Η γερμανική «αγία τριάδα» στο στόχαστρο


Financial_Times

Σημ.Αμετανόητου: Mα είναι δυνατόν να γράφουν τέτοιες κακοήθειες για τις Γερμανικές τράπεζες ? Τι λέει ? Δεν βρίσκονται στο «Ευρωπαϊκό σύστημα εκκαθαρίσεων» ? Α μπα…ψέμματα…κομπίνες οι Γερμανοί ? αποκλείεται…!!!

Τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως, κάπου είχαν μπουκάρει…

https://bluebig.wordpress.com/2013/04/04/%CF%84%CF%81%CF%8D%CF%80%CE%B1-12-%CE%B4%CE%B9%CF%83-%CE%B4%CE%BF%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%AD%CE%BA%CF%81%CF%85%CE%B2%CE%B5-%CE%B7-deutsche-bank/

ας είναι καλά το Ελληνικό παρεάκι της Φρανκφούρτης…

του Peter Spiegel (Βρυξέλλες)

Μέσα σε λίγες ημέρες, τα ιερά και τα όσια του γερμανικού μοντέλου δέχονται αλύπητα τα πυρά Βρυξελλών και Φρανκφούρτης. Σήμερα «χτυπάει» η Κομισιόν με το πλεόνασμα. Πώς οι αμαρτίες των μικρών γερμανικών τραπεζών θα κρίνουν την επόμενη φάση της κρίσης.

Τα συνηθέστερα σχόλια όσον αφορά την αντίδραση της ευρωζώνης στην κρίση χρεών, ειδικά από τους επικριτές της, είναι ότι οι θεσμοί της, υποκύπτοντας στους «αφέντες» του Βερολίνου, έχουν περάσει τα τρία τελευταία χρόνια προσπαθώντας διαβολεμένα να μετατρέψουν όλη την Ευρώπη σε Γερμανία.

Τι νόημα όμως τότε έχουν οι πολύπλευρες επιθέσεις εναντίον του γερμανικού οικονομικού μοντέλου από αυτούς τους υποτιθέμενους τευτονικούς «αχυράνθρωπους» των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης;

Συνέχεια

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ


του ΓΙΑΝΝΗ ΤΖΙΑΛΛΑ*

Το πλαστό ερώτημα εάν ο εθνικός αγώνας είναι ή δεν είναι υπόθεση του προλεταριάτου και σε ποιο βαθμό μπορεί ή δεν μπορεί το πατριωτικό μέτωπο με αίτημα την εθνική ανεξαρτησία-λαϊκή κυριαρχία να συμβαδίσει με τον διεθνικό προσανατολισμό της εργατικής τάξης έρχεται συχνά πυκνά να απασχολήσει την αριστερά σε περιόδους κρίσης και όξυνσης της ταξικής πάλης. (Βλέπε: Χ. Λάσκου «Πατριωτισμός κι Αριστερά», Δ. Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου «Πατριωτισμός, κυβερνητισμός κι Αριστερά» κ.α.)

Και παρ’ότι τόσο η ΕΑΜική αντίσταση,όσο και πολλά εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα παγκοσμίως, έχουν αποδείξει ότι ο αγώνας για εθνική ανεξαρτησία όχι μόνο μπορεί να είναι βαθιά προοδευτικός, αλλά μπορεί, εάν καθοδηγείται από την πολιτική πρωτοπορία της εργατικής τάξης, να έχει κι έκβαση που να ολοκληρώνει το αίτημα για ανάληψη της πολιτικής εξουσίας, σήμερα αμφισβητείται ακόμα και το αν υπάρχει από θέμα αρχής η δυνατότητα από την Αριστερά να αντιστοιχηθεί με το λαϊκό αίσθημα που στην Ελλάδα είναι «πατριωτικό κι όχι διεθνιστικό». Σε μια ιστορική περίοδο μάλιστα, που είναι πολύ διαφορετική από την «ΕΑΜική».

Αναγνωρίζοντας προφανώς τη διαφορετική ιστορική περίοδο που διανύουμε, δεν μπορούμε να αποφύγουμε μια σύντομη σκιαγράφηση της ελληνικής κοινωνίας στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα για να έχουμε την αίσθηση της ιστορικής συνέχειας στον συλλογισμό μας.
Η μισοφεουδαρχική κατάσταση στην οποία βρισκόταν για δεκαετίες ο ελληνικός καπιταλισμός, δεν καθόριζε μόνο τις κοινωνικές σχέσεις στο επίπεδο της «οικονομίας».

Συνέχεια

Στο ΤΑΙΠΕΔ Αττική Οδός και Γέφυρα Ρίο-Αντίρριο


Συνέχεια

«Αυξήστε τώρα τον κατώτατο μισθό!»


Σάββας ΡομπόληςΔεν χρειάζεται Νόμπελ Οικονομίας για να αντιληφθεί κανείς την αποτυχία της εφαρμοζόμενης οικονομικής πολιτικής στη χώρα. Την ώρα που «πυκνώνουν οι ανησυχίες» για ένα τρίτο Μνημόνιο, ο Σάββας Ρομπόλης, επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, αντιδρά στο «αναπόφευκτο», οδηγώντας ένα βήμα παραπέρα τη συζήτηση στη σημερινή συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.».

Περιγράφει τους βασικούς άξονες της ολοκληρωμένης πρότασης του Ινστιτούτου για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Μένει να απαντηθεί ποιος θα εφαρμόσει μια τέτοια εναλλακτική μακροoικοινομική πολιτική.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον Κώστα Ζαφειρόπουλο

«Ηγετικοί κλάδοι της οικονομίας μπορεί να είναι η ενέργεια, μπορεί να είναι η φαρμακοβιομηχανία και ο τουρισμός, αρκεί να αποκτήσει αναπτυξιακό ρόλο

«Από το 2010 έως σήμερα, η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί κατά 37,3%, η εγχώρια ζήτηση κατά 31%, η απασχόληση κατά 18,2%, το ΑΕΠ κατά 25% και οι αποδοχές των μισθωτών κατά 37 δισ. ευρώ

«Οι μισθοί και οι συντάξεις, αν υπολογίσουμε και τις φορολογικές επιβαρύνσεις, έχουν μειωθεί κατά 50% σε σχέση με το 2009

***

• Εβδομος χρόνος ύφεσης. Επειτα από 3,5 χρόνια ζωής με την τρόικα, αυτό που κερδίσαμε ήταν να μειωθεί το έλλειμμα κατά 24 δισ., σχεδόν να μηδενιστεί. Τι χάσαμε όμως; Συνέχεια

Όταν μια μαύρη έφηβη έσωσε τον λευκό άντρα με το τατουάζ των SS…


Το 1996, μια μαύρη έφηβη προστάτευσε έναν φερόμενο ως υποστηρικτή της Κου Κλουξ Κλαν από ένα εξαγριωμένο πλήθος βάζοντας ως ασπίδα το σώμα της. Στο Μίσιγκαν η πράξη της θεωρήθηκε παράδειγμα εξαιρετικού θάρρους και ευγένειας και εξακολουθεί να εμπνέει και να συζητείται ακόμη και σήμερα.

Η Keshia Thomas ήταν μόλις18 όταν η ρατσιστική οργάνωση Κου Κλουξ Κλανπραγματοποίησε συγκέντρωση στην γενέτειρα της το Μίσιγκαν. Η φιλελεύθερη, προοδευτική και πολυπολιτισμική πόλη Αν Άρμπορ ήταν μια μάλλον ασυνήθιστη επιλογή για την ΚΚΚ. Εκατοντάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν για να δείξουν στα μέλη της ότι δεν ήταν ευπρόσδεκτοι.

Η ατμόσφαιρα ήταν τεταμένη, αλλά ελεγχόμενη. Οι αστυνομικοί οπλισμένοι με δακρυγόνα προστάτευαν μια μικρή ομάδα μελών της ΚΚΚ με λευκές στολές και κωνικές κουκούλες. ΗThomas ήταν με μια ομάδα αντιρατσιστών διαδηλωτών στην άλλη πλευρά του φράχτη. Εκείνη την ώρα μια γυναίκα φώναξε από ένα μεγάφωνο: «Υπάρχει ένας από αυτούς στο πλήθος».

Οι διαδηλωτές γύρισαν για να δουν έναν άντρα λευκό μεσήλικα που φορούσε μια μπλούζα με τη σημαία της Συνομοσπονδίας (σημαία του Νότου). Προσπάθησε να απομακρυνθεί από αυτούς αλλά οι διαδηλωτές συμπεριλαμβανομένης και της Thomas τον ακολούθησαν «απλά για να τον κυνηγήσουν και να τον διώξουν».

Συνέχεια

Παπαχελάς: Η Χώρα (Ίσως) Πρέπει Να Περάσει Νομοτελειακά Μια «Φάση Τσίπρα»


Παπαχελάς: Η χώρα (ίσως) πρέπει να περάσει νομοτελειακά μια «φάση Τσίπρα»

Το πολιτικό σύστημα προβληματίζεται για το δικό του «Σχέδιο Β’» 

« Ήταν απλά μια φάση, ήμουν στο κολέγιο και πειραματιζόμουν»

Το σενάριο της αριστερής παρένθεσης εξετάζει στο χθεσινό  άρθρο του ο διευθυντής της Καθημερινής Αλέξης Παπαχελάς. «Υπάρχει βεβαίως η άποψη που λέει ότι η χώρα πρέπει να περάσει νομοτελειακά μια «φάση Τσίπρα». Και εξηγεί: «να βγάλει από το αίμα της όλο το αριστερόστροφο μεταπολιτευτικό ιδεολόγημα και μετά να εισέλθει στη φάση της πραγματικής της αναγέννησης. Πρόκειται, όπως θα έλεγε ένας κυνικός φίλος, για μια ενδιαφέρουσα ακαδημαϊκή προσέγγιση. Πράγματι η χώρα χρειάζεται αυτό που θα αποκαλούσα ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ. Χρειάζεται δηλαδή να φτάσει στο ναδίρ, να καταλάβει τι πραγματικά φταίει και μετά να περάσει σε μια νέα γενιά πολιτικών, οι οποίοι θα την τραβήξουν μπροστά με αυτοπεποίθηση, όραμα και πολύ τσαμπουκά».

Συνέχεια

«Τι είναι η Ενωμένη Ευρώπη ; Ποιός την κυβερνάει ; Τι ρόλο παίζουμε πλέον εμείς, οι κυβερνήσεις ;»


Ανδρέας Παπανδρέου,Κάννες,1995…δείτε το.

Ισως από τις λίγες ειλικρινείς και ξεκάθαρες κουβέντες του,απευθυνόμενος (πρώτιστα) στον Ελληνικό Λαό.

Το 1996 βέβαια,πέθανε.Ενιωθε το τέλος του ; μία πράξη λύτρωσης ;

Η 3 του Σεπτέμβρη,τότε, απείχε από τις Κάννες έτη φωτός…

τότε…και σήμερα.