Ενας δείκτης που πρέπει να μάς ανησυχήσει


Υφεση

Αντιγράφουμε από ένα σημείωμα του καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Παπαδόπουλου, με τα συνπεράσματα του οποίου ελάχιστοι θα διαφωνήσουν και πάντως αυτά τα συμπεράσματα πρέπει να μάς ανησυχήσουν. Το γιατί τούτο δεν συμβαίνει; Διότι ως θέμα δεν είναι τηλεοπτικά «πιασάρικο».

«Από την αρχή της κρίσης, όλοι μιλούν συνεχώς για την πτώση του κατά κεφαλή ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (GDP per capita) και για τη μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών (Household disposable income)» γράφει. «Ομως ελάχιστοι μιλούν για τη μείωση στο δείκτη του Σχηματισμού Ακαθάριστου Πάγιου Κεφαλαίου (GFCF – Gross Fixed Capital Formation) τα τελευταία χρόνια».

Και εξηγεί:

«Μετά από δύο λαμπρές χρονιές (2006 και 2007), όπου οι συνολικές επενδύσεις σε πάγιο κεφάλαιο (χονδρικά: πάγια περιουσιακά στοιχεία, υποδομές, μονάδες παραγωγής και κεφαλαιουχικός εξοπλισμός, χωρίς τις αγοραπωλησίες γης και τα ρευστά διαθέσιμα, ήτοι τους τραπεζικούς λογαριασμούς) αυξήθηκαν στο 14,9% και στο 22,8% του ΑΕΠ αντιστοίχως, ακολούθησε η ελεύθερη πτώση: απ’ το -14,3% το 2008 στο -19,2% του ΑΕΠ το 2012, όπως δείχνει η τελευταία έκθεση του ΟΟΣΑ για την Ελλάδα, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 15 Νοεμβρίου 2013.

»Αυτός είναι ένας δείκτης που, για μένα, είναι πιο σημαντικός ακόμα και από το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού, διότι όταν γυρίσει ο οικονομικός κύκλος και αρχίσουν πάλι να γεμίζουν τα βιβλία παραγγελιών των βιομηχανικών μονάδων, η παραγωγική βάση της οικονομίας θα έχει συρρικνωθεί σε τέτοιο βαθμό που δε θα μπορεί να υποστηρίξει πλήρως τη ζήτηση, η οποία φυσικά θα στραφεί αλλού για την προσφορά. Αυτός, με λίγα λόγια, είναι ο δείκτης που δείχνει το δυναμικό της μελλοντικής, και δη μακροπρόθεσμης, ανάπτυξης μιας εθνικής οικονομίας. Το επίπεδο των κεφαλαιουχικών επενδύσεων είναι βασικός αναπτυξιακός παράγοντας μιας οικονομίας, ενώ από το ύψος του συσσωρευθέντος παγίου κεφαλαίου θα εξαρτηθεί εν μέρει και ο δημοσιονομικός πολλαπλασιαστής, δηλαδή η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος ανά μονάδα δαπάνης».

Πηγή: Κέρδος 21/11/2013

Βυθίζεται στη φτώχεια η χώρα


ftoxeia0810-280x250

Σημ.Αμετανόητου: Μαζευτήκανε οι νεοφιλελεύθεροι καθηγητάδες (Τήνιος,Λυμπεράκη, κ.α.)

που τρώνε και πίνουν στη υγειά των κορόϊδων και «κλαίνε το μακαρίτη»…

Εδώ και 20+ χρόνια που υλοποιούνται ΟΛΑ τα νεοφιλελεύθερα μέτρα Πολιτικής Οικονομίας πάνω στην Ελλάδα…τσιμουδιά δεν έβγαλαν.

Τώρα του έπιασε ο πόνος…Αλλά δε φταίνε αυτοί.

Του Χάρη Ιωάννου

Μικρομεσαίοι και φτωχά στρώματα, τα μεγαλύτερα θύματα των μνημονίων. Η τρόικα γνώριζε το τεράστιο πρόβλημα που θα δημιουργούσαν τα μέτρα γι’ αυτό και πριν αυτά καν εφαρμοστούν επέβαλε τη θέσπιση ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος

Στοιχεία-σοκ παρουσιάστηκαν στην ημερίδα που οργάνωσε το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής Το 23% του πληθυσμού της χώρας, δηλαδή 2,5 εκατ. πολίτες ζουν σήμερα κάτω από τα όρια της φτώχειας Η συντριπτική πλειονότητα των ανέργων είναι χωρίς δουλειά πάνω από 12 μήνες

Τα μεσαία και φτωχά στρώματα αποτελούν τα πραγματικά θύματα της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα, την ίδια ώρα που η φτώχεια εξαπλώνεται σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού, ενώ η ανεργία «μετακομίζει» από την ύπαιθρο στα μεγάλα αστικά κέντρα. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα συμπεράσματα που παρουσιάστηκαν σε ημερίδα με τίτλο «Πόσο δίκαιη είναι η κατανομή των βαρών στη δημοσιονομική προσαρμογή» που διοργάνωσε χθες το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής.

* Σε αυτήν ο αν. καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Σταύρος Ζωγραφάκης, σημείωσε ότι «έχουν αυξηθεί κατά 350.000 οι φτωχοί στην Ελλάδα ενώ η κατάσταση που παρουσιάζουν οι αριθμοί για τη φτώχεια είναι ωραιοποιημένη». Συνέχεια

Καταγγελία του Μνημονίου ίσον απώλεια δεκάδων δισ. ευρώ


Βρυξέλλες, Νίκος Χρυσολωράς

Με την τελική έγκριση των όρων που θα διέπουν την καταβολή ευρωπαϊκών κονδυλίων από το «νέο ΕΣΠΑ», για την περίοδο 2014-2020, την Πέμπτη, έκλεισε και το τελευταίο παράθυρο που θα επέτρεπε σε οποιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση, σημερινή ή μελλοντική, να ακολουθήσει «επεκτατική» ή χαλαρή οικονομική πολιτική. Ειδικότερα, από την 1η Ιανουαρίου 2014 και εφεξής, όταν μία χώρα της Ε.Ε. δεν επιτυγχάνει τους στόχους της στο πλαίσιο της ενιαίας οικονομικής διακυβέρνησης, ή παραβιάζει συστηματικά τις οικονομικές συστάσεις της Κομισιόν, τότε θα αναστέλλεται η καταβολή κοινοτικών επιδοτήσεων.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι τα όποια δυνητικά οφέλη θα αποκόμιζε η Ελλάδα από μία μονομερή καταγγελία του Μνημονίου, ακόμη και αν αυτή η καταγγελία συνοδευόταν από τύπωμα νομίσματος, θα ακυρωθούν από την απώλεια δεκάδων δισ. ευρώ από τα διαρθρωτικά ταμεία.Υπενθυμίζεται ότι η χώρα μας αναμένει τα επόμενα επτά χρόνια 14,39 δισ. ευρώ σε κοινοτικές επιδοτήσεις από τον Ευρωπαϊκό Προϋπολογισμό. Το ποσό αυτό αναμένεται να αυξηθεί κατά περίπου 2 δισ., με την ενδιάμεση αναθεώρηση του προϋπολογισμού, το 2016. Επίσης, η Ελλάδα έχει λαμβάνειν άλλα περίπου 17,5 δισ. σε αγροτικές επιδοτήσεις και διαρθρωτικά αγροτικά κονδύλια μέχρι το 2020 και πρόσθετη ενίσχυση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο κατά της ανεργίας των νέων. Με δεδομένη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, τυχόν απώλεια αυτών των πόρων θα ήταν καταστροφική. Σημειώνεται ότι οι «μακροοικονομικές προϋποθέσεις» για την εκταμίευση κονδυλίων ισχύουν για όλες τις χώρες της Ε.Ε., είτε βρίσκονται εντός, είτε εκτός Ευρωζώνης.

Για πολλές δεκαετίες

Εφόσον, πάντως, η χώρα μας επιθυμεί να παραμείνει στην Ευρωζώνη, τότε δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εφαρμόζει «σπαρτιατική οικονομική πολιτική» εις το διηνεκές. Συνέχεια

H Ευρώπη κινδυνεύει και κανείς δεν κοιτά


ekibolos-header
Μιχαήλ Γελαντάλις
Έγραφα νωρίτερα στο προσυνεδριακό σχόλιο: «Καλά όσα διαπιστώνουν άνθρωποι της αγοράς, όπως ο Γ. Ζανιάς ή ο Σωκ. Λαζαρίδης (δες σχετικό θέμα) αλλά με… ευχολόγια προβλήματα σύνθετα, δισεπίλυτα δεν αντιμετωπίζονται. Σε αντιδιαστολή παραθέτουμε τη νέα προσεκτική προσέγγιση του Peter Spiegel (από τους Financial Times σε σημερινό θέμα του Euro2day.gr) που εν μέρει εξηγεί τον εγκλωβισμό ΚΑΙ του χρηματιστηρίου Αθηνών στα αβαθή, που λέγαμε στην αρχή. ‘Από πολλές πλευρές η Ελλάδα έχει χάσει την ικανότητα να σοκάρει…’ εκτιμά ο αρθρογράφος, θυμίζοντας πως ‘η επόμενη μεγάλη αποπληρωμή ελληνικού χρέους προς την ΕΚΤ είναι προγραμματισμένη προς τον Μάιο’».Αυτό που διαπιστώνεται όλα αυτά τα χρόνια της ιστορικής και πρωτοφανούς κρίσης με… εθνικές συνέπειες είναι η στάση της λεγόμενης ελίτ, του συστήματος και των ανθρώπων του. Από τους ανώτατους άρχοντες, το πολιτικό προσωπικό (έκφρασή του ο μικρόκοσμος της Βουλής), τους ανθρώπους των τραπεζών, μέχρι τους διαπλεκόμενους επιχειρηματίες και βεβαίως το σινάφι μας, διάχυτη είναι η αίσθηση πως μια ολιγαρχία ζει σε κόσμο παράλληλο, που ελάχιστη επαφή έχει με την πραγματική οικονομία και την κοινωνία.

Συνέχεια

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ


kolokotronis88855544_420_420Με πρωτοβουλία του υπουργού Πολιτισμού Πάνου Παναγιωτόπουλου περιέρχονται στο ελληνικό κράτος οι δυο ιστορικές επιστολές του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, οι οποίες επρόκειτο να δημοπρατηθούν την Τετάρτη από τον οίκο Πέτρου Βέργου.

Οι σχετικές διαπραγματεύσεις με τους κατόχους και δικαιούχους των δύο ντοκουμέντων της νεότερης Ιστορίας έγιναν το τελευταίο 24ωρο και η συμφωνία ολοκληρώθηκε το πρωί της Τετάρτης.

Οι δυο επιστολές αποκτήθηκαν αντί του ποσού των 4.000 ευρώ η καθεμιά.

Η μια επιστολή γράφτηκε το 1822, απευθύνεται προς τον Δημητράκη Πλαπούτα και αποδεικνύει ότι η φράση «φωτιά και τσεκούρι», που έγινε γνωστή από άλλη επιστολή που έγραψε ο Κολοκοτρώνης το 1826, στην πραγματικότητα πρωτογράφτηκε τέσσερα χρόνια νωρίτερα απ’ ό,τι νομίζαμε. Εδώ ο Κολοκοτρώνης την επικαλείται στην προσπάθειά του να συνεγείρει τον κόσμο να βοηθήσει στην πολιορκία της Πάτρας.

Η δεύτερη επιστολή απευθύνεται προς τους Δημητράκη Πλαπούτα, Γεώργιο Δημητρακόπουλο και Νικόλαο Μπούκουρα, με ημερομηνία 17 Νοεμβρίου 1822 και περιλαμβάνει οδηγίες του Κολοκοτρώνη για τις μελλοντικές κινήσεις τους.

πηγή: tanea.gr,από: kartesios.gr

Oλες οι Ματωμένες Κυριακές της Ιρλανδίας (Γ’ Ματωμένη Κυριακή 21 Νοεμβρίου 1920)


photos1

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Είχα βρεθεί για περίπου ένα μήνα στην Ιρλανδία στις αρχές Δεκέμβρη του ’99. Εκείνες τις μέρες έμπαινε σε ισχύ η συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής. Ήταν όλα πολύ πρωτόγνωρα. Όλοι λέγανε ότι δεν βλέπαμε τίποτα σε σχέση με παλιότερα. Πράγματι δεν περνάγαμε από έλεγχο αντίστοιχο με των αεροδρομίων για να μπούμε στο Μπέλφαστ, όπως επιβαλλόταν παλιότερα, ούτε μας σταμάτησαν στο δρόμο για να ψάξουν τα πράγματά μας, αν και το μήκος των μαλλιών μας δεν βοηθούσε στο να περνάμε απαρατήρητοι ως τουρίστες!  Παρ’ όλα αυτά γρήγορα καταλάβαμε τι συνέβαινε για χρόνια στην Βόρεια Ιρλανδία.

Συνέχεια

Δεν είναι χούντα. Αστική δημοκρατία είναι (Ν.Μόττας)


Του Νίκου Μόττα
«Δεν υπάρχει κανένα κράτος», έγραφε ο Λένιν, «έστω και το πιο δημοκρατικό, που να μην έχει στο σύνταγμα του παραθυράκια και επιφυλάξεις, που εξασφαλίζουν στην αστική τάξη τη δυνατότητα να κινητοποιεί στρατεύματα ενάντια στους εργάτες, να κυρήσσει στρατιωτικό νόμο κλπ. σε περίπτωση “διατάραξης της τάξης”, στην πραγματικότητα σε περίπτωση που η εκμεταλλευόμενη τάξη “παραβιάζει” το καθεστώς της σκλαβιάς της και κάνει προσπάθειες να φέρεται όχι δουλικά» [1]. Όταν έγραφε αυτές τις σκέψεις ο Λένιν το 1918 δεν είχε στο μυαλό του την… εισβολή των ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, ούτε τις βίαιες εφόδους της αστυνομίας στη Χαλυβουργία ή τις Σκουριές. Είχε στο μυαλό του την ίδια την λειτουργία της αστικής δημοκρατίας, της «δημοκρατίας» που λειτουργεί στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος.

Συνέχεια