Γιώργος Θεοτοκάς, Ελεύθερο Πνεύμα!


Αποσπάσματα από ένα πολύτιμο βιβλίο που γράφτηκε 83 χρόνια πριν -ακόμα ψάχνουμε να βρούμε ποιοι είμαστε χωρίς να έχουμε κάνει ούτε βήμα από τότε

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Γιώργος Θεοτοκάς έγραψε το 1929, σε ηλικία 24 ετών το συναρπαστικό δοκίμιο Ελεύθερο Πνεύμα (εκδ. Εστία) το οποίο αργότερα ονομάστηκε «πνευματικό μανιφέστο» της γενιάς του ΄30 (στην οποία ανήκουν και ο Γιώργος Σεφέρης, ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Ανδρέας Εμπειρίκος, ο Στρατής Μυριβήλης, ο Κοσμάς Πολίτης, ο Μ. Καραγάτσης, ο Άγγελος Τερζάκης). Πρόκειται για ένα ολιγοσέλιδο κείμενο που έχει απασχολήσει περισσότερο από κάθε άλλο δοκίμιο την ελληνική διανόηση. Είναι ένα ορμητικό γεμάτο δυναμισμό κείμενο ευρωπαϊκά προσανατολισμένο και ριζοσπαστικό στην αντιμετώπιση του παρελθόντος. Ο Γιώργος Θεοτοκάς προσπάθησε όπως πολλοί της γενιάς του να αντιπαραβάλει την «πλευρά του Ελληνικού της Ελλάδας και όχι της Ελλάδας όπως την φαντάζονται οι Ευρωπαίοι». Με δύο λόγια το ζήτημα της ελληνικότητας της γενιάς του 30 συνοψίζεται τελικά στο τι θα δημιουργήσεις ως σύγχρονος Έλληνας που όχι μόνο να είναι αυθεντικά δικό σου, αλλά να ενδιαφέρει και τους ξένους.

Υ.Γ. Οι σκέψεις του νεαρού Θεοτοκά το 1929 είναι σαν ευφυείς διαπιστώσεις της κρίσιμης εποχής που ζούμε. Ογδόντα τρία χρόνια μετά ακόμα ψάχνουμε να βρούμε ποιοι είμαστε χωρίς να έχουμε κάνει ούτε βήμα από τότε.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ Γ. ΘΕΟΤΟΚΑ
«Την έλλειψη αληθινής ανάπτυξης, φανερώνει καλά και η έλλειψη ανοχής και ψυχραιμίας που χαρακτηρίζει σχεδόν πάντα τις ελληνικές συζητήσεις. Όταν εκδηλωθεί μια διαφωνία, η πρώτη δουλειά των Ελλήνων είναι να αρνηθούν ολότελα τη σημασία του αντιπάλου. Πώς μπορεί να είναι σοβαρό υποκείμενο αφού τολμά να λέει όχι όταν εμείς λέμε ναι; Να πάει πρώτα να μάθει γράμματα κι ύστερα να έρθει να συζητήσει μαζί μας.

Αυτό δεν είναι όλο. Τον αρνούνται και ως άτομο. Είναι φαύλος και κακόπιστος. Είναι κουτός. Είναι παλαβός. Είναι αίσχος για την Ελλάδα να υπάρχει ένα τέτοιος άνθρωπος. Είναι δημόσιος κίνδυνος. Πρέπει να εκλείψει οπωσδήποτε, να εξολοθρευτεί, να καταργηθεί, να μην μείνει κανένα ίχνος του στο πρόσωπο της Γης. Δεν κατορθώνουν να πιστέψουν οι Έλληνες ότι ένας άνθρωπος που σκέπτεται διαφορετικά από αυτούς μπορεί να είναι πολύ άξιος, πολύ έντιμος, πολύ χρήσιμος άνθρωπος. Άξιοι, έντιμοι, χρήσιμοι είναι μονάχα αυτοί που συμφωνούν μαζί μας. Οι άλλοι όλοι: φωτιά και τσεκούρι!

Μεσ’ στο δημιουργικό αναβρασμό της σημερινής Ευρώπης τι θέση κρατά η Ελλάδα; Τι συμβολή προσφέρουμε στις μεγάλες προσπάθειες που καταβάλλονται τριγύρω μας; Τίποτα! Το αισθανόμαστε βαθιά μόλις περάσουμε τα σύνορά μας πως δεν αντιπροσωπεύουμε τίποτα, πως κανείς δεν μας λογαριάζει στα σοβαρά, πως δεν μπορούμε να δικαιολογήσουμε τη θέση που κρατούμε στην Ευρώπη, πως είμαστε στα μάτια των ξένων μονάχα χρηματομεσίτες, βαπορατζήδες και μικρομπακάληδες και τίποτα περισσότερο. Αφού περιπλανηθούμε αρκετά μεσ’ στον ευρωπαϊκό πολιτισμό γυρνούμε κάποτε στο σπίτι με σφιγμένη την καρδιά. Που είναι λοιπόν οι Έλληνες; Τους γυρέψαμε παντού και δεν τους βρήκαμε πουθενά.

Υπάρχουν όμως σε αυτό το σημείο, όπως σ’ όλα, διάφοροι ορίζοντες και διάφορες προοπτικές. Οι νοικοκυραίοι, αντιπρόσωποι της σημερινής ελληνικής αρμοδιότητας, θα μας πουν πως δεν είναι η ώρα κατάλληλη για να ξυπνούμε στους νέους τον έρωτα των υψηλών έργων, αφού το πάθος αυτό τους κάνει να αρνηθούν κάθε πνευματική και ηθική τάξη, να απομακρυνθούν από κάθε σοβαρή και κοινωφελή σταδιοδρομία, να ριχτούν σε τρελές, περιπέτειες, που τις περισσότερες φορές καταστρέφουν τη ζωή τους. Σήμερα, θα μας πουν, περισσότερο από πάντα, η Ελλάδα θέλει φρόνιμους νέους γεωπόνους, μηχανικούς, δασκάλους, οικονομολόγους, κι όχι ανήσυχους ονειροπόλους, που ταράζουν το έργο της περισυλλογής, που δεν προσφέρουν καμιά εκδούλευση στον τόπο και καταντούν συνήθως παράσιτοι. Θα απαντήσουμε δόξα τω Θεώ, οι φρόνιμοι νέοι δεν λείπουν στην Ελλάδα. Οι νοικοκυραίοι του Κράτους και του πνεύματος θα βρουν τριγύρω τους στρατιές από καλά παιδιά τέτοια που τα θέλουν, και δεν έχουν παρά να λάβουν τον κόπο να διαλέξουν τους πιο φρόνιμους ανάμεσα στους φρόνιμους για να τους εμπιστευθούν τους γυαλιστερούς τίτλους και τις πολύτιμες θέσεις. Δεν θα αφήσουμε όμως τη νοικοκυροσύνη να καταχτήσει ολόκληρη την ελληνική νιότη. Αν οι άνθρωποι που διευθύνουν χρειάζονται πολλούς νοικοκυραίους εμείς χρειαζόμαστε μερικές ταραγμένες ψυχές. Μα την αλήθεια, δεν βλέπουμε σε τι θα χρησιμεύει αυτός ο τόπος, αν πρόκειται να σβήσουν ολότελα το θείον πυρ;

Τη φωτιά της δημιουργίας δεν την συντηρούν οι φυλακισμένοι φύλακες της κληρονομιάς των νεκρών, ούτε οι λογικοί και πραχτικοί που περπατούν πάντα στα σίγουρα και αποφεύγουν να κάνουν ένα βήμα εκεί που το έδαφος κουνιέται κάτω από τα πόδια τους, ούτε οι ήρεμοι επιστήμονες οι φορτωμένοι σοφία μα χωρίς μακρινά οράματα και καμμιά ανησυχία στην ψυχή, ούτε οι μικροί φιλόδοξοι, που έταξαν ως σκοπούς της ζωής τους, τους επαίνους των πρεσβυτέρων, την κοινωνική υπόληψη κι ένα τιμητικό αξίωμα. Είναι γεμάτοι τέτοιους ανθρώπους οι δρόμοι της Αθήνας κι ωστόσο η Ελλάδα δε δημιουργεί, η Ελλάδα δεν πραγματοποιεί τίποτα όμορφο. Η Ελλάδα -ας πω την τρομερή λέξη- δεν επιδιώκει τίποτα το μεγάλο. Τη φωτιά την συντηρούν οι ανυπόταχτοι, οι ανικανοποίητοι, οι τυχοδιώκτες της ψυχής και τους πνεύματος, οι άνθρωποι που τους σέρνει το πλεόνασμα των δυνάμεών τους, πιο μακριά από τους ορίζοντες και πιο υψηλά από το επίπεδο του πλήθους. Τη συντηρεί ο Άσωτος Υιός. Αν αυτός λείψει, ο τόπος σας όσο κι αν τον νοικοκυρέψετε δε θα αξίζει πολλά.

Αλίμονο στην Ελλάδα, αν στηρίζει το μέλλον της μονάχα στις άμορφες μάζες των φρόνιμων παιδιών. Το ιδανικό τους είναι μια ήρεμη και γλυκιά μεσημβρινή Ελβετία, υπόδειγμα τάξης, άνεσης και μακαριότητας, χωρίς καμμία αγωνία, κανένα μεγάλο όνειρο, καμμιά τρέλα, καμμιά δημιουργική πνοή. Μα είναι δυνατό να καταντήσει Ελβετία αυτή η χώρα του Οδυσσέα;

Μερικοί μάλιστα ρίχνουν στο κράτος τις μεγαλύτερες ευθύνες για την κατάσταση. Είναι νομίζω μεγάλη παρεξήγηση των πραγμάτων να περιμένει κανείς από το Κράτος να δημιουργήσει πνευματική ζωή. Ούτε οι Ακαδημίες δημιουργούν λογοτεχνία, ούτε τα Πανεπιστήμια σκέψη, ούτε τα Εθνικά Θέατρα θεατρική κίνηση. Τα επίσημα ιδρύματα παρακολουθούν (συνήθως με καθυστέρηση μιας γενεάς) τη δημιουργία που συντελείται αυθόρμητα στον ελεύθερο αέρα. Τη μελετούν, τη σχολιάζουν, τη διατηρούν στα αρχεία τους. Είναι οι αποθήκες της πνευματικής ζωής. Όταν το Κράτος φιλοδοξεί να παίξει τον πρώτο ρόλο στην πνευματική κίνηση, τα κάνει όλα θάλασσα. Το ελεύθερο πνεύμα το μεταβάλλει σε πνεύμα της πολιτικής σκοπιμότητας και την τέχνη την καταντά γραφειοκρατία. (…) Τα μόνα καθήκοντα του Κράτους είναι να συγχρονίσει την αναχρονιστική εκπαίδευσή μας και να σέβεται την ελευθερία της σκέψης. Ας μην του ζητούμε περισσότερα γιατί υπάρχουν πιθανότητες πως θα μας κάνει να μετανοήσουμε.

Πάρετε στην τύχη μερικά από τα σημερινά έντυπα, στίχους, αφηγήσεις, συζητήσεις ιδεών. Τι θα συναντήσετε σχεδόν παντού; Ανία, απογοήτευση, νοσταλγία των περασμένων, μοιρολατρεία, ηττοπάθεια. Μπορώ να αναφέρω εδώ λόγια των πιο φωτισμένων ανθρώπων της Ελλάδας, που μοιάζουν κραυγές ναυαγών. Τι ανάγκη να προσπαθήσουμε, να αγωνιστούμε, να ζήσουμε, αφού «τίποτα δεν μπορεί να γίνει στο Ρωμέικο;». Τέτοιο είναι το δίδαγμα που εξάγεται από τα λόγια των περισσοτέρων πνευματικών οδηγών μας. Η σπουδαιότερη ασχολία τους είναι να καταστρέφουν τις ελπίδες των νεωτέρων τους και να συντηρούν το μαρασμό της Ελλάδας. Δεν έχω όρεξη να τους κατηγορήσω. Είναι φυσικό να μην περιμένουν τίποτα από το μέλλον οι άνθρωποι που είδαν όλα τα όνειρά τους να εξευτελίζονται… Κι είναι επίσης φυσικό ότι αυτοί οι νικημένοι, που έπαυσαν να πιστεύουν στον εαυτό τους, δεν επιτρέπουν στους άλλους να έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Είμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μεσ’ στον κυκεώνα της σύγχρονης ζωής. Κανείς δεν περιμένει κάτι καλό από την Ελλάδα. Καμμιά ελπίδα δεν χαράζει πουθενά. Η στιγμή αυτή είναι βέβαια μια θαυμάσια στιγμή».

Πηγή.

20 comments on “Γιώργος Θεοτοκάς, Ελεύθερο Πνεύμα!

  1. Ο/Η giorgos λέει:

    Απ’ ότι κατάλαβα ό Θεοτοκάς έλεγε ότι ή Ελλάδα δέν είχε άνάγκη άπό ούτε άπό γεωπόνους ούτε από μηχανικούς ούτε από δασκάλους ! Μόνο άνθρώπους μέ ταραγμένες ψυχές χρειάζεται ή Ελλάδα . Επειδή λοιπόν έπικράτησαν οι Θεοτοκάδες έχουμε σήμερα τά χάλια πού έχουμε .

    • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

      Αν επικρατούσαν οι Θεοτοκάδες δεν θα είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα…
      Επικράτησαν αυτοί που ήθελαν να δικάσουν τον Γληνό και τον Καζαντζάκη «επί χλευασμώ της θρησκείας»
      Επικράτησαν αυτοί που Δολοφόνησαν τον Μπάτση και τον Μπελογιάννη.
      Επικράτησαν αυτοί που θεωρούσαν ότι η Κύπρος είναι μακριά…
      Επικράτησαν αυτοί που νόμιζαν ότι η τροφή της κοιλιάς είναι απείρως σημαντικότερη από την τροφή της ψυχής…
      Επικράτησαν αυτοί που πούλησαν τη ψυχή τους στο διάβολο.
      Και πήγαμε κι εμείς στο διάβολο.

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      Αν ήξερες ΠΟΟΟΟΟΟΟΟΣΟΙ απο τους επιστήμονες που αναφέρεις δεν αξίζουν σαν άνθρωποι ούτε πεντάρα…

      Δεν λέει αυτό ο Θεοτοκάς, άλλο η μόρφωση,η καλλιέργεια και η παιδεία και άλλο τα πτυχία (με αξία ή όχι)

  2. Ο/Η giorgos λέει:

    Εγώ αύτό πού ξέρω είναι ότι ή διαφορά τών λαών σήμερα δέν κρίνεται ούτε από τήν τέχνη τους ούτε από οτιδήποτε άλλο , παρά μόνο άπό τήν συμμετοχή τους στήν επιστήμη καί δυστυχώς γιά τήν Ελλάδα ή «περίφημη» γενηά τού ’30 τής όποίας πνευματικός πατέρας ήταν ό Θεοτοκάς δέν πρόσφερε τίποτα ! ούτε στήν έπιστήμη άλλά ούτε καί στήν τέχνη , «Προσωπικά ,ένας όποιοσδήποτε Γιαγκούλας τών έλληνικών βουνών μ’ ένδιαφέρει πολύ περισσότερο άπό ότι μ’ ένδιαφέρει ό Αλεξανδρινός ποιητής » . Αυτά λέει ό Θεοτοκάς στό ελεύθερο πνεύμα του γιά τόν Καβάφη .

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      ΒΡΕ τον πού…………

    • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

      Μισές αλήθειες δεν είναι καλό σημάδι…
      Αντιγράφω προς οικονομία χρόνου…
      «Η θεωρητική εμφάνιση της Γενιάς του ’30 γίνεται το 1929 από τον Γιώργο Θεοτοκά (1905-1966) στο Ελεύθερο Πνεύμα, όπου ασκώντας κριτική στον Γιάννη Αποστολάκη και στον Φώτο Πολίτη, ακόμη και στον Καβάφη για τον οποίο αργότερα θα αναθεωρήσει, και εξάροντας τον Ίωνα Δραγούμη, προτάσσει την ανεξαρτησία του πνεύματος και τονίζει την ανάγκη για στροφή προς τη «δύσκολη τέχνη». Στην ανάγκη αυτήν ανταποκρίνεται δύο χρόνια αργότερα, το 1931, ο Γιώργος Σεφέρης με τη Στροφή. Ήταν ο Θεοτοκάς που την πρωτοονόμασε γενιά του ’30, παρότι πολύ από αυτούς κράτησαν απόσταση μην αποδεχόμενοι ότι υπήρξαν μέλη της (όπως ο Σεφέρης και ο Ελύτης).»
      http://texnografia.blogspot.gr/2013/02/30.html

      Συνεπώς…μην ξαναπέσουμε στο ίδιο ερώτημα…»υπήρξε ή δεν υπήρξε ?»

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      Και για να συνεχίσω την προχθεσινή κουβέντα , θα πάρω για παράδειγμα τους ιατρούς (ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΕΎΧΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΧΡΕΙΑΣΤΟΙ – ΑΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ)…

      Στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλο ποσοστό ιαττρών σε σχέση με τον πληθυσμό της ενώ υπάρχει μικρό ποσοστό νοσηλευτών . Στοιχεία στον κάτωθι υπερσύνδεσμο :
      http://platon.cc.uoa.gr/~reconweb/new2/index.php/2011-03-08-10-56-24/2011-03-08-12-38-46
      Όπως φαίνεται στην Εικόνα 1, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια από τις υψηλότερες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφορικά με την αναλογία των νοσοκομειακών γιατρών ανά 1000 κλίνες, οι οποίες είναι σταθμισμένες ως προς την πληρότητα. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στην 7η θέση, ακολουθούμενη από τη Δανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ολλανδία , την Πορτογαλία και τη Νορβηγία..
      Σε σύγκριση με τις Ευρωπαϊκές χώρες η χώρα μας κατέχει την 3η θέση από το τέλος, όσον αφορά την αναλογία νοσοκομειακών νοσηλευτών και μαιών ανά 1000 κλίνες σταθμισμένες ως προς την πληρότητα ακολουθούμενη από την Πορτογαλία και την Ουγγαρία

      Μήπως η «υπερπροσφορά» ιατρών συνοδεύεται με καλύτερες ιατρικές υπηρεσίες προς τον πολίτη ???? , μήπως ¨ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΛΟΙ αυτοί οι γιαττροί «έγιναν» γιατροί για να προσφέρουν στον συμπολίτη τους, για να απαλύνουν τον πόνο του ???? για να τιμήσουν τον όρκο του Ιπποκράτη, για να ανακαλύψουν νέες μεθόδους θεραπείας ασθενειών ??? Για να εφεύρουν νέα φάρμακα ????
      ‘Η μήπως έγιναν για την αρπαχτή και το φακελλάκι για να βγάζουν το μηνιάτικο σε μία μέρα ??????

      ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΑ ποια η «χρησιμότητα» των ΠΑΡΑ-μορφωμένων ????

      • Ο/Η giorgos λέει:

        Απ’ αύτούς τούς «ΠΑΡΑ-μορφωμένους» έχει βελτιωθή ή δική μου ζωή .

        • Ο/Η Kimwn λέει:

          Και εμένα η δική μου καθόλου…

          Ίσα-ίσα που το χειρότερο σκουλήκι που έχω γνωρίσει στην ζωή μου κατέχει και διδιακτορικό, από καλό εγχώριο ίδρυμα…

      • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

        Η στρέβλωση του μοντέλου που ακολουθήσαμε ή οδηγηθήκαμε, είναι σε όλο το εύρος, σε όλες τις ομάδες, είτε αναφερόμαστε σε «πνευματικό κόσμο», είτε αναφερόμαστε σε επιστημονικό προσωπικό άλλων χώρων όπως είναι η υγεία (γιατροί), η δικαιοσύνη (δικηγόροι), οι κατασκευές (μηχανικοί) κλπ. Εάν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, η πλειοψηφία σε αυτούς τους χώρους είχε και έχει κύριο γνώρισμα την επιδίωξη του προσωπικού κέρδους, πολλές φορές αδιαφορώντας εάν το προσωπικό ή συντεχνιακό συμφέρον έρχεται σε αντιπαράθεση με το δημόσιο.

        Εάν θυμηθούμε την προ κρίσης εποχή, πριν το 2009, υπήρχε πολίτης που να ήταν ευχαριστημένος από τον στρεβλό τρόπο λειτουργίας του ανύπαρκτου μεν, κομματικού δε κράτους ;
        Ήταν ή δεν ήταν γνωστό στους πάντες ότι όλος ο δημόσιος τομέας κινούνταν γύρω από την λογική της μίζας, της αρπαχτής, του λαδώματος και όλων των σχετικών ;
        Η «δωρεάν» παιδεία ήταν εργαλείο στα χέρια των εκπαιδευτικών, είτε για να δημιουργούνται τα κέντρα εξωσχολικής εκπαίδευσης (φροντιστήρια), είτε για να συντηρείται ο εξωσχολικός θεσμός των ιδιαιτέρων.
        Η πολυνομία και τα παραδικαστικά κυκλώματα είχε αποτέλεσμα σταθερή πελατεία στον δικηγορικό κόσμο
        Στον χώρο των κατασκευών, γνωρίζουν και οι πέτρες ότι αν δεν έπεφτε λάδωμα, δεν έμπαινε ούτε τούβλο.
        Στις συγκοινωνίες, εξεταστές χωρίς άδεια οδήγησης έπαιρναν φακελάκι για να δίνουν διπλώματα οδήγησης και κέντρα τεχνικού ελέγχου για να εκδίδουν πιστοποιητικά καλής λειτουργίας σε κινούμενα φέρετρα.

        «Πνευματικός κόσμος». Ποιός πνευματικός κόσμος ; Του σκανδάλου της Παντείου ; Της διαπλοκής με εκδοτικούς οίκους ΜΜΕ διαφήμιση μεγάλες εταιρείες κατασκευών κλπ ή με την άλλη πορεία του χρήματος που ξεκινούσε από την ΕΕ πέρναγε μέσα από τους κομματικούς μηχανισμούς και ως κονδύλια είτε ΜΟΠ, είτε ΕΣΠΑ πήγαινε σε μαϊμού αναπτυξιακά προγράμματα που έκλειναν στόματα και γέμιζαν τσέπες. Ελάχιστοι ξέφυγαν από αυτόν τον χορό της διαπλοκής στην μεταπολίτευση. Ο Κονδύλης χλευάστηκε και του αρνήθηκε η έδρα στο πανεπιστήμιο. Το ίδιο είχε γίνει και με τον Νανόπουλο.
        Το ποιόν μερίδας του ‘πνευματικού κόσμου» φάνηκε και πρόσφατα με την δήλωση Διβάνη για τζαμπατζήδες και την στήριξή της από αυτούς που ανέφερα παρακάτω, χωρίς να είναι η μόνη περίπτωση που έπεσαν οι μάσκες.
        Ακόμα πιο αποκαλυπτική ήταν η επιστολή στήριξης στα μνημόνια ακαδημαϊκών και άλλων πνευματικών ταγών του τόπου κάπου στο 2009 – 2010. Τα ξεχάσαμε ;
        Σαρρής, Φίλιας και Γιανναράς σε επίπεδο ΜΜΕ κράτησαν για κάποιο διάστημα σθεναρή αντίσταση καταγγέλοντας ότι ερχόταν μέχρι που τους έκοψαν το βήμα και αραιά και που οι όποιοι ελάχιστοι τολμούσαν να ορθώσουν λόγο αντίδρασης, κοβόταν στην συνέχεια.

        Από ποιούς περιμένουμε να αλλάξει αυτός ο τόπος προς το καλύτερο εάν όχι από τους «μορφωμένους» ; Από τις επαγγελματικές τάξεις των σεβαστών τσοπάνηδων ή μπακάληδων σίγουρα όχι, καθώς αυτοί παραδειγματίζονται από τις συμπεριφορές και τα ήθη των θεωρητικά «ανώτερων» (μορφωτικά & κοινωνικά) τάξεων.

        Είμαστε χαμένοι ο καθ ένας μας στο προσωπικό του διάστημα που λέγεται η Ελλάδα ΜΟΥ, αποκομένοι από την έννοια ΕΛΛΑΔΑ σε έναν χωροχρόνο επίπλαστο και φαντασιακό, όταν τα πάντα γύρω μας τρέχουν με ταχύτητα φωτός.

        Αυτοί είμασταν και ειλικρινά αναρωτιέμα τι θέλουμε να γίνουμε ( αν θέλουμε ) και τι θέλουμε να αλλάξει ( αν θέλουμε να αλλάξει )

        • Ο/Η giorgos λέει:

          εγώ όταν λέω ότι ή ζωή μου έχει βελτιωθή χάρη στούς «παραμορφωμένους» καί όχι χάρη στά «ελεύθερα πνεύματα» έννοώ τήν έπιστήμη . Τό ότι μεταξύ τών έπιστημόνων ύπάρχουν καί καθάρματα καί κερδοσκόποι δέν τό άμφισβητώ όμως παρ’ όλα αύτά θεωρώ πιό χρήσιμο γιά τήν κοινωνία τό γιατρό , κι΄ας παίρνει φακελάκι παρά έναν ποιητή ή έναν τραγουδιστή …

          • Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

            Έχεις υπ όψιν σου κάποιο φυσικό κήπο που να βγάζει μόνο γαρύφαλλα ή μόνο τρυαντάφυλλα ; Δε νομίζω κι εκτός αυτού για φαντάσου σε τι διέφερε ο γιατρός που δεν έχει αναπτύξει το πνεύμα του από μια «μηχανή» ; Σε τι θα διέφερε ο μηχανικός που θα κάνει τα σχέδια του σπιτιού σου από το πρόγραμμα του υπολογιστή που χρησιμοποιεί ;

            Το ότι προκρίναμε (ή μας οδήγησαν σε αυτό) στο να θεωρούμε πολιτισμική ανάπτυξη την τεχνολογική επανάσταση αντί της πραγματικής πολιτισμικής επανάστασης (είτε γιατί έριξαν τα φώτα εκεί που ήθελαν) δεν σημαίνει ότι αυτά ταυτίζονται

            Μην εξισώνουμε τις αποφάσεις μας με τις πράξεις μιας αριθμομηχανής γιατί μετά δεν δικαιούμαστε να λέμε ότι «κάτι δεν πάει καλά» – κι ας μην ήρθε ακόμα η σειρά μας για την κρεατομηχανή

          • Ο/Η Αμετανόητος λέει:

            […παρ’ όλα αύτά θεωρώ πιό χρήσιμο γιά τήν κοινωνία τό γιατρό , κι΄ας παίρνει φακελάκι παρά έναν ποιητή ή έναν τραγουδιστή …]
            Ο γιατρός που παίρνει φακελλάκι ΔΕΝ είναι χρήσιμος για μία κοινωνία.
            Είναι ΙΔΙΩΤΗΣ (με την Αρχαία έννοια του όρου)
            Επιπλέον ΚΑΤΑΠΑΤΕΙ έναν ΙΕΡΟ ΟΡΚΟ που έδωσε…

            • Ο/Η Kimwn λέει:

              ΞΑΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

              ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΓΕΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΣΟΥ…

          • Ο/Η Kimwn λέει:

            Για σκέψου να είχες γιατρούς οι οποίοι θα ήταν και τραγουδιστές, για σκέψου να «είχες» μηχανικούς οι οποίοι θα ήταν ΚΑΙ συγγραφείς, να είχες δασκάλους που να ήταν και ΗΘΟΠΟΙΟΙ (να ποιούσαν ήθη), δικηγόρους και δικαστές οι οποίοι θα ήταν και ΖΩΓΡΑΦΟΙ, για σκέψου….
            Για σκέψου…
            Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει έναςπρύτανης που είναι και ηθοποιός (και ειλικρινά δεν ξέρω καλός ή κακός) και αντιμετωπίζει ολόκληρο το ΒΟΘΡΟ-ΠΑΡΑ-ΚΡΑΤΟΣ και τους καθηγητές του…

            Η επιστήμη των τελευταίων χρόνων (και όχι μόνο της 25ετίας που γνώρισα) είναι μία ΚΑΛΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ @@@@ΑΝΑ…

  3. Ο/Η Kimwn λέει:

    Εμ δεν πέθαινε και κάποιος τότε από την πολλή αηδία… (πολλώ δε μάλλον σήμερα)

    • Ο/Η Kimwn λέει:

      Και επειδή δεν υπάρχει χυδαία γλώσσα αλλά χυδαίοι άνθρωποι (ΣΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΟΜΟΥΤΣΟΥΝΑΡΑ ΜΟΥ), δεν θα κάνω παραφράσεις για την σημερινή εποχή στην παραπάνω κουβέντα του Καρυωτάκη…

  4. Ο/Η Γιάννης Μ. λέει:

    Εάν τολμήσετε μια σύγκριση του Θεοτοκά με τις μεταπολιτευτικές κρατούσες τάσεις, πιστεύω θα φτάσουμε στο αρχικό σχόλιο

    Παραδείγματα πρόσφατα από Χωμενίδη, Τατσόπουλο, Τρυανταφύλλου και άλλους είχαμε …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s