη δυνατότητα για όλους να αμφισβητούν τις δεδομένες αξίες, παρέχοντας τη δυνατότητα αντιπροτάσεων. Κατά συνέπεια, δημοκρατική σύγκρουση υπάρχει όταν τα μέλη ενός κινήματος θέτουν ένα βασικό ερώτημα στον εαυτό τους «γιατί θα πρέπει να δεχθούμε αυτή την θεσμισμένη τάξη πραγμάτων;» ενώ την ίδια στιγμή προτείνουν μια άλλη θέσμιση, γνωρίζοντας πάντα ότι καμιά εξωκοινωνική δύναμη δεν μπορεί να την στηρίξει οντολογικά και υπαρξιακά.

[4] Στην πραγματικότητα, «τα κοινωνικά κινήματα δεν είναι απλώς το άθροισμα κάποιων εκδηλώσεων διαμαρτυρίας ή ειδικών ενημερωτικών εκστρατειών σε ορισμένα ζητήματα. Αντίθετα, ένα κοινωνικό κίνημα είναι μια διαδικασία που προωθεί την ανάπτυξη συλλογικών ταυτοτήτων, οι οποίες υπερβαίνουν συγκεκριμένα γεγονότα και πρωτοβουλίες» (Della Porta & Diani 2006, p.21).

[5] Όπως έλεγε το γράμμα των φίλων του Γρογορόπουλου: «είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι. Κάνουμε όνειρα – μη σκοτώνετε τα όνειρά μας. Έχουμε ορμή – μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη «βιτρίνα», παχύνατε, καραφλιάσατε, Ξεχάσατε. Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε, περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι, έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε. Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Ύλη παντού. Αγάπη πουθενά – Αλήθεια πουθενά».

[6] Ως κοινωνικό πόλεμο ορίζουμε την διάλυση των κοινωνικών σχέσεων και την παράδοσή τους στην κυριαρχία (Boukalas 2011, σ.307), ή για να το θέσω με μεγαλύτερη ακρίβεια, την προτεραιότητα των σχέσεων που αποσκοπούν στον οικονομισμό, το κέρδος και το θέαμα. Πρόκειται για τον πυρήνα του καπιταλιστικού φαντασιακού που έχει ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση είδους κάθε πραγματικής δημόσιας (πολιτικής) σφαίρας.

[7] Ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό της εξέγερσης ήταν η παρουσία των μεταναστών στους δρόμους. «Από τις 273 συλλήψεις οι οποίες καταγράφηκαν από την αρχή του ξεσηκωμού μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου του 2009, σχεδόν οι  130 ήταν μετανάστες, δηλαδή, ξένοι που στερούνται της ελληνικής ιθαγένειας» (Ανδρέας Καλύβας 2010).

[8] Στην πραγματικότητα οι καταστροφές και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής έλαβαν χώρα εκτός των πολιτικών σωμάτων. Αυτό πραγματικά διαφοροποιεί τον Δεκέμβρη από τις εξεγέρσεις του Λονδίνου (2011) και του Παρισιού (2005) όπου ομάδες νεαρών αντί να θέτουν πολιτικά αιτήματα περιορίστηκαν σε πράξεις λουμπενισμού. Αλλά ακόμη και οι τελευταίες περιπτώσεις δεν μπορούν να κατανοηθούν έξω το πλαίσιο τουκοινωνικού πολέμου. Όταν οι δυνάμεις που καταστρέφουν κάθε δεσμό μεταξύ πολιτών και κάθε είδους συντροφικότητας (δηλαδή, οι δυνάμεις της δομικής βίας) έχουν διαβρώσει όλες τις μορφές της δημόσιας ζωής (όπου κάθε αξία αντικαθίστανται από τον εγωκεντρισμό, τα ατομικιστικά ιδεώδη και τον ιδιωτικό καταναλωτισμό) στη συνέχεια ακολουθεί η εκμηδένιση της ανθρώπινης επαφής και επικοινωνίας, όπου η διαβούλευση και ο λόγος (ένα από τα πιο κατεξοχήν πολιτικά στοιχεία της δημόσιας σφαίρας) εκλείπει και αντ’ αυτού η ωμή βία παραμένει ως η μόνη μέθοδος επίλυσης των διαφορών.

Πηγές/αναφορές
Οικονόμου, Γ., 2013. Πολυτεχνείο 1973. Νισήδες: Αθήνα
Καλύβας, Στ., 2008. Γιατί η Αθήνα καίγεται. Το Βήμα [online]. Διαθέσιμο: <http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=246697&gt;
Καλύβας, Α., 2010. Εξέγερση, μετανάστες, δημοκρατία. RedNotebook [online]. Διαθέσιμο: <http://rnbnet.gr/details.php?id=1056&gt;
Arendt, H., 1976. The Origins of Totalitarianism. 6th ed. USA: A Harvest Book.
Arendt, H., 1990. On Revolution. 6Th ed. London: Penguin Books.
Arendt, H., and Canovan, M., 1998. The Human Condition. 2Nd ed. Chicago: The University of Chicago Press.
Castoriadis, C., 2007. Figures of the Thinkable. 2nd ed. California: Stratford University Press.
Della Porta, D., and Diani, M., 2006. Social movements: An introduction.2nd ed. Malden, MA ; Oxford: Blackwell.
Douzinas. K., 2010. What we can learn from the Greek riots. The Guardian Online. Available at: <http://www.theguardian.com/commentisfree/2009/jan/09/greece-riots&gt; [Accessed 10 October 2013]
Economist, 2008. They do protest too much. [online] Available at: <http://www.economist.com/node/12771265/&gt; [Accessed 10 October 2013].
Vradis, A., Dalakoglou, D., The Children of The Gallery, Metropolitan Sirens, Boukalas, Ch., Kouki, H., and Filipidis Ch., 2011. Revolt and Crisis in Greece. Edinburgh: AK Press.

95 comments on “Ο Δεκέμβρης του 2008 και η σημασία του για εμάς σήμερα!

  1. Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

    Πολύ ωραίο αρθρο!,,Και ΚΑΜΙΑ σχέση με τις βλάκιες που εγράφαν οι TIMES του Λονδίνου εκείνη την περίοδο π.χ. «The street fighter man of Athens is not wanted here» «Στην πραγματικότητα οι καταστροφές και οι συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής έλαβαν χώρα εκτός των πολιτικών σωμάτων. Αυτό πραγματικά διαφοροποιεί τον Δεκέμβρη από τις εξεγέρσεις του Λονδίνου (2011) και του Παρισιού (2005) όπου ομάδες νεαρών αντί να θέτουν πολιτικά αιτήματα περιορίστηκαν σε πράξεις λουμπενισμού» Για την περίπτωση του Λονδίνου μπορώ να το επιβεβαιώσω και ο ίδιος ως αυτοπτής μάρτυρας

      • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

        Στους ιεχωβάδες….

      • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

        Ημουν παρών στα επεισάδια του Λονδίνου και μεταξυ ειχα την «εττχαρισήση » να διαβάζεω τον συγράφεα της αρλουμπάς των TIMES τοτ 2008 να προσπάθει το 2011 να δικαιλογήσει τα αδικαιολογήτα …
        Για τον «λουμπένισμ層 του Λονδίνου ενα χαρακτηριστικό παραδείγμα ,,,στο εμπορικό κέντρο του Ενφιελντ τουλαχιστον ενα μαγάζι με ρούχα το «εκάναν καλοκαίρινο» ενω στο βιβλιοπώλειο της αλυσιίδας Waterstones ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ δεν πείραξαν τίποτα..

          • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

            ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ

          • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

            ΥΓ Εξάλλου δεν έχω πάει στο Λονδίνο για να κάνουμε κάτι τέτοια…

            • Και τι πήγες να κάνεις, ρε Χρήστο; Η πόλη δεν βλέπεται. Μόνο για γκομενιλίκια είναι ή για να δουλευεις σε καμια επενδυτική

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Εχει και ενδιαφεροντα Πανεπιστήμια,κια (περισοτερα αρχεια για την περίοδο μου..όσο για γκομενιλίκια «τι ειναι μια ωραία κοπέλα στο Λονδίνο;Tουριστρια» (Γαλλικό ανεκδότο αν και δεν είναι και πολύ λάθος )

              • Ε, όχι δα. Έχει πολύ πράγμα στο Λονδίνο. Κοιτάς στα λάθος μέρη

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Καμια πληροφορία;

              • Εγώ θα στα πω; Shaftesbury Ave., Covent Garden, Seven Dials, Bloomsbury to Regents Park, Notting Hill Gate, Islington, Putney, South Ealing, Richmond, εξαρταται τι ψαχνεις.

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Ωραια αν βρεθουμε κάποτε από κοντα θα μου τα πεις απο κοντα ..πάντως με ενδιαφερουν ειτε καστανες είτε ασιατισες ή και κοκινομαλλες αν εχεις κάτι υπόψην σου,,
                ΥΓ Notting Hill Gate, Islington είναι για πολύ ματσό και είχα μια τέτοια συμφοιτητρια στο μεταπτυχιάκο και δεν θα ηθέλα μια τέτοια ουτε κάν για μια νύχτα..

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Ευχαριστώ πάντως…

              • Τις πλούσιες τις ρίχνεις με την προσωπικότητά σου, το χιούμορ σου και τα αεροπλανικά στο κρεβάτι. Δεν μετράει το πορτοφόλι. Λεφτά έχουν, άλλο ψάχνουν αυτές

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Κασκορσέ βγάλε τον Χρήστο μια βολτίτσα να του δείξεις τα μέρη. Μην είσαι ανάγωγος.

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Merci!

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Ποια περίοδο σου;

                Καλά ρε είσαι με στο τουρλουμπούκι και κάθεσαι και διαβάζεις γαλλικά ανέκδοτα;

                Θες να τα σπάσω όλα τώρα;;;;;;;;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                «τουρλουμπουκι»; δεν καταλαβαινω τη λέξη,,,
                ΥΓ όχι βία παρακαλώ γιατι θα ειδοποιήσω τον Κιμώνα να ρίξει καταρά στην Θεσσαλονικη σαν αυτήν που έριξε ο Αγιος Κολούμπα στην πόλη της Τάρα στην Ιρλανδία (βλ, Γουιλ Ντύραντ Παγκοσμία Ιστορία των Πολιτισμών τόμος Δ!) και τώρα στην Τάρα δεν κάτοικεί ψυχή…Αυτό θέλεις ΙΩΑΝΝΗ;
                ΥΓ2 Για λογούς που δεν είναι της παρούσης συμπάθω την Γαλλιά (και τις Γαλλιδές) περισότερο απο τους Αγγλούς,,,

              • Έχεις δοκιμάσει μεσανατολίτισσες και άλλες του Αραβικού τόξου;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Μπα! Δεν μου αρεσουν ούτε οι πολύ μελαχροινές αλλά ούτε και οι ξανθίες (εκτός αν έχουν γαλάζια μάτια) προτιμώ καστανές, κοκινομάλλες, η και Κίνεζες ΄ή γενικα του τόξου της απώ ανατολής

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Αν έχεις πάντως πληροφορίες ακομά και για αυτές που αναφέρεις για ρίξε κανενα hint σε περιπτώση που αλλάξω γνώμη

              • Κάνουν τα πάντα και συμφέρουν.

                Οι Κινέζες είναι σαν τα ηλεκτρονικά τους. Και με εγγύηση να σου έρθει, σε 3 μήνες θα ψάχνεις (μάταια) για ανταλλακτικά

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Επειδη δεν θελω να ρίξω το επιπέδο της συζήτησης και να φάω κάνενα μπαν προτιμώ να μην πώ τι ξέρω για τις Κινέζες….οπώς ελεγε και ο σκοπός στον «Αγαμεμνώνα» του Αισχύλου «εχω βόδι στην ακρή της γλώσσας μου» (δεν μπορώ να μιλήσω)

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ οι κόρες του «Βασιλειου του Κέντρου» (Παλιά ονομασια της Κίνας) έχουν εξελιχθει ΠΟΛΥ σε ορισμένα πραγματα…

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ4 οι Γαλλιδες έχουν την φήμη της απλύσιας αλλά οι Αγγλιδές την «χάρ稻

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Ο κασκορσές Χρήστο όλο και καμιά πλυμένη θα ξέρει να σου γνωρίσει. Κανονίστε τώρα ραντεβού

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Ματ την επομένη εβδομάδα θα είμαι στην Ελλάδα

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ για Σαβατοκυρίακο έχω κλείσει..

              • Αν το σπίτι σου είναι ελεύθερο, μπορώ να πάω να μείνω ΠΣΚ με μια που με πιλατευει για «ιδιαίτερα»; Θα το αφήσω πεντακάθαρο

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Λυπάμαι αλλά εχω υποσχεθει σε μια πρωην συμφοιτητρια μου να την φιλοξενησω αυτο το ΣΚ Παντως ο ΙΩΑΝΝΗΣ έχει μια καλή ιδέα αν ειναι να βρεθουμε τον Ιανουάριο οταν θα επιστρέψω στο Λονδίνο

              • Απο τωρά αρχίζουν οι διακοπές Χριστουγέννων;;; Ξεθεωνεσαι βλέπω

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Οχι ακριβώς…Αλλά ειναι μεγάλη Ιστορια για να την εξηγήσω εφω…πάντως λυπάμαι αλλά εχω ήδη δώσει υποσχέση εδω και ενα μήνα,,,ολο και θέλει να έρθει στο διαμερισμα μου η πρωην συμφοιτήτρια ..
                ΥΓ προς αποφυγη παρεξήσεων ΔΕΝ τρέχει τιποτα πονήρο μετάξυ μας διαφορετικα αν ειχα σχέση δεν θα κοιταζα
                ΥΓ Ολο το καλοκαιρι έμεινα Αγγλια υποθέτω ότι μπορω να γιορτάσω την γιορτή του Αγου Σπυριδώνα με τους δικους μου…

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Για Λονδίνο ρε ποια Ελλάδα;;; Στο Λονδίνο θα βρεθείτε.

                Κρίμα….την άλλη βδομάδα θα είμαι στο Τόκυο εγώ…

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Χαιρερισμάτα στις Γιαπώνεζες (εχει και ωραίο σούσι)
                ΥΓ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΣΑΚΕ «ΒΑΡΑΕΙ»

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Αντε καλό βράδυ….

                φροντίστε να μη χαθείτε στο Λονδίνο!!!!

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Θα προσέχω

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ3 Νεοτέρη Ευρωπαική Ιστορια (17ος -20ος αιώνας) ειναι η περίοδος μου

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Εμένα πάλι αρχίζει αύριο…

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Καλο κουράγιο κα όχι νευράκια οι κοινοι θνήτοι δεν φταίνε σε τιποτα να γινουν ψητοί της ώρας απο τους κεραυνούς σου…Για κοίτα πάντως της θυέλλες σου μήπως σου λείπει κάμια; κάτι σαν να πήρε το μάτι μου εδώ κοντά

              • Μια που το ανεφερε ο Ιωαννης, δε μου λες, υπηρξε ποτε ιστορικο γεγονος που να συνδεεται αμεσα η εμμεσα με την ωορρηξια ιστορικου προσώπου;

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Έτσι είμαι εγώ…..θυελλώδης…

                πες τώρα ποια κοκόνα είχε ωορηξία στον 18ο αιώνα το οποίο επηρέασε την ιστορία της Ευρώπης να πάθω συγκοπή….

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Για 18ο αιώνα θα έλεγα Ελισαβέτ της Ρωσσιας και Αικατερίνη η Μεγάλη της Ρωσσιας για 19ο αιώνα θα ΄ελεγα η Καρλότα της Αγγλιάς και η Ισαβέλα της Ισπάνιας (όχι αυτη με τον Κολομβο)

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Η Καρλότα της Αγγλίας είναι πρόγονος της γνωστής Καρλότας στην Αθήνα;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Οχι η Καρλότα δεν ΄έκανε παιδία για αυτο και την κληρονομήσε η μικρανεψία της Βικτώρια..

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Ε συγγνείς θα είναι….

                και η Καρλότα στην Αθήνα δεν μπορούσε να κάνει παιδιά…..

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Μιλας για την «γνώστη» Καρλότα των Αθηνων (shemale) με το γνώστο τραγουδάκι ή μπερδευόμαι ;

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                μπερδεύεσαι….

                για μια τραβέλω λέω…

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Μα αυτο είπα και εγω shemale στα αγγλικα σημαινει τραβέλω

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ Η τραβελω που λες ειχε βγάλει και ενα τραγούδι (προτιμώ να ΜΗΝ πώ τον τιτλο και ΔΕΝ κάνω πλάκα) Καληνύχτα

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Το τουρλουμπούκι δεν το ήξερες το shemale το ήξερες!!!

                αμαρτωλέ….

                Αν πας στον Άγιο Σπυρίδωνα πρόσεξε να μη σε κάνει κανά τάκλιν με τα παπουτσάκια….

                Καλό βράδυ επίσημα.

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                To shemale το έχω δει και τους TIMES ενω το τουρλουμπουκι πρωτη φορά το είδα και ακομα δεν καταλάβα τι σημαινει ,,,μια μεταφράση please if you may?

  2. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Συνοπτικά, γιατί θεωρώ ανώφελο να ασχοληθεί κάποιος με τις λεπτομέρειες σε ένα κείμενο που κινείται κυρίως στα όρια του επιθυμητού. Όταν ξεκινά με αναφορά στο Πολυτεχνείο και «ξεχνά» ότι εκείνη η «αθώα» εξέγερση οδήγησε στην άνοδο Ιωαννίδη και την τραγωδία της Κύπρου, λογικό είναι επίσης να «ξεχάσει» ότι τα Δεκεμβριανά του ’08 λειτούργησαν ως προάγγελος της ανόδου του ΓΑΠ στην εξουσία και της έλευσης του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

    Τελικά όταν το επιθυμητό αποτρέπει να δει κάποιος τα ΓΕΓΟΝΟΤΑ, εκτός από δείγμα ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΥΦΛΟΤΗΤΑΣ είναι και απόδειξη ότι είμαστε άξιοι όσων περνάμε, αφού η μνήμη μας περιορίζεται στις απολαβές και τις απολαύσεις που στερηθήκαμε λόγω μνημονίων κι όχι λόγω της ηλιθιότητάς μας.

    ΥΓ δεν ξέρω εάν ο αρθρογράφος είναι από αυτούς που μέχρι πρόσφατα υποστήριζαν την επέμβαση στην ΣΥΡΙΑ στο πλευρό των «επαναστατών» που απεδείχθη ο ρόλος τους. Τυχαία φυσικά, στην περίπτωση της Συρίας, είχαν ταύτιση θέσεων τμήματα της αριστεράς (πχ Ανταρσυα) με τον υπερατλαντικό λαγό Μπένυ. Τα ίδια φυσικά και αλλού (πχ Ουκρανία)

    Όχι άλλο κάρβουνο από τους υπηρέτες των παγκόσμιων τραπεζιτών

    • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

      Αληθεία ποίος είπαμε ότι απέσυρε την μεραρχία από την Κύπρο ;Και ποίοι είναι τα καλύτερα φιλαράκια των εφοπλιστών βλέπε πέραμα….οχι άλλο κάρβουνο από τους διαχρόνικους υπήρετες του μεγάλου κέφαλαίου…
      ΥΓ Ποίος είπαμε ότι είπε οτι «θέλω την Νεολαία μου σκληρή σαν το ατσάλι της Krupp;»

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      Μπα, Εγώ Γιάννη θεωρώ ότι τα γεγονότα του Δεκέμβρη 2008 ΗΤΑΝ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΑ, όπως και οι φωτιές του προηγούμενου καλοκαιριού….

      Τόσο τυχαία που απλά «συνέπεσαν» με αυτές τις περιστάσεις…
      Για τον μπουχέσα και το ζαβό της μαργαρίτας, απλά επιτέλεσαν το έργο τους .

      • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

        Συμφωνώ, ζούμε στην χώρα του ΤΥΧΑΙΟΥ αλλά δεν το γνωρίζουμε

        Σε κάποια χρόνια, όχι πάνω από 100, σε ένα χώρο που δεν θα είναι χώρα, κάποιοι ιστορικοί θα γράφουν για τους αφελείς ιθαγενείς που πίστεψαν στα καθρεφτάκια της τύχης κι εμείς ως αστρόσκονη μεταλλαγμένη θα λέμε : δεν ήξερα … δεν έβλεπα ;

        • Ο/Η Kimwn λέει:

          Πες και δεν ψήφιζα ????

          Αν και με τις εκλογές Γιάννη να μην περιμένεις να αλλάξει τίποτες…

          • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

            Συμφωνώ, όσο τα παλιά κόμματα παραμένουν, διαχειρίζονται και διαμορφώνουν, είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση, την πολιτική κατάσταση, δεν περιμένω κάποια διαφορά προς το καλύτερο.

            ΥΓ συμπτωματικά λίγες μέρες μετά το άρθρο μου για τις Ασύμμετρες απειλές και τις φωτιές του ’07, είχε βγάλει το υπουργείο τα ειδικά μέτρα για την προστασία επέκτασης του φαινομένου στις καλοκαιρινές πυρκαγιές

  3. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Εάν σου πω ότι διακρίνω μια «περίεργη» ταύτιση των «δύο άκρων» ίσως το δεις υπερ – βολικό αλλά δες το απ την πλευρά των «εξυπηρετούμενων» και πες μου την γνώμη σου.

    • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

      Έχω μια σειρά άρθρων σχετικά με το θέμα καθώς και για τον ρόλο αντιεξουσιαστών / αναρχικών / αντιφασιστών / αντιρατσιστών. Έχω την αίσθηση ότι χωρίς γνώση αυτών των στοιχείων η κουβέντα θα είναι «ακαδημαϊκή».

      Επίσης χρήσιμο θα ήταν να ανατρέξει όποιος ενδιαφέρεται στον λήμα «προβοκάτσια» h**p://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BF%CE%BA%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B1 και να προσέξει τι αναφέρει γενικώς για τον ρόλο των μυστικών υπηρεσιών και ειδικώς για την Ελλάδα.

      • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

        Κάπου αλλού έθεσα το ερώτημα, σε τι διαφέρει ο πληρωμένος πράκτορας – προβοκάτορας από αυτόν που τον αναμεταδίδει ; Η απάντησή μου, ο δεύτερος το κάνει δωρεάν … γι αυτό και χαρακτηρίζεται ως χρήσιμος ηλίθιος.

    • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

      Κουίζ : Ποίοιι είχαν βγάλει το 1942 αφίσσα στην οποία διατυπώναν την «αποκάλύψη» ότι οι μπολσεβικοι και οι καπιταλιστές είναι το ένα και αυτό (πήγη περιοδικό «Αρχαιολογία» τεύχος Αυγούστου 1989) για από ότι φαινέται η ευρηματικότητα «κάποιον» σταμάτησε
      Θα απαντήσει «κάποιος» στην ερώτηση για το ποίος απεσύρε την μεραρχία από την Κυπρο,.,οχι τίποτα άλλο αλλα δεν ήμουν εγώ αυτός που ξέκινησε αναφορά στην «Κύπρο την θαλασσοφιλήτη»

      • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

        Εάν εγκλωβιστούμε στα γεγονότα μιας χρονικής στιγμής πχ ποιός έδωσε την εντολή που σαφώς ήταν η χούντα, θα χάσουμε το δάσος που μπορούμε να δούμε ως ανεξάρτητοι (;) παρατηρητές μετά από χρόνια. Με την ίδια λογική θα μπορούσαμε να εγκλωβιστούμε στις ευθύνες (μερίδας) της αριστεράς για το πως οδηγηθήκαμε στην χούντα κλπ Αδιέξοδη οπτική όταν παγώνουμε τον χρόνο ενώ έχουμε την δυνατότητα να δούμε εξ αποστάσεως όσα προηγήθηκαν και σε συνδυασμό με άλλα συναφή γεγονότα (πχ Συρία, ως το πλεόν πρόσφατο, για το πως κάποιοι στήνουν «επαναστάσεις») που μεταχρονολογημένα μας έδειξαν ότι τίποτα δεν είναι αθώο, άδολο και χωρίς σχεδιασμό (ανεξαρτήτως εάν ο σχεδιασμός δεν ήταν δικός μας αλλά «τρίτων»)

        Οπότε πάμε στο παρακάτω βήμα και μην παγώνουμε τον χρόνο λες και δεν είχαμε εκ των υστέρων αποκαλύψεις αλλά και ανάλογα περιστατικά για τα οποία έγιναν γνωστά στοιχεία (το παράδειγμα της Συρίας είναι εκτός από χαρακτηριστικό και πλέον πρόσφατο)

        Για πες, ποιοί είχαν βγάλει την αφίσα ;

        • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

          Η Ιστορία ειναι αλληλοδιαδοχή γεγονοτών και εύτηχως ή δυστήχως παρθενογενεσεις δεν γίνονται παρα μόνον μια φόρα…ούτε και ο κόσμος ξεκινήσετο 2010 αρα όσοι έχουν υποστήριξει ιδεολογίες στο παρελθόν έχουν κάνει ότι έχουν κάνει μάλλον δεν ειναι σε θέση να υποδύονται τους κνήσορες της Ρωμαικής «Δημοκρατιας»
          Πάντως ο Γιάννης Μ με απαγοητευει ,,,πέριεργο γιατί νόμιζα ότι το κουίζ ήταν ευκόλο λλά ας του δώσουμε μια ευκαιρία ακόμα …πάντως την επομένη φορά θα βάλλω κάτι πιο βατό Ποιοι λοιπον το 1942 είχαν κάθε λόγο να λένε ότι οι μπολσεβίκοι και οι καπιταλιστές ήταν το ενα και το αυτό ας εστιάζει ο Γιάννης την προσοχη του στην χρονια (1942)…ποιοι ήταν σε πολεμο με ποιους το 1942;

          • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

            Όπως θα είδες δεν μπήκα στην παγίδα, κάτι που θα περίμενα κι από εσένα.

            Στο χέρι σου είναι εάν θέλεις να βγάζεις τον Χρήστο Βούλγαρη ως ιστορικό που μοιραζεται πηγές και στοιχεία ή που θέλει απλά να δείξει ότι κάτι είναι με προσωπικές αντιπαραθέσεις άνευ ουσίας.

            Καλοπροαίρετα !

            • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

              ΤΙ κακό έχουν οι αντιπαραθέσεις άνευ ουσίας. Πως θα γελάμε με τον κασκορσέ μετά;;;; Θα γράφουμε ΟΠΑ στα άρθρα με τον Ξυλούρη;

              Μη μας κόβεις το γέλιο Γιάννη….θα μας πάρει από κάτω και άντε να σηκωθούμε μετά….

              Βούλγαρη Χρήστο άσε το τρίτο ενικό και γράψε για την αφίσα. Περιμένουμε με ανυπομονησία….

              • Διαφωνώ. Προτείνω να μιλάμε όλοι στον τρίτο ενικό για να προαχθεί μια ατμόσφαιρα ευγένειας και ψυχικής καλλιέργειας.
                Φέρ ειπειν είναι προτιμότερο να γράψω, «ο Ιωάννης είναι Τουρκογυφτος» κάτω απο μια ανάρτηση του

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΕΝ είναι Τουρκόγυφτος (Ε ρε τι κάνει κάνεις για ένα κεραυνό στο καθημερινο τοστ του)

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Δηλαδή εννοείς έτσι;;

                «ο κασκοσές με σαγιονάρα οικοδόμου είναι πακιστανός λαθρομετανάστης»

              • Αφγανός, αστοιχειωτε, Αφγανός!

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Κοσκορσε ποια είναι η αντιπροσφορά σου για να μην συμφωνήσω με τον ΙΩΑΝΝΗ;

              • Θα σου βρω γκομενα μεσα σε ένα ΠΣΚ. Θα κάνει τα πάντα. Αλλα δεν καταλαβαίνει ελληνικά η αγγλικά και σιχαίνεται την ιστορία. Ψηνεσαι;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΝΑΙ

              • Καταρχήν, σκαρπινι, σταρακι, άσπρη καλτσα απαγορεύονται δια ροπάλου. Σχολαστική στοματικό υγιεινή, καθαρά νύχια, κομμένα (δεν βαράμε μαντολίνο εδώ), κούρεμα αξιοπρεπές – όχι χαιτη, όχι καταιφι, όχι αφανα.
                Όσπρια με μετρο προς αποφυγή καυσαερίων.
                Και κυρίως άνοιγμα οριζόντων σε ενδιαφέροντα πλην ιστορίας.

                Οδηγείς; Καπνιζεις; Ξυνεις τη μύτη σου; Στον καβάλο τι εισαι; ΕΡΕ ή ΕΔΑ;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                α) Τι σημαίνει σταράκι;
                β)Ειμαι συντηριτικός στο κούρεμα
                γ) Δεν μου αρέσουν τα όσπρία
                εκτός απο ιστόρια μου αρέσει λίγο και η λογοτέχνια αντε και ο κινηματογράφος
                δ) Δεν οδήγω
                ε( ΔΕν έχω καπνήσει ΠΟΤΕ
                στ) δεν ξύνω την μύτη μου
                ζ) Δεν καταλαβαινω το τελευταιο ερώτημα μου λές να μην ασχολουμαί με Ιστορια αλλά με ρώτας για κομμάτα που διαλυθήκαν πριν ο πατέρας μου γνωρίσει την μήτερα ΕΡΕ Εθνικη ριζοσπαστιή Ενώση και ΕΔΑ Ενιαία Ανανεωτική Αριστερα…

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ Αυτη την περίοδο φορώ μπότες ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΒΕΡΜΑΚΤ

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Α….δεν παίζω….

                ο κασκορσές πρέπει να αντιληφθεί ότι ήταν παράδειγμα.

              • Ο/Η Kimwn λέει:

                Μην «εξαγοράζετε» την ιστορία (και τους ιστορικούς ως περιγράφοντες αυτήν) με δύο τόστ ή/και με γκόμενα για ΠΣΚ …

                Εξάλλου οι νικητές θα την γράψουν στο τέλος…

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Άστο Χρήστο αναλαμβάνω εγώ….

                Καπνίζω, πίνω , οδηγώ… και τρέχω όταν είμαι μόνος μου , όλο το μαλλί και σε εξαιρετική κατάσταση , περιποιημένο κάσουαλ ντύσιμο, ξύνω κρυφά τη μύτη μου, τρώω τα όσπρια αβέρτα με βάση το ρητό ( χ@ζεις ρεύεσαι και κλ@νεις μη φοβάσαι να πεθάνεις) , Μπαρότσαρκας ΑΑΑ, το καλοκαίρι σταράκια με τρέλα, εμπλοκή ΝΔ 1974 στα μελάτα ΠΑΣΟΚ 1981

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Scusi ma io non posso seguire….Εξαρτάται,,,,πόσο τόστ θα ψήσεις;

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΥΓ Η ερώτηση αναφέρεται στον ΙΙΩΑΝΝΗ για μια τρίεια ψησήματος τόστ το συζήταμε…

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                H απάντηση αναφέρεται στον Χρήστο Βούλγαρη….

                μέχρι δύο τοστ στο 24ωρο. Μετά καίει πολύ πετρέλαιο και δε βγαίνω….

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                ΕΕπειδή οπώς ελέγε και ο Χοσροής ο Α!» απολαμβάνω την μετριοφροσύνη μου¨» (Ιούλιος Νοργουιτς «Ιστορία του Βυζαντίου») ενα τοστ την ημέρα για 3 χρονια μου ειναι αρκέτο δεν είμαι πλεονέκτης….Ας δούμε τι έχει να μου αντιπροτείνει ο κοσκορσέ για να συμφωνήσω με αυτόν…

              • Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

                Από ότι βλέπω έχω πάρα πολλές ελπίδες να νικήσω…..

              • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

                Λυπάμαι Ιωάννη αλλά έχασες ,δεν είχες την καλύτερη προσφορά ,,,τι κανούμε ακόμα και ο οι Θεοί χάνουν…οπώς ο συνάδέλφος σου ο Όντιν στο Ραγναρόκ

            • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

              Αν ο Γιάννης Μ, βλέπει παγίδες έκει που ΔΕΝ υπαρχουν μόνο καλοπροαιρετός ΔΕΝ είναι… …Υποθέτω οτι ημουν σαφής για την πηγή μου δη΄λαδη που είδα την αφίσα, απλά δεν εβάλα την σελιδα γιατι δεν έχω το περιοδικο πρόχειρο,Αν πιστεύει ότι έχει την αποκλειστικότητα στις Ιστορικές αναφορές τότε «μαλλον» κάνει λάθος…Τέλος πάντων μια που δεν μπορεί ή δεν θέλει να απάντήσει ή απαντήση ειναι οι ναζί βέβαια δεν ήταν η μόνη αφισα με αυτο το θέμα αλλά η συγκεκριμένη ήταν πιο «γλαφυρή» καθώς παρουσιάζε την ναζιστική εκδοχη της Ιστοριας απο την Αρχαιότητα μέχρι το1942

  4. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Ουτε τα οικονομικα ,ουτε τα κοινωνικα δεδομενα το 08 δικαιολογουν την εκταση της «εξεγερσης» αυτης .Περιεργως οσοι επιδιωκουν να συνδεσουν μια τοσο χυμα και …(σικ) «αυθορμητη» καταστροφη σαν αυτη για την δολοφονια του Γρηγοροπουλου ΞΕΧΝΟΥΝ επιλεκτικα (κι επιδεικτικα θα ελεγα) καποια σημαντικα στοιχεια ….καποιες «λεπτομερειες»,καθε αλλο παρα τετοιες :

    1) τις «περιεργες» τροχιες(?) της σφαιρας που σκοτωσε τον μικρο ,καθως και το βιντεο(?) δευτερολεπτα μετα την δολοφονια απο ψηλα (μπαλκονι ) που ΠΟΤΕ δεν βρεθηκε ο ιδιοκτητης αλλα απλα ανεβηκε στο διαδυκτιο .
    2) τα 1,500,000 SMS που ελαβαν 10΄(!!!!!) μετα την δολοφονια συμπολιτες μας «ΒΑΛΤΕ ΜΑΥΡΑ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΕΙΤΕ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΜΕ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΑΝΑΜΜΕΝΟ» ,….ΠΟΤΕ επισης δεν μαθαμε ΠΟΙΟΙ τα εστειλαν σε χρονο dt (σαν ετοιμοι απο καιρο)
    3) Ο ρολος των γνωστων -αγνωστων (μπαχαλακιδων ) καθως και κατι «περιεργων τυπων » που εμπαιναν σε στεκια μεταναστων και τους κινητοποιουσαν-καθοδηγουσαν για πλιατσικο στα μαγαζια που κατεβαζαν τις τζαμαριες οι πρωτοι !!!
    4) Η σταση υψηλοβαθμων αξιωματικων της Αστυνομιας ,της ΚΥΠ και της Ασφαλειας που εγραφαν στα παλιοτερα των παπουτσιων τους τις εντολες του (πραγματι ) αστοιχειωτου Υπουργου Παυλοπουλου που εμοιαζε να τα εχει χαμενα …
    Ισως για ολα αυτα το εμπειρο ΚΚΕ και η Παπαρηγα μιλησαν απο την αρχη για ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΧΕΔΙΟ προβοκατορων και ΣΤΗΜΕΝΗ ΔΟΥΛΕΙΑ μυστικων υπηρεσιων …

    • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

      Λεωνίδα πάντως το Λονδίνο ήταν ΜΟΝΟ για μπάχαλο και πλιάτσικο…ήμουν έκει …

      • Ο/Η Λεωνίδας λέει:

        κι εκει καθοδηγουμενα ηταν Χρηστο …και στην Γαλλια ….κοιτα τις πολιτικες αλλαγες που γιναν και στις δυο μετα απο λιγο

        • Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

          Στην Βρετάνια πάντως το «θείο βρέφος» Κάμερον παρέμεινε στην εξουσια χωρις να αλλάξει κατι

      • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

        Το καλοπροαίρετο «»ημουν εκεί’ δεν σημαίνει (για κανέναν αυτόπτη μάρτυρα αυτό κι όχι ειδικά) ότι υπήρχε γνώση όλης της «εικόνας» κι όχι μόνο αποσπασμάτων που έτυχε να δει προσωπικά ο καθ’ ένας μάρτυρας. Αυτό με άλλα λόγια δεν έχει να κάνει με την αμφισβήτηση των προσωπικών μαρτυριών αλλά με την απόπειρα σύνθεσης της μεγάλης εικόνας και της κατανόησης του ΤΙ και ΓΙΑΤΙ έγινε.

        Γι αυτό και χρησιμοποίησα το παράδειγμα της Συρίας που άλλα μας έδειχναν ως αρχική εικόνα (επανάσταση Σύριων αντικαθεστωτικών) και άλλα έδειξε η πορεία (ξενοκίνητη κατάσταση απατροπής προς όφελος συγκεκριμένων συμφερόντων)

        Γι αυτό και μίλησα για παρατήρηση «εξ αποστάσεως», πολυτέλεια που μας προσφέρει το μεταχρονολογημένο της συζήτησης

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΕΙΑ ΣΟΥ…
      Γράφω και παραπάνω ότι ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛΑ ήταν ΤΥΧΑΙΑ, σαν τις φωτιές του προηγούμενου καλοκαιριού…

      Πάμε στα επόμενα !!!

  5. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Χρήστο να δεχτώ την λάθος εκτίμησή μου για «παγίδες», δεν εξηγεί όμως το πως μια ερώτησή μου (που προφανώς δείχνει ότι δεν γνωρίζω και ζητάω την γνώση του συνομιλητή μου) μπορεί να εκληφθεί ως υπεκφυγή. Ρωτάει αυτός που δεν γνωρίζει για να μάθει ή ο χαζός που νομίζει ότι με πονηριές θα παγιδέψει τον συνομιλητή του.

    Όταν θα μπορέσεις σκανάρισε την εικόνα και δημοσιοποίησε για να σχηματίσω άποψη.

  6. Ο/Η Βούλγαρης Χρήστος λέει:

    α) ΔΕΝ ξέρω να σκανάρω -το επιπέδο τεχνολογιας μου είναι μετάξυ αρχών της εποχής σιδήρου και αρχών βιομηχανικής επαναστάσης
    β)απο την αλλη σε ενα παλαιοβιβλιιπώλειο μπορει να βρεί ο Γιάννης Μ. το περιοδικο στο οποιό υπάρχει η αφίσα (ειναι το «Αρχαιολογια» τεύχος Ιουλιου-Αυγουστοου 1989 το εξωφυλο του είναι ενα κλάσικο κτήριο σε γαλάζιο φόντο) αν θυμάμαι κάλα δεδομένου ότι δεν ΄ήταν δυστήχως περιοδικο ευρειας κυκλοφοριας ολο και κάποια κόποια απο αυτές που δεν πουληθήκαν θα βρει…Αν ομως έχει την δυνατότητα μπορει να παει στο γκουγκλ να πληκτοροδοτήσει » περιοδικό αρχαιολογία» και θα το βρει πιθάνον μπορει και να κατεβάσει και το τεύχος …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s