Η µετάδοση του ατοµικού µας φόβου στους υπόλοιπους.


 

. ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ
 ΦΟΒΟ
ΣΤΟΧΟΣ: Η κατανόηση του τρόπου µετάδοσης του φόβου και η προτροπή
 για την καλύτερη- ευκολότερη (συλλογική) αντιµετώπισή του.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ:
Σήµερα, µε όλα αυτά που µας συµβαίνουν και µε όλες αυτές τις δυσκολίες που
βιώνουµε καθηµερινά έχουµε φτάσει στο σηµείο να φοβόµαστε τα πάντα και
τους πάντες, να µην είµαστε σίγουροι για τίποτα και για κανέναν · αλλά πολύ
περισσότερο έχουµε φτάσει στο σηµείο να φοβόµαστε ακόµα και να
εκφραστούµε ελεύθερα. Και αυτό γιατί βαθειά µέσα µας φοβόµαστε τις
πιθανές συνέπειες που θα υποστούµε εάν εκφραστούµε ελεύθερα.

Σήµερα, καθώς είµαστε πεπεισµένοι ότι µας λείπουν οι ηθικές ή πολιτικές
αρχές που θα µπορούσαν να µας κρατήσουν ενωµένους, απολαµβάνουµε
δυστυχώς την εµπειρία του φόβου, πιστεύοντας ότι µόνο έτσι θα
µετατραπούµε από αποµονωµένοι πολίτες σ’ έναν ενωµένο λαό. Κι όµως, ο
αµερικανός καθηγητής Κόρεϊ Ρόµπιν µε το βιβλίο του «Φόβος: Η ιστορία µιας
πολιτικής ιδέας» ισχυρίζεται ακριβώς το αντίθετο. Ότι δηλαδή ο φόβος, όντας
ένα πολύ χρήσιµο εργαλείο για τους πολιτικούς, αποτελεί το δηλητήριο που
παραλύει τη δράση και την αντίσταση στην επέλαση οποιασδήποτε εξουσίας.
ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΦΟΒΟΣ
Ατοµικά, υπάρχουν διάφορα πράγµατα για τα οποία φοβόµαστε. Σήµερα τη
σκυτάλη στη ατοµική φοβική µας ατζέντα παραλαµβάνει ο οικονοµικός
φόβος. Οι ειδικοί ισχυρίζονται πως όσο λιγότερο φόβο έχει κανείς, τόσο
περισσότερο υγεία και ψυχική αρµονία θα βιώνει στη ζωή του. Όµως όπως
τελικά έχει αποδειχτεί µε τα σηµερινά δεδοµένα, ο φόβος – και πιο πολύ ο
«οικονοµικός»- αναµφίβολα θα αποτελεί ένα καθηµερινό κοµµάτι της ζωής
µας. Ο φόβος δηµιουργείται συνήθως µέσα από την προσπάθεια του καθενός
να ελέγξει το µέλλον να οδηγήσει τα πράγµατα σε τέτοιο σηµείο ώστε να
σταµατήσει να «κινδυνεύει» πια από τις καινούργιες αλλαγές.
ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΦΟΒΟΣ
Ο πολιτικός φόβος τώρα, κάνει την εµφάνισή του κάπως συλλογικά. Υπάρχει
σε όλους και µας αφορά όλους. Σύµφωνα µε τη Seila Benhabib «πολιτικός
φόβος» είναι η ανησυχία που νιώθουν οι άνθρωποι για κάποιο κακό που
πιθανότατα απειλεί τη συλλογική τους ευδαιµονία. Εκείνο όµως που καθιστά
τα δύο αυτά είδη φόβου πολιτικά και όχι προσωπικά είναι ότι εκπορεύονται
από την κοινωνία ή έχουν συνέπειες στην κοινωνία. Άρα ο πολιτικός φόβος
είναι ακόµη πιο «ύπουλος» καθώς µπορεί να υπαγορεύσει τις κρατικές
πολιτικές, να φέρει νέες οµάδες στην εξουσία και να κρατήσει άλλες.
Ο ΦΟΒΟΣ ΩΣ ΕΚΦΡΑΣΗ
Ο ατοµικός φόβος µεταδίδεται στους άλλους. Η µετάδοση αυτή γίνεται µε τη
βοήθεια της έκφρασης. Η έκφραση του φόβου στο ανθρώπινο πρόσωπο
περιλαµβάνει, τη διεύρυνση των µατιών, τα φρύδια συγκεντρώνονται, και τα
χείλη τεντώνονται οριζόντια. Ο φοβισµένος άνθρωπος σε πρώτη αντίδραση
στέκεται σαν άγαλµα ακίνητος. Έτσι και στην περίπτωση του «πολιτικού
φόβου» αρχικά στεκόµαστε «παγοκολόνες», νοµίζουµε ότι δεν έχουµε
καταλάβει καλά αυτό που είδαµε ή διαβάσαµε. Η αντίδραση έρχεται µετά.
Η ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟ∆ΟΧΗ
Όλοι µας νευριάζουµε και αγανακτούµε όταν αντιλαµβανόµαστε ότι µας
καταπατούν, όµως όλος αυτός ο φόβος, όλο αυτό το σκηνικό που έχει
δηµιουργηθεί έχει σαν αποτέλεσµα, την αποδοχή των αποφάσεων που οι
άλλοι καθηµερινά πλέον λαµβάνουν για µας επειδή ακριβώς φοβόµαστε τις
συνέπειες που θα έχει η άρνησή µας στους ίδιους µας τους εαυτούς και στους
γύρω µας. Αυτό είναι το λάθος µας λοιπόν, ότι αντιδρούµε ατοµικά, ότι δεν
κάνουµε κάτι όλοι µαζί ενωµένοι, σαν µια οµάδα για να αλλάξουµε αυτό που
δεν µας αρέσει.
 «Φύσει µέν εστίν άνθρωπος ζώον πολιτικόν.
 µτφρ:Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του πολιτικό ον.
 Αριστοτέλης
Μόνο µε µία συλλογική αντίδραση, και εν µέρει µε ένα συλλογικό φόβο θα
καταφέρουµε να πετύχουµε κάτι. Και αυτό γιατί η συλλογική προσπάθεια
ήταν πάντοτε η µοναδική δύναµη η οποία κατάφερε πραγµατικά και άλλαξε
τον κόσµο. Η δύναµη που έχει µια συλλογική προσπάθεια, µία συλλογική
αντίδραση , απελευθερώνει απεριόριστες δυνάµεις. Η συλλογικότητα λοιπόν
είναι το κλειδί ,η συλλογικότητα η οποία δηµιουργεί τη δύναµη του
ενθουσιασµού και του οράµατος, η οποία µπορεί να γίνει εξαιρετικά ζωογόνα
και τροφοδοτική, η οποία µπορεί να αποκτήσει κύρος και ακόµη
σηµαντικότερο δύναµη παρέµβασης. Όλοι µας πρέπει να αντιληφθούµε πως ο
φόβος γίνεται καθοριστικός παράγοντας στη δηµόσια ζωή, όταν δεν υπάρχει
τίποτα άλλο να µας παρακινήσει σε δράση. Πρέπει να αντιληφθούµε ότι µας
φοβίζουν για να µας εξουσιάζουν, γιατί αυτός είναι η µόνη τους λύση. Γι’ αυτό
και η πολιτική του φόβου είναι τόσο ισχυρή σε µετεπαναστατικές ή
αντεπαναστατικές εποχές όπως είναι η δική µας. Το µόνο που µπορούµε να
κάνουµε είναι απλώς να αρνηθούµε. Ο πολιτικός φόβος είναι αποτελεσµατικός
µόνον όταν εµείς σαν πολίτες, τον αποδεχόµαστε και τον αναπαράγουµε. Αν
κάνουµε εµείς πρώτοι ένα βήµα µπροστά και αρνηθούµε το φόβο, τότε αυτόµατα τους νικάµε. Αυτόµατα τους υπενθυµίζουµε ότι ο φόβος δεν ανήκει
σε κανέναν , γι’ αυτό εύκολα µπορεί να αλλάξει κατεύθυνση. Ας
διαχειριστούµε λοιπόν το φόβο προς όφελος µας και δεν θα βγούµε χαµένοι,
ας τον χρησιµοποιήσουµε ως ένα µηχανισµό προστασίας, ας τον ελέγξουµε
για να πάψουν πια να τον χρησιµοποιούν εναντίον µας ως ένα εργαλείο
χειρισµού συνειδήσεων. ∆εν αξίζει λοιπόν τον κόπο να κάνουµε αυτό το βήµα
εάν είναι να κερδίσουµε τόσα πολλά;
ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΜΑ∆ΑΣ: «Κόκκινη Αγανάκτηση»
ΜΕΛΗ ΟΜΑ∆ΑΣ: Βασιλάκης Παντελής
 Απλαδάς Κωνσταντίνος
 Αναστασίου Χρήστος
 ∆ιλβόη Ραφαέλα
 Βοσκάκη Ραφαη

One comment on “Η µετάδοση του ατοµικού µας φόβου στους υπόλοιπους.

  1. Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ λέει:

    Ο φόβος είναι αρνητικό συναίσθημα που είναι απαραίτητο σε κάποιες περιπτώσεις για την προστασία του ατόμου. Όταν αυτό το αρνητικό συναίσθημα γίνει θετικό τότε όλα αλλάζουν.
    Κυρίως όμως ο φόβος είναι συναίσθημα του τίποτα. Δηλαδή για κάτι το οποίο δεν έχει γίνει και μπορεί να μη γίνει ποτέ. Αυτό όμως δεν είναι απαραίτητα λογικό.

    Εγώ γιατρέ έχω έναν φόβο…..

    Φοβάμαι να βγω με το ποδήλατο έξω. ¨Εχω ποδηλατοαγοραφοβία.

    Κάθε φορά που το ετοιμάζω για βόλτα σκέφτομαι ότι μπορεί να περάσει κανας καραγκιόζος να με κοπανίσει και να βρεθώ με το ποδήλατο σε καμια βιτρίνα. Ασε που τώρα τελευταία κυκλοφορούν και τροικανοί που ανοίγουν πόρτες όπου βρουν και όποιον πάρει ο χάρος…..

    Τι να κάνω γιατρέ;

    Βεντούζες προβλέπονται;;;;;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s