Ο Μαρξ για τους «Ζορό» και τους …«μαρξιστές»


Ν.Μπογιόπουλος
Δόθηκε το Σάββατο το βράδυ στη δημοσιότητα η προκήρυξη ανάληψης ευθύνης για τις δολοφονίες στο Νέο Ηράκλειο.
Ορισμένες σκέψεις:
1ο) Το μοντέλο του καλοζωισμένου «Ζορό» που αφήνει τη χλιδή του αρχοντικού του για να πάρει εκδίκηση για τους δούλους που… διατηρεί στις φυτείες του, είναι μια εξευγενισμένη μυθιστορηματική και κινηματογραφική φιγούρα. Πλην, όμως, σε συνθήκες πραγματικής ζωής αποτελεί ένα βαθύτατα αντιδραστικό κατασκεύασμα. Η πραγματική ζωή δεν κινείται με βάση τους κανόνες της εικονικής πραγματικότητας. Οι «Ζορό» στην πραγματική ζωή δεν υπάρχουν. Κι όσοι τους υποδύονται υπάρχουν μόνο ως η άλλη όψη του νομίσματος των ταγμάτων εφόδου του υποκόσμου ή των προβοκατόρων με τα κουμπούρια. Η δράση τους που βολεύει αφάνταστα την άθλια θεωρία περί «των δυο άκρων»  – κι αυτό δεν είναι «σενάριο» – έχει επιπτώσεις σε πολλά επίπεδα:
  • Λειτουργούν ως προβοκατόρικη καρικατούρα της οργανωμένης πάλης με σκοπό την υπονόμευση του λαϊκού κινήματος. Υπηρετούν την επιλογή του συστήματος να συκοφαντηθεί κάθε εστία πολιτικής ριζοσπαστικοποίησης και κοινωνικής αφύπνισης μέσα από τον ορυμαγδό της τρομο-υστερίας.
  • Εξυπηρετούν, εξ’ αντικειμένου, την πολιτική της έντασης και της «δικαιολόγησης» μέτρων «νόμου και τάξης».
  • Ρίχνουν λίπασμα στον παραληρηματικό φασιστικό λόγο, «θυματοποιούν» την κάθε λογής ακροδεξιά υστερία, με συνέπεια την αποθέωση της καθεστωτικής αυθαιρεσίας.
  • «Νομιμοποιούν» το πλαστό δίλημμα «ελευθερία ή ασφάλεια», με θύμα τις προσωπικές και κοινωνικές ελευθερίες, τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και συνεπικουρούν μια πολιτική «ασφάλειας» που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των «προστατών», οι οποίοι ως άλλοι «λύκοι» καλούνται ξανά να φυλάξουν τα πρόβατα…

Συνέχεια

Η Γερμανία κερδίζει €20 δισ. από χαμηλά επιτόκια


Η Γερμανία εξοικονομεί ετησίως €20 δισ. εκτιμά ο Γερμανός καθηγητής οικονομίας Πέτερ Μπόφινγκερ. Τάσσεται υπέρ ταχύτερης υλοποίησης της τραπεζικής ένωσης και ενισχυμένης δημοσιονομικής ένωσης.

 

Bofinger

 

«Στη Γερμανία εκνευρίζονται πολλοί, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν τις εγγυήσεις που δίνονται για την Ελλάδα και κανείς δεν αντιλαμβάνεται ότι ο προϋπολογισμός στη Γερμανία, εξαιτίας των τρομερά χαμηλών επιτοκίων, εξοικονομεί ετησίως 20 δισεκατομμύρια ευρώ σε πληρωμές τόκων», τονίζει ο γνωστός Γερμανός καθηγητής Οικονομίας, Πέτερ Μπόφινγκερ.

Ο ίδιος τάσσεται σαφώς υπέρ «περισσότερης Ευρώπης», επικρίνοντας συγχρόνως τα Μέσα Ενημέρωσης που έχουν διαμορφώσει ένα πολύ αρνητικό κλίμα, και υποστηρίζει μια ταχύτερη υλοποίηση της τραπεζικής ένωσης, για να αφαιρεθεί, όπως σημειώνει, το βάρος από τις χώρες να καταβάλουν σε περίπτωση ανάγκης εκ νέου βοήθειες δισεκατομμυρίων ευρώ.

Όπως μεταδίδει το AΠΕ, o κ. Μπόφινγκερ προσθέτει πως χρειάζεται μια περισσότερο ενισχυμένη δημοσιονομική ένωση και στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να δοθούν αρμοδιότητες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, σκιαγραφώντας την ίδια στιγμή τι θα συμβεί αν επικρατήσει η τάση για «λιγότερη Ευρώπη», δηλαδή η επιστροφή κοινοτικών αρμοδιοτήτων στα εθνικά κράτη.

Κατά την άποψή του, το τωρινό σύστημα δεν είναι σταθερό, ακριβώς επειδή η ΕΕ δεν έχει αρμοδιότητες σε μερικούς τομείς και σε μεγάλα οικονομικά «σοκ» υπάρχει κίνδυνος να μην τα αντέξει το σύστημα και κατόπιν θα εξαφανιζόταν το ευρώ, το οποίο μέχρι τώρα απέτρεψε τα χειρότερα.

Σύμφωνα με τον κ. Μπόφινγκερ, ακόμη και να υπήρχαν η πεσέτα και η λίρα, στην Ισπανία «θα είχε σκάσει η φούσκα των ακινήτων» και η Ιταλία θα είχε προβλήματα εξαιτίας της μειούμενης ανταγωνιστικότητάς της.

Όπως συμπληρώνει, δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί μια υποτίμηση των εθνικών νομισμάτων από την Ισπανία και την Ιταλία και με τον τρόπο αυτό θα υπήρχαν βαριές ζημίες για την εξαγωγική βιομηχανία στη Γερμανία και στην Αυστρία.

Πηγή: http://www.euro2day.gr

Φραγκίσκα Μεγαλούδη: Η Βόρεια Κορέα μέσα από τα μάτια μιας Ελληνίδας


ΜΕΓΑΛΟΥΔΗ

Χρήστος Δεμέτης, news247, 08 Απριλίου 2013

Η Φραγκίσκα Μεγαλούδη ζει με τον άνδρα της και τον 4χρονο γιο της στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας από τον Ιανουάριο του 2013, ενώ είχε στο παρελθόν επισκεφθεί τη χώρα άλλες δύο φορές.

Την προηγούμενη Δευτέρα, έφυγε από τη χώρα κατόπιν δικής της επιλογής, όπως διευκρινίζει, μαζί με άλλες γυναίκες και παιδιά διπλωματών και στελεχών του ΟΗΕ, που υπηρετούν στη Βόρεια Κορέα.

Η ίδια, είναι συνεργάτης του δημοσιογραφικού τμήματος IRIN του ΟΗΕ, διαμένει στην Πιονγκ Γιαγκ, όπου υπηρετεί ο πατέρας του παιδιού της, ως στέλεχος του ΟΗΕ.

Η κ. Μεγαλούδη είχε επιβεβαιώσει αρχικά στο Αθηναϊκό Πρακτορείο την εσπευσμένη αναχώρηση τους για το Πεκίνο, λόγω της κλιμάκωσης της κρίσης.

«Θα μείνουμε στο Πεκίνο για λίγες μέρες και ελπίζουμε πως δεν θα συμβεί τίποτα και θα επιστρέψουμε στην Πιονγκ Γιανγκ» είπε.

Πρόσθεσε δε πως το κλίμα στην πρωτεύουσα της Βόρειας Κορέας είναι ήρεμο «αν και υπάρχει κάποια ένταση».

«Δεν υπάρχει εδώ ένας κακός που απειλεί τον πλανήτη, αλλά παίζεται ένα πολιτικό, στρατιωτικό παιχνίδι για το οποίο σε μεγάλο βαθμό φταίνε και οι ΗΠΑ που δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ για ουσιαστική διπλωματική λύση», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά. Συνέχεια

Η Δίκη των Πιθήκων!


Η Δίκη των Πιθήκων

Μία από τις δέκα πιο σημαντικές δίκες στη νομική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο επίσημος τίτλος της είναι «Πολιτεία του Τενεσί κατά του Τζον Τόμας Σκόουπς». Εντάσσεται στο πλαίσιο της διαμάχης μεταξύ «δημιουργιστών» και «δαρβινιστών».

«Δημιουργιστές» ονομάζουμε όσους συντάσσονται με την άποψη της Εκκλησίας ότι η δημιουργία του κόσμου είναι αποτέλεσμα της Θείας Χάριτος. Σήμερα, η θέση αυτή, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, έχει μετασχηματισθεί στη θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού, που υποστηρίζει ότι στην αρχή της εξέλιξης του Σύμπαντος υπήρξε ένα υπερφυσικό σχέδιο, μια επέμβαση του Δημιουργού Θεού. Οι «Δαρβινιστές» αποδέχονται τη θεωρία του βρετανού φυσιοδίφη Κάρολου Δαρβίνου (1809-1882), που υποστηρίζει ότι τα ζωικά και φυτικά είδη προέκυψαν από την αργή εξέλιξη απλούστερων μορφών ζωής, με γενετικές μεταλλάξεις και με τη φυσική επιλογή. Μια θεωρία που είναι γενικά αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.

Το ιστορικό της δίκης ξεκινά στις 21 Μαρτίου 1925, όταν η Βουλή της Πολιτείας του Τενεσί στις ΗΠΑ ψηφίζει τον νόμο Μπάτλερ που «απαγορεύει τη διδασκαλία στα σχολεία κάθε θεωρίας που αρνείται τη θεϊκή καταγωγή του ανθρώπου και υποστηρίζει ότι ο άνθρωπος προέρχεται από κατώτερες μορφές ζωικών οργανισμών». Ο νεαρός καθηγητής βιολογίας Τζον Σκόουπς αψηφά τον νόμο και συνεχίζει να διδάσκει τους μαθητές του στο Λύκειο του Ντέιτον τη θεωρία του Δαρβίνου, δηλαδή «την καταγωγή του ανθρώπου από τον πίθηκο», όπως έλεγαν περιπαικτικά οι Δημιουργιστές. Η Εισαγγελία της Πολιτείας κινείται δικαστικά εναντίον του Σκόουπς και του ασκεί ποινική δίωξη.

Ο καθηγητής Τζον Τόμας Σκόουπς

Η δίκη του νεαρού καθηγητή προσδιορίστηκε για τις 10 Ιουλίου 1925 στο Ντέιτον του Τενεσί, μια πολιτεία που βρίσκεται στον συντηρητικό Αμερικανικό Νότο και ανήκει στη λεγόμενη «Ζώνη της Βίβλου». Το άσημο Ντέιτον συγκέντρωσε εν μία νυκτί τα φώτα της δημοσιότητας. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι συνέρρευσαν για να καλύψουν τη δίκη και η μεγάλης κυκλοφορίας εφημερίδα «Σικάγο Τρίμπιουν» έστησε ένα ραδιοφωνικό σταθμό για την απευθείας μετάδοση της δίκης, κάτι που συνέβαινε για πρώτη φορά στα δικαστικά χρονικά των ΗΠΑ.

Τα δικαστικά έξοδα του κατηγορουμένου ανέλαβε η Αμερικανική Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ACLU) και την υπεράσπισή του ο κορυφαίος ποινικολόγος των ΗΠΑ Κλάρενς Ντάροου. Συνήγορος πολιτικής αγωγής εκ μέρος χριστιανικών οργανώσεων παρέστη ο πολιτικός Ουίλιαμ Τζένιγκς Μπράιαν, διαπρύσιος κήρυκας του αντιδαρβινισμού. Ήταν σπουδαίος ρήτορας, αλλά είχε να δικηγορήσει τριάντα χρόνια. Του τοπικού δικαστηρίου των ενόρκων προΐστατο ο δικαστής Τζον Ρόλστον.

Η δίκη ξεκίνησε πράγματι στις 10 Ιουλίου 1925 και εξελίχθηκε σε μια μονομαχία Ντάροου – Μπράιαν. Ο Ντάροου προσπάθησε στην αρχή να κηρύξει τον νόμο αντισυνταγματικό, επειδή καλλιεργούσε το θρησκευτικό μίσος μεταξύ των πολιτών. Απέτυχε, όμως, καθώς ο δικαστής Ρόλστον απέρριψε το αίτημά του. Στη συνέχεια κάλεσε ως μάρτυρα τον δικηγόρο της πολιτικής αγωγής και χριστιανό ακτιβιστή Ουίλιαμ Τζένινγκς Μπράιαν και τον «στρίμωξε» αρκετά με τις ερωτήσεις του, κερδίζοντας τις εντυπώσεις του ακροατηρίου.

Κλάρενς Ντάροου – Ουίλιαμ Τζ. Μπράιαν

Η ζέστη, όμως, ήταν αφόρητη και η δίκη συνεχίστηκε στον περίβολο του δικαστηρίου, κάτω από τον ίσκιο των μεγάλων δέντρων. Η υπεράσπιση έφερε διαπρεπείς επιστήμονες να καταθέσουν για τη θεωρία της εξέλιξης, αλλά και αυτό το αίτημα απορρίφθηκε από τον δικαστή Ρόλστον. Ο Ντάροου αντέδρασε έντονα και θεώρησε ότι ο ρόλος του στη δίκη έληξε. Στις 21 Ιουλίου 1925 οι ένορκοι εξέδωσαν την απόφασή τους, που ήταν καταδικαστική. Ο δικαστής Ρόλστον επέβαλε στον νεαρό καθηγητή Τζον Σκόουπς χρηματική ποινή 100 δολαρίων, ποσό ιδιαίτερα σημαντικό για την εποχή.

Πέντε ημέρες αργότερα ο κατήγορος του Σκόουπς, Ουίλιαμ Τζένιγκς Μπράιαν, πέθανε στον ύπνο του σε ηλικία 65 ετών. Πολλοί είπαν ότι έφταιξε η εξαντλητική εξέτασή του από τον Ντάρελ, όμως η αλήθεια είναι ότι έπασχε από διαβήτη. Στις 15 Ιανουαρίου 1927, ο Κλάρενς Ντάροου υποστήριξε την αναίρεση του Τζον Σκόουπς, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Πολιτείας του Τενεσί. Το δικαστήριο αθώωσε τον Σκόουπς για τυπικούς λόγους, επειδή την απόφαση για την επιβολή της χρηματικής ποινής έπρεπε να πάρουν οι ένορκοι και όχι δικαστής.

Τον δικαστήριο δεν μπήκε στην ουσία της υπόθεσης και άφησε ανέπαφο τον νόμο Μπάτλερ, που καταργήθηκε σαράντα χρόνια αργότερα με απόφαση της Βουλής του Τενεσί (16 Μαΐου 1967). Η διαμάχη «δημιουργιστών» και «δαρβινιστών» κυρίως στο χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζεται με αμείωτη ένταση στις ΗΠΑ.

Scopes Monkey Trial (Ντοκιμαντέρ)

Η προχειρότης του βίου


(Επενδυτής, 16/11/2013)

Κοιτάζω βίντεο και φωτογραφίες από τις Φιλιππίνες. Ο φακός έχει ρουφήξει αχόρταγα κάθε εκδοχή καταστροφής. Εστιάζει με υπόρρητο σαδισμό στα πρόσωπα που κραυγάζουν τον πόνο και την απελπισία. Οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σαρώθηκαν από τη μανία του ωκεανού που γεννά τυφώνες. Κανείς δεν ξέρει πόσοι νεκροί, άστεγοι και πεινασμένοι θα μείνουν για καιρό ξεχασμένοι στα 7.000 νησιά του Αρχιπελάγους. «Όπου φτωχός κι η μοίρα του», «τους τιμωρεί και ο καιρός και ο Θεός», τα κοινότοπα σχόλια που αναμειγνύουν τον οίκτο με την ανακούφιση για το γεγονός ότι δεν είμαστε στη θέση τους κι είμαστε πολύ μακριά τους. Τώρα, αυτός ο δυστυχισμένος πληθυσμός των 100 εκατομμυρίων ανθρώπων, που γνώρισε τα «αγαθά» της δικτατορίας, των μεταρρυθμίσεων του ΔΝΤ και του «θαύματος» της ανάπτυξης, θα πρέπει να συμβιβαστεί σ’ ένα ακόμη κατώτερο σκαλοπάτι ανέχειας, κάτω κι από τα 1.700 δολάρια κατά κεφαλή που του αντιστοιχούσαν μέχρι σήμερα. Το μόνο σχέδιο ζωής που απομένει για μια τεράστια μάζα Φιλιππινέζων είναι η επιβίωση. Όχι για την επόμενη χρονιά, τον επόμενο μήνα, την επόμενη μέρα. Αλλά για την επόμενη ώρα.

Συνέχεια

Αλαν Μουρ: γνωρίστε ποιος κρύβεται πίσω από τη «V for Vendetta» μάσκα που έγινε παγκόσμιο σύμβολο!


Γράφει η Πόλυ Λυκούργου

Δεν σας κρύβω ότι όταν το 1982 έγραφα την ιστορία του «V», μέσα μου ευχόμουν κάποτε οι άνθρωποι που νιώθουν αυτές τις ιδέες να βρουν το κουράγιο να βγουν στους δρόμους και να τις εφαρμόσουν…»

Συνέχεια